II SA/Go 193/05

II SA/Go 193/05 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2005-08-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska /sprawozdawca/
Grażyna Staniszewska /przewodniczący/
Maria Bohdanowicz
Symbol z opisem
6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz,, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska (spr.), Paweł Majka, po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.C. na decyzję Rady Miasta z dnia [...] r. w przedmiocie doręczenia wezwania – raportu seria [...] za nieopłacony postój pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Uzasadnienie
II SA/Go 193/05
UZASADNIENIE
W dniu [...].06.2004r. złożona została skarga na niewłaściwe czynności Rady Miasta. Skarżący – J.C. – na podstawie art.3 § 2 pkt.4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaskarżył "jako niewłaściwe czynności z zakresu administracji publicznej praktyczne stosowanie przepisu załącznika nr 2 do uchwały Nr [...] z dnia [...]. 11.2003r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania i wysokości stawek opłat". Na zarządzenie Sądu skierowane do skarżącego dotyczące wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności będącej przedmiotem skargi, skarżący pismem z dnia [...].07.2004r. wyjaśnił, że przedmiotem zaskarżenia jest sposób doręczenia wezwania - raportu poborcy Strefy Płatnego Parkowania z dnia [...].01.2004r.
Zdaniem skarżącego niewłaściwość polega na tym, że przy egzekwowaniu dodatkowej opłaty za parkowanie przy stwierdzeniu braku tej opłaty – nie stosuje się zasad kodeksu postępowania administracyjnego i jako pierwsze wezwanie do zapłaty traktuje się tzw. wezwanie- raport sporządzony przez służby porządkowe zaraz po stwierdzeniu braku opłaty, które umieszczane jest za wycieraczką przedniej szyby samochodowej. Taka forma doręczeń nie jest znana w kodeksie postępowania administracyjnego, a tak doręczone wezwanie może być w każdej chwili zerwane przez wiatr lub zabrane przez przechodnia. Skarżący podał, że w dniu [...].01.04r. nie zauważył żadnego wezwania na przedniej szybie. Otrzymane w dniu [...].03.2004r. wezwanie do zapłaty zostało przez skarżącego potraktowane jako pierwsze wezwanie. W dniu otrzymania tego wezwania skarżący udał się do kasy gdzie chciał dokonać dodatkowej opłaty w wysokości obowiązującej w przypadku dokonania opłat w ciągu 4 dni od wezwania. W kasie opłaty nie przyjęto i poradzono skarżącemu by udał się do kierownictwa Wydziału Inwestycji gdzie ustalono, że sprawa zostanie skonsultowana z radcą prawnym i skarżący otrzyma wyjaśnienie. Po upływie miesiąca wobec braku odpowiedzi skarżący wysłał pismo z dnia [...].04.2004r. na które otrzymał odpowiedź z której wynikało, że nie ma podstaw do anulowania opłaty dodatkowej nałożonej tytułem nie wniesienia opłaty za parkowanie. Pismem z dnia [...].04.2004r. skarżący poinformował Wydział, że pismo z dnia [...].04.2004r. traktuje jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa natomiast pismo Urzędu z [...].05.2004r. jako odpowiedź na wezwanie przewidziane ustawą o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przed skierowaniem sprawy do Sądu. Zdaniem skarżącego wobec braku sprzeciwu Urzędu skarga została wniesiona przy zachowaniu 30 dniowego terminu do jej wniesienia. W skardze wniesiono o określenie, że postępowanie Urzędu w odniesieniu do procedury doręczenia wezwanie było niewłaściwe i tego doręczenia nie można uznać za skuteczne, a jako pierwsze może być traktowane jedynie wezwanie spełniające warunki wezwań przyjęte przez kodeks postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna – Rada Miasta - wniosło o odrzucenie skargi albo ewentualnie o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Zdaniem organu skarga winna ulec odrzuceniu, gdyż zgodnie z art. 52 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może wnieść skargę po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie – zdaniem organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa skarżący wniosła po terminie 14 dni. Wezwanie do zapłaty zostało doręczone w dniu [...].03.2004r., a skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonał [...].04.2004r. Organ uzasadnił również wniosek o oddalenie powództwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu sprawy zważył co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić kwestię właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. do rozpatrzenia niniejszej skargi. Na podstawie § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. i Kielcach rozpoznawanie spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U. Nr 187, poz. 1926) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. Nr 187. poz.1927) sprawy w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na terenie woj. lubuskiego zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu – zostały przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp.
Na mocy cytowanych przepisów sąd ten, z dniem 01 lipca 2005r. stał się właściwy do rozpatrzenia przedmiotowej skargi.
Sąd rozpatrując niniejszą sprawę uznał, że wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne.
Zakres rzeczowy postępowania sądowo-administracyjnego regulują przepisy art. 3-5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 4 w/w ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przepis ten stanowi więc podstawę do zaskarżania m.in. czynności materialno-technicznych dokonywanych przez organy administracji.
W przedmiotowej sprawie należało rozstrzygnąć czy sposób dokonanego doręczenia raportu-wezwania można uznać za czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd uznał doręczenie przedmiotowego raportu- wezwania za czynność dotyczącą obowiązków wynikających z przepisów prawa. Niewątpliwie samo doręczenie stanowi czynność materialno-techniczną. Czynność ta wywołuje jednak określone skutki w sferze uprawnień jak też i obowiązków podmiotu, któremu dokonano doręczenia. Z datą doręczenia przedmiotowego wezwania-raportu wiąże się rozpoczęcie biegu terminu w którym można uiścić opłatę dodatkową w niższej wysokości – w okresie pierwszy 4 dni. Po upływie tego okresu wysokość tej opłaty zwiększa się dwukrotnie (z kwoty 25 zł na 50 zł). Z tego względu istotnym jest prawidłowe określenie daty doręczenia stronie wezwania-raportu. Prawidłowe określenie daty doręczenia jest możliwe tylko w przypadku doręczenia dokonanego prawidłowo. Prawidłowe doręczenie stanowi dla organu administracji podstawę do egzekwowania obowiązków. Z uwagi na powyższe określony w skardze przedmiot zaskarżenia należy uznać za objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym legalność działania organu w tym zakresie podlega kontroli Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Jednak przed merytorycznym badaniem skargi, Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności badać przesłanki dopuszczalności zaskarżenia. Przez przesłanki dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności należało zbadać czy został wyczerpany w sprawie przewidziany tryb administracyjny, a następnie pozostałe wymagania formalne. Skarga do sądu administracyjnego jako pierwsze pismo skarżącego powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46§ 1 i 2, a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymagania te, pomimo określenia ich jako "wymagania formalne", nie ograniczają się do samej formy skargi jako pisma procesowego, ale dotyczą także treści zaskarżenia np. określenie w zaskarżonym akcie lub czynności naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Jednym z wymogów skargi określonych w przepisie art.57 jest wskazanie aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie skarżący określając czynność od której składa skargę wskazał iż jest to sposób doręczenia raportu –wezwania z dnia [...].01.2004r.
Skarżący określił, że pismo z dnia [...].04.2004r. traktuje jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Bezspornym w sprawie jest to, że skarżący o doręczeniu wezwania-raportu z dnia [...].01.2004r. dowiedział się w związku z otrzymaniem wezwania do zapłaty w dniu [...].03.2004r. (data odbioru).
Zgodnie z treścią art. 53 § 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (innych niż decyzje lub postanowienia) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący podaje, że pismo z dnia [...].04.2004r. traktuje jako wezwanie o usunięcie naruszenia prawa. Sąd po analizie materiałów zebranych w postępowaniu nie stwierdził istnienia w aktach pisma z tej daty. W aktach znajduje się tylko pismo z dnia [...].04.2004r. Nie zwracając uwagi na fakt, że z pisma z dnia [...].04.2004r. nie wynikało, że jest to wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, należy zauważyć, że zostało złożone z naruszeniem ustawowego terminu tj. po upływie 14 dni od dowiedzenia się przez skarżącego o czynności organu.
W sprawie bezspornym jest, że o czynności która stanowi przedmiot skargi strona dowiedziała się w dniu [...].03.2004r. Pismo, które zostało potraktowane przez skarżącego jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skierowane do organu [...].04.2004r. ( pisma z daty [...].04.2004r. w aktach sprawy nie ma).
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało wniesione do organu w terminie 14 dni od dowiedzenia się o czynności, nie został więc zachowany tryb postępowania przewidziany przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z tego też względu skarga nie mogła zostać rozpatrzona merytorycznie tzn. Sąd nie mógł dokonać oceny prawidłowości czynności jaką było doręczenie wezwania –raportu z dnia [...].01.2004r.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił jak w sentencji.