II SA/Go 479/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę żołnierza zawodowego na decyzję o umorzeniu postępowania dotyczącego jego zwolnienia ze służby wojskowej, potwierdzając obligatoryjność zwolnienia po złożeniu wypowiedzenia.
Skarżący, żołnierz zawodowy D.N., kwestionował decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie jego zwolnienia ze służby wojskowej. Sprawa dotyczyła dwóch postępowań: jednego wszczętego na skutek wypowiedzenia przez żołnierza stosunku służbowego, a drugiego z powodu otrzymania dostatecznej oceny służbowej. Sąd uznał, że wypowiedzenie stosunku służbowego przez żołnierza jest obligatoryjną przesłanką do zwolnienia, co czyni postępowanie w sprawie oceny służbowej bezprzedmiotowym. Skarga została oddalona.
Sprawa dotyczyła skargi D.N. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] lipca 2024 r., która uchyliła zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją Rozkaz Personalny Dowódcy [...] z dnia [...] lutego 2024 r. i umorzyła postępowanie pierwszej instancji. Powodem umorzenia było uznanie, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe w związku z wcześniejszym zwolnieniem skarżącego ze służby na skutek złożonego przez niego wypowiedzenia stosunku służbowego. Skarżący zarzucał, że jego odwołanie od rozkazu zwalniającego go na podstawie oceny służbowej powinno być traktowane jako cofnięcie wypowiedzenia, co uniemożliwiłoby mu wykazanie bezpodstawności pierwotnych przyczyn zwolnienia. Sąd administracyjny rozpatrzył dwa postępowania dotyczące zwolnienia skarżącego: jedno na podstawie obligatoryjnego art. 226 pkt 9 ustawy o obronie Ojczyzny (wypowiedzenie przez żołnierza) i drugie na podstawie fakultatywnego art. 228 ust. 1 pkt 4 (dostateczna ocena służbowa). Sąd podkreślił, że złożenie wypowiedzenia przez żołnierza jest obligatoryjną przesłanką do zwolnienia, co zobowiązuje organ do wydania decyzji o zwolnieniu. W związku z tym, postępowanie oparte na ocenie służbowej stało się bezprzedmiotowe. Sąd odwołał się również do wcześniejszego wyroku WSA w tej samej sprawie (II SA/Go 344/24), który oddalił skargę dotyczącą kwestii cofnięcia wypowiedzenia. W konsekwencji, sąd oddalił skargę, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, złożenie wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego jest obligatoryjną przesłanką do zwolnienia, co zobowiązuje organ do wydania decyzji w tym przedmiocie i czyni bezprzedmiotowym postępowanie oparte na fakultatywnej podstawie, takiej jak ocena służbowa.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że art. 226 pkt 9 ustawy o obronie Ojczyzny stanowi obligatoryjną przesłankę zwolnienia żołnierza po złożeniu przez niego wypowiedzenia. W takiej sytuacji organ jest zobowiązany do wydania decyzji o zwolnieniu, a postępowanie oparte na innej, fakultatywnej podstawie (np. ocenie służbowej) staje się bezprzedmiotowe.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (10)
Główne
u.o.o. art. 226 § ust. 9
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Żołnierz zawodowy jest zwalniany z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Jest to obligatoryjna przesłanka zwolnienia.
Pomocnicze
u.o.o. art. 228 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Żołnierz zawodowy może być zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Jest to fakultatywna przesłanka zwolnienia.
u.o.o. art. 230
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny.
u.o.o. art. 231 § ust. 2
Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny
Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej wskutek wypowiedzenia następuje po upływie 3 miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia przez żołnierza, w ostatnim dniu miesiąca.
p.p.s.a. art. 54 § § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Organ odwoławczy, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub uchylając decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości lub w części.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a-c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawy uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny (naruszenie prawa materialnego, wznowienie postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania).
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Oddalenie skargi przez sąd administracyjny.
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej umorzy postępowanie, gdy stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wypowiedzenie stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego stanowi obligatoryjną przesłankę do zwolnienia, co czyni postępowanie oparte na fakultatywnej podstawie (ocena służbowa) bezprzedmiotowym.
Odrzucone argumenty
Odwołanie od rozkazu personalnego wydanego na skutek wypowiedzenia jest równoznaczne z cofnięciem wypowiedzenia. Postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ skarżący nie został pozbawiony możliwości wykazania bezpodstawności przyczyn zwolnienia.
Godne uwagi sformułowania
wypowiedzenie stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego wywołuje skutki od dnia jego złożenia i zobowiązuje organ do wydania decyzji (rozkazu personalnego) o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, z dniem określonym w decyzji. w przypadku złożenia wypowiedzenia obowiązkiem organu jest wydanie wyłącznie decyzji w przedmiocie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej.
Skład orzekający
Krzysztof Dziedzic
przewodniczący
Jarosław Piątek
sprawozdawca
Kamila Karwatowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obligatoryjności zwolnienia żołnierza zawodowego po złożeniu wypowiedzenia stosunku służbowego oraz bezprzedmiotowości postępowania w przypadku istnienia obligatoryjnej podstawy zwolnienia."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji żołnierzy zawodowych i przepisów ustawy o obronie Ojczyzny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w wojsku, która może mieć znaczenie dla wielu żołnierzy. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje, jak ważne jest prawidłowe rozumienie przepisów o obligatoryjności i fakultatywności podstaw zwolnienia.
“Wypowiedzenie służby wojskowej to nie przelewki – sąd wyjaśnia, kiedy jest obligatoryjne.”
Sektor
obronność
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Go 479/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. Data orzeczenia 2024-11-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-09-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. Sędziowie Jarosław Piątek /sprawozdawca/ Kamila Karwatowicz Krzysztof Dziedzic /przewodniczący/ Symbol z opisem 6191 Żołnierze zawodowi Hasła tematyczne Żołnierze zawodowi Skarżony organ Minister Obrony Narodowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2022 poz 2305 art. 226 ust. 9, art. 228 ust. 1 pkt 4, art. 231 ust. 2 Ustawa z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant Sekr. sądowy Katarzyna Zarychta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2024 r. sprawy ze skargi D.N. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę. Uzasadnienie Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2024 r. wydaną na podstawie art. 54 § 3, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), po rozpatrzeniu skargi s. D. N. na decyzję Dowódcy [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r., Dowódca [...] w [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją Rozkaz Personalny Dowódcy [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. w całości i umarzył postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu organ wskazał, że Rozkazem Personalnym Nr [...] pkt [...] z dnia [...] lutego 2024 r. Dowódca [...], zwolnił s. D. N. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł go do pasywnej rezerwy wskutek otrzymania oceny dostatecznej z ostatniej opinii służbowej. Od powyższego rozkazu s. D. N. wniósł do Dowódcy [...] odwołanie, który decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. uchylił Rozkaz Personalny Nr [...] (pkt [...]) w części dotyczącej terminu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej, ustalił nowy termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej na dzień [...] maja 2024 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy. Na decyzję powyższą D. N. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której zarzucił, że zaskarżona decyzja jest bezzasadna, ponieważ odnosi się do rozkazu nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r., w którym podstawą jego zwolnienia i przeniesienia go do rezerwy była ocena dostateczna, gdzie właściwą podstawą zdaniem odwołującego się jest wcześniejsze wypowiedzenie przez niego stosunku służbowego, które zostało uznane za podstawę do zwolnienia w rozkazie nr [...], od którego następnie się odwołał do Dowódcy Dywizji. Dalej skarżący podniósł, iż Rozkazem Dowódcy Brygady nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. przeniesiono go do rezerwy z dniem [...] kwietnia 2024 r. Na podstawie tego rozkazu sporządzono wszystkie dokumenty będące podstawą jego przeniesienia do rezerwy, w tym dokumenty finansowe, na podstawie których wypłacono mu należne świadczenia finansowe. Z uwagi na powyższe zdaniem skarżącego faktycznym rozkazem zwalniającym go ze służby wojskowej jest rozkaz nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., który opiera się na innej podstawie zwolnienia niż rozkaz nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. Dalej organ odwoławczy zaznaczył, że kwestię możliwości zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby wojskowej reguluje art. 226 i 228 ustawy z dnia 1 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 248 dalej również jako u.o.o.). Zgodnie z art. 228 ust.1 pkt 4 u.o.o., żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Stosownie zaś do treści art. 226 pkt 9 ustawy żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Jest to jedna z obligatoryjnych przesłanek zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej, w przeciwieństwie do przesłanki zawartej w art. 228 ust. 1 pkt 4, która jest przesłanką fakultatywną. Ustawodawca nie pozostawił Dowódcy Jednostki Wojskowej żadnej swobody w tym zakresie. W sytuacji złożenia przez żołnierza zawodowego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej organ zobowiązany jest do rozwiązania z nim stosunku służbowego. Zatem w przypadku złożenia wypowiedzenia obowiązkiem organu jest wydanie wyłącznie decyzji w przedmiocie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Następnie organ podał, iż w dniu [...] maja 2024 r. do Dowódcy [...] Dywizji wpłynęło odwołanie skarżącego od Rozkazu Personalnego Nr [...] Dowódcy Brygady z dnia [...] kwietnia 2024 r. w sprawie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej po upływie ustawowego okresu wypowiedzenia. Dowódca [...] Dywizji mając na uwadze powyższe rozważania, wobec jednoznacznego brzmienia art. 226 pkt 9 ustawy o obronie Ojczyzny, decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. uznał, że zwolnienie skarżącego na tej podstawie było obligatoryjne i nastąpiło po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia przez żołnierza, w ostatnim dniu miesiąca, ze skutkiem na dzień [...] kwietnia 2024 r. Wobec powyższego organ w pełni podzielił zarzuty skarżącego w tym zakresie i orzekł jak na wstępie. Jednocześnie - stosownie do art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – stwierdził, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca działanie organu bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W skardze do Sądu na decyzję organu II instancji z dnia [...] lipca 2024 r. D. N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucił naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez bezpodstawne uchylenie zaskarżonej decyzji Dowódcy [...] Dywizji w [...] nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. oraz poprzedzającego ją Rozkazu Personalnego Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z [...] lutego 2024 r. oraz bezpodstawne umorzenie postępowania pierwszej instancji, w sytuacji, gdy skarżący odwołał się od Rozkazu Personalnego Nr [...] Dowódcy [...] Brygady z dnia [...] kwietnia 2024 r. zwalniającego go ze służby wojskowej, wydanego na skutek wypowiedzenia stosunku służby wojskowej złożonego przez skarżącego, a co za tym idzie – odwołanie to, złożone jeszcze przed datą [...] kwietnia 2024 r. należało potraktować jako równoznaczne z cofnięciem wcześniejszego wypowiedzenia złożonego przez skarżącego, a co za tym idzie nie było podstaw do umorzenia postępowania wywołanego pierwotnym Rozkazem Personalnym Nr [...] zwalniającym skarżącego ze służby wojskowej wskutek otrzymania przez niego oceny dostatecznej. Wskazując na powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż Rozkazem Personalnym Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. D. N. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej i przeniesiony do pasywnej rezerwy. Uzasadnieniem wydania tego rozkazu było otrzymanie przez skarżącego oceny dostatecznej z ostatniej opinii służbowej. Wskutek złożonego odwołania decyzją z dnia [...] maja 2024 r. nr [...] uchylono zaskarżony rozkaz nr [...] jedynie w zakresie terminu zwolnienia ze służby, ustalając go na [...] maja 2024 r., w pozostałym zakresie rozkaz ten utrzymano w mocy. Od powyższej decyzji nr [...] D. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Jeszcze wcześniej, tj. w dniu [...] stycznia 2024 r. skarżący złożył wypowiedzenie ze służby wojskowej. Było ono spowodowane uznaniem przez niego, że nie jest w stanie nadal pełnić służby wojskowej w stresogennych warunkach i sytuacji powtarzających się naruszeń jego praw i dóbr osobistych. Skutkiem złożenia przez skarżącego wypowiedzenia stosunku służby wojskowej było wydanie, stosownie do obowiązujących przepisów ustawy o obronie Ojczyzny, rozkazu Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. o zwolnieniu go ze służby wojskowej. Rozkaz ten został zaskarżony przez D. N. odwołaniem, które zostało nadane przesyłką poleconą jeszcze przed [...] kwietnia 2024 r., a zatem przed upływem okresu wypowiedzenia. O fakcie złożenia odwołania i nadania go przesyłką poleconą skarżący jeszcze w kwietniu poinformował swoich przełożonych. W ocenie skarżącego złożone przez niego odwołanie było jednoznaczne z cofnięciem złożonego w dniu [...] stycznia 2024 r. wypowiedzenia. Skarżący zdecydował się na to, albowiem uzmysłowił sobie, że złożenie przez niego wypowiedzenia doprowadzi do rozwiązania na tej właśnie podstawie stosunku służby wojskowej, co z kolei będzie stanowiło podstawę do umorzenia toczącego się równolegle postępowania wskutek odwołania skarżącego od bezprawnego i krzywdzącego dla niego rozkazu nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. Doprowadziłoby to do tego, że w istocie skarżącemu zamknięto by ścieżkę do wykazania, że rozkaz ten i podane w nim przyczyny zwolnienia ze służby wojskowej były bezpodstawne i nieprawdziwe. Obawy skarżącego okazały się słuszne. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. Dowódca [...] Dywizji w [...] utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz nr [...]. Skutkiem powyższego było wydanie kwestionowanej obecnie decyzji Nr [...] o uchyleniu zaskarżonej do WSA wcześniejszej decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. oraz poprzedzającego ją rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r., a także umorzenie postępowania pierwszej instancji. W uzasadnieniu tej decyzji, kwestionowanej w niniejszej skardze było to, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, na skutek tego, że z dniem [...] kwietnia 2024 r. doszło do rozwiązania stosunku służby wojskowej spowodowanego wypowiedzeniem złożonym przez skarżącego. Zdaniem skarżącego, taka ocena jest nieprawidłowa. Po pierwsze, jak już było wskazane powyżej, skarżący odwołał się od rozkazu nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. wydanego na skutek złożonego przez skarżącego wypowiedzenie, które to odwołanie w jego ocenie było jednoznaczne z cofnięciem wcześniejszego wypowiedzenia. Tym samym wypowiedzenie to nie powinno rodzić przewidzianych w nim skutków, a rozkaz nr [...] winien zostać uchylony. Poza tym postępowanie w tej sprawie nie zostało jeszcze zakończone, właśnie wskutek wniesionego przez skarżącego odwołania, a następnie skargi do WSA od decyzji nr [...]. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że uznanie za bezprzedmiotowe postępowania wywołanego odwołaniem skarżącego od pierwotnego rozkazu nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. było także bezpodstawne z tego powodu, że umarzając to postępowanie pozbawiono skarżącego możliwości wykazania w procedurze odwoławczej, w tym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, bezpodstawności przyczyn zwolnienia skarżącego ze służby wojskowej opisanych w rozkazie nr [...]. Skarżący został w ten sposób pozbawiony możliwości obrony swych praw i dobrego imienia. W jego ocenie takie zakończenie postępowania doprowadzi także do zatuszowania szeregu nieprawidłowości, do których dochodziło w czasie pełnienia przez skarżącego służby. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu – Dowódcy [...] Dywizji w [...] – wniósł o oddalenie skargi w całości. Wyjaśnił, że organ I instancji prowadził wobec skarżącego dwa postępowania w sprawie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Pierwsze wszczęte na skutek skierowania przez skarżącego do Dowódcy [...] Brygady pisma z dnia [...] stycznia 2024 r., w którym wypowiedział on stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2024 r. zakończone wydaniem Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., którym Dowódca [...] Brygady zwolnił go z dniem [...] kwietnia 2024 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy pasywnej. Drugie postępowanie organ I instancji wszczął w związku z pismem z dnia [...] listopada 2023 r. Dowódcy [...] kompanii zmechanizowanej p. Ł. G. (przełożony s. D. N.), w którym wystąpił on do Dowódcy JW. [...] jako właściwego organu zwalniającego z wnioskiem o zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Drugie z postępowań organ I instancji zakończył wydaniem Rozkazu Personalnego Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] lutego 2024 r., którym zwolnił s. D. N. z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] marca 2024 r. i przeniósł do pasywnej rezerwy wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Podstawą prawną do zwolnienia skarżącego z pełnienia zawodowej służby wojskowej w pierwszym postępowaniu zakończonym wydaniem Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. był art. 226 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, który stanowi obligatoryjną przesłankę zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej. W drugim postępowaniu zakończonym wydaniem Rozkazu Personalnego Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] lutego 2024 r. podstawą do zwolnienia skarżącego z pełnienia zawodowej służby wojskowej był art. 228 ust. 1 pkt 4., który z kolei stanowi fakultatywną przesłankę zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Skarżący wniósł do Dowódcy [...] Dywizji odwołanie od Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r., wskutek którego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r., Dowódca [...] Dywizji w [...] uchylił zaskarżony Rozkaz Personalny Nr [...] w części dotyczącej terminu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej, ustalił nowy termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej na dzień [...] maja 2024 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy. Już po wydaniu decyzji Nr [...] wpłynęło do niego odwołanie od Rozkazu Personalnego Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., którym zwolnił on s. D. N. z dniem [...] kwietnia 2024 r. w związku z upływem ustawowego terminu wypowiedzenia zawodowej służby wojskowej. Następnie w dniu [...] czerwca 2024 r. do Dowódcy [...] Dywizji wpłynęła skarga D. N. na decyzję Dowódcy [...] Dywizji w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. w której skarżący zaskarżył w/w decyzje w całości i wniósł o jej odrzucenie w całości. Następnie pełnomocnik organu stwierdził, że w sytuacji złożenia przez żołnierza zawodowego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej organ zobowiązany jest do rozwiązania z nim stosunku służbowego. Innymi słowy, w przypadku złożenia wypowiedzenia obowiązkiem organu jest wydanie wyłącznie decyzji w przedmiocie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Mając to na uwadze oraz fakt, iż decyzja Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. jest nieprawomocna, a także to, że ustawowy termin zwolnienia s. D. N. w związku ze złożonym przez niego wypowiedzeniem stosunku zawodowej służby wojskowej tj. [...] kwietnia 2024 r. był terminem wcześniejszym niż określony w decyzji Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. termin zwolnienia tj. [...] maja 2024 r., Dowódca [...] Dywizji Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. uznał, że zwolnienie skarżącego na tej podstawie było obligatoryjne i nastąpiło po upływie trzech miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia przez żołnierza, w ostatnim dniu miesiąca, ze skutkiem na dzień [...] kwietnia 2024 r. W następstwie wydania decyzji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2024 r., organ odwoławczy uwzględnił w całości treść skargi s. D. N. na decyzję Nr [...] z dnia z dnia [...] maja 2024 r. w związku z czym zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2024 r., działając na podstawie art. 54 § 3, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję Dowódcy [...] Dywizji Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r. oraz poprzedzający ją Rozkaz Personalny Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.). Przedmiot tak rozumianej kontroli stanowi decyzja z dnia [...] lipca 2024 r. Dowódcy [...] Dywizji w [...] Nr [...] wydana na podstawie art. 54 § 3, art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), po rozpatrzeniu skargi s. D. N. na decyzję Dowódcy [...] Dywizji Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r., na podstawie której Dowódca [...] Dywizji w [...] uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją Rozkaz Personalny Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Należy wskazać, że wobec skarżącego były prowadzone dwa postępowania w sprawie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Pierwsze zostało wszczęte na skutek skierowania przez skarżącego do Dowódcy [...] Brygady pisma z dnia [...] stycznia 2024 r., w którym wypowiedział on stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2024. Dowódca [...] Brygady Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. zwolnił D. N. z dniem [...] kwietnia 2024 r. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy pasywnej. Podstawą prawną do zwolnienia skarżącego z pełnienia zawodowej służby wojskowej w pierwszym postępowaniu zakończonym wydaniem Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. stanowił art. 226 pkt 9 u.o.o. który statuuje obligatoryjną przesłankę zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z art. 226 pkt 9 u.o.o. żołnierza zawodowego zwalnia się z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego. Stosownie do treści art. 230 u.o.o. żołnierz zawodowy może w każdym czasie wypowiedzieć stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej bez podawania przyczyny. W myśl do art. 231 ust. 2 u.o.o. zwolnienie z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek dokonanego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej następuje po upływie 3 miesięcy od dnia złożenia wypowiedzenia przez żołnierza w ostatnim dniu miesiąca. Drugie postępowanie organ I instancji wszczął w związku z pismem z dnia [...] listopada 2023 r. Dowódcy [...] kompanii zmechanizowanej p. Ł. G. (przełożony s. D. N.), w którym wystąpił on do Dowódcy JW. [...] jako właściwego organu zwalniającego z wnioskiem o zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej. W konsekwencji Rozkazem Personalnym Nr [...] (pkt [...]) z dnia [...] lutego 2024 r. Dowódca [...] Brygady zwolnił s. D. N. z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] marca 2024 r. i przeniósł do pasywnej rezerwy wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Materialnoprawną podstawę do zwolnienia skarżącego z pełnienia zawodowej służby wojskowej stanowił art. 228 ust. 1 pkt 4 u.o.o., który statuuje fakultatywną przesłankę zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Zgodnie z tym przepisem żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek otrzymania dostatecznej ogólnej oceny w opinii służbowej. Skarżący wniósł do Dowódcy [...] Dywizji odwołanie od Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r., wskutek którego decyzją Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r., Dowódca [...] Dywizji w [...] uchylił zaskarżony Rozkaz Personalny Nr [...] w części dotyczącej terminu zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej, ustalił nowy termin zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy pasywnej na dzień [...] maja 2024 r., a w pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy. Z kolei po wydaniu ww. decyzji z dnia [...] maja 2024 r. Nr [...] wpłynęło do organu odwołanie skarżącego od rozkazu personalnego Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., na podstawie którego został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] kwietnia 2024 r. w związku z upływem ustawowego terminu wypowiedzenia zawodowej służby wojskowej. Następnie [...] czerwca 2024 r. do Dowódcy [...] Dywizji wpłynęła skarga D. N. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Dowódcy [...] Dywizji w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 2024 r., w której skarżący zaskarżył w/w decyzję w całości i wniósł o jej odrzucenie w całości. Wymaga podkreślenia, że w ww. skardze skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja jest bezzasadna, ponieważ odnosi się do rozkazu nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r., w którym podstawą jego zwolnienia i przeniesienia go do rezerwy była ocena dostateczna, gdzie właściwą podstawą zdaniem odwołującego się jest wcześniejsze wypowiedzenie przez niego stosunku służbowego, które zostało uznane za podstawę do zwolnienia w rozkazie nr [...], od którego następnie się odwołał do Dowódcy Dywizji. Dalej skarżący podniósł, iż Rozkazem Dowódcy Brygady nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r. przeniesiono go do rezerwy z dniem [...] kwietnia 2024 r. Na podstawie tego rozkazu sporządzono wszystkie dokumenty będące podstawą jego przeniesienia do rezerwy, w tym dokumenty finansowe, na podstawie których wypłacono mu należne świadczenia finansowe. Z uwagi na powyższe zdaniem skarżącego faktycznym rozkazem zwalniającym go ze służby wojskowej jest rozkaz nr [...] z dnia [...] kwietnia 2024 r., który opiera się na innej podstawie zwolnienia niż rozkaz nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. Organ w zaskarżonej decyzji słusznie wskazał, że z treści art. 226 pkt 9 u.o.o. wynika, że wypowiedzenie stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego wywołuje skutki od dnia jego złożenia i zobowiązuje organ do wydania decyzji (rozkazu personalnego) o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, z dniem określonym w decyzji. Innymi słowy w przypadku złożenia wypowiedzenia obowiązkiem organu jest wydanie wyłącznie decyzji w przedmiocie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej (vide: wyrok NSA z dnia 10 marca 2020 r., I OSK 2648/19, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Mając na uwadze powyższe oraz treść skargi D. N. należy uznać, że organ odwoławczy w całości uwzględnił żądanie skarżącego i w konsekwencji uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzający ją Rozkaz Personalny Dowódcy [...] Brygady Nr [...] z dnia [...] lutego 2024 r. w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji w całości. Nie może budzić wątpliwości, że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe (art. 105 § 1 k.p.a.). W ocenie Sądu nie został zatem naruszony art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Nadto zdaniem Sądu takie postępowanie organu jest uzasadnione, gdyż nie powinny się toczyć dwa postępowania w sprawie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej w oparciu o odmienne podstawy prawne (przesłankę fakultatywną i obligatoryjną), w sytuacji gdy w świetle przepisów prawa nie budzi wątpliwości, że w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego przez żołnierza zawodowego zachodzi przesłanka zobowiązująca (obligatoryjna) organ do wydania wyłącznie decyzji w przedmiocie jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. W ocenie Sądu nie może zatem skutecznie podważyć stanowiska organu odwoławczego podniesiony w skardze zarzut, że wskutek złożonego przez skarżącego odwołania od rozkazu personalnego nr [...] Dowódcy Brygady z dnia [...] kwietnia 2024 r. doszło do cofnięcia złożonego wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Zważyć trzeba, że ta kwestia była przedmiotem odrębnego postępowania, tj. ze skargi D. N. na decyzję Dowódcy [...] Dywizji w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przeniesienia do rezerwy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia 10 października 2024 r., sygn. akt: II SA/Go 344/24 oddalił ww. skargę. Należy zatem stwierdzić, że zarzuty podniesione w skardze nie są uzasadnione. Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego czy procesowego, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI