II SA/Go 426/16

II SA/Go 426/16 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2016-06-30
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2016-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Sławomir Pauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 4874/16 - Postanowienie NSA z 2017-04-21
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 3, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Dz.U. 2014 poz 1146
art. 50, art. 61, art. 66
Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N Sp. z o.o. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyjęcia ogłoszenia i regulaminu dla konkursu postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. N Sp. z o.o., reprezentowany przez profesjonalnych pełnomocników, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na uchwałę Zarządu Województwa dnia [...] listopada 2015 r., Nr [...] w przedmiocie przyjęcia ogłoszenia i regulaminu dla konkursu Nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 3 Gospodarka niskoemisyjna, działania 3.2 Efektywność energetyczna, Poddziałania 3.2.1 Efektywność energetyczna – projekty realizowane poza formułą ZIT Regionalnego Programu Operacyjnego – [...]. Skarżący zaskarżył ww. uchwałę w części dotyczącej Załącznika nr 1 do uchwały (ogłoszenie o konkursie) w zakresie w jakim wskazuje ona uprawnionych potencjalnych beneficjentów konkursu oraz Załącznika nr 2 do uchwały (regulamin) w zakresie pkt II "Organizacja konkursu" ppkt 3 "Typy Beneficjentów" tiret pierwsze.
W powyższej skardze sformułowano następujące zarzuty:
1) niekonstytucyjności i dyskryminacji podmiotów leczniczych, których organem założycielskim bądź właścicielem nie są jednostki samorządu terytorialnego na podstawie art, 26 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 32 ust.1 i 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 Konstytucji RP;
2) wykluczenia z kręgu beneficjentów wskazanych wyżej podmiotów, nieuprawnione, zdaniem Skarżącej, na podstawie art. 2 ust. 10 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r.;
3) niezgodności z Projektem Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych w odniesieniu do art. 4 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Odpowiadając na skargę, Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o jej odrzucenie. W przypadku merytorycznego rozpoznania skargi, Zarząd Województwa podał, że nie mogą być uznane za zasadne zarzuty o dyskryminacji zaskarżoną uchwałą skoro zapisy w regulaminie konkursu są odzwierciedleniem postanowień zatwierdzonego przez Komisję Europejską Programu RPO-[...]. Jakiekolwiek odstępstwa co do kategorii beneficjentów powodowałyby nieważność postępowania konkursowego i korektę finansową. Gdyby zaś skarżący chciał kwestionować zapisy Programu winien był zgłaszać stosowne wnioski na etapie tworzenia programu regionalnego, ewentualnie skarżyć uchwalę, która przyjmowała Program i publikowała go w Dzienniku Urzędowym Województwa.
Dalej organ podkreślił, że kwestionowany przez skarżącą podmiotowy zakres beneficjentów w zaskarżonym przez nią konkursie jest tożsamy z przyjętym uchwałą Organu Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych RPO - [...] (dalej jako SzOOP). Skarżąca nie skarżyła uchwały Zarządu w sprawie przyjęcia SzOOP, ani też nie uczestniczyła w prowadzonych przez organ konsultacjach przed jego przyjęciem.
Nie jest też również zasadny zarzut skarżącej Spółki, jakoby, jako potencjalny beneficjent Programu, była wykluczona z udziału w nim.
Podsumowując uchwala Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w sprawie przyjęcia Regionalnego Programu Operacyjnego - [...] została opublikowana dnia 23 stycznia 2015 r. a w Programie wyraźnie wskazano typy beneficjentów wymienione powyżej, wykluczając jednostki, których organem prowadzącym bądź założycielskim nie jest jednostka samorządu, treść przedmiotowej skargi jest bezpodstawna wobec terminu, w którym wpłynęła, tj. 21 kwietnia 2016 r. Zapisy regulaminu i ogłoszenia są wyłącznie powieleniem logiki interwencji zapisanej w RPO-[...], wobec którego skarżąca nie zgłosiła uwag, gdy miała taką możliwość podczas obszernych konsultacji społecznych prowadzonych wieloetapowo od 17 kwietnia 2013 r. do 28 grudnia 2013 r.
Argumentując kwestię odrzucenia skargi organ wskazał, że gdyby racjonalny ustawodawca, chciał, aby również w przypadku uchwał organów samorządu województwa istniała możliwość ich zaskarżenia do sądów administracyjnych, wprowadziłby identyczne zapisy, jak te które znalazły się w ustawie o samorządzie gminnym i powiatowym. Jednakże z treści art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa wyraźnie wynika ograniczenie katalogów uchwał organów samorządu województwa jedynie do takich uchwał, które stanowią akty prawa miejscowego. Z tego względu w ocenie organu administracji uchwały, którym nie można przypisać przymiotu aktu prawa miejscowego, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek
z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co
w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 roku, poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, o której mowa w art. 1 § 1 wskazanej wcześniej ustawy ustrojowej określony został w przepisie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718) – dalej powoływania jako p.p.s.a. Z jego treści wynika, że zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skargi na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zasadniczym problemem sprawy jest rozstrzygnięcie, czy zaskarżona uchwała Zarządu Województwa podlega kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
Przedmiotowa uchwała została podjęta na podstawie przepisów ustawy z dnia
11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów operacyjnych w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014 r. poz. 1146) - dalej jako "ustawa".
Cytowana ustawa przewiduje możliwość sądowoadministracyjnej kontroli tylko w określonych przypadkach.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zgodnie z art. 50 ustawy, do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia
14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Również do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów K.p.a,
z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń
i sposobu obliczania terminów (art. 67 ustawy). Taki przepis powoduje, że do realizacji programów operacyjnych w zakresie polityki spójności w miejsce procedury administracyjnej regulowanej przez K.p.a. wprowadzono dla postępowań objętych cytowaną ustawą procedury określone w ramach tej ustawy.
I tak w myśl art. 61 ust. 1 ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Wobec tego stwierdzić należy, iż tylko w przypadkach objętych powołanym powyżej przepisem można skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie, zaskarżona uchwała dotyczy ogłoszenia o konkursie i przyjęcia regulaminu dla konkursu Nr [...] w ramach Osi Priorytetowej 3 Gospodarka niskoemisyjna. Akt wydany w takim przedmiocie nie jest objęty dyspozycją przepisu art. 61 ust. 1 ustawy i jako taki nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.
Wobec przedstawionych powyżej okoliczności Sąd uznał, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co skutkuje - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - odrzuceniem skargi.
W kwestii poniesionego wpisu należy wskazać, że na podstawie art. 232 § 1
pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Nastąpi to po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.