II SA/GO 36/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę S. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Kara została nałożona za wykonywanie przewozu drogowego odpadów niebezpiecznych (kod 19 12 06*) bez wymaganego wpisu do rejestru BDO. Spółka kwestionowała prawidłowość klasyfikacji przewożonych odpadów jako niebezpiecznych, argumentując, że powinny być one zaklasyfikowane jako drewno inne niż niebezpieczne (kod 19 12 07). Sąd uznał skargę za bezzasadną. Wskazał, że stan faktyczny został prawidłowo ustalony na podstawie protokołu kontroli, oceny Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (WIOŚ) oraz notatki urzędowej funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej. Sąd podzielił stanowisko organów, że przewożone odpady, zawierające elementy drewnopodobne, folię, tkaniny i metale, prawidłowo zaklasyfikowano jako drewno zawierające substancje niebezpieczne (kod 19 12 06*), ze względu na użycie przy produkcji materiałów drewnopochodnych substancji takich jak żywice aminowe czy utwardzacze. Sąd podkreślił, że odróżnienie drewna przetworzonego od nieprzetworzonego nie wymaga badań laboratoryjnych, a wystarczające są oględziny i wiedza specjalistyczna inspektorów WIOŚ. Sąd odrzucił argumentację skarżącej dotyczącą przedłożonej opinii ekologicznej, wskazując na niejasności co do pochodzenia próbek badanych odpadów, które nie mogły być powiązane z transportem objętym kontrolą. Ponadto, sąd uznał ocenę WIOŚ za dokument urzędowy, mający walor dowodowy. Sąd podkreślił, że odpowiedzialność przewoźnika za naruszenie przepisów dotyczących transportu odpadów jest odpowiedzialnością obiektywną (ex lege), a spółka nie wykazała przesłanek zwalniających ją z tej odpowiedzialności, w tym braku wpływu na powstanie naruszenia. Sąd zaznaczył, że profesjonalny przewoźnik powinien znać przepisy i przewidywać możliwość wadliwej klasyfikacji odpadów przez podmioty wysyłające, a jego obowiązkiem jest wprowadzenie takich rozwiązań organizacyjnych, które zapobiegną nielegalnemu transportowi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźnika za transport odpadów niebezpiecznych, znaczenie dowodowe protokołu kontroli i opinii WIOŚ, zasady klasyfikacji odpadów oraz przesłanki zwalniające z odpowiedzialności.
Sprawa dotyczy specyficznego przypadku transportu odpadów i klasyfikacji konkretnych kodów odpadów. Odpowiedzialność obiektywna przewoźnika jest kluczowa.
Zagadnienia prawne (3)
Czy klasyfikacja odpadów jako niebezpiecznych na podstawie oględzin i wiedzy specjalistycznej inspektora ochrony środowiska, bez badań laboratoryjnych, jest wystarczająca do nałożenia kary pieniężnej za transport odpadów bez wymaganego wpisu do rejestru BDO?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ocena inspektora WIOŚ, oparta na oględzinach i wiedzy specjalistycznej, jest wystarczająca do klasyfikacji odpadów jako niebezpiecznych, a protokół kontroli stanowi dowód urzędowy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odróżnienie drewna przetworzonego od nieprzetworzonego nie wymaga badań laboratoryjnych, a wiedza specjalistyczna inspektorów WIOŚ jest wystarczająca do dokonania takiej oceny. Protokół kontroli i ocena WIOŚ mają walor dokumentu urzędowego.
Czy przewoźnik może uwolnić się od odpowiedzialności za transport odpadów niebezpiecznych bez wymaganego wpisu do rejestru BDO, powołując się na błędną klasyfikację dokonaną przez wysyłającego lub brak możliwości weryfikacji rodzaju odpadów?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, odpowiedzialność przewoźnika jest obiektywna, a firma nie wykazała przesłanek zwalniających ją z odpowiedzialności, takich jak brak wpływu na powstanie naruszenia czy zdarzenia, których nie mógł przewidzieć.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że odpowiedzialność przewoźnika jest obiektywna i nie opiera się na winie. Profesjonalny przewoźnik powinien znać przepisy, przewidywać możliwość błędnej klasyfikacji odpadów i wprowadzić rozwiązania zapobiegające nielegalnemu transportowi. Brak możliwości weryfikacji rodzaju odpadów przez kierowcę nie zwalnia przewoźnika z odpowiedzialności.
Czy opinia ekologiczna sporządzona na zlecenie przewoźnika, podważająca klasyfikację odpadów dokonaną przez WIOŚ, może stanowić dowód w sprawie, jeśli pochodzenie próbek jest niejasne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli pochodzenie próbek badanych w ramach opinii ekologicznej jest niejasne i nie można ich powiązać z transportem objętym kontrolą, moc dowodowa takiego dokumentu jest zasadnie podważona przez organ.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ze względu na niewyjaśnione okoliczności pobrania próbek do badań, na podstawie których sporządzono opinię ekologiczną, moc dowodowa tego dokumentu została przez organ zasadnie podważona. Próbki nie mogły być jednoznacznie powiązane z transportem objętym kontrolą.
Przepisy (29)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.t.d. art. 92a § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 68
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 76 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.o. art. 49 § 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 50 § 5
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 50 § 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 50 § 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.t.d. art. 92a § 7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 92c § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 87 § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
u.t.d. art. 89 § 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów art. 3 § 2
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów art. 3 § 4
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów art. 2 § 35
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów art. 24 § 1
Rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów art. 25 § 1
u.o. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 4 § 1
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 4 § 3
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
u.o. art. 6
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 09.12.2014 r. w sprawie katalogu odpadów
Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1357/2014 z dnia 18 grudnia 2014 r. zastępujące załącznik III do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów
Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów
Argumenty
Skuteczne argumenty
Klasyfikacja odpadów jako niebezpiecznych na podstawie oględzin i wiedzy specjalistycznej jest wystarczająca. • Protokół kontroli i ocena WIOŚ stanowią dowody urzędowe. • Odpowiedzialność przewoźnika jest obiektywna i nie zwalnia go brak możliwości weryfikacji rodzaju odpadów. • Opinia ekologiczna skarżącej nie mogła podważyć ustaleń organów z powodu niejasnego pochodzenia próbek.
Odrzucone argumenty
Kwestionowanie klasyfikacji odpadów jako niebezpiecznych przez skarżącą. • Podważanie waloru dowodowego oceny WIOŚ. • Argumentacja o braku możliwości weryfikacji rodzaju odpadów przez przewoźnika. • Zarzut naruszenia art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. (przesłanki wyłączające odpowiedzialność). • Zarzut naruszenia art. 24 rozporządzenia nr 1013/2006 (odpowiedzialność wysyłającego).
Godne uwagi sformułowania
odpowiedzialność ex lege (na mocy ustawy) • podmiot wykonujący przewóz drogowy powinien znać regulacje prawne związane z przemieszczaniem odpadów • ocena inspektora WIOŚ w przedmiocie klasyfikacji odpadu... stanowi dowód w sprawie, nadto ma charakter dokumentu urzędowego • odróżnienie drewna przetworzonego od nieprzetworzonego nie wymaga dokonywania badań laboratoryjnych zawartości substancji chemicznych w odpadach
Skład orzekający
Grażyna Staniszewska
przewodniczący sprawozdawca
Jarosław Piątek
sędzia
Krzysztof Rogalski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących odpowiedzialności przewoźnika za transport odpadów niebezpiecznych, znaczenie dowodowe protokołu kontroli i opinii WIOŚ, zasady klasyfikacji odpadów oraz przesłanki zwalniające z odpowiedzialności."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego przypadku transportu odpadów i klasyfikacji konkretnych kodów odpadów. Odpowiedzialność obiektywna przewoźnika jest kluczowa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu transportu odpadów i odpowiedzialności przewoźników, z licznymi argumentami prawnymi i dowodowymi. Pokazuje złożoność przepisów i potencjalne pułapki dla firm.
“Przewoźnik ukarany za transport odpadów: czy wiedza specjalistyczna jest kluczowa?”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.