II SA/GO 332/06

II SA/Go 332/06 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-07-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Joanna Brzezińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6332 Należności  przedemerytalne
Skarżony organ
Starosta~Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Brzezińska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.I. na decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2006 r. Z.I. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego, w związku z wejściem w życie ustawy z 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 164, poz. 1366).
Decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] Zastępcy Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy działającego z upoważnienia Starosty Powiatu, orzeczono o odmowie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] lutego 2006 r.
Uwzględniając odwołanie Z.I. od powyższej decyzji, decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] starszego inspektora wojewódzkiego w Wydziale Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego, wydaną z upoważnienia Wojewody uchylił decyzje organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Rozpoznając ponownie sprawę Starosta Powiatu decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 150a ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 z późn.zm.) oraz art. 104 Kpa, odmówił przyznania skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] lutego 2006 r. Decyzja zwierała pouczenie o przysługującym odwołaniu do Wojewody, które należy wnieść za pośrednictwem Starosty w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Na podstawie akt Sąd ustalił, że decyzję doręczono skarżącemu w dniu [...] kwietnia 2006 r.
W dniu [...] maja 2006 r. Z.I. za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o wyjaśnienie, czy przysługuje mu zasiłek.
Pismem z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] zatytułowanym "odpowiedź strony przeciwnej" Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że skarżący nie wyczerpał środka odwoławczego jaki przysługiwał mu w postępowaniu administracyjnym.
Odpowiadając na skargę z upoważnienia Starosty Powiatu Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy podtrzymał merytoryczne stanowisko w sprawie zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
Na wstępie należy podkreślić, iż według art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Ta konstytucyjna zasada dwuinstancyjności znajduje realizację w zasadzie ogólnej dwuinstancyjności przyjętej w art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu administracyjnego wskazuje się, istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy przez dwa różne organy administracji, z czym związane jest prawo odwołania strony od każdej decyzji nieostatecznej, a w konsekwencji dwukrotne merytoryczne rozstrzygnięcie tej samej sprawy.
W myśl art. 16 § 2 Kpa decyzje administracyjne mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego z powodu ich niezgodności z prawem, na zasadach i w trybie określonych w odrębnych ustawach.
Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zaskarżenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ww. ustawy).
W przedmiotowej sprawie decyzję z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego wydano z upoważnienia Starosty jako organu rozstrzygającego sprawę w pierwszej instancji. Od powyższej decyzji przysługiwało zatem skarżącemu odwołanie do organu administracji publicznej wyższej instancji (Wojewody), o czym stronę prawidłowo pouczono w zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, iż możliwość zaskarżenia decyzji administracyjnej w toku instancji do organu odwoławczego jest jedynie uprawnieniem strony, z którego może ona skorzystać bądź nie. Dopiero ostateczna decyzja organu administracji drugiej instancji podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga jednak okoliczność, iż sądy administracyjne zostały powołane jedynie do kontroli legalności działalności administracji publicznej i stosowania środków określonych w ustawie, nie mogą natomiast zastąpić organów administracji publicznej w rozstrzyganiu indywidualnych spraw administracyjnych (art. 3 P.p.s.a.).
Na skutek niewyczerpania przez Z.I. administracyjnego toku instancji, przedmiotowa skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. skutkuje to jej odrzuceniem przez Sąd, bez możliwości merytorycznego zbadania legalności decyzji organu pierwszej instancji.