II SA/Go 436/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi złożonej przez przedsiębiorcę transportowego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD), która uchyliła decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (WITD) i nałożyła na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł. Kara została nałożona za szereg naruszeń przepisów dotyczących czasu pracy kierowców, okresów odpoczynku, obsługi tachografów oraz niezgłaszania zmian danych dotyczących pojazdów. Skarżący zarzucał organom błędy proceduralne i materialne, w tym niezastosowanie przepisów pozwalających na odstąpienie od nałożenia kary (art. 92b i 92c u.t.d.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę. Sąd uznał, że decyzja GITD była zasadna. Potwierdzono liczne naruszenia, w tym niezgłoszenie zmian danych pojazdów (48 przypadków), uniemożliwienie przeprowadzenia kontroli w części, skrócenie regularnych i skróconych okresów odpoczynku dziennego i tygodniowego, przekroczenie dopuszczalnego czasu prowadzenia pojazdu, niewłaściwą obsługę tachografu, niespełnienie wymogu ręcznego wprowadzania danych, niepoprawne operowanie przełącznikiem tachografu, nieudostępnienie danych z tachografów i kart kierowców, a także niewykonanie obowiązku terminowego pobierania danych. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność przedsiębiorcy ma charakter administracyjny i nie jest uzależniona od winy, a przedsiębiorca odpowiada za działania swoich kierowców. Sąd odrzucił argumenty skarżącego dotyczące możliwości zastosowania art. 92b i 92c u.t.d., wskazując, że nie wykazał on nadzwyczajnych okoliczności zwalniających go z odpowiedzialności. Sąd stwierdził również, że kara została prawidłowo obliczona i ograniczona zgodnie z art. 92a ust. 5 u.t.d., a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania nie miały wpływu na wynik sprawy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie rygorystycznej odpowiedzialności przedsiębiorców transportowych za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i tachografów, nawet w przypadku działań kierowców. Ugruntowanie interpretacji przepisów dotyczących kar pieniężnych i ograniczeń ich wysokości. Wyjaśnienie zasad stosowania przepisów o tachografach i czasie pracy kierowców.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów prawa transportowego i może wymagać dostosowania do innych sektorów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przedsiębiorca transportowy ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i obsługi tachografów, nawet jeśli naruszenia te wynikają z działań kierowców?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przedsiębiorca transportowy ponosi odpowiedzialność administracyjną za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy, nawet jeśli naruszenie miało miejsce w sposób niezawiniony. Odpowiedzialność ta wynika z obowiązku zapewnienia właściwej organizacji pracy i nadzoru nad kierowcami.
Uzasadnienie
Odpowiedzialność przedsiębiorcy ma charakter administracyjny, nie jest oparta na zasadzie winy. Wystarczające jest stwierdzenie naruszenia przepisów. Przedsiębiorca odpowiada za działania swoich pracowników i ma obowiązek wykazać okoliczności zwalniające go z odpowiedzialności, np. brak wpływu na powstanie naruszenia i niemożność jego przewidzenia.
Czy naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i obsługi tachografów mogą być usprawiedliwione okolicznościami nadzwyczajnymi lub zdarzeniami drogowymi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, naruszenia te nie mogą być usprawiedliwione standardowymi zdarzeniami drogowymi czy trudnościami w organizacji pracy, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i uwzględnić w planowaniu. Odstępstwa od przepisów są dopuszczalne tylko w wyjątkowych, nadzwyczajnych okolicznościach, które należy udokumentować.
Uzasadnienie
Przepisy dotyczące czasu pracy kierowców i tachografów są rygorystyczne. Przedsiębiorca ma obowiązek organizować pracę tak, aby unikać naruszeń. Okoliczności takie jak korki, brak miejsc parkingowych czy konieczność oczekiwania na załadunek/rozładunek są typowe i powinny być uwzględnione w planowaniu. Odstępstwa od przepisów wymagają udokumentowania i mogą dotyczyć tylko sytuacji nadzwyczajnych.
Czy kara pieniężna nałożona na przedsiębiorcę transportowego za liczne naruszenia przepisów jest współmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, kara jest zasadna, a jej wysokość została prawidłowo obliczona i ograniczona zgodnie z przepisami, mimo że suma kar za poszczególne naruszenia przekroczyłaby maksymalny dopuszczalny limit.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że liczba i rodzaj naruszeń uzasadniały nałożenie kary. Mimo że suma kar za poszczególne naruszenia mogłaby przekroczyć maksymalny limit określony w art. 92a ust. 5 u.t.d., organ odwoławczy prawidłowo ograniczył jej wysokość do dopuszczalnego maksimum. Zarzuty dotyczące niewspółmierności kary zostały uznane za nieuzasadnione.
Przepisy (39)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.t.d. art. 92a § 1 i 5
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a § 1, 3, 5 i 7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a § 5 pkt 3
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92a § 7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92b § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92c § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 14 § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 7a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 72
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 85 § 2
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 4 § pkt 22
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
rozporządzenie nr 561/2006 art. 8 § 1 – 5
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 8 § 1, 6, 6b-9
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 4 § lit. f) i g)
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 4 § lit. h) i i)
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 7
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 10 § 5 lit. a)
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 561/2006 art. 12
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r.
rozporządzenie nr 581/2010 art. 1 § ust. 1 - 3
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r.
rozporządzenie nr 165/2014 art. 32 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.
rozporządzenie nr 165/2014 art. 34 § 1 - 7
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.
rozporządzenie nr 165/2014 art. 33
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.
rozporządzenie nr 165/2014 art. 32 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 136 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189d
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189a § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189e
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189f
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189a § 2 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odpowiedzialność przedsiębiorcy za naruszenia przepisów przez kierowców. • Kary pieniężne są zasadne i prawidłowo obliczone, z uwzględnieniem maksymalnego limitu. • Naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i tachografów zostały prawidłowo ustalone i udokumentowane.
Odrzucone argumenty
Zarzuty o naruszeniu przepisów postępowania przez organ odwoławczy. • Zarzuty o niewłaściwym zastosowaniu przepisów prawa materialnego, w tym art. 92b i 92c u.t.d. • Argument o niewspółmierności nałożonej kary pieniężnej. • Argument o braku możliwości przewidzenia zdarzeń lub braku wpływu na powstanie naruszenia.
Godne uwagi sformułowania
Odpowiedzialność przedsiębiorcy wynikająca z art. 92a u.t.d. ma charakter administracyjny, nie jest oparta na zasadzie winy a do jej powstania wystarczające jest - co do zasady - stwierdzenie naruszenia przepisów o transporcie drogowym, nawet jeżeli doszło do niego w sposób niezawiniony. • Przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za zaniechania/działania swoich pracowników. • Kara pieniężna z art. 92a u.t.d. nie może być miarkowana przez organy ją nakładające.
Skład orzekający
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
sprawozdawca
Jarosław Piątek
przewodniczący
Michał Ruszyński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznej odpowiedzialności przedsiębiorców transportowych za naruszenia przepisów dotyczących czasu pracy kierowców i tachografów, nawet w przypadku działań kierowców. Ugruntowanie interpretacji przepisów dotyczących kar pieniężnych i ograniczeń ich wysokości. Wyjaśnienie zasad stosowania przepisów o tachografach i czasie pracy kierowców."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów prawa transportowego i może wymagać dostosowania do innych sektorów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu naruszeń przepisów o czasie pracy kierowców i odpowiedzialności przedsiębiorców. Zawiera szczegółową analizę przepisów i orzecznictwa, co jest cenne dla prawników i przedsiębiorców z branży transportowej.
“Przedsiębiorco, odpowiadasz za błędy kierowcy! WSA potwierdza rygorystyczną odpowiedzialność w transporcie.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.