II SA/GO 43/05

II SA/Go 43/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2005-07-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Grażyna Staniszewska
Maria Bohdanowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Ewa Siudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2005 r. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza nieważność decyzji z dnia [...] r. nr [...] (bez określenia organu, który ją wydał), 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz D.K. kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
II SA/Go 43/05
UZASADNIENIE
Po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej w dniu 27.VIII.2003r. organ I instancji decyzją [...] ustalił dla Spółdzielni Mieszkaniowej warunki zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie miejsc postojowych dla samochodów osobowych na działce o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości S. – na podstawie art. 2 ust. 2, art. 39 ust. 1, art. 40 ust. 1, 2 i 3, art. 41, art. 43, art. 44 ust. 1-3 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (DZ. U. z 1999r., Nr 15, poz. 139).
W decyzji ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych, m in. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.IV.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie(Dz. U. nr poz. )
Organ I instancji stwierdził, iż wypełnione zostały warunki określone w art. 3 ustawy, z których wynika, że w granicach określonych przez ustawę i zasady współżycia społecznego każdy ma prawo do ochrony interesu prawnego przy zagospodarowaniu terenów należących do innych osób.
Od decyzji złożyli odwołanie:
1. D. K. i M. K.-K. i podnieśli, że przedmiotowa decyzja narusza ich interes prawny, bowiem ich działka sąsiaduje z działką zamierzonej inwestycji i narusza zasady współżycia społecznego, a nadto nie rozwiązuje problemu parkowania pojazdów i stwarza sytuacje konfliktowe, bowiem:
- budowa miejsc parkingowych nie rozwiąże problemu parkowania samochodów przez mieszkańców bloku, ponieważ po zapewnieniu odpowiednich dojść i dojazdów powstanie tylko kilka stanowisk do parkowania,
- budowa stanowisk postojowych nie zapewni należytej odległości od okien budynku oraz wymaganej długości stanowisk dla samochodów osobowych,
- parkujące samochody zagrażają i nadal będą zagrażać bezpiecznemu wjazdowi i wyjazdowi z posesji odwołujących się, a wyjazd przy zaparkowaniu samochodu dostawczego możliwy będzie z pomocą osób trzecich,
- samochody będą niszczyły studzienki kanalizacyjne,
- mieszkańcy domów jednorodzinnych pozbawieni zostaną ochrony przeciwpożarowej z uwagi na niemożliwość dojazdu wozów strażackich.
Nadto w uchwale Rady Miasta [...]. działki [...] objęte są strefą mieszkalnictwa z zielenią towarzyszącą i zarządzenia lokalnej obsługi mieszkańców nie powodujących zmian, charakteru i estetyki otoczenia.
Analogicznej treści odwołanie złożyli małżonkowie J. Ś. i A. M. oraz R. i P. małżonkowie W.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu powołał się organ na treść art. 3 pkt 1 ustawy z 7.VII.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tj. z 1999r. nr 15, poz. 139), że każdy ma prawo do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego.
Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu stanowi pierwszy etap procesu inwestycyjnego mającego wskazać czy planowana inwestycja jest możliwa do zrealizowana z punktu widzenia zapisów obowiązującego planu lub ustaw szczególnych.
Ochrona interesów osób trzecich w tym postępowania może nastąpić w takim zakresie w jakim nie jest objęte regulacjami prawa budowlanego.
Szczegółowe kwestie rozwiązań technicznych, w tym ochrony przed uciążliwościami zostaną rozstrzygnięte w decyzji pozwolenie na budowę.
Skargę do Sądu wnieśli [...] zostały odrzucone wobec nieopłacenia. Wnieśli o uchylenie decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarzucili, że z prawa budowlanego art. 29 ust. 10 wynika, iż na budowę miejsc parkingowych do 10 stanowisk włącznie nie jest wymagane pozwolenie na budowę.
Stąd postępowanie administracyjne w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania będzie kończącym i skarżący nie będą mogli wpływać na przebieg inwestycji.
Nadto w piśmie z [...] D. K. podniósł, iż odległość od okien budynku do miejsca postojowego nie może być mniejsza niż 10 m, a samo stanowisko musi mieć długość 5 m przy szerokości 2,3 m.
Natomiast z pomiaru geodezyjnego wynika, iż łącznie szerokość działki [...] wynosi 14 m. co jest niezgodne z przepisami cytowanymi przez organ.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Decyzja [...] zawiera wady w przedmiocie naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które uszły uwadze organu II instancji................. I wyroku decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] sąd uchylił.
1. Wydając decyzję w przedmiocie zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie miejsc postojowych dla samochodów osobowych na działce o numerze ewidencyjnym [...] , organ winien określić ile tych miejsc ma być.
Bowiem przywołane w decyzji rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12.IV.2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 z późn. zm.) według stanu prawnego na dzień wydaniatej decyzji, w § 19 określa odległość jaka od miejsc postojowych do okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym wymagana jest ze względu na ilość stanowisk i tak dla zgrupowania do 4 stanowisk włącznie – 7 m, a dla zgrupowania od 5 do 60 stanowisk włącznie – 10 m (§ 19 ust. 1 pkt 1 i 2 cyt. Rozporządzenia)