II SA/GO 29/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.Gorzów Wlkp.2005-07-29
NSAtransportoweŚredniawsa
transport drogowypojazd nienormatywnykara pieniężnalicencjaprzewoźnikustawa o drogach publicznychprawo o ruchu drogowymKPAkontrola celna

WSA oddalił skargę spółki akcyjnej na karę za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, uznając spółkę za przewoźnika mimo odstąpienia licencji osobie trzeciej.

Spółka P S.A. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej nakładającą karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia. Spółka zarzucała naruszenie przepisów KPA, w tym brak zawiadomienia o kontroli i uznanie jej za przewoźnika, mimo że kierowca nie był jej pracownikiem. Sąd oddalił skargę, uznając, że spółka, jako licencjobiorca, pozostaje przewoźnikiem i odpowiada za naruszenia, nawet jeśli odstąpiła licencję osobie trzeciej, co jest niezgodne z ustawą o transporcie drogowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę spółki P S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 720 zł. Kara została nałożona na podstawie ustawy o drogach publicznych i prawa o ruchu drogowym za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia. Spółka zarzuciła organom naruszenie przepisów KPA, w szczególności art. 61 § 4 i art. 79 KPA, poprzez brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania i przeprowadzeniu kontroli, co pozbawiło ją praw wynikających z art. 10 KPA. Podniesiono również, że spółka nie była przewoźnikiem, gdyż kierowca nie był jej pracownikiem, a dokumentem stwierdzającym przewoźnika jest list przewozowy CMR. Sąd uznał te zarzuty za bezzasadne. Stwierdził, że zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga licencji udzielanej konkretnemu przedsiębiorcy, a jej odstąpienie osobom trzecim jest niedopuszczalne. W związku z tym, spółka, która odstąpiła licencję, pozostaje przewoźnikiem i odpowiada za naruszenia popełnione pojazdem na podstawie jej licencji. Sąd podzielił stanowisko organu co do nieuczestniczenia strony w postępowaniu, wskazując na charakter sprawy i szybkość postępowania na przejściu granicznym. Doręczenie decyzji i protokołu w ciągu 7 dni umożliwiło spółce wniesienie odwołania, co świadczy o braku uszczuplenia jej praw. Sąd uznał, że przepisy KPA nie zostały naruszone w sposób mający wpływ na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, spółka, która odstąpiła licencję osobie trzeciej, pozostaje przewoźnikiem i odpowiada za przejazd jej pojazdem na podstawie jej licencji, nawet jeśli narusza przepisy dotyczące nacisku na oś.

Uzasadnienie

Ustawa o transporcie drogowym wymaga uzyskania licencji na transport drogowy, która jest udzielana konkretnemu przedsiębiorcy. Odstąpienie licencji osobom trzecim jest niedopuszczalne, a spółka, która to zrobiła, nadal jest stroną odpowiedzialną.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

u.d.p. art. 13 § 2a i 2b

Ustawa o drogach publicznych

u.d.p. art. 40b § 1 i 2

Ustawa o drogach publicznych

p.r.d. art. 64 § 1

Prawo o ruchu drogowym

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia

u.t.d. art. 13 § ust. 2

Ustawa o transporcie drogowym

u.t.d.

Ustawa o transporcie drogowym

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 61 § § 4

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 79

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Spółka, jako licencjobiorca, pozostaje przewoźnikiem odpowiedzialnym za naruszenia popełnione pojazdem na podstawie jej licencji, nawet jeśli odstąpiła ją osobie trzeciej. Charakter sprawy i szybkość postępowania na przejściu granicznym uzasadniają brak wcześniejszego zawiadomienia strony o kontroli. Doręczenie decyzji i protokołu w terminie umożliwiło stronie skorzystanie z prawa do odwołania.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 61 § 4 i art. 79 KPA poprzez brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania i kontroli. Spółka nie była przewoźnikiem, gdyż kierowca nie był jej pracownikiem, a list przewozowy CMR jest dokumentem stwierdzającym przewoźnika. Naruszenie art. 107 KPA w zakresie uzasadnienia decyzji.

Godne uwagi sformułowania

Spółka, wbrew zapisom ustawy o transporcie drogowym, odstąpiła licencję osobie trzeciej, to tym samym zgodnie z przepisami on pozostaje przewoźnikiem i on odpowiada za przejazd jego pojazdem na podstawie jego licencji. Charakter sprawy, odbywającej się na przejściu granicznym w ruchu pojazdów tam znajdujących się uzasadnia szybkość postępowania.

Skład orzekający

Maria Bohdanowicz

przewodniczący sprawozdawca

Grażyna Staniszewska

sędzia

Anna Juszczyk - Wiśniewska

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja odpowiedzialności przewoźnika w przypadku odstąpienia licencji, procedury kontroli pojazdów nienormatywnych na granicach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odstąpienia licencji i odpowiedzialności spółki jako licencjobiorcy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności przewoźnika i procedury kontroli, co jest istotne dla branży transportowej, ale nie zawiera nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.

Czy odstąpienie licencji transportowej zwalnia z odpowiedzialności? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 720 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Go 29/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2005-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Grażyna Staniszewska
Maria Bohdanowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Sygn. powiązane
I OSK 1291/05 - Wyrok NSA z 2006-09-21
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Ewa Siudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi P S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary za przejazd pojazdem ponadnormatywnym oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2003r. nr [...] Spółka Akcyjna P została obciążona karą pieniężną w wysokości 720 zł na podstawie art. 13 ust. 2a i 2b oraz art. 40 b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2000r. Nr 71 poz. 838 z późn. zm.) w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 poz. 602 z późn. zm.) oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. Nr 32 poz. 262) za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia.
Jak wynikało z protokołu nr [...] z dnia [...] września 2003r. przedmiotem kontroli Urzędu Celnego objęty został pojazd członowy typu [...] nr rej. [...] posiadający 2 osie wraz z naczepą typu [...] nr rej. [...] posiadającej 3 osie. Przewoźnikiem był P Spółka Akcyjna.
Kierującym pojazdem był M.Z.. który organowi okazał wypis z licencji nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. wydanej przez Ministra Infrastruktury dla P Spółki Akcyjnej. Licencja opatrzona jest także numerem [...] i zaznaczeniem, iż ważna jest wyłącznie z wypisem z wykazu numerów rejestracyjnych. Taki wypis nr [...] z dnia [...] listopada 2002r. organowi kontrolującemu okazał wraz z dowodami rejestracyjnymi tych pojazdów.
Przedmiotowa decyzja została doręczona w dniu [...] września 2003r. Spółce Akcyjnej P.
Odwołanie od decyzji wniósł pełnomocnik Spółki. Wniósł o uchylenie decyzji o wymierzeniu kary w całości oraz umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu swego odwołania podniósł, iż organ przy wydawaniu decyzji naruszył przepis art. 61 § 4 oraz art. 79 kpa bowiem nie zawiadomił strony o wszczęciu postępowania, terminie i miejscu przeprowadzenia kontroli pojazdu co pozbawiło stronę praw przewidzianych przepisem art. 10 kpa i miało wpływ na wynik sprawy. W efekcie w protokole niezgodnie z prawdą wpisana została Spółka Akcyjna P jako przewoźnik, gdy tymczasem kierowca M.Z. nie jest pracownikiem tej spółki.
Nadto zarzucił, że uzasadnienie decyzji nie spełnia warunków przewidzianych art. 107 kpa. Przy czym tego zarzutu nie uzasadnił.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji ponownie zbadał sposób przeprowadzenia ważenia pojazdu z powołaniem się na legalizację wagi i posiadane ważne świadectwa tej legalizacji oraz przedstawienie wyników pomiarów kierowcy pojazdu, który nie zgłaszał żadnych zastrzeżeń do sposobu przeprowadzenia badania.
Za bezzasadne organ uznał zarzuty odwołującej się strony o pozbawieniu jej prawa udziału w sprawie.
W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że datą wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu jest data pierwszej czynności dokonanej przez organ, a w niniejszej sprawie było to przeprowadzenie kontroli pojazdu wyjeżdżającego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nadto w okolicznościach wyżej wymienionych trudno zapewnić stronie udział w czynnościach, których istota zasadza się na przejeździe pojazdu przez pomost wagi i mechaniczno-elektronicznym przetworzeniem danych przez urządzenie wagowe. Sama decyzja wraz z protokołem ważenia w ciągu 7 dni została spółce doręczona. Natomiast okoliczność, iż kierowca nie był pracownikiem spółki i że w związku z tym spółka nie była przewoźnikiem, a tym samym i stroną tego postępowania organ przywołał treść art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, który mówi o zakazie odstępowania osobom trzecim uprawnień wynikających z licencji.
Za niezasadny także organ uznał zarzut naruszenia treści art. 107 § 1 kpa odnośnie warunków, którym powinna odpowiadać decyzja administracyjna, bowiem załączony do decyzji protokół z kontroli pojazdu stanowi jej integralną część.
Spółka Akcyjna P wniosła skargę do Sądu w której zarzuciła naruszenie przepisu art. 7 kpa, bowiem organ 11 instancji nie podjął kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Bowiem w odwołaniu strona podniosła okoliczność, że nie była przewoźnikiem kontrolowanej przesyłki.
Organ natomiast poprzestał na stwierdzeniu, że spółka była właścicielem kontrolowanego pojazdu i posiadaczem licencji to jednocześnie była przewoźnikiem.
Natomiast dokumentem stwierdzającym kto jest przewoźnikiem pozostaje list przewozowy CMR, który jest dostępny organom celnym.
Powołując się na te okoliczności wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu swego stanowiska powołał się na dotychczasowe argumenty szeroko przytoczone w uzasadnieniu decyzji organu II instancji, a nadto dodał, że konwencja o umowie międzynarodowego przewozu drogowego CMR, na którą powołuje się skarżący jest dowodem zawarcia umowy przewozu, a nie wskazania przewoźnika, bowiem ten wynika z licencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Trafnie wywodzi organ, iż zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125 poz.1371) podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji, której udziela się na określony czas i określonemu podmiotowi.
Jest zatem decyzją właściwego organu administracji dla indywidualnie oznaczonej osoby -przedsiębiorcy jak określa ustawa, który musi spełniać określone ustawa warunki. W art. 13 tej ustawy zapisany został zakaz odstępowania licencji osobom trzecim oraz przenoszenia uprawnień z niej wynikających na rzecz osób trzecich. W § 2 tego artykułu ustawodawca dał możliwość jedynie organowi, który udzielił licencji przeniesienia w drodze decyzji administracyjnej uprawnień z licencji wynikających, ale tylko w ściśle określonych i to bardzo nielicznych przypadkach.
Skoro zatem skarżący wbrew zapisom ustawy o transporcie drogowym odstąpił licencję osobie trzeciej, to tym samym zgodnie z przepisami on pozostaje przewoźnikiem i on odpowiada za przejazd jego pojazdem na podstawie jego licencji o nacisku na oś przekraczającym dopuszczalne normy. Nie może zatem czynić organowi zarzutu, iż to jego uznał za stronę postępowania.
Sąd podzielił stanowisko organu co do niezasadności zarzutu o nieuczestniczeniu w postępowaniu administracyjnym strony.
Charakter sprawy, odbywającej się na przejściu granicznym w ruchu pojazdów tam znajdujących się uzasadnia szybkość postępowania, tym bardziej, iż w tych sprawach organ nie posiada swobody uznania, ponieważ zarówno wysokość kar, jak i normy dopuszczalne wynikają z przepisów ustawy.
Nadto należy zauważyć, iż spółka w przeciągu 7 dni otrzymała przedmiotową decyzję. Mogła więc wnieść odwołanie i to uczyniła, a zatem nie uszczuplono w żaden sposób jej praw, a kierowca kierujący jej pojazdem nie wnosił żadnych zastrzeżeń ani do sposobu przeprowadzenia kontroli ani jej wyników, co również miało odzwierciedlenie w protokole, który razem z decyzją stanowi całość orzeczenia w niniejszej sprawie
W ocenie Sądu nie zostały naruszone w niniejszej sprawie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, które miały wpływ na wynik niniejszej sprawy, a tym samym brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji wobec upoważnienia kognicyjnego sądów administracyjnych.
O powyższym orzeczono na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI