II SA/Go 296/06

II SA/Go 296/06 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-11-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Ireneusz Fornalik /przewodniczący sprawozdawca/
Michał Ruszyński
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Asesor WSA Michał Ruszyński, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 listopada 2006r. sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pomocy społecznej I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – na rzecz adwokata K.K. kwotę 240 ( słownie: dwieście czterdzieści ) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej, na podstawie art. 3 ust. 4, art. 7 pkt 4, art. 8, art. 39 ust. 1 i 2, art. 11 ust. 2, art. 53 ust. 1, art. 106 ust. 1 i 3 i art. 107 ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. Nr 64, poz.593, ze zmianami ) i art. 104 k.p.a., odmówił W.S. przyznania w miesiącu styczniu 2006 r. pomocy w zakresie przyznania mieszkania chronionego, opracowania indywidualnego programu wychodzenia z bezdomności, zawarcia kontraktu socjalnego, środków finansowych na pokrycie kosztów związanych z energią elektryczną, gazem i łącznością.
W uzasadnieniu powyższej decyzji wskazano, iż po ponownym rozpoznaniu wniosku z dnia [...].05.2005 r., celem zebrania informacji do wywiadu środowiskowego dotyczących sytuacji rodzinnej i materialnej wnioskodawcy, pracownicy socjalni Ośrodka w dniu [...].01.2006 r. udali się do miejsca zamieszkania W.S., który nie udzielił żadnych informacji do wywiadu wskazując, że wynika to z obecności pracownika socjalnego, którego nie życzył sobie widzieć. Organ wcześniej 10-krotnie wymieniał pracowników, co jednak zupełnie nie zmieniło sytuacji, bowiem skarżący wysuwał kolejne żądania, dlatego też w ocenie organu biorąc pod uwagę brak informacji umożliwiających sporządzenie wywiadu środowiskowego żądania skarżącego nie znajdują uzasadnienia. Biorąc zatem pod uwagę brak informacji umożliwiających sporządzenie wywiadu środowiskowego, nieracjonalne żądania zainteresowanego i doświadczenia z podobnych sytuacji w przeszłości, jak również nie wypowiedzenie się w sprawie zebranych materiałów w terminie 7 dni organ orzekł o odmowie przyznania pomocy w tym zakresie.
W odwołaniu od powyższej decyzji W.S. zwrócił się o jej uchylenie, zarzucając stronniczość i nieprawidłowe działania Ośrodka Pomocy Społecznej.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], na podstawie art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. nr 142, póz. 1591, ze zmianami ) art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. z 2001 r. nr 79, póz. 856, ze zmianami ) w związku z art. 6 pkt. 6, art. 11 ust 2, art. 39, art., 45 ust. 1, art. 49 ust 1, art. 53 ust. 1 i 2, art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r.
o pomocy społecznej (Dz. U nr 64, póz. 593, ze zmianami) i art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji.
W treści uzasadnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło pogląd organu l instancji, że W.S. nie spełnia przesłanek, aby pomoc w postaci przyznania mieszkania chronionego i opracowania programu wychodzenia z bezdomności otrzymać.
Działania skarżącego W.S., polegające na ciągłym kwestionowaniu posunięć Ośrodka Pomocy Społecznej, stanowią dowód na to, że nie jest on zainteresowany kreatywnymi rozwiązaniami, mającymi na celu rozwiązanie jego trudnej sytuacji życiowej.
W przedmiotowej sprawie organ nie wypowiedział się jednakże na temat jeszcze jednego zagadnienia poruszonego we wniosku skarżącego - pokrycia kosztów związanych z koniecznością odnowienia mieszkania.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W.S. zarzucając organowi bezczynność, kłamliwość, złośliwość i bezpodstawność prezentowanej argumentacji w wydawanych decyzjach od 1996 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie może być uwzględniona, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu, iż została ona wydana z naruszeniem prawa mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej. Zgodnie z przepisem art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaznaczyć przy tym należy, że w myśl przepisu art. 133 § 1 cytowanej ustawy, podstawą wyrokowania sądu administracyjnego, są akta sprawy.
Jak wynika z akt administracyjnych intencją skarżącego z czynionych przez niego zastrzeżeń odnośnie przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, w którym odmówił aktualizacji jego sytuacji rodzinnej i materialnej, są krzywdzące i stronnicze w jego ocenie
działania osób reprezentujących organ, w odniesieniu do wcześniejszych spraw negujących zasadność jego żądań w zakresie świadczeń socjalnych.
Treść art. 49 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że osoba bezdomna może zostać objęta indywidualnym programem wychodzenia z bezdomności, polegającym na wspieraniu osoby bezdomnej w rozwiązywaniu jej problemów życiowych, w szczególności rodzinnych i mieszkaniowych, oraz pomocy w uzyskaniu zatrudnienia.
Zgodnie z dyspozycją art. 53 ust. 1 i 2 powyższej ustawy osobie, która ze względu na trudną sytuację życiową, wiek, niepełnosprawność lub chorobę potrzebuje wsparcia w funkcjonowaniu w codziennym życiu, ale nie wymaga usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, w szczególności osobie z zaburzeniami psychicznymi, osobie opuszczającej rodzinę zastępczą, placówkę opiekuńczo-wychowawczą, młodzieżowy ośrodek wychowawczy, zakład dla nieletnich, uchodźcy, może być przyznany pobyt w mieszkaniu chronionym. Mieszkanie chronione jest formą pomocy społecznej przygotowującą osoby tam przebywające, pod opieką specjalistów, do prowadzenia samodzielnego życia lub zastępującą pobyt w placówce zapewniające całodobową opiekę. Mieszkanie chronione zapewnia warunki samodzielnegc funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną.
Organ II instancji zasadnie uznał, że skarżący nie spełnia przesłanek, aby uzyska pomoc w postaci przyznania mieszkania chronionego, gdyż jest on osobą zaradn; posiadającą rozeznanie w sprawach samodzielnego funkcjonowania w środowisk zajmującą samodzielny lokal mieszkalny.
Art. 6 pkt. 6 ustawy o pomocy społecznej stanowi, że kontrakt socjalny to pisem umowa zawarta z osobą ubiegającą się o pomoc, określająca uprawnienia i zobowiązał stron umowy, w ramach wspólnie podejmowanych działań zmierzających przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej osoby lub rodziny, a treść art. 45 ust. 1 t€ ustawy wskazuje, że praca socjalna świadczona jest na rzecz poprawy funkcjonowć osób i rodzin w ich środowisku społecznym.
Jak wynika z brzmienia cytowanych przepisów kontrakt socjalny jest umów więc wymagana jest do jego podpisania wola obu stron. Postępowanie skarżą W.S., polegające na ciągłym kwestionowaniu posunięć Ośr Pomocy Społecznej, bezpodstawnym oskarżaniu jego pracowników o kłamstwa, ste dowód na to, że skarżący nie jest zainteresowany kreatywnymi rozwiązaniami, maj; na celu rozwiązanie jego trudnej sytuacji życiowej.
Odnosząc się do decyzji będącej przedmiotem skargi, Sąd podzielił stanc zawarte w uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia uchylającego decyzję orc
instancji, który nie odniósł się do zagadnienia poruszonego we wniosku skarżącego -pokrycia kosztów związanych z koniecznością odnowienia mieszkania - bowiem zgodnie z art. 104 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, rozstrzygnięciem co do istoty sprawy jest wypowiedź organu we wszystkich sprawach zawartych w żądaniu. Zasadą w postępowaniu administracyjnym powinno być rozpatrzenie i rozstrzygnięcie całej sprawy administracyjnej co do jej istoty jedną decyzją administracyjną.
Mając powyższe na uwadze uzasadnia to, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, póz. 1270, ze zmianami ) oddalenie skargi, jednocześnie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach przyznanego stronie prawa pomocy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej zasądzono wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.