II SA/Go 421/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia kosztów utrzymania czasowo odebranych zwierząt. Główną podstawą uchylenia było naruszenie przez SKO zakazu reformationis in peius (art. 139 k.p.a.), polegające na ustaleniu kosztów utrzymania zwierząt w wyższej kwocie (122.566,17 zł) niż w decyzji organu pierwszej instancji (114.566,51 zł), bez wykazania rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego. Sąd podkreślił, że ustalenie wysokości kosztów stanowi element rozstrzygnięcia decyzji i nie podlega sprostowaniu jako oczywista omyłka. Dodatkowo, sąd wskazał na naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.). Uzasadnienie decyzji SKO było lakoniczne, nie zawierało własnego stanowiska organu odwoławczego ani merytorycznego odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez stronę skarżącą. SKO nie przeprowadziło ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ograniczając się do analizy kwestii sprostowania omyłki przez organ pierwszej instancji. W związku z tym, sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c p.p.s.a. Sąd zasądził od SKO na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenie zakazu reformationis in peius przez organ odwoławczy, obowiązek merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, wymogi formalne uzasadnienia decyzji administracyjnej.
Dotyczy spraw administracyjnych, w których organ odwoławczy podnosi kwotę zasądzoną na rzecz strony w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy może wydać decyzję na niekorzyść strony odwołującej się, podnosząc kwotę kosztów utrzymania zwierząt w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. W przeciwnym razie narusza to zakaz reformationis in peius (art. 139 k.p.a.).
Uzasadnienie
Ustalenie przez Kolegium kosztów utrzymania zwierząt w wyższej kwocie niż w decyzji organu I instancji, na skutek odwołania wniesionego wyłącznie przez skarżącą, narusza zakaz reformationis in peius, gdyż nie wykazano rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego.
Czy organ odwoławczy może ograniczyć się do formalnej kontroli decyzji organu pierwszej instancji, nie przeprowadzając merytorycznego postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy ma obowiązek merytorycznego rozpatrzenia sprawy i nie może ograniczyć się jedynie do kontroli decyzji organu pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Zasada dwuinstancyjności wymaga ponownego merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, który nie jest związany ustaleniami organu I instancji. Uzasadnienie decyzji SKO było lakoniczne i nie odnosiło się do zarzutów odwołania, co stanowi naruszenie tej zasady.
Czy kwota ustalona w decyzji administracyjnej jako koszt utrzymania zwierząt podlega sprostowaniu jako oczywista omyłka rachunkowa?
Odpowiedź sądu
Nie, ustalenie wysokości kosztów stanowi element rozstrzygnięcia decyzji i nie podlega sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a.
Uzasadnienie
Kolegium słusznie uznało, że określenie w decyzji kwoty kosztów utrzymania zwierząt stanowiło jej rozstrzygnięcie i nie mogło podlegać sprostowaniu jako 'oczywista omyłka'.
Przepisy (13)
Główne
p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu istotnych naruszeń przepisów postępowania.
k.p.a. art. 139
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zakaz reformationis in peius.
u.o.z. art. 7 § 4
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt
Podstawa do obciążenia właściciela kosztami transportu, utrzymania i leczenia odebranych zwierząt.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Wskazanie na możliwość uchylenia decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 107 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Wymóg sporządzenia uzasadnienia decyzji.
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek działania organów wnikliwie i zgodnie z prawem.
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek oceny dowodów według stanu faktycznego i prawnego.
k.p.a. art. 136
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Możliwość przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 16
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
k.p.a. art. 113 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Tryb sprostowania oczywistej omyłki.
u.s.k.o. art. 1-2
Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez SKO zakazu reformationis in peius poprzez podniesienie kwoty kosztów utrzymania zwierząt. • Naruszenie przez SKO zasady dwuinstancyjności poprzez brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy i odniesienia się do zarzutów odwołania. • Brak wystarczającego uzasadnienia decyzji SKO.
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny • nie może ograniczyć się jedynie do kontroli zaskarżonej decyzji • nie zostało ono rozpatrzone, co stanowi o naruszeniu przez Kolegium nie tylko zasady instancyjności, ale i przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a.
Skład orzekający
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
sędzia
Grażyna Staniszewska
sędzia
Jacek Jaśkiewicz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenie zakazu reformationis in peius przez organ odwoławczy, obowiązek merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy, wymogi formalne uzasadnienia decyzji administracyjnej."
Ograniczenia: Dotyczy spraw administracyjnych, w których organ odwoławczy podnosi kwotę zasądzoną na rzecz strony w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania administracyjnego – zakazu pogarszania sytuacji strony odwołującej się (reformationis in peius) oraz obowiązku merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy. Pokazuje, jak błędy proceduralne mogą prowadzić do uchylenia decyzji, nawet jeśli kwestia merytoryczna (wysokość kosztów) mogłaby być potencjalnie zasadna.
“Organ odwoławczy podniósł koszty utrzymania zwierząt? Sąd administracyjny uchyla decyzję!”
Dane finansowe
WPS: 122 566,17 PLN
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.