II SA/GO 902/05

II SA/Go 902/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-02-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Joanna Brzezińska /sprawozdawca/
Maria Bohdanowicz
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz, Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.), Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 lutego 2006 przy udziale sprawy ze skargi [...] na Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie Warunki zabudowy terenu Uchylono zaskarżoną decyzję
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Burmistrz I., na podstawie art. 3 ust. 1, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 pkt 1-5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn.zm.), ustalił dla [...] warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kabiny lakierniczej na fundamencie betonowym oraz wymianie dachu na istniejącym garażu na działce nr ewidencyjny 1106 położonej w I. Decyzję wydano
w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia
[...] po ponownym rozpatrzeniu wniosku [...] z dnia 2 marca 2005 r.,
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli [...] oraz [...] wskazując, iż ponowna decyzja Burmistrza I. (w dodanym pkt 2 określenia rodzaju inwestycji) sankcjonuje samowolę budowlaną. Zdaniem skarżących poprzedni płaski dach został wymieniony i podniesiony o około 1 m przed wydaniem decyzji, bez pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. Ponadto podniesiono zarzut, iż dołączona do decyzji Analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu i jego zabudowy oraz opinie właściwych organów opracowane zostały w oparciu o tekst dokumentacji techniczno – ruchowej, która nie powinna mieć zastosowania, gdyż dotyczy urządzenia nowego, posiadającego gwarancje i atesty producenta. Natomiast planowana kabina lakiernicza nie jest urządzeniem nowym, lecz zdemontowanym. Wyrażając obawy o negatywne oddziaływanie inwestycji na sąsiednie nieruchomości i zagrożenie skażenia środowiska, mimo zachowania przewidzianej przepisami odległości od budynków mieszkalnych, odwołujący się stwierdzili, iż organ administracji pominął wszelkie zgłaszane przez nich zastrzeżenia, przez co decyzja jest nierzetelna i tendencyjna.
Decyzją [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze , na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwzględnieniem art. 53 ust. 3, art. 56, art.59 ust.1, art. 60 ust. 1, 2 i 4, art. 61 ust. 1-5, art. 63 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U. Nr 164, poz. 1588), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 64 ustawy o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Decyzja ta bowiem sprowadza się do stwierdzenia czy zamierzona przez wnioskodawcę inwestycja może być zrealizowana na wskazanym we wniosku terenie. Organ podkreślił, iż decyzja nie narusza uprawnień osób trzecich, gdyż nie jest równoznaczna z pozwoleniem na rozpoczęcie robót budowlanych. Dopiero w postępowaniu przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę służby architektoniczno-budowlane zobowiązane są sprawdzić rozwiązania projektowe przedłożone wraz z wnioskiem. W ocenie organu skarżący będą mogli dochodzić obrony swych praw w tym postępowaniu, w konsekwencji nie może zaistnieć sytuacja, w której na skutek zrealizowania zamierzenia inwestycyjnego, zaistnieje zagrożenie skażenia środowiska oraz uciążliwość dla sąsiadów. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że nie jest uprawnione do wszczynania postępowania w sprawie stwierdzonej samowoli budowlanej. Do jego uprawnień nie należy także analiza technologii urządzeń stanowiących wyposażenie powstającej inwestycji oraz ocena wydanych przez uprawnione podmioty opinii w sprawie.
Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Gorzowie Wielkopolskim [...] oraz [...], wnosząc uchylenie w całości decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza I.. Zaskarżonym decyzjom zarzucono naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne przyjęcie, iż uczestnik spełnił wymogi określone w art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu
i zagospodarowaniu przestrzennym oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez wydanie decyzji w oparciu o wytyczne zawarte
w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., bez przeprowadzenia nowego postępowania administracyjnego i oparciu decyzji na podstawie błędnych dokumentów.
W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż obie decyzje naruszają prawo oraz ich interesy. Powtarzając argumenty wskazane w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wskazali, że opinie stwierdzające zgodność planowanej inwestycji z przepisami o ochronie środowiska oraz zdrowia ludzi zostały oparte na jednostronnym tłumaczeniu Głównych Parametrów Technicznych kabiny lakierniczej i budzą wątpliwości wobec podejrzenia, że kabina nie jest urządzeniem nowym. Skarżący wyrazili stanowisko, że organy winny przeprowadzić szczegółowe badania połączone z oględzinami miejsca inwestycji oraz samej kabiny lakierniczej, a także ponownie zweryfikować odległości planowanego obiektu od budynków mieszkalnych oraz granic nieruchomości sąsiednich, pod kątem zgodności
z odpowiednimi normami dotyczącymi uciążliwości oraz zakresu oddziaływania tego typu urządzeń.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, zważył, co następuje:
Przystępując do merytorycznego rozpoznania skargi należy wskazać, że kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego obejmuje wszystkie kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to czy organy administracji dokonały prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zastosowanej normy prawnej, czy normę tę właściwie zinterpretowały i nie naruszyły zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Jednocześnie Sąd nie posiada kompetencji do oceny działania organów administracji publicznej pod względem słuszności, czy też do zastępowania tych organów
w rozstrzyganiu spraw administracyjnych, należących do ich właściwości.
W zakresie tak określonej kognicji Sąd uznał, że zarzuty skargi wobec zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego są w części uzasadnione.
Według art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Ta konstytucyjna zasada dwuinstancyjności znajduje realizację w zasadzie ogólnej dwuinstancyjności przyjętej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że do istoty dwuinstancyjności należy prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej,
a w konsekwencji dwukrotne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tej samej sprawy przez dwa różne organy administracji.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 7 Kodeksu postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności
i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Artykuł ten wyraża ogólną zasadę postępowania administracyjnego – zasadę prawdy obiektywnej, która znajduje rozwinięcie w szczegółowych przepisach procedury administracyjnej.
W związku z powyższym organy powinny przeprowadzając postępowanie
w niniejszej sprawie dążyć nie tylko do ustalenia czy zamierzenie inwestycyjne spełnia wymogi przewidziane przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
i przepisów szczególnych lecz również ocenić, czy przedłożony powtórny projekt decyzji wraz z opisem planowanego zamierzenia, jest zgodny z wnioskiem strony z dnia 2 marca 2005 r.
W przedmiotowej sprawie Sąd ustalił, iż wnioskiem z dnia 2 marca 2005 r. [...] zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy na działce nr 1106 dla inwestycji polegającej na postawieniu kabiny lakierniczej metalowej na fundamencie betonowym. Także decyzja Burmistrza I. o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 2[...] znak GG.II.7331-9/05 (uchylona w trybie nadzorczym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] określała w pkt 1, iż inwestycja obejmuje jedynie "budowę kabiny lakierniczej metalowej o gabarycie 7,0 x 4,0 m). W aktach sprawy brak jest dokumentów wskazujących, iżby w toku postępowania wniosek został rozszerzony. Natomiast w decyzji organu pierwszej instancji z dnia 18 lipca 2005 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji wskazano, iż inwestycja obejmuje "budowę kabiny lakierniczej metalowej
o gabarycie 7,0 x 4,0 m oraz wymianę dachu na istniejącym garażu".
Okoliczności powyższe, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, nie zostały należycie wyjaśnione, a także z naruszeniem przepisu art. 107 § 3 Kpa rozważone
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji odwoławczej oraz decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z tym przepisem uzasadnienie faktyczne każdej decyzji administracyjnej powinno
w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Wymogów tych nie spełnia uzasadnienie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzje organu pierwszej instancji, które w dowolny sposób ograniczyło się do wskazania charakteru decyzji o warunkach zabudowy
i postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę oraz sprecyzowania zakresu swoich uprawnień. Takie istotne braki uzasadnienia stanowiącego integralną część decyzji oraz dowolność ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia organu odwoławczego stanowią naruszenie przepisów postępowania administracyjnego. Nie jest bowiem możliwe dokonanie oceny czy organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, czy we właściwy sposób zgromadził oraz ocenił materiał dowodowy, a w konsekwencji czy wydana decyzja jest zgodna z obowiązującym prawem.
Przeprowadzając ponownie postępowanie organ odwoławczy winien, zgodnie
z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego wnikliwie rozpoznać
i rozstrzygnąć przedmiotową sprawę, uzupełniając w razie potrzeby postępowanie dowodowe. Oceniając legalność decyzji organu pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie Kolegium winno zwrócić także uwagę na fakt, czy załączniki do decyzji spełniają wymogi formalne tzn. zostały podpisane przez organ wydający decyzję lub podmiot przez niego upoważniony. Należy podkreślić, iż organ drugiej instancji ponownie rozpoznając sprawę obowiązany jest usunąć stwierdzone naruszenia prawa (zarówno materialnego jak i procesowego) popełnione przez organ pierwszej instancji. Wydając decyzję administracyjną organ odwoławczy obowiązany jest należycie ją uzasadnić, zgodnie z wymaganiami określonymi w przepisie art. 107 § 3 Kpa, odnosząc się także do zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Z tych powodów, ustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów merytorycznych skarżących wobec decyzji organu pierwszej instancji byłoby przedwczesne. Jednakowoż należy wskazać, iż wskazywanie przez strony iż organy "opierały się na wątpliwej w swej treści rozruchowej co było błędem", nie zostało poparte w toku postępowania żadnymi dowodami. Sąd nie podzielił stanowiska skarżących, zgodnie z którym z uwagi na negowanie przez nich ustaleń organu opartym jedynie na zasadach doświadczenia życiowego, winien on w przedmiotowym postępowaniu (o ustalenia warunków zabudowy terenu) prowadzić szczegółowe badania połączone z oględzinami miejsca inwestycji oraz samej kabiny lakierniczej. Należy mieć bowiem na uwadze, iż wszelkie zgromadzone w postępowaniu dowody zarówno zebrane przez organ, jaki i przedstawione przez strony (w tym tłumaczenia tekstów sporządzone przez tłumacza przysięgłego, opinie właściwych organów) muszą stanowić przedmiot oceny organu administracji publicznej w sprawie. Jeżeli skarżący chcą podważyć dokumenty sporządzone legalnie, przez uprawnione do działania w danym zakresie podmioty lub organy winni, przedstawić dowody przeciwne np. ekspertyzy, opinie sporządzone przez uprawnione podmioty w dziedzinie ochrony środowiska lub w inny sposób wykazać, że dowody na których opiera się organ są "wadliwe".
Mając na uwadze powyższe ustalenia Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Gorzowie Wlkp. uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270z późn.zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Jednocześnie po myśli art. 152 ww. ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.
Jednocześnie na podstawie art. 200 oraz art. 202 § 2 w zw. z art. 205 ww. ustawy, Sąd zasądził od Wojewody na rzecz skarżących solidarnie zwrot poniesionych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego tj. wpisu od skargi w wysokości 500 zł.