Pełny tekst orzeczenia II SA/GO 403/22

II SA/Go 403/22 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2022-10-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek /sprawozdawca/
Kamila Karwatowicz
Krzysztof Rogalski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 573
art. 10 e ust 1-3, art 35 a
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 145 par 1 pkt 1 lit a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 13 października 2022 r. sprawy ze skargi K.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] r., nr [...].
Uzasadnienie
K.Z. pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. wniosła o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej jako: PFRON).
Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie pismem z [...] kwietnia 2022 r., nr [...] poinformował stronę o negatywnym rozpatrzeniu jej wniosku. Organ wyjaśnił, że zgodnie z uchwałą Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] marca 2022 r. dofinansowanie w ramach przedmiotowego zadania jest przyznawane osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym i umiarkowanych i ich opiekunom, które dotychczas nie otrzymały dofinansowania na ten cel bądź nie otrzymały dofinansowania od 2018 r.
Od powyższego pisma K.Z. wniosła odwołanie, kwestionując wydane rozstrzygnięcie. Skarżąca wskazała, że przedmiotowy wniosek został złożony na jej mamę, która jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, niezdolną do samodzielnej egzystencji. Zaznaczyła, że zarówno ona jak i jej mama dwa razy, tj. w 2020 r. i 2021 r. otrzymały dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego. Turnus rehabilitacyjny stanowi dla strony i jej mamy jedyną formę rehabilitacji, z której może skorzystać.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2022 r., nr [...] działając m.in. na podstawie art. 10e ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 573 ze zm., dalej jako: ustawa o rehabilitacji), § 5 pkt 14 i 15 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych (Dz.U. z 2007 r., poz. 230, Uchwały nr 541/2022, dalej również jako: rozporządzenie), Uchwały Zarządu Powiatu z dnia [...] marca 2022 r. w sprawie ustalenia zasad przyznawania dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w 2022 r. (dalej jako: uchwała Zarządu Powiatu) oraz przy uwzględnieniu art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021, poz. 735 ze zm., dalej jako: k.p.a.) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.
Organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił treść art. 10e ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz § 5 pkt 14 i 15 Rozporządzenia i podniósł, że w jego ocenie wydane przez organ I instancji rozstrzygnięcie stanowi akt administracyjny rozumiany jako władcze i jednostronne oświadczenie woli organu administracyjnego, skierowane na wywołanie konkretnych skutków prawnych, wobec zindywidualizowanego adresata. Jest to szczególna postać aktu administracyjnego, adresowanego do zewnętrznego podmiotu, który przybiera formę decyzji administracyjnej.
Dalej Kolegium wskazało, że zgodnie z treścią uchwały Zarządu Powiatu: 1. wysokość dofinansowania zostaje obniżona o 20 kwot, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. o turnusach rehabilitacyjnych (Dz. U. z 2007, nr 230 poz. 1694); 2. dofinansowanie będzie przyznawane: - w pierwszej kolejności: dzieciom niepełnosprawnym do 16 roku życia i młodzieży niepełnosprawnej uczącej się i niepracującej w wieku do 24 roku życia wraz z opiekunem oraz dorosłym osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym i umiarkowanym i ich opiekunom, które dotychczas nie otrzymały dofinansowania na ten cel, - a następnie: dzieciom niepełnosprawnym do 16 roku życia i młodzieży niepełnosprawnej uczącej się i niepracującej w wieku do 24 roku życia wraz z opiekunem oraz dorosłym osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym i umiarkowanym i ich opiekunom, którym nie przyznano dofinansowania od 2018 r. W wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych przypadkach związanych z wystąpieniem zdarzeń losowych potwierdzonych dokumentacją medyczną, możliwe jest przyznanie dofinansowania do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym osobom nie wymienionym powyżej, po uzyskaniu opinii Społecznej Rady ds. Osób Niepełnoprawnych i zatwierdzeniu przez komisję.
Kolegium, mając na uwadze treść ww. uchwały Zarządu Powiatu uznało, że K.Z. nie spełniła jednej z koniecznych przesłanek do uzyskania przedmiotowego dofinansowania do turnusu rehabilitacyjnego, bowiem otrzymała już dofinansowanie w dwóch ostatnich latach, tj. w 2020 r. i w 2021 r.
K.Z. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Podniosła, że uczestnictwo w turnusie rehabilitacyjnym umożliwia zarówno jej jak i jej mamie korzystać ze świeżego powietrza. Nadto realizowane podczas turnusu zabiegi pozwalają na poprawę stanu zdrowia. Wskazała, że dwa razy w życiu korzystała z dofinansowania do turnusów rehabilitacyjnych ze środków PFRON. Wyjaśniła, że jej obecne dochody nie pozwalają na skorzystanie z pobytu w ośrodku rehabilitacyjnym bez dofinansowania, bowiem najtańszy koszt pobytu dla dwóch osób wynosi 5000 zł. Podała, że pobiera świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieką nad niepełnosprawną mamą w kwocie 2119 zł, natomiast emerytura mamy wynosi 2008 zł.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2022 r. utrzymująca w mocy pisemną informację (posiadającą charakter decyzji administracyjnej) Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie z dnia [...] kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej K.Z. dofinansowania ze środków PFRON do uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ odwoławczy zasadnie uznał, że w przypadku o którym mowa w § 5 ust. 14 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych, mamy do czynienia z decyzją administracyjną, rozstrzygającą wniosek o dofinansowanie zadań ze środków Funduszu, pomimo użytego w tym przepisie zwrotu "powiadamia w formie pisemnej". Pismo informujące skierowane do strony przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie zakwalifikował, jako akt władczy i jednostronny organu, rozstrzygający o publicznym uprawnieniu jednostki, spełniało zatem przesłanki konieczne do uznania tegoż pisma za decyzję administracyjną. SKO prawidłowo przyjęło, iż mimo zastosowania w obowiązujących przepisach formuły "powiadomienia o sposobie rozpatrzenia wniosku" mamy do czynienia w tym przypadku z aktem administracyjnym rozumianym jako władcze i jednostronne oświadczenie woli organu administrującego, skierowane na wywołanie konkretnych skutków prawnych wobec zindywidualizowanego adresata. Ściślej rzecz ujmując, jest to szczególna postać aktu administracyjnego, adresowanego do zewnętrznego podmiotu, który przybiera formę decyzji administracyjnej (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 24 maja 2012., II GPS 1/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
Odnosząc się do przepisów mających zastosowanie do rozpoznania przedmiotowej sprawy, wskazać w pierwszej kolejności należy art. 7 ust. 1 ustawy o rehabilitacji stanowiący, że rehabilitacja osób niepełnosprawnych oznacza zespół działań, zmierzających do osiągnięcia, przy aktywnym uczestnictwie tych osób, możliwie najwyższego poziomu ich funkcjonowania, jakości życia i integracji społecznej. Rehabilitacja zawodowa ma na celu ułatwienie osobie niepełnosprawnej uzyskania i utrzymania odpowiedniego zatrudnienia i awansu zawodowego przez umożliwienie jej korzystania z poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego i pośrednictwa pracy (art. 8 ust 1 ustawy o rehabilitacji). Natomiast rehabilitacja społeczna ma na celu umożliwianie osobom niepełnosprawnym uczestnictwa w życiu społecznym (art. 9 ust. 1 ustawy o rehabilitacji). Do podstawowych form aktywności wspomagającej proces rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zalicza się uczestnictwo tych osób w warsztatach terapii zajęciowej oraz turnusach rehabilitacyjnych (art. 10 ustawy o rehabilitacji). Przepis art. 10e ust. 1-3 ustawy o rehabilitacji określa warunki przyznawania świadczeń ze środków Funduszu na dofinansowanie uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym stanowiąc, iż osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie ze środków Funduszu uczestnictwa w turnusie, jeżeli przeciętny miesięczny dochód, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych, podzielony przez liczbę osób we wspólnym gospodarstwie domowym, obliczony za kwartał poprzedzający miesiąc złożenia wniosku, nie przekracza kwoty:
1) 50% przeciętnego wynagrodzenia na osobę we wspólnym gospodarstwie domowym;
2) 65% przeciętnego wynagrodzenia w przypadku osoby samotnej (art. 10e ust. 1). Wnioski osób niepełnosprawnych o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie są składane w powiatowych centrach pomocy rodzinie (art. 10f ust 3 ustawy o rehabilitacji).
Jednocześnie na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 10d ust. 8 pkt. 2 minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego został upoważniony do określenia, w drodze rozporządzenia warunków, jakie powinny spełniać osoby niepełnosprawne ubiegające się o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie, tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie, wysokość oraz sposób przyznawania i przekazywania tego dofinansowania ze środków Funduszu.
W świetle § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych osoba niepełnosprawna może ubiegać się o dofinansowanie, pod warunkiem, że:
1) została skierowana na turnus rehabilitacyjny na wniosek lekarza, pod którego opieką się znajduje;
2) w roku, w którym ubiega się o dofinansowanie, nie uzyskała na ten cel dofinansowania ze środków Funduszu;
3) weźmie udział w turnusie, który odbędzie się w ośrodku wpisanym do rejestru ośrodków, prowadzonego przez wojewodę, albo poza takim ośrodkiem, w przypadku gdy turnus jest organizowany w formie niestacjonarnej;
4)wybierze organizatora turnusu, który posiada wpis do rejestru organizatorów turnusów;
5) będzie uczestniczyła w zajęciach przewidzianych w programie turnusu, który wybrała;
6) nie będzie pełniła funkcji członka kadry na turnusie ani nie będzie opiekunem innego uczestnika tego turnusu;
7) złoży oświadczenie o wysokości dochodu obliczonego zgodnie z art. 10e ust. 1 ustawy wraz z informacją o liczbie osób we wspólnym gospodarstwie domowym;
8) w przypadku turnusu, którego program przewiduje także zabiegi fizjoterapeutyczne, przedstawi podczas pierwszego badania lekarskiego na turnusie zaświadczenie lekarskie o aktualnym stanie zdrowia, w szczególności o chorobie zasadniczej, uczuleniach i przyjmowanych lekach.
Do wniosku o dofinansowanie dołącza się:
1) kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności lub kopię orzeczenia, lub kopię wypisu z treści orzeczenia traktowanego na równi z tym orzeczeniem albo kopię orzeczenia o niepełnosprawności;
2) wniosek lekarza, pod którego opieką znajduje się osoba niepełnosprawna, o skierowanie na turnus rehabilitacyjny (§ 5 ust. 5 ww. rozporządzenia).
Natomiast szczegółowe warunki, jakie powinny spełniać osoby niepełnosprawne ubiegające się o dofinansowanie uczestnictwa w turnusie, tryb składania i rozpatrywania wniosków o dofinansowanie, wysokość oraz sposób przyznawania i przekazywania tego dofinansowania ze środków Funduszu, zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 10d ust. 8 pkt 2 ustawy o rehabilitacji, określa wskazane rozporządzenie. Na mocy § 5 ust. 10 tego rozporządzenia w rozpatrywaniu wniosku bierze udział pracownik socjalny lub specjalista do spraw społecznych, oceniający sytuację społeczną osoby niepełnosprawnej i jej potrzeby w zakresie rozwijania umiejętności społecznych. § 5 ust. 11 rozporządzenia stanowi, że przy rozpatrywaniu wniosku o dofinansowanie bierze się pod uwagę stopień i rodzaj niepełnosprawności wnioskodawcy oraz wpływ niepełnosprawności na możliwość realizacji przez wnioskodawcę kontaktów społecznych w codziennym funkcjonowaniu, a także uwzględnia się na korzyść wnioskodawcy fakt niekorzystania z dofinansowania w roku poprzednim. W myśl § 5 ust. 12 rozporządzenia pierwszeństwo w uzyskaniu dofinansowania mają osoby niepełnosprawne, które posiadają orzeczenia o zaliczeniu do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności albo równoważne, osoby niepełnosprawne w wieku do 16 lat albo w wieku do 24 lat uczące się i niepracujące bez względu na stopień niepełnosprawności. Z kolei § 6 ust. 3 rozporządzenia określa, że w przypadku znacznego niedoboru środków Funduszu w danym roku w stosunku do istniejących potrzeb w zakresie dofinansowania uczestnictwa osób niepełnosprawnych w turnusach rehabilitacyjnych oraz pobytu ich opiekunów, można obniżyć wysokość tego dofinansowania, nie więcej jednak niż o 20 % kwot, o których mowa w ust. 1, albo przyjąć zasadę przyznawania dofinansowania tej samej dorosłej osobie niepełnosprawnej raz na dwa lata.
W orzecznictwie wskazuje się, że organy administracyjne dysponują określonymi, przyznanymi w konkretnej wysokości funduszami na realizację zadań, w tym na dofinansowanie uczestnictwa w turnusie rehabilitacyjnym i powinny rozdzielić je jak największej liczbie uprawnionych. Z różnym stopniem niepełnosprawności mogą wiązać się różne koszty turnusów rehabilitacyjnych i rzeczą organów jest dostosowanie środków do faktycznych potrzeb uprawnionych. Oznacza to, że zarówno przyznanie, jak i rozmiar dofinansowania jest zawsze przedmiotem uznania organu, które jednak nie ma nic wspólnego z dowolnością, a wręcz przeciwnie - organy zobowiązane są wykazać, z jakich racjonalnych względów nie mogły przyznać dofinansowania do turnusu rehabilitacyjnego osobie ze znacznym stopniem niepełnosprawności (z dysfunkcją ruchu), która w takim samym stopniu spełnia przesłanki jak osoby, którym dofinansowanie przyznano (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 24 stycznia 2017 r., III SA/Kr 1206/16, CBOSA).
Zważyć trzeba, że organy obu instancji wskazanych wyżej kryteriów zawartych w ustawie o rehabilitacji i przepisach rozporządzenia w sprawie turnusów rehabilitacyjnych ani nie analizowały, ani też nie stosowały wobec skarżącej, ponieważ oparły się o inne kryteria, a mianowicie te, które zostały określone w uchwale Zarządu Powiatu z dnia [...] marca 2022 r. nr [...]. Takie działanie organów należy uznać za naruszenie prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W załączniku do ww. uchwały wskazano między innymi, że dofinansowanie uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej PFRON) będzie przyznawane: - w pierwszej kolejności: dzieciom niepełnosprawnym do 16 roku życia i młodzieży niepełnosprawnej uczącej się i niepracującej w wieku do 24 roku życia wraz z opiekunem oraz dorosłym osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym i umiarkowanym i ich opiekunom, które dotychczas nie otrzymały dofinansowania na ten cel, - a następnie: dzieciom niepełnosprawnym do 16 roku życia i młodzieży niepełnosprawnej uczącej się i niepracującej w wieku do 24 roku życia wraz z opiekunem oraz dorosłym osobom niepełnosprawnym w stopniu znacznym i umiarkowanym i ich opiekunom, którym nie przyznano dofinansowania od 2018 r. Uchwała Rady Powiatu została podjęta na podstawie art. 35a ust. 1 pkt 7 ustawy o rehabilitacji oraz przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 926) oraz rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 listopada 2017 r. w sprawie turnusów rehabilitacyjnych.
Należy zauważyć, że w art. 35a ust. 1 pkt 7 lit. a. w zw. z ust. 3 ustawy o rehabilitacji przewidziano jedynie, że rada powiatu w formie uchwały określa dofinansowanie uczestnictwa osób niepełnosprawnych i ich opiekunów w turnusach rehabilitacyjnych.
Zgodnie z art.35a ust. 4 ustawy o rehabilitacji, Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje zadań, o których mowa w ust. 1, które mogą być finansowane ze środków Funduszu, uwzględniając w szczególności wymagania, jakie powinny spełniać podmioty ubiegające się o dofinansowanie tych zadań, a także tryb postępowania i zasady ich dofinansowania ze środków Funduszu. Na podstawie ww. delegacji ustawowej Ministra Pracy i Polityki Społecznej wydał rozporządzenie z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji. Istotna jest treść § 1 ust. 3 rozporządzenia zgodnie z którym wymagania, jakie powinny spełniać osoby niepełnosprawne ubiegające się o dofinansowanie kosztów uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych, a także tryb postępowania i szczegółowe zasady ich dofinansowania określają przepisy w sprawie turnusów rehabilitacyjnych.
Zdaniem Sądu w świetle ww. przepisów należy stwierdzić, że Rada Powiatu nie posiadała kompetencji do określenia zasad (kryteriów) w tym określenia pierwszeństwa w przedmiocie udzielenia dofinansowania ze środków PFRON do pobytu w turnusie rehabilitacyjnym (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2020 r., II SA/Bd 804/19, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2020 r., I SA/Gl 346/20, wyrok WSA w Kielcach z dnia 7 kwietnia 2022 r., I SA/Ke 599/21, wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 kwietnia 2014 r., II SA/Go 601/14, CBOSA). Tymczasem wydane w niniejszej sprawie decyzje zostały oparte na uchwale Rady Powiatu z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] określającej zasady otrzymania dofinansowania ze środków PFRON. Przyjęte w uchwale zasady są sprzeczne z cytowanymi wyżej przepisami § 5 ust. 10, § 5 ust. 11 oraz § 5 ust. 12 rozporządzenia. Jak już wskazano, wynika z nich, że przy rozpatrywaniu wniosku o dofinansowanie bierze się pod uwagę stopień i rodzaj niepełnosprawności wnioskodawcy oraz wpływ niepełnosprawności na możliwość realizacji przez wnioskodawcę kontaktów społecznych w codziennym funkcjonowaniu, a także uwzględnia się na korzyść wnioskodawcy fakt niekorzystania z dofinansowania w roku poprzednim (§ 5 ust. 11) oraz, że pierwszeństwo w uzyskaniu dofinansowania mają osoby niepełnosprawne, które posiadają orzeczenia o zaliczeniu do znacznego i umiarkowanego stopnia niepełnosprawności albo równoważne, osoby niepełnosprawne w wieku do 16 lat albo w wieku do 24 lat uczące się i niepracujące bez względu na stopień niepełnosprawności. (§ 5 ust. 12). W sprawie nie został również spełniony wymóg dokonania oceny przez pracownika socjalnego lub specjalisty do spraw społecznych sytuacji społecznej osoby niepełnosprawnej i jej potrzeb w zakresie rozwijania umiejętności społecznych (5 ust. 10).
Zdaniem Sądu działanie organów jest nie do pogodzenia z zasadami demokratycznego państwa prawa (art. 2 Konstytucji), jak również zasadą wyrażoną w art. 6 k.p.a. (zasada legalizmu). Z tych względów oraz mając na uwadze treść art. 178 ust. 1 Konstytucji RP uznano, że zaszły przesłanki do odmowy zastosowania ww. uchwały w zakresie określającym zasady przyznania dofinansowania kosztów uczestnictwa w turnusach rehabilitacyjnych, jako wydanej z przekroczeniem delegacji ustawowej i sprzecznej z przepisami ustawy o rehabilitacji (art. 10e) i rozporządzenia określającymi przesłanki udzielenia dofinansowania (zob. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2020 r., II SA/Bd 804/19, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 11 sierpnia 2020 r., I SA/Gl 346/20, CBOSA).
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji wyroku. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rolą organu będzie dokonanie oceny wniosku skarżącej w kontekście ustawowych regulacji wynikających z art. 10e ustawy o rehabilitacji oraz wskazywanych w niniejszym uzasadnieniu przepisów rozporządzenia w sprawie turnusów rehabilitacyjnych.
-----------------------
#
2