II SA/Go 293/23

II SA/Go 293/23 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2023-10-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska
Jarosław Piątek /przewodniczący sprawozdawca/
Kamila Karwatowicz
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
III OSK 478/24 - Wyrok NSA z 2025-04-09
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 1969
art. 36, art. 37a
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2023 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków służbowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 13 ust. 6 pkt 1, art. 32 ust. 1 pkt 3, art. 36 ust. 4 w związku z art. 37a ustawy z dnia 24 sierpnia
1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1969 ze zm., aktualny tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1969, dalej jako u.p.s.p.), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 stycznia 2020 r. w sprawie stanowisk służbowych w jednostkach organizacyjnych Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2020 r., poz. 280), rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 13 września 2021 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1750 ze zm.) oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm., aktualny tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej jako k.p.a.), Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej (KPPSP) postanowił powierzyć młodszemu kapitanowi M.P. z dniem [...] stycznia 2023 r. na okres 6 miesięcy, tj. od [...] stycznia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r. pełnienie obowiązków służbowych na stanowisku Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno-Rozpoznawczego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej (§ 1). W § 2 decyzji organ wskazał, że M.P. posiada odpowiednie kwalifikacje i staż służby do zajmowania wyżej wymienionego stanowiska oficerskiego związanego z kierowaniem działaniami określonego w wyżej wymienionym rozporządzeniu, a stanowisko to jest mu powierzane z uwagi na potrzebę zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Ponadto w decyzji stwierdzono, iż uposażenie pozostaje bez zmian (§ 3), a decyzja wchodzi w życie z dniem podpisania z mocą obowiązującą z dniem [...] stycznia 2023 r. (§ 4).
M.P. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w którym zarzucił organowi brak wzięcia pod uwagę jego zdania oraz brak zachowania drogi służbowej. Wskazał też na swoją sytuację rodzinną, a mianowicie na konieczność sprawowania przez niego opieki nad małym dzieckiem, którym opiekuje się w dni wolne od służby. Odwołujący wskazał jako powód powierzenia mu obowiązków na nowym stanowisku, decyzję personalną spowodowaną konfliktem z Komendantem Powiatowym Państwowej Straży Pożarnej.
Decyzją z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu podkreślił, iż zaskarżona decyzja jest niejako kontynuacją wcześniejszej decyzji Komendanta Powiatowego PSP z dnia [...] lipca 2022 r. o powierzeniu mł. kpt. M.P. pełnienie obowiązków służbowych na stanowisku Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego. Organ wskazał na wytyczne zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Go 544/22, w którym Sąd uznał, iż ewentualna kwestia objęcia skarżącego ochroną wynikającą z art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. nie ma istotnego znaczenia w sprawie powierzenia stanowiska na podstawie art. 37 a u.p.s.p., bowiem użyte w art. 2 ust.6 u.z.z. sformułowanie "odpowiednio" oznacza, że przepisy tej ustawy będą miały zastosowanie do strażaków Państwowej Straży Pożarnej będących członkami związku zawodowego tylko w takim zakresie, w jakim nie będzie to naruszało specyfiki stosunków służbowych w tej formacji. Zadaniem organu było jednak wykazanie w uzasadnieniu decyzji zarówno kwalifikacji jakie posiada skarżący oraz jakimi przesłankami kierował się jego przełożony decydując o powierzeniu mu obowiązków na innym stanowisku. Wobec tego organ II instancji pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego PSP o uzasadnienie swojej decyzji w zakresie tego, jakimi konkretnie przesłankami kierował się przy powierzeniu mł. kpt. M.P. zadań na innym stanowisku służbowym. Oprócz tego poproszono organ I instancji o dosłanie dokumentacji potwierdzającej kwalifikacje zawodowe oficera. W piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. organ I instancji wyjaśnił jakimi dokładnie przesłankami kierował się przy podjęciu decyzji nr [...] z dnia [...] grudnia 2022 r. A mianowicie wskazał, że mianowanie na określone stanowisko służbowe w Państwowej Straży Pożarnej jest uzależnione od posiadanego wykształcenia, kwalifikacji oraz stażu służby albo pracy. W myśl art. 36 ust. 3 u.p.s.p. - na stanowiska oficerskie mianuje się lub powołuje strażaka, który:
1) posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa albo
2) posiada tytuł zawodowy inżynier oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej oraz przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo
3) posiada tytuł zawodowy inżynier i dyplom ukończenia w Szkole Głównej Służby Pożarniczej studiów w zakresie inżynierii bezpieczeństwa w specjalności inżynieria bezpieczeństwa pożarowego wydany do dnia [...] września 2019 r. lub studiów na kierunku inżynieria bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa pożarowego wydany po dniu [...] września 2019 r. oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo
4) posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich i ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczymi, albo
5) posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do wykonywania zawodu strażak oraz ukończył przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk oficerskich w Państwowej Straży Pożarnej.
Organ I instancji w swojej odpowiedzi wskazał też, że w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej na chwilę obecną jest 5 oficerów w systemie zmianowym spełniających przesłanki art. 36 ust. 3 pkt 1-4 u.p.s.p. Z czego 4 oficerów posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich i ukończyli przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczym (art. 36 ust. 3 pkt. 4)
i zajmują strategiczne stanowiska dowódcy jednostki ratowniczo-gaśniczej lub jego zastępcy. Natomiast mł. kpt. M.P. posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa (art. 36 ust. 3 pkt 1) oraz zajmuje stanowisko dowódcy zmiany - mniej strategiczne z punktu kierowania jednostką ratowniczo-gaśniczą. Dlatego też można go było oddelegować do czasowego pełnienia obowiązków Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego, bez uszczerbku dla funkcjonowania komendy. Ponadto biorąc pod uwagę czynnik finansowy tylko stanowisko mł. kpt. M.P. - dowódcy zmiany (grupa 10) jest stanowiskiem równorzędnym pod względem grupy zaszeregowania w stosunku do stanowiska zastępcy naczelnika wydziału. Stanowisko dowódcy jednostki ratowniczo - gaśniczej oraz zastępcy dowódcy jednostki ratowniczo - gaśniczej są natomiast stanowiskami przypisanymi do grup: 13 i 12 zgodnie z zapisami rozporządzenia MSWiA z dnia 13 września 2021 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej, co jest równoznaczne ze zmianą uposażenia na niekorzyść strażaka.
Uzupełniająco organ I instancji przesłał również tabelaryczne wymienienie wszystkich osób, które dane wymogi w Komendzie Powiatowe PSP spełniają wraz z podaniem ich obecnych stanowisk. Zdaniem organu odwoławczego, z powyższego zastawienia wynika jednoznacznie, iż wybór mł. kpt. M.P. na stanowisko Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego spowodowany był polityką kadrową, dobrem służby, a przede wszystkim realnymi potrzebami związanymi z koniecznością obsadzenia stanowiska Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego. Oprócz powyższego organ I instancji przesłał do tutejszej Komendy wyrok Sądu Rejonowego z dnia [...] stycznia 2023 r. w sprawie z powództwa M.P. przeciwko Skarbowi Państwa (Komendantowi Powiatowemu Państwowej Straży Pożarnej) o odszkodowanie i zapłatę, w którym sąd umorzył postępowanie odnośnie kwoty 10.000,00 zł, a w pozostałym zakresie powództwo oddalił. Powyższy wyrok został przedstawiony organowi II instancji celem wykazania braku nierównego traktowania mł. kpt. P. przez Komendanta Powiatowego PSP.
Dalej organ II instancji zwrócił uwagę na fakt, iż zgodnie z art. 37 a u.p.s.p. "Strażakowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych zgodnie z jego kwalifikacjami na innym stanowisku w tej samej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej na okres do 6 miesięcy w roku kalendarzowym. W okresie tym strażakowi przysługuje uposażenie przewidziane dla stanowiska, na którym powierza się pełnienie obowiązków, lecz nie niższe od dotychczasowego." Wszystkie elementy powyższego przepisu zostały przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej zachowane. Okres powierzenia nie przekracza bowiem również i w tym przypadku czasu 6 miesięcy w roku kalendarzowym, strażakowi powierzono pełnienie obowiązków służbowych zgodnie z jego kwalifikacjami oraz została zachowana ta sama jednostka organizacyjna Państwowej Straży Pożarnej czyli Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej. Po przeanalizowaniu całości materiałów zgromadzonych w sprawie organ II instancji uznał również, iż organ I instancji kierował się przede wszystkim kryteriami potrzeb służby i jej interesu oraz koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego wykonania zadań Państwowej Straży Pożarnej.
Profesjonalny pełnomocnik M.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję organu II instancji, w której zarzucił:
1. naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez niepodjęcie z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności niezweryfikowanie czy skarżący posiada odpowiednie kwalifikacje do kierowania działaniami komórki organizacyjnej, które mu powierzono, a także czy powierzenie skarżącemu tych obowiązków postępowania rzeczywiście zapewni prawidłowe funkcjonowanie KP PSP, a także czy decyzja o powierzeniu skarżącemu nowych obowiązków nie miała charakteru represji za wcześniejsze kroki prawne jakie zainicjował skarżący wobec KP PSP co mogło mieć Istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem podjęcie tych czynności z dużym prawdopodobieństwem skutkowałoby uchyleniem decyzji organu I instancji.
2. naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, tj. pominięcie okoliczności podniesionych przez skarżącego w odwołaniu dotyczących konfliktu między nim a Komendantem Powiatowym PSP, wynikającym ze złożonego zawiadomienia o przestępstwie oraz pozwu do Sądu Pracy oraz nierozpoznanie okoliczności, czy decyzja organu I instancji była podyktowana interesem służby, w szczególności potrzebą prawidłowego funkcjonowania KP PSP, a także niewysłuchanie skarżącego, przez co zaskarżana decyzja nosi cechy dowolności, co mogło w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy bowiem wyczerpujące rozpatrzenie zebranego w całości materiału dowodowego mogłoby spowodować uchylenie decyzji organu I instancji.
3. naruszenie przez organ odwoławczy art. 10 § 1 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu udziału w prowadzonym przez KW PSP stadium postępowania, mimo przyjęcia w nim wyjaśnień organu I instancji w formie stanowiska z dnia [...] lutego
2023 r., które stanowiło jedną z podstaw orzekania przez organ odwoławczy, podczas gdy skarżący nie został o tym poinformowany, nie zapewniono mu też możliwości wypowiedzenia się do przedstawionych przez organ I instancji faktów, zebranych dowodów i materiałów, co mogło w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, bowiem skarżący mógłby odnieść się do argumentów organu w sposób, który mógłby wpłynąć na uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej.
4. naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. również przez organ I instancji poprzez uniemożliwienie skarżącemu udziału w postępowaniu, polegającym na nieujawnieniu przed skarżącym faktów, dowodów i materiałów, które znalazły się w wyjaśnieniach złożonych przez KP PSP do KW PSP i niezapewnieniu mu możliwości wypowiedzenia się co do tego stanowiska.
5. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób nieodnoszący się do argumentów i faktów przywołanych przez skarżącego i niewskazanie, dlaczego do nich się nie odniesiono, a także podjęcie decyzji na podstawie materiałów, których nie przedstawiono skarżącemu i nie przywołano ich w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, co miało istotny wpływ na wynik sprawy polegający na niemożności prześledzenia toku rozumowania organu Il instancji, co z kolei utrudnia polemikę z decyzją, a także na podjęciu decyzji w oparciu o materiał, którym nie zapoznała się strona, bez możliwości odniesienia się do niego.
6. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji,
7. naruszenie art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o związkach zawodowych poprzez nieuzyskanie zgody zakładowej organizacji związkowej na jednostronną zmianę warunków skarżącemu, mimo że miała ona dla skarżącego charakter niekorzystny, co arbitralnie wbrew wyrażonemu wprost w odwołaniu przez skarżącego stanowisku bez przeprowadzania dowodów organ wykluczył, co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem prawidłowa interpretacja ww. przepisu mogłaby doprowadzić do uchylenia zaskarżanej decyzji.
8. naruszenie art. 12 § 1 w zw. z art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez prowadzenie sprawy w sposób przewlekły bez wykazania należytej szybkości i wnikliwości mimo prostego charakteru sprawy
Podnosząc powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie w całości zaskarżanej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o stwierdzenie prowadzenie sprawy w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa oraz o orzeczenie o wymierzeniu solidarnie organom obu instancji grzywny w wysokości 57.838 zł oraz o przyznaniu od organu II instancji na rzecz skarżącego kwoty 28.919 zł. Ponadto pełnomocnik wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego i przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej do Sądu decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).
Przedmiot tak rozumianej kontroli w niniejszej sprawie stanowiła decyzja Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] marca 2023 r., utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2022 r. w przedmiocie powierzenia młodszemu kapitanowi M.P. z dniem [...] stycznia 2023 r. na okres 6 miesięcy, tj. od [...] stycznia 2023 r. do [...] czerwca 2023 r. pełnienie obowiązków służbowych na stanowisku Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno-Rozpoznawczego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej.
W ocenie Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji stanowi przepis art. 37a u.p.s.p., który stanowi, że strażakowi można powierzyć pełnienie obowiązków służbowych zgodnie z jego kwalifikacjami na innym stanowisku w tej samej jednostce organizacyjnej Państwowej Straży Pożarnej na okres do 6 miesięcy w roku kalendarzowym. W okresie tym strażakowi przysługuje uposażenie stosownie do zajmowanego stanowiska, lecz nie niższe od dotychczasowego. W orzecznictwie podkreśla się, że art. 37a u.p.s.p. nie określa żadnych warunków powierzenia obowiązków służbowych na innym stanowisku, nie wskazuje też kryteriów i przesłanek, którymi kierować się powinien organ podejmujący decyzję w tym przedmiocie. Zatem powierzenie obowiązków na innym stanowisku w tej samej jednostce, pozostawione zostało uznaniu organu, który może kierować się kryteriami potrzeb służby i jej interesu oraz koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego wykonania zadań Państwowej Straży Pożarnej. Stosunek służbowy strażaka cechuje się nierównością stron, podporządkowaniem i dyspozycyjnością. Stąd przyjąć należy, iż w ramach tego stosunku przełożony służbowy może władczo kształtować, w granicach obowiązującego prawa, sytuację prawną strażaka. Temu uprawnieniu odpowiada przywołany wyżej
art. 37a u.p.s.p. Powyższe nie oznacza jednak, że decyzja podjęta w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku, jest pozostawiona całkowitemu, swobodnemu uznaniu organu. Wskazać należy, że sądowa kontrola decyzji uznaniowych co do zasady jest ograniczona. Sąd bada w takich sprawach, czy decyzja nie nosi cech dowolności, a więc czy organ rozstrzygający zebrał cały materiał dowodowy i dokonał wyboru właściwego sposobu załatwienia sprawy, po wszechstronnym i dogłębnym rozważeniu wszystkich okoliczności faktycznych, oraz czy użył trafnych argumentów, uzasadniających decyzję (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r., II SA/Wa 563/08, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 kwietnia 2013 r., II SA/Sz 1231/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).
W pierwszej kolejności należy wskazać, że organ I instancji w uzasadnieniu swojej decyzji zawarł lakoniczną i ogólną argumentację dotyczącą powierzenia pełnienia obowiązków służbowych na stanowisku Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno-Rozpoznawczego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej, na co zwrócił już uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 22 grudnia 2022 r., II SA/Go 544/22. Komendant Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej wskazał, że mł. kpt. M.P. posiada odpowiednie kwalifikacje i staż służby do zajmowania Zastępczy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno-Rozpoznawczego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej. Organ miał na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego funkcjonowania Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej i uwzględnił wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe skarżącego. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej uzupełnił materiał dowodowy
i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej na chwilę obecną jest 5 oficerów w systemie zmianowym spełniających przesłanki art. 36 ust. 3 pkt 1- 4 u.p.s.p., a 4 oficerów posiada wykształcenie wyższe oraz kwalifikacje wymagane do zajmowania stanowisk aspiranckich i ukończyli przeszkolenie zawodowe przygotowujące do zajmowania stanowisk związanych z kierowaniem działaniami ratowniczym (art. 36 ust. 3 pkt 4 u.p.s.p.) i zajmują strategiczne stanowiska dowódcy jednostki ratowniczo-gaśniczej lub jego zastępcy. Organ II instancji podał, że mł. kpt. M.P. posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa (art. 36 ust. 3 pkt 1 u.p.s.p.) oraz zajmuje stanowisko dowódcy zmiany - mniej strategiczne z punktu widzenia kierowania jednostką ratowniczo-gaśniczą. Dlatego też można go było oddelegować do czasowego pełnienia obowiązków Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego, bez uszczerbku dla funkcjonowania komendy. Organ wyjaśnił, że w wyniku powierzenia obowiązków służbowych nie nastąpi również zmiana uposażenia na niekorzyść skarżącego. Jak już wyżej wskazano, w art. 37a u.p.s.p. ustawa nie określa warunków powierzenia strażakowi obowiązków służbowych na innym stanowisku, nie wskazuje też kryteriów i przesłanek, którymi kierować się powinien organ podejmujący decyzję w tym przedmiocie. Przepisy u.p.s.p. określają jedynie jakie strażak musi posiadać kwalifikacje do pełnienia obowiązków na nowym stanowisku oraz, że powierzenie nie może nastąpić na czas dłuższy niż do 6 miesięcy w roku kalendarzowym. Nie może budzić wątpliwości, że okresowe powierzenie obowiązków służbowych na innym stanowisku, w tej samej jednostce, pozostawione zostało uznaniu organu, który ma kierować się bieżącymi potrzebami służby i jej interesem oraz koniecznością zapewnienia sprawnego, optymalnego wykonania zadań Państwowej Straży Pożarnej. Za powierzeniem skarżącemu na okres nieprzekraczający 6 miesięcy obowiązków Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno – Rozpoznawczego w Komendzie Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej przemawiają posiadane przez niego wykształcenie oraz doświadczenie zawodowe. Z akt sprawy wynika, że jedynie mł. kpt. M.P. posiada tytuł zawodowy inżynier pożarnictwa, a zakres zadań realizowanych na powierzonym stanowisku jest zbieżny z zakresem wiedzy uzyskanym podczas studiów. Nadto istotny jest fakt, że stanowisko zajmowane przez skarżącego, tj. dowódca zmiany jest mniej strategiczne z punktu widzenia kierowania jednostką ratowniczą-gaśniczą.
W ocenie Sądu powoływane przez skarżącego okoliczności natury osobistej
(art. 7 k.p.a.) związane z koniecznością zmiany systemu służby (przejście z trybu zmianowego na system ośmiogodzinny pracy), czy też fakt dużego doświadczenia w pracy na dotychczasowym stanowisku nie podważają stanowiska organów. Wskazać trzeba, że z reguły interes indywidualny nie pokrywa się z interesem społecznym. W przypadku decyzji o okresowym powierzeniu obowiązków na innym stanowisku służbowym prymat nad dobrem jednostki ma dobro służby. Osoby pełniące służbę, w odróżnieniu od osób podejmujących pracę na podstawie stosunku pracy, pozostają z władzą służbową w takim stosunku podporządkowania, który charakteryzuje się wysoką dyspozycyjnością, zarówno co do sposobu wykonywania służby, w tym pod względem pory i miejsca świadczenia pracy, jak i innych warunków należących do treści tego stosunku prawnego. Pracodawca ma tu szeroką możliwość jednostronnego kształtowania treści tego stosunku i doboru funkcjonariuszy. Jest to praca jednostronnie wyznaczana, w odróżnieniu od pracy umownie podporządkowanej, podlegającej przepisom kodeksu pracy. Jednakowoż ograniczenia równoważone są pewnymi przywilejami, do których m.in. zalicza się dodatkowe elementy uposażenia, dodatki, urlopy, czy trwałość stosunku służbowego gwarantowaną też enumeratywnie wyliczonymi przyczynami zwolnienia ze służby (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 2017 r., I OSK 2747/15, CBOSA).
Należy mieć na uwadze, że decyzje administracyjne wydawane w ramach uznania administracyjnego nie są przez sądy administracyjne kontrolowane co do ich celowości. W orzecznictwie wskazuje się, że to w interesie samego pracodawcy leży wybór najodpowiedniejszego do pełnienia danych obowiązków służbowych strażaka,
w sposób pozwalający na optymalne zabezpieczenie realizacji bieżących zadań służby. Ocena ta nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej (wyrok WSA w Poznaniu z dnia z dnia 11 grudnia 2019 r., IV SA/Po 805/19, CBOSA). Na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może mieć również wpływu subiektywne odczucie skarżącego, iż decyzja o przeniesieniu jest dla niego krzywdząca, czy też jest wynikiem represji.
Za prawidłowe należy stanowisko organu II Instancji, że wybór mł. kpt. M.P. na stanowisko Zastępcy Naczelnika Wydziału Operacyjno, Kontrolno - Rozpoznawczego spowodowany był polityką kadrową, dobrem służby, a przede wszystkim realnymi potrzebami związanymi z koniecznością obsadzenia ww. stanowiska. Zdaniem Sądu nie jest zatem zasadny zarzut skarżącego, że zaskarżona decyzja jest dowolna i arbitralna. W sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów k.p.a. Nie budzi również wątpliwości, że przesłanki powierzenia strażakowi pełnienia obowiązków służbowych na innym stanowisku zawarte w art. 37a u.p.s.p. zostały spełnione. W sprawie nie doszło do przekroczenia granic uznania administracyjnego.
Z kolei jak już to zostało wyjaśnione w wskazanym powyżej wyroku WSA
w Gorzowie Wlkp. z dnia 22 grudnia 2022 r., (II SA/Go 544/22), kwestia objęcia skarżącego ochroną wynikającą z art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. nie ma istotnego znaczenia w sprawie powierzenia stanowiska na podstawie art. 37a u.p.s.p. W orzecznictwie trafnie się bowiem wskazuje, iż użyte w art. 2 ust. 6 u.z.z. sformułowanie "odpowiednio" oznacza, że przepisy tej ustawy będą miały zastosowanie do strażaków Państwowej Straży Pożarnej, będących członkami związku zawodowego, tylko w takim zakresie,
w jakim nie będzie to naruszało specyfiki stosunków służbowych w tej formacji. W ten sposób ustawodawca w zakresie ochrony strażaków pełniących funkcje związkowe założył konieczność uwzględnienia specyfiki stosunków służbowych w Straży Pożarnej, w szczególności zaś dyspozycyjności strażaka wobec przełożonych. Istotą tej służby jest bowiem dyspozycyjność strażaka i dlatego temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnoprawnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza. Dyspozycyjność nakazuje oceniać dopuszczalność jednostronnych zmian warunków służby funkcjonariusza Straży Pożarnej - związkowca, dokonywanych bez zgody odpowiedniej instytucji związkowej według kryteriów zobiektywizowanych, uwzględniających mobilność i skuteczność Straży Pożarnej, a nie według indywidualnych, osobistych odczuć funkcjonariusza. Stąd ochrona wynikająca z art. 32 ust. 1 pkt 2 u.z.z. nie ma zastosowania w przypadku powierzenia stanowiska na podstawie art. 37a u.p.s.p. (por. wyroki NSA z 5 marca 2015 r, I OSK 1756/13; z 26 czerwca 2015 r., I OSK 138/14, CBOSA).
Nie zasługiwał na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut naruszenia
art. 10 k.p.a. W orzecznictwie wskazuje się, że uchybienie art. 10 § 1 k.p.a. może stanowić podstawę uchylenia decyzji jedynie wówczas, gdy wykaże się, że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy strona musi wykazać, że gdyby do takiego uchybienia nie doszło, wynik sprawy byłby odmienny (zob. wyrok NSA z dnia 12 marca 2019 r., II OSK 1022/17, CBOSA). W niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., skarżący bowiem otrzymał pismo Komendanta Straży Pożarnej z dnia [...] lutego 2023 r., a przed wydaniem decyzji w postępowaniu odwoławczym miał możliwość zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów (art. 10 § 1 k.p.a.).
Sąd nie stwierdził naruszeń przepisów prawa procesowego czy materialnego, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.