II SA/Go 347/10

II SA/Go 347/10 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2010-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-05-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jacek Niedzielski /sprawozdawca/
Joanna Wierchowicz
Krystyna Skowrońska-Pastuszko /przewodniczący/
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
II GSK 1196/10 - Wyrok NSA z 2011-11-29
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 134, art. 151, art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2007 nr 35 poz 217
art. 1, art. 3
Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej - Tytuł zmieniony przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lutego 2008 r. (Dz.U.08.44.262) na: "o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego"
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 11, art. art. 80, art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
art. 12
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art.24 ust. 1 lit. c
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Protokolant referent Adam Janas po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Go 347/10
U Z A S A D N I E N I E
Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2010 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2009 r. w sprawie przyznania skarżącemu J.B. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
Z akt sprawy wynika, że :
Dnia [...] maja 2008 r. J.B. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2008. Wnioskodawca ubiegał się o przyznanie:
- płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej (JPO) do działek rolnych oznaczonych identyfikatorami A, B, C, D, E, F, G, H, l, J, K, L, Ł, M, N, O, P o łącznej powierzchni 87,48 ha.
- uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek rolnych oznaczonych identyfikatorami A1, B1, C1, D1, E1, F1, G1, H1, 11 J1, K1, L1, Ł1, M1, N1, O1, P1 o łącznej powierzchni 87,48 ha.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących działki ewidencyjnej nr [...], na której zlokalizowane są działki rolne oznaczone identyfikatorami K i K1. Organ stwierdził bowiem, iż suma powierzchni tych działek rolnych jest większa od dopuszczalnych typów użytków (uprawnionych do uzyskania płatności obszarowych) występujących na działce ewidencyjnej nr [...], a ponadto deklaracja działki rolnej K we wniosku obszarowym jest niezgodna z deklaracją działek we wniosku rolno - środowiskowym.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył 22 października 2008 r. korektę wniosku, w której podtrzymał deklarację dotyczącą powierzchni działki ewidencyjnej [...], oraz położonych w jej obrębie działek rolnych K, K1. Złożył również oświadczenie, w którym stwierdził iż "zadeklarowana we wniosku powierzchnia działki nr [...] jest w całości użytkowana rolniczo i zgodna ze stanem faktycznym".
W złożonym dodatkowo oświadczeniu skarżący stwierdził, iż działka nr [...] jest dzierżawiona na podstawie umowy ustnej od roku 2007 do roku 2012. W momencie przejęcia w dzierżawę działka była utrzymana w dobrej kulturze rolnej, a także uporządkowana, co miał potwierdzić jej właściciel.
Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał J.B. decyzję nr [...] o przyznaniu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Przyznał nią wnioskodawcy płatność w wysokości 53.029,93 zł, w tym z tytułu jednolitej płatności obszarowej 29 564,08 zł i z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej 23 465,85 zł.
Organ l instancji wskazał na brzmienie art.143 b ust. 4 i ust. 5 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270 z 21.10.2003 ze zm.), który stanowi, iż do płatności kwalifikują się grunty rolne, który były utrzymane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r.
Stwierdził, że w przypadku wniosku skarżącego powierzchnia uprawniona do przyznania płatności została pomniejszona ponieważ stwierdzono, że na części działki ewidencyjnej nr [...] znajdował się obszar, który 30 czerwca 2003 r. nie był utrzymany w dobrej kulturze rolnej. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR stwierdził powyższe na podstawie pomiarów wykonanych na ortofotomapie będącej przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. W wyniku tego zabiegu ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje mapa tradycyjna. Rozdzielczość terenowa ortofotomapy wynosi 0,5 metra, czyli daje możliwość jednoznacznego identyfikowania obiektów. Dalej Kierownik Biura Powiatowego ARiMR powołał się na treść art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 w myśl którego, system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartometrycznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000. W wyniku pomiaru działki ewidencyjnej [...] organ l instancji stwierdził, iż powierzchnia obszaru nie utrzymywanego w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r, wyniosła 0,35 ha. Wskazano nadto, iż w stosunku do wykluczonej powierzchni "organ l instancji zastosował kod nieprawidłowości ORTOJDR10".
Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wskazał, że "odstępuje od uwzględnienia powierzchni obarczonej kodem ORTO_DR10 jako zawyżenia deklaracji", gdyż w myśl art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 497/2008 (Dz. Urz. WE nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.; Dz. Urz. UE polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243 ze zm.), obniżki i wyłączenia nie będą miały zastosowania w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie ponosi winy. W przypadku Pana J.B. uznać należy za zasadne odstąpienie od nakładania potrąceń z tytułu zawyżenia deklaracji powierzchni, gdyż jak wynika z oświadczenia Strony działka dla której zastosowano kod ORTO_DR10 jest dzierżawiona od 2007 roku, a zatem wnioskodawca mógł nie posiadać wiedzy na temat jej stanu na 30 czerwca 2003 r.
W złożonym odwołaniu skarżący podniósł, iż zastosowanie kodu DR-10 dla działki ewidencyjnej nr [...] jest krzywdzące i bezpodstawne. Ponadto skarżący wskazuje w odwołaniu, iż działka zawsze utrzymywana była w dobrej kulturze rolnej, a Agencja nie ma żadnych dowodów, że było inaczej.
Organ odwoławczy motywując rozstrzygnięcie wskazał, iż warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., nr 170, poz. 1051 ze zm.).
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli:
- na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004;
- wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;
- został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.
Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w art. 7 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności do gruntów rolnych.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy, iż rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw:
- chmielu,
- roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych,
- innych roślin położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej.
W myśl art. 1 b ust. 4 Traktatu między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 roku Nr 90, poz. 864), obszar użytków rolnych nowych Państw Członkowskich objęty systemem jednolitej płatności obszarowej jest częścią wykorzystywanych gruntów rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 roku, niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie. Powierzchnia w/w działek nie powinna być uwzględniana do naliczenia płatności, jeśli nie były one utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r.
Warunki utrzymania gruntów zgodnie z normami określone zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 roku w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2008 r. Nr 44, poz. 266 ze zm.).
W dalszej kolejności organ wskazał, że Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. L 270 z 21.10.2003 ze zm.) zostało uchylone przez Rozporządzenie Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Wobec powyższego zastosowanie mają przepisy Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003, zwanego dalej Rozporządzeniem. Art. 20, art. 28 oraz art. 143 b ust. 4 i ust. 5 zostały zastąpione odpowiednio art. 17, art. 29 i art. 124 Rozporządzenia 73/2009.
W myśl art. 124 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia, objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003 r. utrzymywane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji oraz w stosownych przypadkach dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i nie dyskryminującymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję. Do celów niniejszego tytułu "wykorzystywana powierzchnia użytków rolnych" oznacza całkowitą powierzchnię zajmowaną przez grunty orne, trwałe użytki zielone uprawy trwałe oraz ogródki przydomowe, określone przez Komisję dla celów statystycznych. Natomiast art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 stanowi, iż do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ustępie l oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r.
Ponadto zgodnie z załącznikiem XX do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L z 2004 r. nr 345/1 ze zm.), minimalna powierzchnia obszaru zakwalifikowanego na jedno gospodarstwo dla Polski wynosi l ha.
Organ odwoławczy uznał, że na gruncie omawianej sprawy zasadniczą kwestią było ustalenie, czy grunty rolne skarżącego zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 spełniają warunki do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO). W wyniku weryfikacji wniosku, w oparciu o posiadane przez ARiMR ortofotomapy ustalono, iż na powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] powierzchnia 0,35 ha nie jest uprawniona do uzyskania płatności.
Na tej podstawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zobligowany był wykluczyć wskazaną wyżej powierzchnię, która na dzień 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymywane w dobrej kulturze rolnej.
Organ odwoławczy stwierdził jednak, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w uzasadnieniu decyzji nr [...] błędnie powołał się na przepisy art. 28, art.143 b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 akt ten został uchylony przez Rozporządzenie Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003. Przepisy Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 stosuje się od 1 stycznia 2009 r. tak więc dla sprawy skarżącego w dniu wydania decyzji nr [...] zastosowanie ma art. 124 ust. l w/w rozporządzenia, który stanowi, iż powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia, objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które 30 czerwca 2003 r. utrzymywane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji oraz w stosownych przypadkach dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i nie dyskryminującymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję i art. 124 ust. 2, który stanowi, iż do przyznania pomocy w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria określone w ust. 4 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (CN ex 0602 90 41), które utrzymywane były w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r. Art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 stanowi, iż system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartometrycznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10000.
Wskazano jednocześnie , że wadliwość uzasadnienia decyzji organu l instancji może zostać usunięta przez organ II instancji. Mając powyższe na względzie organ odwoławczy mógł zatem utrzymać w mocy zaskarżoną decyzje, jednocześnie uzasadniając swoją decyzję zgodnie z wymogami.
Organ odwoławczy podkreślił, iż przepisy art. 124 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone zasady wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 mają charakter retroaktywny, czyli uzależniają przyznanie płatności od stanu faktycznego istniejącego w przeszłości.
W odniesieniu do zarzutów odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że ani organ l instancji ani organ odwoławczy nie negowały, iż skarżący w latach 2007 jak również w roku 2008 użytkuje cały areał przedmiotowej działki. Wskazano jednak, iż okoliczność ta nie stanowiła przesłanki do odmowy przyznania płatności. Powodem trwałego wykluczenia części działki z płatności był fakt, że na dzień 30 czerwca 2003 r. działka nie była użytkowana zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej na całej powierzchni zgłoszonej we wniosku. Fakt ten potwierdzały posiadane przez ARiMR ortofotomapy i dokonywane na nich pomiary. Zdjęcie lotnicze obszaru, na którym znajduje się działka ewidencyjna nr [...] wykonano we wrześniu 2004 r. Ortofotomapa przedstawiająca omawianą działkę ewidencyjną miała przedstawiać ewidentne wieloletnie zakrzaczenie i zadrzewienie znajdujące się w jej obrębie (przy granicy działki ew. nr [...]). Stąd też uznano, iż część działki nr [...] nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej także na dzień 30 czerwca 2003 r. Stwierdzono również, że posiadane przez ARiMR narzędzia do wykonywania pomiarów, w tym ortofotomapy, są bardzo precyzyjne i pozwalają jednoznacznie identyfikować mierzone obiekty, a pomiar przeprowadzony na ortofotomapie jest jednoznaczny z pomiarem dokonanym w terenie, na działce Wnioskodawcy. Ortofotomapa jest kartometrycznym, tonalnym obrazem terenu powstałym w wyniku przetworzenia zdjęcia lotniczego na obraz, odpowiadający rzutowi ortogonalnemu na powierzchnię odniesienia, przedstawiony w odpowiednim odwzorowaniu i kroju arkuszowym, uzupełniony informacjami kreskowymi, nazwami, symbolami, siatką i opisem współrzędnych oraz informacjami pozaramkowymi. W oecnie oreganu odwoławczego Ortofotomapa dotycząca działki ewidencyjnej nr [...] pozwalała jednoznacznie i bezspornie stwierdzić, iż w miesiącu wrześniu 2004 r. (data wykonania zdjęć) - a więc również przed tym terminem - na części wymienionej działki występowały zakrzaczenia i zadrzewienia, czyli tereny nieuprawnione do dopłat, które podlegają trwałemu z nich wykluczeniu na powierzchni wskazanej Stronie w zaskarżonej decyzji, tj. 0,35 ha.
Organ odwoławczy uznał, że skoro skarżący wydzierżawił sporny grunt dopiero w 2007 roku, więc mógł nie wiedzieć w jakim stanie grunt ten znajdował się 30 czerwca 2003 r.
Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zarzucił w niej:
- naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 107 § 1 k.p.a.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej na podstawie przepisów nieobowiązujących w chwili orzekania przez organ l instancji,
- nienależyte wyjaśnienie sprawy poprzez ograniczenie postępowania dowodowego do uznania dowodu w postaci interpretacji ortofotomap.
W uzasadnieniu skargi wskazał, iż niedopuszczalne jest utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji w sytuacji, gdy decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR została wydana w oparciu o przepisy Rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003, które zostało uchylone przez rozporządzenie Rady (WE) 73/2009. Nie uzasadniał tego bowiem fakt, iż art. 143b ust. 5 rozporządzenia 1782/2003 został zastąpiony przez podobnie brzmiący art. 124 ust. 1 rozporządzenia 73/2009. Stwierdzenie takiego uchybienia winno spowodować uchylenie decyzji organu l instancji.
Stwierdzono również, że organ bezkrytycznie uwzględnił interpretację ortofotomapy przez pracowników, którzy mogli mylnie odczytać jej treść. W ocenie skarżącego dowód z ortofotomap winien być skonfrontowany z innymi dowodami - np. z zeznań świadków.
W wyniku rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z 4 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 739/09 uchylił zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego i materialnego.
Podkreślono, iż organ odwoławczy wydał swoją decyzję w oparciu o niewłaściwe przepisy. Przyjął mianowicie, że zastosowanie w sprawie mają przepisy Rozporządzenia Rady (WE) 73/2009 obowiązujące w dacie wydawania decyzji, nie natomiast - jak przyjął organ l instancji obowiązującego wcześniej rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003. Sąd uznał ten pogląd za błędny, wskazując, że sprawa dotyczy płatności bezpośrednich za 2008 rok. Uznane przez organ II instancji za konkurencyjne czasowo przepisy rozporządzeń regulowały materialne przesłanki uzyskiwania płatności bezpośrednich. Wprawdzie zmiana przepisów nie była równoznaczna ze zmianą treściową norm prawnych wyznaczających treść praw i obowiązków rolnika i nie pociągnęła za sobą zmiany sytuacji prawnej (pochodnej) skarżącego. Niemniej należy uznać, iż formalnie zakres uprawnień rolnika wyznaczało obowiązujące w roku 2008 roku rozporządzenie Rady (WE) 1782/2003, do którego odwoływała się ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i to pomimo uchylenia rozporządzenia przed datą wydania decyzji organów obydwu instancji. Przepisy obydwu rozporządzeń wyznaczały materialne przesłanki przyznania płatności bezpośrednich. Rozporządzenie 73/2009 nie zawierało przepisów nakazujących ich stosowanie do lat wcześniejszych. Jego przepisy w zakresie relewantnym z punktu widzenia stanu faktycznego niniejszej sprawy miały zatem charakter prospektywny. W art. 149 Rozporządzenia wprost wskazano, iż przepisy tego aktu stosuje się od 1 stycznia 2009 r. co w zakresie w jakim rozporządzenie regulowało przesłanki przyznania płatności należy rozumieć jako wyznaczenie na tych przesłanek na przyszłość. Płatności, o których przyznanie wnioskował skarżący przysługują corocznie. Oznacza, iż corocznie muszą być spełnione wymogi ich uzyskania.
Sąd podkreślił, że stwierdzenie powyższego naruszenia prawa materialnego z uwagi na zbieżność treściową przepisów kolejnych czasowo rozporządzeń, należało ocenić również formalną poprawność decyzji, tym bardziej, że wywiedzione przez organ odwoławczy przesłanki materialne przyznania spornej płatności zostały sformułowane w sposób prawidłowy.
Sąd przypomniał, że z art. 143b ust. 5 Rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 wynika, iż płatności przysługują jedynie do gruntów utrzymanych w dobrej kulturze rolnej na 30 czerwca 2003 r. W myśl tego przepisu: "obszar użytków rolnych nowego Państwa Członkowskiego objęty systemem jednolitej płatności obszarowej stanowi część wykorzystywanych użytków rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r., niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie (...)".
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: "Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej". Wyrazem oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego są ustalenia faktyczne formułowane w kończącej postępowanie decyzji administracyjnej (art. 107 § 1 k.p.a.). W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.).
Sąd stwierdził, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wymogom wynikającym z przywołanych regulacji.
Zastrzeżenia Sądu dotyczyły umotywowania rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia powierzchni wyłączonej z płatności.
Wskazano, że organ odwoławczy podzielając ustalenia w tej kwestii zawarte w zaskarżonej doń decyzji, wskazał jedynie, iż areał wyłączony z płatności ustalono na podstawie wskazań ortofotomapy.
Organy motywując zasadność posiłkowania się takim dowodem zgodnie wskazywały na szczegółowość pomiaru dokonywanego na podstawie ortofotomapy. Wskazywały, że obliczenia dokonywane na jej podstawie są precyzyjne, gdyż mapa wiernie przedstawia stan pokrycia terenu. Wynika to stąd, iż ortofotomapa jest przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej.
Sąd nie podważył zasadności korzystania z dowodu jakim jest ortofotomapa . Niemniej dowód, o który organ oparł ustalenie, iż działka rolna o numerze ewidencyjnym [...] na powierzchni 0,35 ha na dzień 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej nie dawał podstaw do poczynienia takiego ustalenia, ponieważ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto stwierdzenie, iż "ortofotomapa jest kartometrycznym, tonalnym obrazem terenu powstałym w wyniku przetworzenia zdjęcia lotniczego na obraz, odpowiadający rzutowi ortogonalnemu na powierzchnię odniesienia, przedstawiony w odpowiednim odwzorowaniu i kroju arkuszowym, uzupełniony informacjami kreskowymi, nazwami, symbolami, siatką i opisem współrzędnych oraz informacjami pozaramkowymi".
Sąd wskazał jednak, że zdjęcie znajdujące się w aktach sprawy, na podstawie którego - jak należy przypuszczać - sformułowano sporne ustalenie to niewyraźny wydruk komputerowy. Obraz na nim jest ziarnisty i przez to na tyle nieczytelny, że nie może być uznany za źródło wiedzy co do tego jaka roślinność porasta sfotografowany grunt. Nadto wydruki map dołączone do akt sprawy nie były opatrzone podziałką. Wskazywały jedynie przebieg granic, oznaczenie jak i graficzne oznaczenia typów pokrywającej działkę roślinności.
Nie został również wyjaśniony szczegółowy sposób obliczenia powierzchni, która w dniu 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Zaskarżona decyzja nie wyjaśnia bowiem z czego wynika, iż dokładnie 0,35 ha działki skarżącego nie spełnia kryteriów uprawniających do uzyskania spornej płatności. Ani uzasadnienie decyzji ani treść dokumentów znajdujących się w aktach postępowania nie wskazuje kiedy, za pomocą jakiej aparatury i techniki obliczeń w oparciu o treść ortofotomapy ustalił, że dokładnie taka część działki skarżącego jest zadrzewiona. W aktach znajduje się jedynie pismo z dnia [...] października 2008 r. zawierające "prośbę o skontrolowanie rolnika w miejscu", gdzie wskazano, iż "zgodnie z obowiązującymi procedurami w trakcie kontroli administracyjnej" ustalono, że powierzchnia działki uprawniająca do uzyskania płatności wynosiła 7,31 ha, a nie jak deklarował skarżący 7,66 ha. Także to pismo nie wskazuje co stanowiło podstawę obliczenia spornej powierzchni.
W uzasadnieniu podniesiono, że powołanie się na nieskonkretyzowane wyniki obliczeń nie spełnia wymogu wskazania dowodu, na którym opierał się organ, czyniąc ustalenia faktyczne (art. 107 § 3 kpa). Dowodu tego nie zawierają również akta sprawy.
Oceny tej, jak podkreślił to Sąd, nie zmienia treść pisma procesowego Dyrektora ARiMR , które zostało nadesłane telefaksem bezpośrednio przed rozprawą. Pismo to wyjaśnia bowiem jedynie procedurę powstawania ortofotomap. Nie odnosi się natomiast do przedmiotowej sprawy i nie wyjaśnia w żaden sposób obliczenia powierzchni wyłączonych z płatności w przypadku skarżącego. Nie może zatem uchylić opisanych powyżej zastrzeżeń Sądu dotyczących dowodu na podstawie którego sformułowano podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Sąd wskazał również, że obowiązkiem organu administracyjnego rozpoznającego sprawę jest zebranie i ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa. Obowiązywania tej zasady i wynikającego z niej obowiązku oparcia rozstrzygnięcia na miarodajnym i pełnowartościowym materiale dowodowym nie uchylają odmienności w zakresie postępowania dowodowego przewidziane w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Emanacją tej zasady na gruncie postępowań mających za przedmiot płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających jest zasada wynikająca z art. 3 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy.
Powyższe braki w ocenie Sądu powodowały, że ustalenie dotyczące powierzchni działki musi być uznane za poczynione z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji rozstrzygnięcie sformułowane w oparciu o takie ustalenie należy uznać za dowolne. Rozstrzygnięcie takie nie poddaje się całościowej merytorycznej kontroli sądowej, ponieważ nie przekonuje ani Sądu ani też strony postępowania o prawidłowości wydanej w jej sprawie decyzji.
Sąd wskazał, że stwierdzenie powyższych naruszeń art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 i art. 124 ust. 1 Rozporządzenia (WE) 73/2009 oraz art. 80 art. 107 § 3 i art. 11 k.p.a. pociągnęło za sobą konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.
Sąd podkreślił, że w toku ponownego postępowania, organ odwoławczy kierując się naprowadzonymi wskazaniami uzupełni akta postępowania i stosownie do treści zgromadzonych dowodów wyda ponowną decyzję wyczerpująco motywując swe rozstrzygnięcie w oparciu o właściwą podstawę prawną.
Rozpoznając sprawę ponownie, organ odwoławczy, zaskarżoną decyzją z [...] marca 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że na gruncie omawianej sprawy zasadniczą kwestią było ustalenie, czy grunty rolne skarżącego zadeklarowane we wniosku o przyznanie płatności na rok 2008 spełniają warunki do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) i Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO). Podkreślono, że w wyniku weryfikacji wniosku, w oparciu o posiadane przez ARiMR ortofotomapy ustalono, iż na powierzchni działki ewidencyjnej nr [...] powierzchnia 0,35 ha nie jest uprawniona do uzyskania płatności.
Wskazano, że obszar działki ewidencyjnej nr [...] kwalifikowany do płatności bezpośrednich został ustalony w oparciu o ortofotomapy cyfrowe zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). Podkreślono, iż wszystkie państwa członkowskie unii europejskiej, w tym Polska zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy czym korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych (art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, uprzednio art. 20 rozporządzenia Rady nr 1782/2003).
Wskazano, że ortofotomapa cyfrowa - jest to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii.
Ortofotomapy cyfrowe pozyskiwane są do systemu ZSZiK (Zintegrowany System Zarządzani i Kontroli) w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240, póz. 2027 ze zm.; zwana dalej: ustawa pgik ) tj. wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym wykonania zdjęć lotniczych i cyfrowej ortofotomapy, przed przystąpieniem do ich wykonania, zgłasza prace do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (CODGiK). Po zakończeniu prac geodezyjnych, materiały stanowią własność Skarbu Państwa (art. 40, ust 2 w/w ustawy pgik) oraz podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i gromadzone w CODGiK.
Ortofotomapy cyfrowe wykonane są w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych.
Pomiar odległości i powierzchni na ortofotomapie cyfrowej jest wykonywany analogicznie jak na mapie np. zasadniczej lub mapie ewidencji gruntów i budynków - (Przykład: dla skali 1:2 000 odcinek na mapie o długości 1 cm odpowiada 20 m w terenie). Ortofotomapa na podstawie której są w systemie ZSZiK wykonywane pomiary ma dwa standardy: ortofotomapa w skali 1:5000 z pikselem 0,5m oraz w skali 1:2000 z pikselem 0,25m. W przypadku opracowania typu "ortofotomapa cyfrowa" skala opracowania ma mniejsze znaczenie gdy pracuje się na materiale cyfrowym. Oznacza to, że w trakcie wykonywanych pomiarów na materiale cyfrowym wykorzystywane są informację o wielkości boku piksela. Każdy piksel jest kwadratem. W przypadku piksela 0,5 m pole kwadratu wynosi 0,25 m . Jeżeli mierzona jest jakakolwiek powierzchnia, to tak naprawdę zliczane są ilości pikseli (ilość kwadratów) mieszczących się wewnątrz danej powierzchni [Przykład: powierzchnia 0,35 ha = 3500 m2 a ta powierzchnia zawiera 14000 pikseli (kwadratów). Na potrzeby oceny powierzchni kwalifikowanej jest to dokładność wystarczająca i zgodna z przepisami KE -Komisja Europejska wymaga systemu LPIS w skali nie gorszej niż 1:10 000 - Polska posiada LPIS w skali co najmniej 1 :5000],
ARiMR posiada dla każdej działki ewidencyjnej informacje na temat źródła pochodzenia danych, terminu ich aktualności oraz daty wykonania zdjęcia lotniczego lub satelitarnego. Wszystkie zlecone przez ARiMR prace wykonywane na potrzeby LPIS są nadzorowane i zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 1,2 lub 7 (zgodnie z art. 43 ustawy pgik):
a. geodezyjne pomiary sytuacyjno-wysokościowe, realizacyjnie i inwentaryzacyjne -uprawnienia nr 1;
b. rozgraniczanie i podziały nieruchomości (gruntów) oraz sporządzanie dokumentacji do celów prawnych - uprawnienia nr 2;
c. fotogrametria i teledetekcja - uprawnienia nr 7.
Uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii nadawane są na postawie ustawy pgik zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie sposobu, trybu i szczegółowych warunków nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. nr 143, poz. 1396).
Organ wskazał, że System LPIS budowany jest z uwzględnieniem niżej wymienionych przepisów prawa wspólnotowego, przepisów krajowych oraz instrukcji technicznych, tj. m.in.:
• Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
• Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. WE 1 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm.),
1. Ustawa z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne- tekst jednolity (Dz. U. Nr 240 z 2005r. poz. 2027 ze zm.),
2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. Nr 49, poz. 493)
3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999r. w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezj i, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie (Dz. U. Nr 30, poz. 297),
4. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych (Dz. U. Nr 70, poz. 821),
5. Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. Nr 78, poz. 837).
Dane wektorowe wytworzone na potrzeby budowy systemu LPIS (granic działek oraz pól zagospodarowania - obszarów nie podlegających dopłatom) podlegają zgłoszeniu prac geodezyjnych do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (PODGiK).
Zgodnie z art. 24 ust. 1 lit c) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. 1 141 z 30.04.2004r., str. 18, ze. zm.), ARiMR przeprowadza kontrolę administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności. Wskazać należy ponadto, iż stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanego powyżej Rozporządzenia Komisji, rolnikowi wraz z wnioskiem spersonalizowanym przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do jednolitej płatności obszarowej na danej działce referencyjnej. Obowiązkiem rolnika jest wskazanie położenia działek rolnych na załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację. Od roku 2005 rolnicy otrzymują tzw. załącznik graficzny, na którym została zamieszczona podziałka liniowa oraz skala mapy, które umożliwiają rolnikowi dokonanie pomiaru odległości i tym samym powierzchni deklarowanych działek. Załącznik graficzny drukowany jest w przedziale skali od 1 :500 do 1:25 000 - (Przykład: dla skali 1 :2 000 odcinek na mapie o długości 1 cm odpowiada 20 m w terenie).
Wskazano, że w przypadku przedmiotowej sprawy załącznik graficzny dotyczący działki ewidencyjnej nr [...] wykonany jest w skali 1:4000 (vide: załącznik graficzny dołączony do wniosku spersonalizowanego z dnia [...].05.2008 r.). Na załączniku zamieszczona została także stosowna podziałka.
Zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej JRC IPSC/G03/P/WDE/wde D(2009)(11164) z 2009 roku, w wyniku kontroli administracyjnych, przeprowadzanych zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. 1 141 z 30.04.2004r., str. 18, z późn. zm.), nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii GIS opartej na obrazie ortofotomapy.
Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE 1 30 str. 16 z 31.01.2009 r.) (uprzednio art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003) - kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej.
Podkreślono, że definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności bezpośrednich, na podstawie, której wyznaczana jest powierzchnia PEG, różni się od definicji użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz.454 ze zm.), na podstawie której określane są powierzchnie użytków rolnych w ewidencji gruntów i budynków (egib) prowadzonej przez starostów. Powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej.
W trakcie kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności obszarowych, pomiaru działek rolnych w systemie ZSZiK dokonuje pracownik organu, który ukończył niezbędne szkolenia w tym zakresie, oraz uzyskał pozytywny wynik z egzaminu weryfikującego zakres posiadanej wiedzy. Podkreślono fakt, iż szkolenia i egzaminy pracowników ARiMR, są jednymi z obligatoryjnych wymogów, koniecznych do uzyskania przez agencję płatniczą niezbędnej akredytacji.
W przypadku wniosku skarżącego, pracownik organu I instancji dokonał oceny ortofotomapy działki ewidencyjnej nr [...], a następnie zakreślił w systemie ZSZiK obszar, który kwalifikuje się do przyznania płatności bezpośrednich. Jak wskazano powyżej, wyliczenia powierzchni kwalifikowanego obszaru dokonuje system ZSZiK, który "zlicza" liczbę pikseli znajdujących się wewnątrz wyrysowanej figury i dokonuje przeliczenia na powierzchnię wyrażoną w [ha]. Pomiar wykonany przez pracownika organu 1 instancji w dniu [...].10.2008 r. został wydrukowany i dołączony do akt niniejszej sprawy (pomarańczową linią wyznaczony jest obszar zakwalifikowany do płatności bezpośrednich). Obszar wyłączony z płatności, to zadrzewienia znajdujące się w obrębie działki ewidencyjnej nr [...]. Fakt występowania tych zadrzewień na w/w działce ewidencyjnej w dniu wykonania zdjęcia, nie budzi wątpliwości organu II instancji. Z faktu, iż zdjęcia zostały wykonane w 2004 r., a więc po dniu 30 czerwca 2003r. organ I instancji wyprowadził logiczny wniosek, iż działka ta w części wskazanej przez organ nie była użytkowana rolniczo na dzień 30 czerwca 2003r. Powyższe stanowiło podstawę do wykluczenia spornej części działki nr [...] i zastosowania wobec niej kodu ORTO_DR10. Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w prawidłowy sposób dokonał wykluczenia spornego obszaru, uznając, iż powierzchnia działki [...] o wielkości 0,35 ha, nie była użytkowana w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. W celu lepszego unaocznienia omawianej sytuacji dokonano naniesienia na ortofotomapę śladu urządzenia GPS (niebieska linia na wydruku z dnia [...].02.2010 r. dołączonego do akt niniejszej sprawy), uzyskanego podczas kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącego, przeprowadzonej w dniu [...].08.2006 r. (raport z kontroli został dołączony również do akt niniejszej sprawy - nr raportu: [...]). Ślad ten został uzyskany w wyniku dokonania przez inspektorów terenowych za pomocą urządzenia GPS pomiaru kwalifikowanej powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Organ podkreślił, iż ślad ten w bardzo czytelny sposób omija widoczne na ortofotomapie zadrzewienia znajdujące się na spornej działce ewidencyjnej. Powyższe, jest potwierdzeniem, iż zadrzewienia znajdowały się w obrębie działki ewidencyjnej nr [...]. Kolejnym dowodem takiego stwierdzenia jest załącznik graficzny do wniosku o przyznanie płatności skarżącemu, złożony za rok 2007 (potwierdzona kopia załącznika została dołączona do akt niniejszej sprawy), na którym skarżacy wskazał sposób zlokalizowania działki rolnej K. Na załączniku tym skarżący nie uwzględnił w powierzchni działki rolnej K znajdujących się w granicy działki ewidencyjnej nr [...] omawianych zadrzewień. Powyższe dowody w ocenie organu, tworzą spójną całość, a zatem w sposób niebudzący wątpliwości uznać należy, iż na działce nr [...] znajdował się obszar zadrzewień, co z kolei prowadzi do zmniejszenia kwalifikowanego do płatności obszaru. W tym celu niezbędne było wykonaniu pomiaru na ortofotomapie celem wyznaczenia wielkości obszaru kwalifikowanego. W ocenie organu II instancji pomiar został wykonany rzetelnie, gdyż wykluczony został obszar, na którym stwierdzono występowanie zadrzewień w sposób nie budzący żadnych wątpliwości.
Zastosowanie kodu ORTOJDR10 skutkuje trwałym wykluczeniem wskazanych powierzchni z płatności.
Organ podkreślił również, że w piśmie odwoławczym skarżący podniósł, że zastosowanie kodu ORTOJDR10 dla działki ewidencyjnej [...] zostało podjęte bez jakichkolwiek dowodów. Skarżący wskazywał, że w/w działka zawsze była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej. Odnosząc się do stawianych zarzutów organ stwierdził, iż ani organ I instancji ani organ odwoławczy nie negują, że skarżący w latach 2007 jak również w roku 2008 użytkuje cały areał przedmiotowej działki, ponieważ nie to stanowi przesłankę do odmowy przyznania płatności dla jej części. Podkreślono, że powodem trwałego wykluczenia części w/w działki z płatności jest fakt, iż na dzień 30 czerwca 2003 r. nie była ona użytkowana zgodnie z zasadami dobrej kultury rolnej na całej powierzchni zgłoszonej we wniosku, co bezspornie potwierdzają posiadane przez ARiMR ortofotomapy i dokonywane na nich pomiary. Zdjęcie lotnicze obszaru, na której znajduje się działka ewidencyjna nr [...] wykonano we wrześniu 2004 r. Ortofotomapa przedstawiająca omawianą działkę ewidencyjną przedstawia ewidentne wieloletnie zadrzewienie znajdujące się w jej obrębie (przy granicy działki ew. nr [...]). Z tego też względu w sposób bezsporny stwierdzić należy, iż część działki nr [...] nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej także na dzień 30 czerwca 2003 r., co z kolei prowadzi do stwierdzenia, iż obszar taki zgodnie z art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 nie kwalifikuje się do uzyskania płatności.
Powyższa decyzja zaskarżona została przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zaskarżonej decyzji zarzucono:
- nienależyte wyjaśnienie sprawy /art. 7 kpa/ przez ograniczenie postępowania dowodowego do bezkrytycznego uznania dowodu w postaci interpretacji ortofotomap dokonanej przez urzędników za jedynie słuszne i nie podlegające weryfikacji przy pomocy innych dowodów, przy jednoczesnym pominięciu twierdzeń skarżącego na temat jego wiedzy odnośnie utrzymywania przedmiotowych działek rolnych w odpowiedniej kulturze na dzień 30.06.03 t
- nienależyte uzasadnienie decyzji /art. 107 §3 kpa/ w części dotyczącej szczegółowego wskazania wielkości zadrzewień i zakrzaczeń na przedmiotowej działce.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że utrzymując w mocy Decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR Dyrektor Oddziału ARiMR uznał, że skarżący nie przedstawił przekonującego dowodu na okoliczność utrzymywania przedmiotowej działki w dniu 30 czerwca 2003 w wymaganej kulturze rolnej. Zdaniem podejmującego zaskarżoną decyzję, część gruntów rolnych skarżącego zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na rok. 2008 nie spełnia warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej /działka nr [...]/.
Organ I instancji podobnie jak i organ odwoławczy nie wyjaśnił należycie sprawy. Obie decyzje opierają się w sposób bezkrytyczny na dowodach w postaci zdjęć lotniczych nazywanych ortofotomapami, które interpretują urzędnicy. Ci najzwyczajniej w świecie mogą się mylić, błędnie odczytując zawartość zdjęć. Zwłaszcza, że zdjęcia nie są wyraźne. W ocenie skarżącego, nie byłoby takich wątpliwości, gdyby zdjęcia interpretował niezależny biegły. W tych okolicznościach w sytuacji gdy osoba wnioskująca kwestionuje twierdzenia o utrzymywaniu konkretnego obszaru w niewłaściwej kulturze rolnej należało dopuścić dowód z niezależnego biegłego i skonfrontować dowód z ortofotomap z innymi dowodami - twierdzeniami skarżącego i zeznaniami świadków .
W ocenie skarżącego nie przekonuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nie utrzymywaniu kwestionowanej działki w należytej kulturze rolnej. Zgodnie z §4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2007 w sprawie minimalnych norm ( Dz. U. nr 46 poz. 306 ze zm. ) grunty o których mowa w §1 pkt 2 i 4 oraz ust.2 tegoż rozporządzenia mogą być porośnięte pojedynczymi drzewami i krzewami jeżeli te nie wpływają na prowadzoną na tych gruntach produkcję roślinną , a ich liczba nie przekracza 50 szt. na hektar.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika jasno i jednoznacznie, że normy te w przedmiotowym przypadku zostały przekroczone.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustrojów sądów powszechnych (Dz. U nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość miedzy organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i miedzy tymi organami a organami administracji rządowej ( § 1 ).
Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 ). Oznacza to, że w badaniu w postępowaniu sądowo-administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów.
Dodać również należy, że stosownie do art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwaną dalej P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Z przepisu tego wynika, że niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze sąd z urzędu bada, czy nie nastąpiło naruszenie prawa materialnego lub procesowego skutkujące koniecznością usunięcia zaskarżonego aktu z obrotu przez jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności.
Dokonana w tak zakreślonych ramach kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem pozwala na przyjęcie, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji jest zgodne z prawem.
Na wstępie należy podkreślić, że stosownie do art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy.
Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania właśnie takiej decyzji podatkowej. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie podatkowym i na sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego sprawy lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku pierwotnego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 4 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Go 739/09 wskazał, że "Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: "Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej". Wyrazem oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego są ustalenia faktyczne formułowane w kończącej postępowanie decyzji administracyjnej (art. 107 § 1 k.p.a.). W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 11 k.p.a.).
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wymogom wynikającym z przywołanych regulacji.
Zastrzeżenia Sądu dotyczą umotywowania rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia powierzchni wyłączonej z płatności.
Organ odwoławczy podzielając ustalenia w tej kwestii zawarte w zaskarżonej doń decyzji, wskazał jedynie, iż areał wyłączony z płatności ustalono na podstawie wskazań ortofotomapy.
Organy motywując zasadność posiłkowania się takim dowodem zgodnie wskazywały na szczegółowość pomiaru dokonywanego na podstawie ortofotomapy. Wskazywały, że obliczenia dokonywane na jej podstawie są precyzyjne, gdyż mapa wiernie przedstawia stan pokrycia terenu. Wynika to stąd, iż ortofotomapa jest przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej.
Sąd nie podważa zasadności korzystania z dowodu jakim jest ortofotomapa . Niemniej dowód, o który organ oparł ustalenie, iż działka rolna o numerze ewidencyjnym [...] na powierzchni 0,35 ha na dzień 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej nie dawał podstaw do poczynienia takiego ustalenia.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarto stwierdzenie, iż "ortofotomapa jest kartometrycznym, tonalnym obrazem terenu powstałym w wyniku przetworzenia zdjęcia lotniczego na obraz, odpowiadający rzutowi ortogonalnemu na powierzchnię odniesienia, przedstawiony w odpowiednim odwzorowaniu i kroju arkuszowym, uzupełniony informacjami kreskowymi, nazwami, symbolami, siatką i opisem współrzędnych oraz informacjami pozaramkowymi".
Zdjęcie znajdujące się w aktach sprawy, na podstawie którego - jak należy przypuszczać - sformułowano sporne ustalenie to niewyraźny wydruk komputerowy. Obraz na nim jest ziarnisty i przez to na tyle nieczytelny, że nie może być uznany za źródło wiedzy co do tego jaka roślinność porasta sfotografowany grunt. Nadto wydruki map dołączone do akt sprawy nie były opatrzone podziałką. Wskazywały jedynie przebieg granic, oznaczenie jak i graficzne oznaczenia typów pokrywającej działkę roślinności.
Nie został również wyjaśniony szczegółowy sposób obliczenia powierzchni, która w dniu 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej. Zaskarżona decyzja nie wyjaśnia bowiem z czego wynika, iż dokładnie 0,35 ha działki skarżącego nie spełnia kryteriów uprawniających do uzyskania spornej płatności. Ani uzasadnienie decyzji ani treść dokumentów znajdujących się w aktach postępowania nie wskazuje kiedy, za pomocą jakiej aparatury i techniki obliczeń w oparciu o treść ortofotomapy ustalił, że dokładnie taka część działki skarżącego jest zadrzewiona. W aktach znajduje się jedynie pismo z dnia [...] października 2008 r. zawierające "prośbę o skontrolowanie rolnika w miejscu", gdzie wskazano, iż "zgodnie z obowiązującymi procedurami w trakcie kontroli administracyjnej" ustalono, że powierzchnia działki uprawniająca do uzyskania płatności wynosiła 7,31 ha, a nie jak deklarował skarżący 7,66 ha. Także to pismo nie wskazuje co stanowiło podstawę obliczenia spornej powierzchni.
Powołanie się na nieskonkretyzowane wyniki obliczeń nie spełnia wymogu wskazania dowodu, na którym opierał się organ, czyniąc ustalenia faktyczne (art. 107 § 3 kpa). Dowodu tego nie zawierają również akta sprawy.
Oceny tej nie zmienia treść pisma procesowego Dyrektora ARiMR , które zostało nadesłane telefaksem bezpośrednio przed rozprawą. Pismo to wyjaśnia bowiem jedynie procedurę powstawania ortofotomap. Nie odnosi się natomiast do przedmiotowej sprawy i nie wyjaśnia w żaden sposób obliczenia powierzchni wyłączonych z płatności w przypadku skarżącego. Nie może zatem uchylić opisanych powyżej zastrzeżeń Sądu dotyczących dowodu na podstawie którego sformułowano podstawę faktyczną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Trzeba bowiem zaznaczyć, że obowiązkiem organu administracyjnego rozpoznającego sprawę jest zebranie i ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa. Obowiązywania tej zasady i wynikającego z niej obowiązku oparcia rozstrzygnięcia na miarodajnym i pełnowartościowym materiale dowodowym nie uchylają odmienności w zakresie postępowania dowodowego przewidziane w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zresztą emanacją tej zasady na gruncie postępowań mających za przedmiot płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających jest zasada wynikająca z art. 3 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy.
Powyższe braki powodowały, że ustalenie dotyczące powierzchni działki musi być uznane za poczynione z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji rozstrzygnięcie sformułowane w oparciu o takie ustalenie należy uznać za dowolne. Rozstrzygnięcie takie nie poddaje się całościowej merytorycznej kontroli sądowej, ponieważ nie przekonuje ani Sądu ani też strony postępowania o prawidłowości wydanej w jej sprawie decyzji.
Stwierdzenie powyższych naruszeń art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 i art. 124 ust. 1 Rozporządzenia (WE) 73/2009 oraz art. 80 art. 107 § 3 i art. 11 k.p.a. pociągnęło za sobą konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji".
Sąd podkreślił również, że "W toku ponownego postępowania, organ odwoławczy kierując się naprowadzonymi wskazaniami uzupełni akta postępowania i stosownie do treści zgromadzonych dowodów wyda ponowną decyzję wyczerpująco motywując swe rozstrzygnięcie w oparciu o właściwą podstawę prawną".
Wszystkie wskazane przez Sąd uchybienia zostały uzupełnione przez organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy wskazał w decyzji prawidłową, materialnoprawną podstawę decyzji, zgodnie ze wskazaniem Sądu wynikającym z wyroku.
Sąd nie podważył zasadności korzystania, przez organy, z dowodu jakim jest ortofotomapa . Niemniej stwierdził, że dowód, o który organ oparł ustalenie, że działka rolna o numerze ewidencyjnym [...] na powierzchni 0,35 ha na dzień 30 czerwca 2003 r. nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej nie dawał podstaw do poczynienia takiego ustalenia.
W tym zakresie organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji zawarł szczegółowe uzasadnienie, czyniące zadość zaleceniom Sądu. W uzasadnieniu wskazano bowiem, na jakiej podstawie prawnej dokonuje się zastosowania ortofotomap, jak dokonuje się ich odczytów, na podstawie jakich zasad. Ustalenia te odniesiono do działki skarżącego.
Organ wskazał, że obszar działki ewidencyjnej nr [...] kwalifikowany do płatności bezpośrednich został ustalony w oparciu o ortofotomapy cyfrowe zaimplementowane do posiadanego przez ARiMR systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS). Podkreślono, iż wszystkie państwa członkowskie unii europejskiej, w tym Polska zobowiązane są do ustanowienia zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK), w tym do prowadzenia systemu identyfikacji działek rolnych (LPIS), ustanowionego na podstawie map lub dokumentów, przy czym korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, najlepiej obrazów lotniczych lub satelitarnych (art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, uprzednio art. 20 rozporządzenia Rady nr 1782/2003).
Wskazano, że ortofotomapa cyfrowa - jest to mapa opracowana na podstawie zdjęć powierzchni ziemi wykonanych z samolotu lub satelity, przetworzonych do postaci metrycznej zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi przy wykonywaniu prac z dziedziny geodezji i kartografii.
Ortofotomapy cyfrowe pozyskiwane są do systemu ZSZiK (Zintegrowany System Zarządzani i Kontroli) w trybie art. 12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 Nr 240, póz. 2027 ze zm.; zwana dalej: ustawa pgik ) tj. wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych, w tym wykonania zdjęć lotniczych i cyfrowej ortofotomapy, przed przystąpieniem do ich wykonania, zgłasza prace do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (CODGiK). Po zakończeniu prac geodezyjnych, materiały stanowią własność Skarbu Państwa (art. 40, ust 2 w/w ustawy pgik) oraz podlegają przekazaniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (zasobu centralnego) i gromadzone w CODGiK.
Ortofotomapy cyfrowe wykonane są w układzie współrzędnych płaskich prostokątnych "1992" tj. państwowym systemem odniesień przestrzennych.
Pomiar odległości i powierzchni na ortofotomapie cyfrowej jest wykonywany analogicznie jak na mapie np. zasadniczej lub mapie ewidencji gruntów i budynków - (Przykład: dla skali 1:2 000 odcinek na mapie o długości 1 cm odpowiada 20 m w terenie). Ortofotomapa na podstawie której są w systemie ZSZiK wykonywane pomiary ma dwa standardy: ortofotomapa w skali 1:5000 z pikselem 0,5m oraz w skali 1:2000 z pikselem 0,25m. W przypadku opracowania typu "ortofotomapa cyfrowa" skala opracowania ma mniejsze znaczenie gdy pracuje się na materiale cyfrowym. Oznacza to, że w trakcie wykonywanych pomiarów na materiale cyfrowym wykorzystywane są informację o wielkości boku piksela. Każdy piksel jest kwadratem. W przypadku piksela 0,5 m pole kwadratu wynosi 0,25 m . Jeżeli mierzona jest jakakolwiek powierzchnia, to tak naprawdę zliczane są ilości pikseli (ilość kwadratów) mieszczących się wewnątrz danej powierzchni [Przykład: powierzchnia 0,35 ha = 3500 m2 a ta powierzchnia zawiera 14000 pikseli (kwadratów). Na potrzeby oceny powierzchni kwalifikowanej jest to dokładność wystarczająca i zgodna z przepisami KE -Komisja Europejska wymaga systemu LPIS w skali nie gorszej niż 1:10 000 - Polska posiada LPIS w skali co najmniej 1 :5000],
ARiMR posiada dla każdej działki ewidencyjnej informacje na temat źródła pochodzenia danych, terminu ich aktualności oraz daty wykonania zdjęcia lotniczego lub satelitarnego. Wszystkie zlecone przez ARiMR prace wykonywane na potrzeby LPIS są nadzorowane i zatwierdzane przez osoby posiadające stosowne uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 1,2 lub 7 (zgodnie z art. 43 ustawy pgik).
Organ wskazał również, że dane wektorowe wytworzone na potrzeby budowy systemu LPIS (granic działek oraz pól zagospodarowania - obszarów nie podlegających dopłatom) podlegają zgłoszeniu prac geodezyjnych do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej (PODGiK).
Podkreślił, że zgodnie z art. 24 ust. 1 lit c) Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. 1 141 z 30.04.2004r., str. 18, ze. zm.), ARiMR przeprowadza kontrolę administracyjne dotyczące zgodności pomiędzy działkami rolnymi zadeklarowanymi we wniosku, a działkami referencyjnymi w systemie LPIS i kwalifikacji powierzchni do przyznania płatności. Wskazał również, że stosownie do art. 12 ust. 3 cytowanego powyżej Rozporządzenia Komisji, rolnikowi wraz z wnioskiem spersonalizowanym przekazywane są informacje dotyczące maksymalnego obszaru kwalifikującego się do jednolitej płatności obszarowej na danej działce referencyjnej. Obowiązkiem rolnika jest wskazanie położenia działek rolnych na załączniku graficznym zawierającym granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację. Od roku 2005 rolnicy otrzymują tzw. załącznik graficzny, na którym została zamieszczona podziałka liniowa oraz skala mapy, które umożliwiają rolnikowi dokonanie pomiaru odległości i tym samym powierzchni deklarowanych działek. Załącznik graficzny drukowany jest w przedziale skali od 1 :500 do 1:25 000 - (Przykład: dla skali 1 :2 000 odcinek na mapie o długości 1 cm odpowiada 20 m w terenie).
Organ wyjaśnił również, że w przypadku przedmiotowej sprawy załącznik graficzny dotyczący działki ewidencyjnej nr [...] wykonany jest w skali 1:4000 (vide: załącznik graficzny dołączony do wniosku spersonalizowanego z dnia 10.05.2008 r.). Na załączniku zamieszczona została także stosowna podziałka.
Zgodnie z wytyczną Komisji Europejskiej JRC IPSC/G03/P/WDE/wde D(2009)(11164) z 2009 roku, w wyniku kontroli administracyjnych, przeprowadzanych zgodnie z art. 24 ust. 1 lit. c rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. 1 141 z 30.04.2004r., str. 18, ze zm.), nie można dokonać żadnych płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną, której powierzchnia ma być wyznaczona przy wykorzystaniu technologii GIS opartej na obrazie ortofotomapy.
Wskazano, że maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki referencyjnej stanowią grunty rolne spełniające kryteria określone w art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającym rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającym rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE 1 30 str. 16 z 31.01.2009 r.) (uprzednio art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003) - kontrole administracyjne prowadzone są tylko i wyłącznie w oparciu o powierzchnie referencyjne systemu LPIS oraz załączniki graficzne, na których rolnik zaznacza położenie działek rolnych na danej działce ewidencyjnej.
Wyjaśniono również, że definicja gruntów rolnych kwalifikujących się do płatności bezpośrednich, na podstawie, której wyznaczana jest powierzchnia PEG, różni się od definicji użytków rolnych określonych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz.454 ze zm.), na podstawie której określane są powierzchnie użytków rolnych w ewidencji gruntów i budynków (egib) prowadzonej przez starostów. Powierzchnie użytków rolnych określone w systemie EGiB nie mogą stanowić powierzchni referencyjnej dla jednolitej płatności obszarowej.
Organ wskazał również, że w trakcie kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności obszarowych, pomiaru działek rolnych w systemie ZSZiK dokonuje pracownik organu, który ukończył niezbędne szkolenia w tym zakresie, oraz uzyskał pozytywny wynik z egzaminu weryfikującego zakres posiadanej wiedzy. Podkreślono fakt, iż szkolenia i egzaminy pracowników ARiMR, są jednymi z obligatoryjnych wymogów, koniecznych do uzyskania przez agencję płatniczą niezbędnej akredytacji.
W przypadku wniosku skarżącego, pracownik organu I instancji dokonał oceny ortofotomapy działki ewidencyjnej nr [...], a następnie zakreślił w systemie ZSZiK obszar, który kwalifikuje się do przyznania płatności bezpośrednich. Jak wskazano powyżej, wyliczenia powierzchni kwalifikowanego obszaru dokonuje system ZSZiK, który "zlicza" liczbę pikseli znajdujących się wewnątrz wyrysowanej figury i dokonuje przeliczenia na powierzchnię wyrażoną w [ha]. Pomiar wykonany przez pracownika organu 1 instancji w dniu [...].10.2008 r. został wydrukowany i dołączony do akt niniejszej sprawy (pomarańczową linią wyznaczony jest obszar zakwalifikowany do płatności bezpośrednich). Obszar wyłączony z płatności, to zadrzewienia znajdujące się w obrębie działki ewidencyjnej nr [...]. Fakt występowania tych zadrzewień na w/w działce ewidencyjnej w dniu wykonania zdjęcia, nie budzi wątpliwości organu II instancji.
Podkreślić należy, że prawidłowy jest pogląd organów, że z faktu, iż zdjęcia zostały wykonane w 2004 r., a więc po dniu 30 czerwca 2003r. logiczny daje się wyprowadzić wniosek, iż działka ta w części wskazanej przez organ nie była użytkowana rolniczo na dzień 30 czerwca 2003r. Powyższe stanowiło podstawę do wykluczenia spornej części działki nr [...] i zastosowania wobec niej kodu ORTO_DR10.
Dodatkowo w celu lepszego unaocznienia omawianej sytuacji organ dokonał naniesienia na ortofotomapę śladu urządzenia GPS (niebieska linia na wydruku z dnia [...].02.2010 r. dołączonego do akt niniejszej sprawy), uzyskanego podczas kontroli na miejscu w gospodarstwie skarżącego, przeprowadzonej w dniu [...].08.2006 r. (raport z kontroli został dołączony również do akt niniejszej sprawy - nr raportu: [...]). Ślad ten został uzyskany w wyniku dokonania przez inspektorów terenowych za pomocą urządzenia GPS pomiaru kwalifikowanej powierzchni działki ewidencyjnej nr [...]. Organ podkreślił, iż ślad ten w bardzo czytelny sposób omija widoczne na ortofotomapie zadrzewienia znajdujące się na spornej działce ewidencyjnej.
Pomiar został wykonany rzetelnie, gdyż wykluczony został obszar, na którym stwierdzono występowanie zadrzewień w sposób nie budzący żadnych wątpliwości.
Zebrany i zanalizowany w sprawie materiał dowodowy upoważniał organ odwoławczy do stwierdzenia, że zdjęcie lotnicze obszaru, na której znajduje się działka ewidencyjna nr [...] wykonano we wrześniu 2004 r. Ortofotomapa przedstawiająca omawianą działkę ewidencyjną przedstawia ewidentne wieloletnie zadrzewienie znajdujące się w jej obrębie (przy granicy działki ew. nr [...]). Z tego też względu w sposób bezsporny organ mógł stwierdzić, iż część działki nr [...] nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej także na dzień 30 czerwca 2003 r., co z kolei prowadzi do stwierdzenia, iż obszar taki zgodnie z art. 143b ust. 5 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 nie kwalifikuje się do uzyskania płatności.
Z tych też przyczyn Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji podnoszonych przez skarżącego naruszeń przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 i 107 § 3 Kpa.
Dokonując zebrania i oceny materiału dowodowego organ działał zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażona w art. 80 Kpa i granic tej oceny nie naruszył.
W tym stanie rzeczy oraz na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd oddalił skargę.