II SA/Go 455/19

II SA/Go 455/19 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2019-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-07-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski /sprawozdawca/
Grażyna Staniszewska
Michał Ruszyński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 2093/21 - Wyrok NSA z 2023-04-12
Skarżony organ
Wojewódzki Lekarz Weterynarii
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1302
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 135, art. 200, art. 205 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2018 poz 1330
art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 pkt 1 i 2, art. 3 ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.
Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
§ 2 ust. 6
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2019 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii [...] z dnia [...]r. nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii [...] na rzecz skarżącego M.S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak [...] Powiatowy Lekarz Weterynarii we [...] (określany dalej jako PLW), działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm. – określanej dalej jako u.d.i.p.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm. – określanej dalej jako k.p.a.), odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej przetworzonej dotyczącej pkt 1, 2, 5, 9, 11 i 12 wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r., doprecyzowanej w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r.
W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, iż w dniu 17 stycznia 2019 r. do PLW wpłynął wniosek M.S., w którym – powołując się na art. 2 ust. 1 u.d.i.p. - zwrócił się do PWL o:
1. "Udzielenie informacji dotyczącej monitoringu choroby Aujeszkyego u świń w roku 2018 w zestawieniu wiosek z rokiem 2017; terminy pobrania próbek rok do roku oraz podanie liczebności trzody chlewnej w powiecie [...] w roku 2017 i 2018.
2. Podanie informacji dotyczącej monitoringu chorób bydła: białaczki, brucelozy, gruźlicy w zestawieniu rok do roku 2017 i 2018 oraz o podanie stanu liczebności bydła w powiecie [...] w 2017 i 2018 r.
3. Podanie ilości osób wyznaczonych do wykonywania czynności zgodnie z art. 16 pkt 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o inspekcji weterynaryjnej. Czy ta liczba jest tożsama z zawarciem umów do wykonania czynności art. 16 pkt 3.
4. Podanie stanu osobowego (ilość) osób w rzeźnianych obwodach (mięso białe i mięso czerwone). Codzienna obsługa w ubojniach trzody i drobiu oraz w zakładach przetwórstwa i zakładzie utylizacyjnym. Jakie te osoby posiadają kwalifikacje merytoryczne (poza dyplomem lekarza weterynarii), by realizować te zadania (kursy, szkolenia, praktyka, staż).
5. Podanie ilości ubitych zwierząt w ubojni T. oraz ubojni indyka B. w [...] w roku 2017 i 2018 z rozbiciem na miesiące.
6. Podanie terenowych obwodów badania mięsa w kierunku włośnicy poza rzeźniami w roku 2019.
7. Podanie przyczyny likwidacji akredytowanego stanowiska diagnostyki włośni pod nadzorem Zakładu Higieny Weterynaryjnej znajdującego się w [...] w pomieszczeniach Powiatowego Inspektoratu Weterynarii, która to stacja wykonywała badania w wysokim standardzie i była gwarantem bezpieczeństwa żywności.
8. Gdzie mają zbadać próbkę mieszkańcy [...], by wypełnić ustawowy obowiązek badania mięsa w kierunku włośnicy?
9. Jakie kwalifikacje posiadają lekarze wyznaczeni zgodnie z art. 16 ustawy z 2004 r. do badania w kierunku włośni (poza dyplomem lekarza weterynarii): szkolenia, badanie biegłości, kursy w [...] i inne.
10. Czy PWL będzie się starał o akredytację utraconą z powodu przeniesienia sprzętu z zamiejscowego stanowiska diagnostyki włośni do ubojni T. Jeżeli tak, to proszę o podanie kosztów tej decyzji, jeżeli nie, to proszę o odpowiedź, czy właściciele T. godzą się na obniżenie standardów badania mięsa w dłuższym czasie.
11. Wskazanie oszczędności w wydawaniu środków z budżetu państwa w związku z przeniesieniem akredytowanego stanowiska diagnostyki włośni z utratą akredytacji.
12. Czy stosując art. 16 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o inspekcji weterynaryjnej, zrealizowano również instrukcję Głównego Lekarza Weterynarii [...] z [...] kwietnia 2013 r. by zapewnić prawidłową ochronę pracy lekarzy weterynarii i personelu pomocniczego oraz by zapewnić ochronę zdrowia publicznego?".
Strona zwróciła się o przesłanie odpowiedzi na swój adres.
W odpowiedzi na wniosek PLW pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] poinformował stronę, że :
- ad. 1 - liczba świń w powiecie [...] na dzień [...] grudnia 2017 r. liczyła 40954 szt., a na dzień [...] grudnia 2018 r. - 31346 szt.,
- ad. 2 - liczba bydła w powiecie [...] na dzień [...] grudnia 2017 r. liczyła 13913 szt., a na dzień [...] grudnia 2018 r. - 14276 szt.,
- ad. 3 - liczba osób wyznaczonych do wykonywania czynności urzędowych z art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej na rok 2019 wynosi 18; liczba ta nie jest tożsama z liczbą umów zawartych z art. 16 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy,
- ad. 7 -stanowisko diagnostyki włośni nie zostało zlikwidowane.
- ad. 8 - informacje na temat badania urzędowego w kierunku włośni dostępne są pod adresem strony internetowej Powiatowego Inspektoratu Weterynarii we [...] oraz w siedzibie Inspektora przy [...].
W dalszej części pisma PLW wyjaśnił, że pozostałe pytania zawarte we wniosku, tj. pytania 4, 6 i 10 strony dotyczą spraw, na które nie może udzielić informacji, ponieważ dotyczą spraw, które nie mają charakteru pytań o informację publiczną, odnoszą się bowiem albo do nazw obwodów, które to nazwy od wielu lat nie są stosowane w prawie weterynaryjnym lub do ewentualnych działań przyszłych organu administracji publicznej, w związku z czym, ich udostępnienie nie może nastąpić w trybie u.d.i.p.
Co do pozostałej części wniosku PLW, powołując na art. 10 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. z dnia [...] stycznia 2019 r. pismem nr [...] - doręczonym w dniu 1 lutego 2019 r. - wezwał wnioskodawcę do jego uzupełnienia i wykazania, iż udostępnienie wskazanych we wniosku informacji publicznych w zakresie pytania 1, 2, 5, 9, 11 i 12 jest szczególnie istotne dla interesu publicznego w terminie 7 - dni od doręczenia wezwania.
PLW podkreślił bowiem, iż nie dysponuje na dzień złożenia wniosku informacjami żądanymi przez wnioskodawcę w zakresie wskazanym w niniejszym wezwaniu. Ponadto szeroki zakres żądania wnioskodawcy wymaga od organu powzięcia ponadprzeciętnych środków organizacyjnych i osobowych celem udzielenia informacji żądanych przez wnioskodawcę, w tym zebrania oraz sumowania pojedynczych wiadomości. Wymaga przy tym takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych (wyznaczenie pracownika do wykonania ww. zadania w znaczącej ilości czasu), które zakłócają normalny tok działania Powiatowego Inspektoratu Weterynarii we [...],a przeto utrudnią wykonywanie przypisanych mu innych zadań ustawowych. PLW zauważył również, iż "informacja przetworzona" to informacja publiczna jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem pozostają materiały znajdujące się z posiadaniu organu zobowiązanego.
W ocenie organu przedmiotowy wniosek w zakresie wskazanym powyżej niewątpliwie stanowi zatem wniosek o udostępnienie informacji publicznej przetworzonej. Ponadto PLW wskazał, iż udostępnienie żądanych informacji przez wnioskodawcę wymaga przede wszystkim przejrzenia licznej dokumentacji, selekcji dokumentów źródłowych, ich analizy pod względem treści, a następnie wytworzenia jakościowo nowej informacji, wedle wskazanych przez wnioskodawcę kryteriów, co zakłóci działanie Inspektoratu.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. wskazał, iż według niego nie jest zrozumiały cel pisma PWL z dnia [...] stycznia 2019 r., który nie wykazuje chęci odpowiedzi na pytania i próbuje wykorzystać wszelkie prawne możliwości, aby uchylić się od udzielenia informacji w kwestiach bardzo istotnych dla bezpieczeństwa żywności i bezpieczeństwa epizootycznego, czyli dla ochrony zdrowia publicznego w powiecie [...]. Strona mając na względzie ograniczenia w dostępie do informacji publicznej zmieniła zakres wniosku domagając się podania :
1. Pogłowia trzody chlewnej na terenie powiatu [...] na koniec 2017 oraz na koniec roku 2018 ; ilości zwierząt (świń) zbadanych w ramach prowadzonego monitoringu choroby Aujeszkyego w tych latach; informacji, czy wszystkie urzędowo wolne od choroby Aujeszkyego świń stada w powiecie zostały objęte monitoringiem w tym okresie oraz czy dla wszystkich stad w powiecie w tym okresie został zachowany odstęp czasowy od 3 do 12 miesięcy pomiędzy dwoma kolejnymi badaniami.
2. Pogłowia bydła na terenie powiatu [...] na koniec roku 2017 oraz na koniec roku 2018.; ilości zwierząt zbadanych w ramach prowadzonego monitoringu w kierunku gruźlicy bydła, enzootycznej białaczki bydła oraz brucelozy bydła w tych latach.
3. Ilości osób wyznaczonych do wykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej z podziałem na lekarzy weterynarii i osoby niebędące lekarzami weterynarii; informacji ile z wyznaczonych osób (które otrzymały decyzje wy znaczeniowe zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej) wykonuje czynności-ma zawarte stosowne umowy zlecenia.
4. Informacji, czy wszystkie wyznaczone osoby, o których mowa w pkt. 3 posiadają niezbędne kwalifikacje określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu czynności wykonywanych przez osoby niebędące pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej oraz kwalifikacji tych osób (Dz. U. Nr 89, poz. 860 z późn. zm.); ilu wyznaczonych lekarzy weterynarii oraz pracowników Powiatowego Inspektoratu Weterynarii we [...] wystawiających świadectwa zdrowia odbyło szkolenie, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 maja 2004r. w sprawie programu szkoleń dla osób wystawiających świadectwa zdrowia oraz sposobu przeprowadzania tych szkoleń (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 604).
5. informacji:
a. w którym z podanych miejsc badania można zbadać w kierunku włośni mięso dzików oraz mięso świń ubitych na własny użytek (tzw. ubojów gospodarczych)? - na stronie brak jest takiej informacji.
b. jakimi metodami badane jest mięso w kierunku włośni w poszczególnych miejscach, o których mowa w punkcie a)?
c. czy którekolwiek, a jeśli tak to które z laboratoriów badania mięsa w kierunku włośni na terenie powiatu [...] posiada akredytację?
d. czy zapewniony jest odpowiedni czas pracy osób wyznaczonych oraz prawidłowy czas badania przed i poubojowego we wszystkich rzeźniach w powiecie [...] zgodnie z instrukcją Głównego Lekarza Weterynarii nr [...] w sprawie nadzoru nad ubojem zwierząt z dnia [...] kwietnia 2013 r.?
e. Z informacji na stronie internetowej wynika, że te same osoby zostały wyznaczone do badania zwierząt rzeźnych i mięsa zarówno w zakładzie H. [...] Sp. z o.o. jak i w zakładzie T. Sp. z o.o. Czy osoby wyznaczone wykonują czynności jednocześnie w dwóch zakładach?
f. jakie były przyczyny przeniesienia Zamiejscowego Stanowiska Diagnostyki Włośni (zwanego laboratorium) z siedziby Powiatowego Inspektoratu Weterynarii [...] do ubojni T. Sp. z o.o., co wiązało się z utratą akredytacji przez to laboratorium?"
Strona zgodziła się, że część żądanych informacji jest informacją przetworzoną, jednak uważa, iż żądanie uzasadnienia szczególnego interesu publicznego, jest zbędne. Zdaniem Strony poruszane w pytaniach kwestie są niezwykle istotne dla zapewnienia zdrowia publicznego oraz bezpieczeństwa epizootycznego na terenie powiatu [...]. Wnioskodawca wskazał ponadto, że jako lekarz weterynarii i były powiatowy lekarz weterynarii niepokoi się spadkiem poczucia bezpieczeństwa mieszkańców powiatu, szczególnie w zakresie:
- pytania 1 - utrzymania statusu regionu urzędowo wolnego od choroby Aujeszkygo, brak takiego statusu utrudniłoby przemieszczanie świń i spowodowało straty finansowe dla hodowców świń;
- pytania 2 - hodowcy zgłaszają, że lekarze weterynarii nie pojawiają się u nich w celu wykonywania badań monitoringowych w kierunku gruźlicy bydła, brucelozy bydła, enzootycznej białaczki bydła; w tym wypadku wnioskodawca niepokoi się o utrzymanie statusu urzędowej wolności regionu, a co za tym idzie spowoduje utrudnienia w handlu i straty finansowe, powołując się także na zwiększona ilość przypadków gruźlicy bydła co zwiększa prawdopodobieństwo zachorowań na gruźlicę u ludzi;
- pytania 3 - wnioskodawca wyjaśnił, że dochodzą do niego informacje, że z częścią lekarzy wyznaczonych do wykonywania niektórych czynności urzędowych na mocy prawomocnych decyzji nie podpisano stosownych umów; w związku z powyższym nasuwa się pytanie, czy te informacje są prawdziwe oraz czy ilość lekarzy wyznaczonych w powiecie jest wystarczająca dla zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa epizootycznego i bezpieczeństwa produkowanej żywności pochodzenia zwierzęcego; wnioskodawca zwrócił także uwagę, że na stronie internetowej organu systematycznie umieszczane są ogłoszenia o naborze na wolne stanowiska;
- pytania 4 - wnioskodawca zaznaczył, iż dla skutecznej ochrony zdrowia publicznego niezbędne jest, aby zadania zlecone w zakresie zdrowia zwierząt oraz nadzoru nad produkcją żywności pochodzenia zwierzęcego były wykonywane przez wyznaczonych urzędowych lekarzy weterynarii posiadających odpowiedni poziom kompetencji; wykonywanie tych zadań przez osoby bez wymaganych kwalifikacji, stwarza poważne zagrożenie zdrowia publicznego;
- pytania 5 – wyjaśnił, że nadzór nad ubojem, badanie zwierząt rzeźnych i mięsa w rzeźniach oraz badanie mięsa dziczyzny i mięsa pozyskanego na użytek własny w gospodarstwach to jedno z najważniejszych zadań PWL do zapewnienia ochrony zdrowia publicznego; mięso niezbadane albo zbadane niedokładnie może być przyczyną wielu groźnych zatruć pokarmowych i innych chorób odzwierzęcych; w związku z powyższym dostępność badania mięsa w kierunku włośni dla ludności musi być jak najlepsza i społeczeństwo powinno być poinformowane o miejscu i zasadach badania w kierunku włośni.
PLW decyzją z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...], powołując się na art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1) u.d.i.p. oraz art. 104 k.p.a. odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, dotyczącej punktów 1, 2, 5, 9, 11 i 12 wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. doprecyzowanego w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r.
W uzasadnieniu decyzji PLW wyjaśnił, że uznał część informacji, których zażądała strona za informację prostą i te informacje zostały stronie przekazane w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. Natomiast co do pozostałych informacji, które organ uznał za informacje przetworzone wezwał stronę do uzupełnienia braków wniosku i wykazania, że żądana informacja jest szczególnie istotna dla interesu publicznego. PLW ustalił w toku postępowania, że informacja publiczna, której żądała strona w punktach 1, 2, 5, 9, 11 i 12 we wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r. jest informacją przetworzoną, na którą składa się wiele informacji prostych. Przygotowanie informacji na powyższe pytania wymaga przeprowadzenia analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem, dane konieczne do przygotowania żądanej informacji publicznej dotyczą szerokiej działalności organu. Przygotowanie żądanej odpowiedzi wymaga dodatkowych działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych (wyznaczenie pracownika do wykonania ww. zadania w znaczącej ilości czasu), które zakłócają normalny tok działania PLW, a ponadto utrudnią wykonywanie przypisanych mu innych zadań ustawowych. Powyższe zabiegi czynią w ocenie organu takie informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki interesu publicznego.
PLW uznał, że wnioskodawca nie wykazał w swoim piśmie szczególnie istotnego interesu publicznego oraz w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskaną informację publiczną dla poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej i lepszej ochrony interesu publicznego. W swoim wniosku z [...] stycznia 2019 r. oraz piśmie uzupełniającym z dnia [...] lutego 2019r. nie odniósł się do tego aspektu, uznając jednocześnie, że jest to informacja przetworzona.
Decyzją z dnia [...] marca 2019 r. znak: [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii (dalej jako WLW), po rozpatrzeniu odwołania M.S., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż przed ponownym wydaniem decyzji organ I instancji winien dokonać samodzielnej oceny, oczywiście mając na względzie realia sprawy oraz zakres żądanej informacji, czy istnieje szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający przetworzenie informacji posiadanych przez organ i jej udostępnienie wnioskodawcy. Organ wydając zaskarżoną decyzję zaniechał tej analizy wskazując jedynie co to jest szczególnie istotny interes publiczny oraz poprzestając na stwierdzeniu, iż strona nie wykazała, że udostępnienie informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Brak jest w treści decyzji szczegółowej analizy i argumentacji organu I instancji, która winna legnąć u podstaw wydanej decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PLW w dniu [...] kwietnia 2019 r. wydał opisaną na wstępie decyzję nr [...].
W uzasadnieniu PLW podał, iż informacja publiczna żądana przez wnioskodawcę w pkt 1, 2, 5, 9, 11, 12 wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r., doprecyzowanego w piśnie z dnia [...] lutego 2019 r. kwalifikuje się jako informacja przetworzona, albowiem aby ją udostępnić musiałby podjąć działania, które miałby na celu opracowanie przez organ żądanej informacji, przede wszystkim przejrzenia licznej dokumentacji, selekcji dokumentów źródłowych, ich analizy pod względem treści, a następnie wytworzenia jakościowo nowej informacji, wedle wskazanych przez wnioskodawcę kryteriów, co zakłóci działanie inspektoratu. W szczególności jego pracownicy musieliby dokonać przeglądu licznej dokumentacji m.in. protokoły poboru wszystkich prób urzędowych w zakresie chorób objętych wnioskiem, raportów miesięcznych dotyczących liczby zwierząt poddanych ubojowi, raportów rocznych, dokumentacji personalnej oraz dokumentacji księgowej w postaci rachunków z kosztów poniesionych na utrzymaniu inspektoratu. Ponadto PWL samodzielnie ocenił czy istnieje szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający przetworzenie posiadanej informacji i udostępnienie jej wnioskodawcy. Organ I instancji nie dopatrzył się, uwzględniając realia sprawy, by wnioskodawca reprezentował grupę osób bądź działał w interesie społecznym tak jak np. poseł. Wnioskodawca nie ma możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej przetworzonej. Z przeprowadzonej przez organ I instancji analizy wynika, że żądane przez wnioskodawcę informacje publiczne przetworzone mają znaczenie prywatne, ponieważ wnioskodawca nie ma realnej możliwości wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa i nie ma możliwości wykorzystania tych informacji dla dobra ogółu.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył M.S. stwierdzając, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzja nadal jest niekorzystna i nie zgadza się z nią z przyczyn wskazanych w poprzednim odwołaniu. Zdaniem wnioskodawcy PLW nie uwzględnił argumentów WLW będących podstawą uchylenia poprzedniej decyzji. Wnioskodawca nie zgodził się, że jako podmiot prywatny, niereprezentujący żadnej grupy osób nie ma możliwości wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa, domagając się uchylenia w całości decyzji organu I instancji.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. WLW, działając na podstawie art. 15 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1557 – określanej dalej jako u.i.w.), art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż analiza pisma strony w części w jakiej odmówiono dostępu do informacji tj. w zakresie pytań 1, 2, 5, 9, 11 i 12 prowadzi do wniosku, iż organ zobowiązany do udostępnienia informacji nie posiada "gotowych" informacji i musiałby je "wytworzyć" dla wnioskodawcy. Wskazuje na to już sama konstrukcja poszczególnych pytań, w których wnioskodawca domaga się zestawień za lata 2017 i 2018 (pyt. 1 i 2, 5), rozbicia zestawienia na miesiące (pyt 5). W celu zatem udzielenia tych informacji organ musiałby na podstawie posiadanym dokumentów dokonać ich analizy, aby wyselekcjonować informacje w nich zawarte i sporządzić w oparciu o nie stosowne zestawienia. Przechodząc do dalszych pytań - pytanie 9 - aby udzielić informacji organ musiałby dokonać analizy wszystkich wniosków lekarzy ubiegających się o wyznaczenie na podstawie art. 16 u.i.w. (wnioskodawca nie wskazał z jakiego okresu mają być te dane stąd przyjąć należy, iż okres ten jest niczym nieograniczony, a zatem informacja ma zawierać dane wstecz na podstawie dokumentów posiadanych przez organ). W zakresie pytania nr 11 organ również winien, aby odpowiedzieć na pytanie, dokonać analizy kosztów poniesionych w związku z diagnostyką włośni i porównać dane uzyskane z okresu przed i po przeniesieniu stanowiska. Również odpowiedź na pytanie 12 - zdaniem WLW - wymagałaby analizy wszystkich dokumentów dotyczących pracy lekarzy weterynarii w kontekście wymogów zawartych we wskazanej w pytaniu instrukcji Głównego Lekarza Weterynarii i odniesienia się do kwestii zawartej w pytaniu.
Powyższe w ocenie organu odwoławczego wskazuje na przetworzony charakter żądanej we wniosku informacji. WLW podkreślił, iż skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. przyznał, iż żądana przez niego informacja ma walor informacji przetworzonej.
Przechodząc do kwestii związanej z zagadnieniem szczególnej istotności udzielonej informacji dla interesu publicznego WLW podkreślił, iż w przypadku gdy mamy do czynienia z informacją przetworzoną wnioskodawca musi wskazać cel żądanej informacji, do czego zostanie wykorzystana, czemu ma służyć. Organ zaś ocenia, czy podany cel wykorzystania informacji przetworzonej ma szczególnie istotne znaczenie dla interesu publicznego. Wnioskodawca nie podał czemu miałyby służyć żądane informacje. Trudno w ocenie organu odwoławczego nawet się domyślać intencji skarżącego.
W warunkach niniejszej sprawy, organ II instancji nie dostrzegł jakiejkolwiek oczywistości co do istotności żądanej informacji dla interesu publicznego, jak słusznie w tym względzie organ I instancji nie dopatrzył się, uwzględniając realia sprawy, by wnioskodawca reprezentował grupę osób bądź działał w interesie społecznym tak jak np. poseł. Z przeprowadzonej przez organ I instancji analizy wynika, że żądane przez wnioskodawcę informacje publiczne przetworzone mają znaczenie prywatne, ponieważ wnioskodawca nie ma realnej możliwości wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa i nie ma możliwości wykorzystania tych informacji dla dobra ogółu. Organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko PLW w tym zakresie, przyjmując je za własne, wskazując dodatkowo, iż na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego ma wpływ realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji, a nie wyłącznie indywidualne przekonanie wnioskodawcy co do istnienia takiej możliwości.
WLW zauważył, iż strona miała okazję wykazać swój szczególny interes publiczny. Jednak ani w pytaniu o informację publiczną z dnia [...] stycznia 2019 r., ani w odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] stycznia 2019 r. do uzupełnienia wniosku (pismo z dnia [...] lutego 2019 r.) tego nie uczyniła. Zdaniem organu odwoławczego strona nie przedstawiła realnego, konkretnego i indywidualnego sposobu wykorzystania informacji publicznej przetworzonej. Przedstawiła jedynie subiektywny opis odczuć społecznych w powiecie [...] oraz przedstawiła własną wykładnię stosowanego prawa.
Skargę na powyższą decyzję WLW złożył M.S., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy art. 7, art. 7a §1 oraz art. 77 §1 k.p.a. przez:
– zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie stwierdzenia, że żądana przez stronę informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej,
– zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie stwierdzenia, że nie istnieje szczególny interes publiczny niezbędny do udzielenia informacji publicznej o charakterze przetworzonym,
– zaniechanie przeprowadzenia postępowania dowodowego w kwestii możliwości realnego, konkretnego i indywidualnego sposobu wykorzystania przez stronę informacji publicznej przetworzonej.
W ocenie skarżącego w przedmiotowej sprawie nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Podsumowując skarżący podał, że nie zostały dopełnione obowiązki ponieważ:
1. w żaden obiektywny sposób organy nie udowodniły, że żądana przez niego informacja publiczna jest informacją przetworzoną; organy administracji opierają się w tej sprawie wyłącznie na domysłach; brak jest jakiegokolwiek rzetelnego dowodu, że żądane przez niego informacje wymagają - przetworzenia informacji prostych; brak analizy czy chociażby podania czynności, które trzeba by wykonać, aby udzielić odpowiedzi na zadane przez niego pytania;
2. w sprawie nie przedstawiono żadnych dowodów potwierdzających tezę, że nie istnieje szczególny interes publiczny niezbędny do udzielenia informacji publicznej o charakterze przetworzonym;
3. w sprawie organy stwierdziły arbitralnie, że nie mam realnego, konkretnego i indywidualnego sposobu wykorzystania żądanej informacji publicznej przetworzonej; w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego taka tezę.
Zdaniem skarżącego działania organów administracji publicznej w tej sprawie zmierzają do ograniczenia mu prawa do dostępu do informacji publicznej gwarantowanego w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z powyższym M.S. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie pod względem legalności jest decyzja WLW utrzymująca w mocy decyzję PLW odmawiająca skarżącemu udostępnienia informacji publicznej przetworzonej dotyczącej pkt 1, 2, 5, 9, 11 i 12 wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r., doprecyzowanej w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r.
Niewątpliwie PLW – do którego został skierowany wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2019 r. - jako organ Inspekcji Weterynaryjnej (art. 5 ust. 1 pkt 3 u.i.w.), jest organem władzy publicznej zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Analizując wspomniany powyżej wniosek skarżącego z punktu widzenia przedmiotowego należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę u.d.i.p., a także konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone (por. wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., II SA 181/02; wyrok NSA z dnia 20 października 2002 r., II SA 1956/02 oraz wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 2036-2037/02, M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002, s. 28).
Mając na uwadze powyższe uwagi, nie ulega wątpliwości, iż informacje, których dotyczy zaskarżona decyzja, a związane z czynnościami podejmowanymi przez PWL w zakresie realizacji zadań - w celu ochrony zdrowia publicznego - wskazanych art. 3 ust. 1 u.i.w. oraz kwalifikacji osób przy pomocy, których te zadania są realizowane, stanowi w świetle art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną.
Podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 16 ust. 1 i art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W myśl tego pierwszego przepisu odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji.
Stosownie zaś do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Organy obu instancji powołując się na powyższy przepis uznały, iż informacja publiczna, której skarżący domagał w pkt. 1, 2, 5, 9, 11 i 12 wniosku z dnia [...] stycznia 2019 r., doprecyzowanym w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r. jest informacją przetworzoną. Jednocześnie nie stwierdziły, że jej uzyskanie przez skarżącego jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane w u.d.i.p. Stąd też należy się odwołać do rozumienia tego pojęcia wypracowanego w orzecznictwie. W uzasadnieniu wyroku NSA z 21 października 2016 r., I OSK 446/15, sumującego poglądy orzecznicze w tym zakresie, wskazano, iż informacja przetworzona to taka informacja która:
- w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje w kształcie objętym wnioskiem, a niezbędnym podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste;
- jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniana w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych; jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy wedle wskazanych przez niego kryteriów;
- jest wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu;
- może być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego;
- nie musi być wyłącznie wytworzoną rodzajowo nową informacją – informacja przetworzona obejmuje dane publiczne, które co do zasady wymagają dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, ekspertyz, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych organu, innych niż te wykorzystywane w bieżącej działalności. Uzyskanie żądanych przez wnioskodawcę informacji wiązać się zatem musi z potrzebą ich odpowiedniego przetworzenia, co nie zawsze należy utożsamiać z wytworzeniem rodzajowo nowej informacji. Przetworzenie może bowiem polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona;
- której przygotowanie jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów.
Ocena żądanej informacji publicznej pod kątem tego, czy posiada ona cechy informacji przetworzonej czy jest informacją prostą, należy zawsze do organu, do którego trafia wniosek. Oznacza to, iż podmiot do którego skierowane jest żądanie udzielenia informacji publicznej dokonuje kwalifikacji żądanej informacji jako prostej lub przetworzonej. Zatem to na organie spoczywa obowiązek wykazania, iż żądana przez wnioskodawcę informacja ma charakter przetworzonej.
Zważyć jednak należy, iż ani na podstawie pisma informującego skarżącego, iż informacja ma charakter informacji przetworzonej, ani też na podstawie uzasadnień decyzji organów obu instancji nie można w sposób rzetelny zweryfikować, czy istotnie w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną w rozumieniu wyżej wskazanym, a wypracowanym w orzecznictwie.
Zarówno bowiem pismo informujące stronę o przetworzonym charakterze informacji publicznej, jak i decyzja odmawiająca udostępnienia informacji, powinny zostać tak skonstruowane, aby można było ocenić rzetelność twierdzeń organu, iż żądana informacją jest informacją o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W przeciwnym razie wnioskodawca pozbawiony byłby realnej ochrony. Tym samym organy winny wskazać konkretne okoliczności, z których wywodzą swe stanowisko o przetworzonym charakterze, a nie powielać w tym zakresie jedynie abstrakcyjnie tezy orzecznictwa, czy też piśmiennictwa, bez szczegółowego odniesienia do realiów konkretnego wniosku i prowadzonej przez organ zasad gromadzenia informacji.
W orzecznictwie trafnie wskazuje się bowiem, iż nie można zaniechać indywidualnej klasyfikacji informacji publicznej w każdej konkretnej sprawie, poprzestając na mechanicznym odwołaniu się do tez judykatury czy doktryny, które w realiach tej sprawy mogą pozostawać w sprzeczności z celami i wartościami, jakie przyświecają tak całej ustawie, jak jej art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Czynności, jakie organ obowiązany jest podjąć, aby udostępnić informację mogą mieć różny stopień złożoności i dlatego nie można stworzyć takiego ich katalogu, który byłby zamknięty i adekwatny w każdej sytuacji faktycznej (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2016 r., I OSK 19/15, wyrok NSA z dnia 21 marca 2019 r., I OSK 1060/17, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 10 sierpnia 2017 r., II SA/Go 451/17, z dnia 19 września 2018 r., II SAB/Go 65/18).
Nie jest bowiem wystarczające - jak to uczynił organ I instancji - wykazanie przetworzonego charakteru informacji jedynie przez odwołanie się do tez zawartych w orzecznictwie, definiującego pojęcie informacji przetworzonej oraz bardzo lakoniczne stwierdzenie, iż pracownicy inspektoratu "musieliby dokonać przeglądu licznej dokumentacji m.in. protokoły poboru wszystkich prób urzędowych w zakresie chorób objętych wnioskiem, raportów miesięcznych dotyczących liczby zwierząt poddanych ubojowi, raportów rocznych, dokumentacji personalnej oraz dokumentacji księgowej w postaci rachunków z kosztów poniesionych na utrzymaniu inspektoratu". Tak ogólne sformułowania trudno uznać, w świetle obowiązku nałożonego przez określoną w art. 11 k.p.a. zasadę przekonywania, za wystarczające. Nie wiadomo bowiem jak obszerne są dokumenty, które mają być przejrzane, jaka jest konkretna ich treść.
Podobnie nie do zaakceptowanie w tym zakresie jest uzasadnienie organu II instancji, który powoływał się, iż sama konstrukcja poszczególnych pytań w których wnioskodawca domaga się zestawień za lata 2017 i 2018 (pyt. 1 i 2, 5), rozbicia zestawienia na miesiące (pyt 5) jest wystarczające dla uznania informacji za przetworzoną, wskazując, iż w celu udzielenia tych informacji organ musiałby na podstawie posiadanym dokumentów dokonać ich analizy, aby wyselekcjonować informacje w nich zawarte i sporządzić w oparciu o nie stosowne zestawienia. Organ nie wskazuje o jakie dokumenty konkretnie chodzi , jaki jest ich zakres oraz w jakim stopniu zachodzi tożsamość z zakresem informacji żądanych przez skarżącego w odniesieniu do każdego z pytań, jaka jest przybliżona liczba dokumentów, które należy przeanalizować, z jakim nakładem pracy będzie to związane. Stąd bez tych informacji sam dwuletni okres, którego dotyczy wniosek, czy konieczność rozbicia danych na poszczególne miesiące nie jest wystarczający do uznania, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Zwłaszcza, iż skarżący w końcowej części odwołania z dnia [...] marca 2019 r. - kwestionując przetworzony charakter informacji - wskazywał, iż większość żądanych informacji figuruje w sprawozdaniach sporządzanych dla organów nadrzędnych lub rejestrach i nie muszą być wytworzone specjalnie dla wnioskodawcy. W związku z tym organy winny były odnieść się do tych twierdzeń skarżącego, czego jednak nie uczyniły na żadnym etapie postępowania.
Podkreślić również należy, iż konieczność analizy wniosków lekarzy ubiegających się o wyznaczenie na podstawie art. 16 u.i.w. nie jest wystarczające dla uznania, że informacje o ich kwalifikacjach jest informacją przetworzoną, zwłaszcza, jeśli nie wiąże się to koniecznością dokonania przeglądu dużej ilości dokumentów (np. jedynie kilkunastu dokumentów). Taki zakres nie jest związany z koniecznością poniesienia kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami zobowiązanego do udzielenia informacji podmiotu. Nie jest bowiem przetwarzaniem informacji wysiłek intelektualny przy zbieraniu danych, polegający tylko na odszukiwaniu ich w określonych rejestrach, czy zbiorach, zanonimizowaniu i przekształceniu (np. w wersję elektroniczną lub skopiowaniu). Podobnie nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych. Takie czynności organu, jak np. selekcja dokumentów, są zwykłymi zabiegami związanymi z rozpatrywaniem wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie noszą cech przetwarzania informacji. W wyniku ich stosowania nie powstaje bowiem żadna nowa informacja (por. wyrok NSA z dnia 5 grudnia 2013 r., I OSK 1857/13, wyrok WSA w Łodzi z dnia 2 kwietnia 2019 r., II SA/Łd 88/19, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 czerwca 2019 r., II SA/Gd 209/18). Ponadto należy zauważyć, iż niezasadne są twierdzenia organu jakoby skarżący domagał się informacji o lekarzach z datą wsteczną, skoro używał w pytaniu czasu teraźniejszego ( "jakie kwalifikacje posiadają lekarze"). Stąd w tym zakresie organ dokonuje nadinterpretacji wniosku skarżącego dla uzasadnienia twierdzenia o przetworzonym charakterze informacji publicznych.
Odnosząc się do pytań 11 i 12 organ odwoławczy nie zauważył, iż co do tych punktów skarżący dokonał modyfikacji swojego żądania w piśmie z dnia [...] lutego 2019 r., a ponadto uzasadnienie odmowy udostępnienia tych informacji jest wysoce lakoniczne, bez odniesienia się do konkretnych dokumentów i ich treści. Brak wyczerpującego wyjaśnienia powyższych kwestii uniemożliwia kontrolę sądu nad prawidłowością oceny co do dokonanej kwalifikacji informacji z punktu widzenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Obie decyzje są w tym zakresie nieprecyzyjne, nie wyjaśniają dostatecznie stanu faktycznego. Przy czym dopiero konkretne okoliczności sprawy mogą doprowadzić do konstatacji, iż mamy do czynienia z informacją przetworzoną, czego oczywiście nie można wykluczyć w kontrolowanej sprawie. Podkreślić bowiem należy, iż – jak wskazano powyżej - nawet suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników – może być traktowana jako informacja przetworzona. Wymaga to jednak właściwego wyjaśnienia sprawy zgodnie z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz prawidłowego uzasadnienia decyzji o odmowie, zgodnie z zasadami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2014 r., VII SA/Wa 971/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Gd 734/12, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt II SA/Go 653/16), czego w niniejszej sprawie zabrakło. Zważyć bowiem należy, iż do decyzji o odmowie udostępnienia informacji, jak już powyżej wskazano stosuje się przepisy k.p.a. z wyjątkami wskazanymi w art. 16 ust. 2 pkt 1 i 2 u.d.i.p. Oznacza to, że decyzja musi zawierać wszystkie niezbędne elementy wymienione w art. 107 § 1 k.p.a. Natomiast uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji powinno spełniać wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a., więc m.in. zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.
Niezasadne są natomiast zarzuty skargi odnoszące się do kwestii, czy uzyskanie przez skarżącego żądanych informacji będzie szczególnie istotne dla interesu społecznego. Podkreślić bowiem należy, iż pojęcie "szczególnie istotnego interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym i niezdefiniowanym na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych instytucji publicznych jako prawnej całości. Co do zasady ujawnienie każdej informacji o działaniach podejmowanych przez władzę publiczną leży w kręgu zainteresowania obywatela, czy też szeroko rozumianej opinii publicznej. Jednakże ustawodawca uzależnił udzielenie informacji publicznej przetworzonej od wykazania po stronie żądającego, że uzyskanie przedmiotowej informacji będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawodawca kładzie tu szczególny nacisk na kwalifikowaną formę interesu publicznego przez sformułowanie "szczególnie istotne". Szczególny interes publiczny powinien być rozumiany w ten sposób, że żądana informacja jest bardzo istotna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców, a jej uzyskanie powinno przyczynić się do bardzo ważnych dla Państwa, instytucji publicznych, czy społeczeństwa działań w szczególności, w zakresie poprawy funkcjonowania organów administracji i lepszej ochrony interesu publicznego (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. przyjmuje się, że prawo do uzyskania informacji publicznej przetworzonej ma jedynie taki wnioskodawca, który jest w stanie wykazać w chwili składania wniosku swoje indywidualne, realne i konkretne możliwości wykorzystania dla dobra ogółu informacji publicznej, której przygotowania się domaga, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. W orzecznictwie podkreśla się, że charakter lub pozycja podmiotu żądającego udzielenia informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 listopada 2017 r. II SA/Po 690/17, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 19 października 2017 r., II SA/Sz 945/17). Szczególny interes społeczny, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., składają się więc trzy przesłanki:
1) działanie wnioskodawcy dla szerszej grupy osób, bowiem wnioskodawca musi wskazać, że działanie organów i innych podmiotów realizujących zadania publiczne wywołało lub wywoła skutki dotyczące potencjalnie dużego kręgu adresatów,
2) jego działanie służy społecznie akceptowalnym celom związanym z naprawą istniejących struktur administracyjnych lub społecznych,
3) możliwości rzeczywistego wykorzystania informacji w taki sposób, aby miała ona wpływ na określone działania lub sytuację ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 września 2017 r., II SA/Wa 447/17).
Tożsame stanowisko wyrażane jest w piśmiennictwie, w którym wskazuje się, iż udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, że zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa, przemawia za przyjęciem, iż po ich stronie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej informacji publicznej (por. J. Drachal, Zagadnienia sądowej ochrony prawa do informacji ZNSA 2010/5-6/100-121).
W sytuacji, gdy przedmiotem wniosku składanego w trybie u.d.i.p. jest informacja przetworzona, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Należy podkreślić, że ciężar dowodowy w tym zakresie obciążać może jedynie wnioskodawcę, bowiem tylko on posiada wiedzę na temat tego, jak zechce wykorzystać zdobytą informację. Kluczowe bowiem znaczenie dla oceny istnienia szczególnie istotnego interesu w udostępnieniu danej informacji ma sposób, w jaki wnioskodawca zamierza spożytkować otrzymaną informację (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 listopada 2017 r., II SA/Kr 1137/17).
Przenosząc powyższe rozważania na realia niniejszej sprawy należy podkreślić, iż z samego faktu, że informacje, których żąda skarżący dotyczą ochrony zdrowia publicznego, która niewątpliwie jest doniosłą społecznie kwestią, nie są wystarczającą przesłanką do uznania, że zachodzi szczególnie istotny interes publiczny. Odmienne bowiem stanowisko – ze względu zakres zadań Inspekcji Weterynaryjnej, wynikający z art. 3 u.i.w. - prowadziłoby to do sprzecznej z celem przepisu art. 3 ust.1 pkt 1 u.d.i.p. konstatacji, iż w zasadzie każdy wniosek o informacje publiczną związany z działalnością tej instytucji należałoby taktować jako dotyczący szczególnie istotnego interesu publicznego. Stąd ważna jest nie tylko waga żądanych informacji, ale przede wszystkim sposób ich wykorzystania przez uczynienia z nich użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który nie jest dostępny dla każdego posiadacza informacji publicznej. Skarżący tej okoliczności w kontrolowanej sprawie nie wykazał (koncentrującej się jedynie na istotności samej informacji), a jak wskazano powyżej nie można obowiązku ustalenia tej okoliczności, jako znanej jedynie wnioskodawcy, przerzucać na organ z powołaniem się na przepisy art. 7 i 77 § 1 k.p.a.
Wobec braku dostatecznego wyjaśnienia okoliczności, które pozwalają dokonać prawidłowej kwalifikację żądanych informacji, przedwczesne było wypowiadanie się w kwestii naruszenia przepisów materialnego, a ich przytoczenie i wykładnia nastąpiło jedynie w celu wskazania granic niezbędnych ustaleń jakie należy poczynić w sprawie i oceny prawidłowości zastosowanej procedury.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż doszło do istotnego naruszenia przepisów art. 7, 11, 77§ 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję organu I instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę prawną oraz dokonają szczegółowych ustaleń, które pozwolą przede wszystkim na rozstrzygnięcie, czy w niniejszej sprawie mamy do czynienia z informacją prostą, czy też przetworzoną.
Jako, iż skarga została uwzględniona, Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania, które sprowadzały się do wpisu od skargi w wysokości 200 zł, ustalonego z zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia RM z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnym ( Dz. U nr 221, poz. 2193 ze zm.).