II SA/Go 306/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła sprzeciwu Rejonowego Zarządu Infrastruktury (RZI) wobec decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (PWIS), która uchyliła decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (PPIS) i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. PPIS pierwotnie zobowiązał RZI do zapłaty 141 zł za czynności związane ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, tj. uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. RZI zarzucił PPIS naruszenie art. 22a ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wskazując, że jako jednostka podległa MON, powinien być obsługiwany przez Wojskową Inspekcję Sanitarną, a nie Państwową. Ponadto, RZI kwestionował zasadność naliczenia opłaty za czynność, która nie była wnioskowana przez RZI, a jedynie uzgodniona na wniosek Wojewody. PWIS, uchylając decyzję PPIS, uznał, że PPIS powinien ustalić swoją właściwość do wydania postanowienia uzgadniającego oraz odnieść się do rozbieżności w naliczeniu opłaty. WSA, rozpoznając sprzeciw RZI, stwierdził, że PWIS błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a. Sąd podkreślił, że ocena właściwości organu oraz rozbieżności w naliczeniu opłaty należały do kompetencji organu odwoławczego i nie wymagały ponownego postępowania wyjaśniającego przez PPIS. W związku z tym, WSA uznał sprzeciw za uzasadniony i uchylił decyzję PWIS na podstawie art. 151a § 1 p.p.s.a., zasądzając jednocześnie koszty postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście sprzeciwu od decyzji kasacyjnej oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Kwestie właściwości organów inspekcji sanitarnej i zasad naliczania opłat za czynności nadzoru sanitarnego.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej ze sprzeciwem od decyzji kasacyjnej i może być stosowane w podobnych przypadkach proceduralnych. Kwestie materialnoprawne dotyczące właściwości organów i opłat wymagają analizy w kontekście konkretnych przepisów.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy (PWIS) prawidłowo zastosował art. 138 § 2 k.p.a. (uchylenie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia), czy też powinien był uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., ponieważ nie było potrzeby przeprowadzania postępowania wyjaśniającego, a jedynie oceny prawnej właściwości organu i rozbieżności w naliczeniu opłaty.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że ocena właściwości organu oraz rozbieżności w naliczeniu opłaty należały do kompetencji organu odwoławczego i nie wymagały ponownego postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji. Zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a. jest możliwe tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy postępowanie było prowadzone z naruszeniem przepisów i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a nie gdy wystarczy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego.
Czy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny był właściwy do uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na terenie zamkniętym, czy też właściwa była Wojskowa Inspekcja Sanitarna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kwestia właściwości organu w świetle art. 22a ust. 2 u.P.I.S. jest zagadnieniem prawnym wymagającym wykładni i subsumpcji przez organ odwoławczy, a nie ponownego postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że ocena właściwości rzeczowej organu inspekcji sanitarnej I instancji należy do organu inspekcji sanitarnej II instancji, który rozpatruje i rozstrzyga sprawę załatwioną decyzją organu pierwszej instancji. Nie ma potrzeby przeprowadzania uzupełniającego postępowania przez PPIS w celu ustalenia tej właściwości.
Czy można naliczać opłaty za czynności związane ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, takie jak wydanie postanowienia o uzgodnieniu projektu decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Opłata powinna być ustalana za konkretne czynności nadzoru zapobiegawczego (np. analizę dokumentacji), a nie za samo wydanie postanowienia czy decyzji.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym opłata jest ustalana za konkretne czynności poprzedzające wydanie postanowienia lub decyzji, a nie za samo ich wydanie. W uzasadnieniu decyzji PPIS nie wskazano konkretnych czynności, które stanowiły podstawę naliczenia opłaty.
Przepisy (10)
Główne
p.p.s.a. art. 151a § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.P.I.S. art. 22a
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 64b § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.P.I.S. art. 36 § 1
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
u.P.I.S. art. 36 § 4
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Argumenty
Skuteczne argumenty
PWIS błędnie zastosował art. 138 § 2 k.p.a., zamiast rozstrzygnąć sprawę merytorycznie. • Ocena właściwości organu i rozbieżności w naliczeniu opłaty nie wymagały ponownego postępowania wyjaśniającego. • PPIS nie był właściwy do wydania postanowienia uzgadniającego projekt decyzji dla inwestycji na terenie zamkniętym.
Godne uwagi sformułowania
Sąd ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. • Instytucja sprzeciwu ma charakter formalny i ograniczony. • Decyzja kasacyjna stanowi wyjątek od nakazu merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji. • Opłata powinna być ustalana za konkretne czynności nadzoru zapobiegawczego, a nie za samo wydanie postanowienia czy decyzji.
Skład orzekający
Michał Ruszyński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 138 § 2 k.p.a. w kontekście sprzeciwu od decyzji kasacyjnej oraz zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Kwestie właściwości organów inspekcji sanitarnej i zasad naliczania opłat za czynności nadzoru sanitarnego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej ze sprzeciwem od decyzji kasacyjnej i może być stosowane w podobnych przypadkach proceduralnych. Kwestie materialnoprawne dotyczące właściwości organów i opłat wymagają analizy w kontekście konkretnych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z zakresem kontroli sądu administracyjnego nad decyzjami organów odwoławczych uchylającymi decyzje organów pierwszej instancji. Pokazuje, jak istotne jest prawidłowe stosowanie przepisów k.p.a. przez organy administracji.
“Sąd administracyjny: Kiedy organ odwoławczy nie może uchylać decyzji?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.