II SA/Go 148/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.Gorzów Wlkp.2021-03-31
NSAochrona środowiskaŚredniawsa
ochrona zwierzątkoszty utrzymania zwierząttransport zwierzątkwarantanna zwierzątustawa o ochronie zwierzątpostępowanie administracyjnedecyzja administracyjnazwierzęta egzotyczneWSA

Podsumowanie

WSA oddalił skargę na decyzję ustalającą koszty transportu, kwarantanny i utrzymania zwierząt odebranych właścicielowi, uznając, że koszty te zostały ustalone prawidłowo.

Skarżący Ł.W. kwestionował decyzję ustalającą koszty transportu, kwarantanny i utrzymania odebranych mu zwierząt egzotycznych. Zarzucał naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę, uznając, że koszty zostały ustalone prawidłowo, zgodnie z przepisami i zebranym materiałem dowodowym, w tym wyjaśnieniami podmiotów wykonujących transport i kwarantannę.

Sprawa dotyczyła skargi Ł.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza ustalającą koszty transportu, kwarantanny oraz utrzymania odebranych skarżącemu zwierząt egzotycznych (m.in. jaszczurek, węży, pająka) w okresie od września 2017 r. do czerwca 2018 r. Łączna kwota ustalonych kosztów wyniosła 10.658,73 zł. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 7, 77, 80 k.p.a.) poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów i wybiórczą ocenę, a także naruszenie prawa materialnego (art. 7 ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę. Sąd powołał się na wcześniejszy prawomocny wyrok w tej sprawie (II SA/Go 863/19), który wskazywał, że ustawa obliguje organ do obciążenia właściciela kosztami, jeśli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły koszty transportu i kwarantanny, opierając się na wyjaśnieniach przewoźników i ogrodów zoologicznych oraz stosownych zarządzeniach prezydenta miasta, a także że koszty te odpowiadają realnie poniesionym wydatkom. Sąd podkreślił, że nie badał zasadności samego odebrania zwierząt, gdyż było to przedmiotem innego postępowania.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, koszty zostały ustalone prawidłowo, zgodnie z przepisami i zebranym materiałem dowodowym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły koszty, opierając się na wyjaśnieniach podmiotów wykonujących usługi i stosownych zarządzeniach, a koszty te odpowiadają realnie poniesionym wydatkom. Wcześniejszy wyrok sądu wiązał w zakresie obowiązku obciążenia właściciela kosztami.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (23)

Główne

u.o.z. art. 7 § ust. 1

Ustawa o ochronie zwierząt

u.o.z. art. 7 § ust. 3

Ustawa o ochronie zwierząt

u.o.z. art. 7 § ust. 4

Ustawa o ochronie zwierząt

p.p.s.a. art. 151

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.o.z. art. 6 § ust. 2

Ustawa o ochronie zwierząt

u.o.z. art. 6 § ust. 1a

Ustawa o ochronie zwierząt

p.p.s.a. art. 134 § § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 104 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7a

Kodeks postępowania administracyjnego

u.s.k.o. art. 1

Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych

u.s.k.o. art. 2

Ustawa o samorządowych kolegiach odwoławczych

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

p.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a-c

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

ustawa COVID-19 art. 15 zzs4 § ust. 3

Ustawa o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19

u.g.k. art. 4 § ust. 1 pkt 2

Ustawa o gospodarce komunalnej

u.g.k. art. 4 § ust. 2

Ustawa o gospodarce komunalnej

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez brak wszechstronnej oceny dowodów i wybiórczą ocenę. Naruszenie art. 7 i 107 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji. Naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie. Naruszenie art. 7a k.p.k. poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości na korzyść strony. Naruszenie art. 7 pkt 4 u.o.z. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż okoliczności sprawy nie uzasadniają jego zastosowania wobec Ł.W. Kwestionowanie sposobu wyliczenia kosztów zawartych w fakturach (transport, kwarantanna).

Godne uwagi sformułowania

ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia - dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia. wysokość tych kosztów winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter.

Skład orzekający

Adam Jutrzenka-Trzebiatowski

przewodniczący

Jarosław Piątek

sprawozdawca

Michał Ruszyński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalanie i weryfikacja kosztów transportu, kwarantanny i utrzymania zwierząt odebranych właścicielowi na podstawie ustawy o ochronie zwierząt."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odebrania zwierząt i ustalania kosztów z tym związanych. Interpretacja przepisów dotyczących sposobu obliczania kosztów może być przedmiotem dalszych sporów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy praktycznych aspektów egzekwowania odpowiedzialności właścicieli za koszty związane z odebranymi zwierzętami, co może być interesujące dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym i ochrony zwierząt.

Czy właściciel musi pokryć koszty transportu i kwarantanny odebranych mu zwierząt? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 10 658,73 PLN

Sektor

ochrona środowiska

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

II SA/Go 148/21 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2021-03-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Adam Jutrzenka-Trzebiatowski /przewodniczący/
Jarosław Piątek /sprawozdawca/
Michał Ruszyński
Symbol z opisem
6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne
Ochrona zwierząt
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 638
art. 7 ust 1, art 7 ust 3
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt - t.j.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Asesor WSA Jarosław Piątek (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2021 r. sprawy ze skargi Ł.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt oddala skargę.
Uzasadnienie
Burmistrz decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], działając na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 122 ze zm., aktualnie: t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 638 ze zm., dalej jako: u.o.z.) oraz art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., aktualnie: t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej jako: k.p.a.) ustalił koszty transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt: jaszczurki agamy brodatej, gekona złocistego, gekona toke, pytona tygrysiego, dwóch węży zbożowych, węża boa tęczowego i pająka ptasznika w okresie od [...] września 2017 r. do [...] czerwca 2018 r. odebranych czasowo Ł.W. w związku z decyzją Burmistrza z [...] września 2017 r., nr [...], w następującej wysokości: 3.005,00 zł za transport oraz 7.653,73 za utrzymanie, łącznie 10.658,73 zł brutto i obciążył w/w kosztami dotychczasowego właściciela zwierząt – Ł.W.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji w pierwszej kolejności przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Decyzją ostateczną z [...] września 2017 r. Burmistrz orzekł o czasowym odebraniu zwierząt należących do Ł.W. Następnie decyzją z [...] lutego 2019 r., nr [...] organ ustalił koszty transportu, kwarantanny oraz utrzymania odebranych zwierząt za okres od [...] września 2017 r. do [...] czerwca 2018 r., w następującej wysokości: 3.005,00 zł za transport, 7.653,73zl za utrzymanie, łącznie 10.658,73 zł wraz z ustawowymi odsetkami i obciążył tymi kosztami stronę.
Od decyzji Burmistrza z [...] lutego 2019 r. odwołanie złożył Ł.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania :
– art. 7, 77 §1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego , a także przeprowadzenie wybiórczej oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do obciążenia strony kosztami transportu , kwarantanny oraz utrzymania zwierząt;
– art. 7 i 107 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji;
– art. 8 k.p.a., poprzez brak przeprowadzenia postępowania w sposób budzący wątpliwość ;
– art. 7a k.p.k. poprzez nierozstrzygnięcie przez organ wątpliwości istniejących w sprawie na korzyść strony, a dotyczących realizacji normy zawartej w art. 7 pkt 4 u.o.z.
Decyzji zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 pkt 4 u.o.z., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, bowiem okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniają zastosowania niniejszego przepisu wobec Ł.W. Pełnomocnik strony na podstawie tak sformułowanych zarzutów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Burmistrzowi i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dalej organ I instancji wyjaśnił, że w wyniku uchylenia decyzji w całości i przekazania jej do ponownego rozpoznania, zgodnie z decyzją z [...] maja 2019 r. wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, ponownie ustalił koszty transportu , kwarantanny oraz utrzymania zwierząt za okres od [...] września 2017 r. do [...] czerwca 2018 r. (decyzja z [...] sierpnia 2019 r., nr [...]). W uzasadnieniu decyzji Burmistrza podano także, że transport zwierząt odbywał się w dwóch etapach – pierwszy do Ogrodu Zoologicznego w [...], drugi etap natomiast obejmował transport węży (tygrysiego, dwóch zbożowych, boa tęczowego) oraz pająka ptasznika do Ogrodu Zoologicznego w [...].
Następnie Burmistrz wskazał, że na orzeczoną kwotę łączną 10.658,73 zł składają się następujące koszty (wraz z numerami faktur):
1) transport zwierząt - [...] - [...] Ogród Zoologiczny na kwotę 1.160,00 zł (faktura nr [...] z dnia [...] września 2017 r.);
2) transport zwierząt - [...] - [...] (wykonany przez firmę M.) na kwotę 1.845,00 zł (faktura nr [...] z dnia [...] września 2017 r.;
3) kwarantanna zwierząt w Ogrodzie Zoologicznym na kwotę 4.500,00 zł (faktura nr [...] z dnia [...] października 2017 r.);
4) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00 zł (faktura nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r.);
5) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r.);
6) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r.);
7) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] lutego 2018 r.)
8) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] marca 2018 r.);
9) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] kwietnia 2018 r.);
10) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 436,00zł (faktura nr [...] z dnia [...] maja 2018 r.);
11) miesięczne koszty utrzymania na kwotę 101,73 zł (faktura nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., opłata za 7 dni czerwca - cała kwota 436,00 zł za 30 dni).
Nadto organ I instancji podał, że miesięczne koszty utrzymania zwierząt obliczono na podstawie przewidywanych ilości podawanego pokarmu, przewidywanych kosztów tzw. roboczogodzin obsługi zajmującej się tym zwierzęciem, przewidywanych kosztów tzw. roboczogodzin obsługi weterynaryjnej, przewidywalnych kosztów poboru energii elektrycznej (specjalistyczne oświetlenie). Natomiast zwierzęta przewiezione do Ogrodu Zoologicznego (do Centrum C.) nie generowały kosztów, ponieważ Centrum C., to ośrodek sfinansowany ze środków Unii Europejskiej i do momentu zakończenia projektu, Ogród Zoologiczny nie może uzyskiwać pożytków z tytułu funkcjonowania Centrum. Burmistrz wskazał również, że za okres obciążenia powyższymi kosztami przyjęto dzień ich odebrania, tj. [...] września 2017 r. (zgodnie z ostateczną decyzją z dnia [...] września 2017 r.) do dnia [...] czerwca 2018 r., ponieważ wówczas pracownik Urzędu Miejskiego została poinformowana w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Prokuratury Rejonowej, że w dniu 7 czerwca 2018 r. uprawomocniło się postanowienie o umorzeniu dochodzenia przeciwko Ł.W.
W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji organ I instancji wyjaśnił także, że stosownie do art. 7 ust. 4 u.o.z. przedstawione koszty obciążają dotychczasowego właściciela zwierząt.
Od decyzji Burmistrza z [...] sierpnia 2019 r. Ł.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł odwołanie, zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, tj.:
– art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a także przeprowadzenie wybiórczej oceny dowodów, co w konsekwencji doprowadziło do obciążenia strony kosztami transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt;
– art. 7 i 107 k.p.a., poprzez nienależyte uzasadnienie decyzji;
– art. 8 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób budzący wątpliwość;
– art. 7a k.p.k., poprzez nierozstrzygnięcie przez organ wątpliwości istniejących w sprawie na korzyść strony, a dotyczących realizacji normy zawartej w art. 7 pkt 4 u.o.z.
Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie prawa materialnego, tj. art. 7 pkt 4 u.o.z., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, bowiem okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniają zastosowania powyższego przepisu wobec Ł.W. W związku z powyższym pełnomocnik strony wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] października 2019 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z [...] sierpnia 2019 r. Od decyzji Kolegium Ł.W., działając za pośrednictwem swojego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, powielając zarzuty wskazane w odwołaniu od decyzji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji Burmistrza z [...] sierpnia 2019 r. oraz o zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. prawomocnym wyrokiem z 19 lutego 2020 r., II SA/Go 863/19, uchylił zaskarżoną decyzję SKO z [...] października 2019 r. oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że w postępowaniu dotyczącym obciążenia kosztami transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt nie ocenia się zasadności odebrania zwierząt skarżącemu, gdyż decyzja zapadła w tej sprawie była przedmiotem innego postępowania. Następnie w treści wyroku wskazano, iż istotna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, była kwestia zasadności obciążenia skarżącego kosztami, w łącznej kwocie 10.658,73 zł, a materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy u.o.z. W dalszej części uzasadnienia przedstawiono treść art. 6 ust. 1a, art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 1, art. 7 ust. 3, art. 7 ust. 4 u.o.z.
Następnie Sąd wyjaśnił, że u.o.z. nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 w/w ustawy, co spowodowało jego czasowe odebranie. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonalna to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia - dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 19 lutego 2020 r., II SA/Go 863/19, podał także, że obciążający dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierząt obowiązek uiszczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierząt ma charakter publicznoprawny. Zatem obciążenie strony tymi kosztami organ administracji winien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, przy czym wysokość tych kosztów winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. Nie sposób uznać za sprawiedliwe obciążanie dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierząt kosztami nieznajdującymi faktycznego uzasadnienia i wynikającymi wyłącznie z zaakceptowania przez organ administracji stawek za utrzymanie zwierząt arbitralnie ustalonymi przez podmiot, któremu je przekazano. Sąd zaznaczył, że z akt sprawy winien wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt i wyliczenie to musi poddać się weryfikacji. Dalej Sąd podkreślił, że stan sprawy nie został w tym zakresie wyjaśniony w sposób jednoznaczny, a przedstawione w uzasadnieniu koszty, którymi obciążono skarżącego nie poddają się weryfikacji. Sąd podniósł także, że w części obciążającej stronę kosztami transportu zwierząt do ogrodów zoologicznych podano jedynie kwoty jakimi z tego tytułu obciążono Urząd Miejski, bez wskazania, jakie składniki wchodzą w zakres podanych kosztów.
Sąd wyjaśnił, że organ powinien podać w szczególności, czy na koszty transportu składają się obok długości trasy, także konieczność użycia specjalistycznego pojazdu, odpowiedniej liczby osób wykonujących ten transport. Pomocne przy dokonywaniu tych ustaleń mogą być informacje udzielone w tym zakresie przez podmioty wykonujące transport. Organ administracji również winien ustosunkować się do kosztów kwarantanny zwierząt skierowanych do ZOO tj. trzech jaszczurek, ponieważ z wystawionej faktury przez ZOO jak i uzasadnienia decyzji Kolegium z [...] października 2019 r. wynikało, że koszty te wyniosły łącznie 4.500 zł. Nie wskazano natomiast w jaki sposób organ powyższą kwotę wyliczył. Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że mając na uwadze, iż winny to być koszty realnie poniesione organ powinien wskazać nie tylko ilość zwierząt objętych kwarantanną, ale także okres jej trwania i jakie czynniki miały wpływ na ustalone z tego tytułu koszty. Zdaniem Sądu brak jest podstaw, aby bazą do obliczenia kosztów kwarantanny stanowiło samo Zarządzenie Prezydenta Miasta z 30 czerwca 2017 r. w sprawie ustalenia cen i opłat za usługi świadczone przez jednostkę budżetową, ogród zoologiczny, przy uwzględnieniu, że przyjęta stawka 1.500 zł za przeprowadzoną kwarantannę jednego osobnika nie uwzględnia tak istotnego wpływu na koszty jak np. faktyczny okres jej trwania, czy 2 dni, czy też 30 dni, a niewątpliwie okres jej trwania ma wpływ na te koszty. Organ winien też poprzez dokonanie stosownych ustaleń wskazać na czym kwarantanna ta polegała, przy uwzględnieniu, że utrzymanie tych samych zwierząt po zakończeniu okresu kwarantanny wynosiło już 436 zł miesięcznie (z uwzględnieniem wyżywienia, kosztów przechowania, kosztów opieki nad zwierzętami, w tym opieki weterynaryjnej).
Sąd wskazał, że brak powyższych ustaleń uniemożliwia dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Postępowanie wyjaśniające poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji zostało przeprowadzone z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., nakazującej organom administracji publicznej z urzędu lub na wniosek strony podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy oraz art. 77 § 1 k.p.a. nakładającego na organ obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Powyższe naruszenia przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. podał również, że organ ponownie rozpoznając sprawę powinien mieć na uwadze poczynione rozważania Sądu. Ustalając realnie poniesione koszty, o których mowa w art. 7 ust. 4 u.o.z. organ w szczególności powinien ustalić odpowiadające temu kryterium kosztów transportu i kwarantanny zwierząt.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 1, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), oraz 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 4 u.o.z. utrzymało w całości w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...].
W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił, że na podstawie art. 7 ust. 1 u.o.z. zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych.
Zgodnie natomiast z art. 7 ust. 3 u.o.z., w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera zwierzę właścicielowi lub opiekunowi, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Stosownie natomiast do art. 7 ust. 4 u.o.z. stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, w przypadkach o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.
Następnie Kolegium ponownie podkreśliło, że ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia. Jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonalna, to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia - dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia. W związku z powyższym SKO zaznaczyło, że zarzuty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu nie mogą zostać uwzględnione.
Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że okoliczności podnoszone przez skarżącego dotyczą zasadności odebrania zwierząt, a więc kwestii, które były przedmiotem postępowania zakończonego decyzją ostateczną. Na etapie decyzji ustalającej koszty transportu , utrzymania i koniecznego leczenia zwierząt, organ nie bada zasadności czasowego odebrania zwierząt, w tym podnoszonych okoliczności w zakresie umorzenia postępowania karnego. Dalej Kolegium podało, że mając na uwadze, iż obowiązek uiszczenia kosztów będących przedmiotem niniejszego postępowania ma charakter publicznoprawny, to organ administracji publicznej obciążenie nimi strony powinien każdorazowo szczegółowo uzasadnić, a ich wysokość powinna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom, mającym wyłącznie uzasadniony faktycznie i prawnie charakter. W związku z powyższym z akt sprawy musi wynikać sposób obliczenia kosztów transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt a wyliczenie to musi poddawać się weryfikacji.
Następnie SKO podało, że w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. decyzji z [...] października 2019 r., działając na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: p.p.s.a.) postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2020r. przeprowadzono uzupełniające postępowanie dowodowe, poprzez zobowiązanie Ogrodu Zoologicznego do złożenia wyjaśnień w przedmiocie sposobu ustalenia/obliczenia przez uprawnione podmioty:
– kosztów transportu zwierząt na trasie [...] (przedstawionych w fakturze nr [...] z [...] września 2017 r.) oraz [...] (przedstawionych w fakturze nr [...] z [...] września 2017), ze wskazaniem składników tych kwot, ze szczególnym uwzględnieniem, czy do podanych kosztów należy zaliczyć oprócz długości trasy, także konieczność użycia specjalistycznego pojazdu, odpowiedniej liczby osób wykonujących ten transport, z uwzględnieniem informacji udzielonych w tym zakresie przez podmioty wykonujące transport;
– kosztów kwarantanny trzech jaszczurek w kwocie 4.500,00 zł (przedstawionych w fakturze nr [...] z [...] października 2017 r.), z uwzględnieniem realnie poniesionych na ten cel kosztów, m.in. faktycznego okresu jej trwania (ze wskazaniem ilości dni), dokonania stosownych ustaleń na czym ta kwarantanna polegała, ze szczególnym uwzględnieniem, iż utrzymanie tych samych zwierząt po zakończeniu okresu kwarantanny wynosiło 436 zł, na którą to kwotę składały się: wyżywienie, koszty przechowania, koszty opieki nad zwierzętami, w tym opieki weterynaryjnej.
Następnie w toku prowadzonego postępowania uzupełniającego organ podał, że przedsiębiorstwo zajmujące się transportem zwierząt do Ogrodu Zoologicznego M. S.C., w piśmie z [...] września 2020r. wskazało, że faktura VAT nr [...] z [...] września 2017 r., dotyczyła transportu zwierząt (czasowo odebranych właścicielowi, na mocy decyzji Nr [...] Burmistrza z [...] września 2017 r.), tj. węża pytona tygrysiego, dwóch węży zbożowych, węża boa tęczowego oraz pająka ptasznika. Przedsiębiorstwo wyjaśniło również, że jego pracownicy uczestniczyli w załadunku w/w zwierząt oraz ich transporcie do ZOO. Ogród Zoologiczny zajmujący się natomiast transportem oraz kwarantanną odebranych czasowo Ł.W. trzech jaszczurek w piśmie z [...] września 2020r. wskazał, że fakturę nr [...] z [...] października 2017r. wystawiono za usługę kwarantanny zwierząt (trzech jaszczurek), naliczoną zgodnie z § 4 pkt 2 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2016 r. - kwarantanna jest usługą stałą, określoną w zarządzeniu, konieczność zastosowania kwarantanny wynika z przepisów weterynaryjnych i wymogów sanitarnych związanych z funkcjonowania ogrodów zoologicznych. Kwarantanna standardowa trwa 30 dni i obejmuje opiekę weterynaryjną, przygotowanie odpowiednio danego pomieszczenia, szereg badań i obserwacji, które jeśli zwierzę nie choruje nie muszą być kontynuowane w późniejszej opiece podstawowej.
ZOO podało także, że faktura nr [...] z [...] września 2017 r. wystawiona za usługę transportową trzech jaszczurek została naliczona zgodnie z § 4 pkt 1 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2016 r. - jest to usługa stała wynikająca z ryczałtu + długość trasy, w tej cenie oferowany był: licencjonowany przewoźnik, pojazd dopuszczony do przewozu zwierząt- zgodnie z wytycznymi Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej, zapewniający odpowiednie warunki przewozu, klatki do przewozu - zapewniające dobrostan zwierząt, opiekę weterynaryjną.
Następnie Kolegium wskazało, że dla ustalenia okresu utrzymania i koniecznego leczenia odebranych czasowo Ł.W. zwierząt istotna jest ostateczna decyzja Burmistrza z [...] września 2017 r., nr [...]. W ocenie SKO dzień wydania decyzji uznać należy za początkową datę od której naliczane są w/w opłaty. Natomiast odnosząc się do wskazanej przez organ I instancji daty końcowej, organ odwoławczy uznał za słusznie wskazanie daty uprawomocnienia postanowienia o umorzeniu dochodzenia przeciwko Ł.W. (tj. [...] czerwca 2018 r.) Nadto Kolegium zaznaczyło, że kwestii tej nie neguje skarżący. Tym samym w ocenie SKO wskazany czasookres zatrzymania zwierząt należy uznać za zasadny.
Następnie organ II instancji, uwzględniając dokonane czynności uzupełniającego postępowania dowodowego prowadzonego na skutek uchylenia przez Sąd decyzji z [...] października 2019r., nie kwestionuje faktur, które stanowią podstawę ustalenia kosztów transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt. Zdaniem Kolegium faktury zawierają w tytule usługi, które można zweryfikować stosownie do Zarządzenia Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2017r., nr [...] i wskazanych tam kwot (po uwzględnieniu błędu pisarskiego w fakturze nr [...] z [...] listopada 2017r., faktura była wystawiona za opiekę nad zwierzętami za miesiąc listopad 2017r.). Według SKO za zasadne należy również uznać, iż pozostałe faktury ZOO wystawiło w oparciu o "przewidywaną" ilość podawanego pokarmu, koszt roboczogodzin obsługi zajmującej się zwierzętami, koszt roboczogodzin obsługi weterynaryjnej, przewidywany koszt poboru energii elektrycznej (specjalistyczne oświetlenie).
Organ odwoławczy zgodził się także z wyjaśnieniami organu w zakresie niegenerowania kosztów, poza jedynie trzema jaszczurkami i transportem do ogrodów zoologicznych, przez pozostałe czasowo odebrane zwierzęta (które znajdowały się w Centrum C. ZOO. Następni SKO podało, że jako wystarczający dla wyjaśnienia kosztów, którymi należy obciążyć skarżącego, uznało materiał pozyskany w wyniku czynności uzupełniających postępowania dowodowego, tj. dodatkowe wyjaśnienia przedsiębiorstwa zajmującego się transportem zwierząt do [...] M., w zakresie faktury VAT nr [...] z dnia [...] września 2017 r., a wyjaśnień przedstawionych przez ZOO w piśmie z [...] września 2020r., w którym wskazano, że wobec trzech jaszczurek realizowano usługi kwarantanny oraz transportu, a koszty z tego tytułu wskazane są w fakturach nr [...] z dnia [...] października 2017r. oraz nr [...] z [...] września 2017r. Kolegium zaznaczyło, że w przypadku obu tych faktur wyszczególniono tam czynności, które składały się na wykonane usługi. SKO uznało zatem, że przedstawione przez Burmistrza w decyzji z [...] sierpnia 2019 r. kwoty zostały ustalone prawidłowo.
Nadto organ odwoławczy uznał, że wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny, ponieważ decyzji nieostatecznej nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. W tej sytuacji, zdaniem Kolegium właściwym rozstrzygnięciem powinno być orzeczenie o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 4 u.o.z
Od powyższej decyzji Ł.W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z [...] stycznia 2021 r. wniósł skargę, zarzucając przedmiotowemu rozstrzygnięciu naruszenie:
• art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a., poprzez utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy, w sytuacji gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem:
• prawa materialnego, tj. art. 7 pkt. 4 u.o.z., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy okoliczności niniejszej sprawy nie uzasadniają zastosowania w/w przepisu w stosunku do Ł.W.;
• przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy
- art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a także przeprowadzenie wybiórczej oceny dowodów, tj. nieuwzględnienie okoliczności wskazujących, iż Ł.W. nie powinien zostać obciążony kosztami transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt, a nadto niesprecyzowanie sposobu wyliczenia poszczególnych kwot, którymi obciążony został skarżący,
- art. 8 k.p.a., poprzez brak przeprowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej,
- art. 7 a k.p.a.; poprzez nierozstrzygnięcie przez organ wątpliwości istniejących w sprawie na korzyść skarżącego, a dotyczących realizacji normy zawartej w art. 7 pkt. 4 u.o.z.
Na podstawie tak sformułowanych zarzutów, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego ponownie wskazał, że ustalenia poczynione przez Burmistrza, a dotyczące naruszenia przez skarżącego przepisów ustawy o ochronie zwierząt, w szczególności art. 6 ust. 2 pkt 10 nie znalazły potwierdzenia podczas przeprowadzonych czynności wyjaśniających w postępowaniu prowadzonym przez Komendę Powiatową Policji.
W ocenie skarżącego organ wydający decyzję o czasowym odebraniu zwierząt winien wydanie decyzji poprzedzić wyczerpującym i pełnym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, czego nie uczynił.
Pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi, iż mimo ciążącego na nim obowiązku w zakresie ustalenia pełnego i wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego, tj. czy w sprawie faktycznie istniały przesłanki do odebrania zwierząt, organ, oparł się wyłącznie na piśmie Komendanta Powiatowej Policji, w którym poinformowany został jedynie o możliwości przetrzymywania zwierząt w niewłaściwych warunkach. Organ nie dokonał żadnych czynności mających na celu ustalenie czy faktycznie doszło ze strony skarżącego do zaniedbania gadów i przetrzymywania ich w niewłaściwych warunków bytowych, tym samym zdaniem pełnomocnika strony decyzja została wydana przez organ zbyt pochopnie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zdaniem pełnomocnika skarżącego należy uznać, iż obciążanie Ł.W. jakimikolwiek kosztami związanymi z opieką nad zwierzętami, transportem, itp. nie znajduje uzasadnienia i stanowi nadużycie prawa.
W ocenie strony skarżącej organ mimo ciążącego obowiązku, w zakresie ustalenia pełnego i wyczerpującego stanu faktycznego, tj. czy w sprawie faktycznie istniały przesłanki do odebrania zwierząt skarżącemu, a w konsekwencji obciążenie kosztami ich transportu, utrzymania itp. nie sprostał temu obowiązkowi. Organ niejako automatycznie wydał decyzje o czasowym odebraniu zwierząt skarżącemu, nie czyniąc w tym zakresie żadnych ustaleń, które winny być poczynione zgodnie z obowiązującym prawem.
Strona skarżąca zakwestionowała również sposób wyliczenia kosztów zawartych w fakturach. Zdaniem pełnomocnika skarżącego z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż na koszty zawarte w fakturze VAT nr [...] z [...] września 2017 r. na kwotę 1.845 zł składają się koszty transportu zwierząt do [...]. Wskazano również, iż pracownicy przedsiębiorstwa uczestniczyli w załadunku zwierząt oraz ich transporcie. Niemniej jednak z treści zaskarżonej decyzji nie wynika w jaki sposób ustalona (wyliczona) została kwota 1.845 zł. Podobnie należy odnieść się do kosztów widniejących na fakturach wystawionych przez ZOO. Koszty kwarantanny zwierząt w Ogrodzie Zoologicznym z faktury nr [...] z [...] października 2017 r. opiewają na kwotę 4.500 zł. Zdaniem strony z zaskarżonej decyzji wynika jedynie, iż jest to koszt kwarantanny trzech jaszczurek, a kwoty zostały ustalone na podstawie Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta z [...] czerwca 2016 r. § 4 pkt. 2. Niemniej jednak nie wiadomo jakie konkretne kwoty składają się na łączną kwotę 4.500 zł, tj. jaki był koszt przygotowania pomieszczeń, jaki był koszt opieki weterynaryjnej oraz koszt badań o obserwacji. Strona odnosząc się natomiast do kosztów wynikających z faktury nr [...], również wskazała, iż nie wykazano jakie konkretnie kwoty składały się na koszty dojazdu, opieki weterynaryjnej podczas przewozu. Brak również szczegółowych wyliczeń odnośnie pozostałych faktur.
Pełnomocnik strony skarżącej zwrócił uwagę, że w zbiorze zarządzeń wydanych przez Prezydenta Miasta zarządzenie o nr [...] zostało wydane w dniu [...] czerwca 2017 r., a nie jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w dniu 30 czerwca 2016 r. czy też 30 czerwca 2014 r. (różne daty zostały podane w treści zaskarżonej decyzji). Nadto zarządzenie to zostało uchylone zarządzeniem o nr [...], a uprzednio zmienione zarządzeniem o nr [...]. Z uwagi na uchylenie zarządzeń, obecnie skarżący nie był w stanie zapoznać się z ich treścią. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał również, iż faktura nr [...] obejmuje opiekę weterynaryjną oraz koszty utrzymania za okres 30 dni (czerwiec 2018 r.) pomimo, iż okres końcowy naliczania opłat został przez organ ustalony do [...] czerwca 2018 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów skargi SKO podniosło, że nie mają one znaczenia w niniejszym postępowaniu. Strona nie podniosła żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz.137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 p.p.s.a.).
Sprawa została rozpoznana, po zawiadomieniu stron i umożliwieniu im wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem orzeczenia na posiedzeniu niejawnym, zarządzonym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.).
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] sierpnia 2019 r. w przedmiocie ustalenia kosztów transportu, kwarantanny oraz utrzymania zwierząt jaszczurki agamy brodatej, gekona złocistego, gekona toke, pytona tygrysiego, dwóch wężów zbożowych, węża boa tęczowego i pająka ptasznika w okresie od [...] września 2017 r. do [...] czerwca 2018 r. Zdaniem Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie zapadł prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 19 lutego 2020 r., II SA/Go 863/19. Orzeczenie to ma moc wiążącą w zakresie wskazanym w art. 153 p.p.s.a. W powyższym wyroku Sąd wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 u.o.z. zwierzę traktowane w sposób określony w art. 6 ust. 2 może być czasowo odebrane właścicielowi lub opiekunowi na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobytu zwierzęcia i przekazane: (1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub (2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub (3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. Z kolei w myśl art. 7 ust. 3 u.o.z. w przypadkach niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera zwierzę właścicielowi lub opiekunowi, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Stosownie do art. 7 ust. 4 u.o.z. w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.
Nadto Sąd w powyższym wyroku stwierdził, że ustawa nie pozostawia jakiejkolwiek swobody organowi w zakresie obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia, zwierzęcia, które zostało czasowo odebrane. Ustawodawca wręcz obliguje właściwy organ do wydania rozstrzygnięcia o kosztach transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia, w sytuacji gdy zwierzę traktowane było w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z., co spowodowało jego czasowe odebranie. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonalna to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia - dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia.
Sąd wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę organ w szczególności winien zweryfikować koszty transportu i kwarantanny zwierząt. Wysokość tych kosztów winna odpowiadać realnie ponoszonym z tego tytułu wydatkom.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę należy zatem uznać, że kwestia zastosowania w stosunku do skarżącego regulacji zawartej w art. 7 pkt 4 u.o.z. została już prawomocnie rozstrzygnięta. Zdaniem Sądu również wysokość kosztów transportu oraz kwarantanny zostały ustalone w sposób prawidłowy.
Należy wskazać, że w toku prowadzonego postępowania uzupełniającego organ odwoławczy uzyskał informację od przedsiębiorstwa zajmującego się transportem zwierząt do Ogrodu Zoologicznego, tj. M. S.C. Podmiot ten w piśmie z [...] września 2020r. wskazał, że faktura VAT nr [...] z [...] września 2017 r. wystawiona na kwotę 1.845 zł, dotyczyła transportu zwierząt (czasowo odebranych właścicielowi, na mocy decyzji Nr [...] Burmistrza z [...] września 2017 r.), tj. węża pytona tygrysiego, dwóch węży zbożowych, węża boa tęczowego oraz pająka ptasznika. Przedsiębiorstwo wyjaśniło również, że jego pracownicy uczestniczyli w załadunku w/w zwierząt oraz ich transporcie do ZOO. Z kolei ZOO podało, że faktura nr [...] z [...] września 2017 r. wystawiona na kwotę 1.160 zł za usługę transportową trzech jaszczurek została naliczona zgodnie z § 4 pkt 1 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta. Jest to usługa stała wynikająca z ryczałtu + długość trasy. W piśmie wskazano, że w tej cenie oferowany był: licencjonowany przewoźnik, pojazd dopuszczony do przewozu zwierząt- zgodnie z wytycznymi Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej, zapewniający odpowiednie warunki przewozu, klatki do przewozu - zapewniające dobrostan zwierząt, opiekę weterynaryjną.
Zdaniem Sądu nie można uznać, że organy ustaliły wysokość kosztów transportu w sposób arbitralny. Nie może budzić wątpliwości, że na koszty transportu wpływa szereg czynników między innymi takich jak: długość trasy ([...] - [...]), udział pracowników w załadunku zwierząt czy użycie specjalistycznego sprzętu. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy stwierdzić, że koszty transportu zostały ustalone w związku z faktycznymi wydatkami poniesionymi w trakcie transportu zwierząt. Sam fakt podania ogólnej wysokości poniesionych kosztów nie oznacza, że zostały ustalone w sposób dowolny. Wskazać również trzeba, że z przepisu art. 7 ust. 4 u.o.z. nie wynikają szczegółowe przesłanki dotyczące obliczenia kosztów transportu zwierząt, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia. Nie może budzić wątpliwości, że organy oceniając wysokość kosztów winny mieć na uwadze całokształt okoliczności sprawy a ich ocena nie może przekraczać granic swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.).
Odnośnie kosztów kwarantanny trzech jaszczurek skierowanych do ZOO w łącznej kwocie 4.500 zł, należy wskazać, że podmiot ten w piśmie z dnia 27 września 2020 r. wyjaśnił, że koszty zostały naliczone zgodnie z § 4 pkt 2 Zarządzenia nr [...] Prezydenta Miasta. Kwarantanna jest usługą stałą (1.500 zł za osobnika) a jej konieczność zastosowania wynika z przepisów weterynaryjnych i wymogów sanitarnych związanych z funkcjonowaniem ogrodów zoologicznych. Nadto ZOO podało, że kwarantanna standardowa trwa 30 dni i obejmuje opiekę weterynaryjną, przygotowanie odpowiednio danego pomieszczenia, szereg badań i obserwacji, które jeśli zwierzę nie choruje nie muszą być kontynuowane w późniejszej opiece podstawowej. Należy dodać, że Sąd w wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. wskazał, że organ winien ustalić faktyczny okres kwarantanny i na czym ta kwarantanna polegała. Zważyć również trzeba, że z powyższego wyroku nie wynika, że podstawą naliczania kosztów kwarantanny nie może stanowić Zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie ustalenia cen i opłat za usługi świadczone przez jednostkę budżetową Ogród Zoologiczny. Należy podnieść, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 679) organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalenia cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego. Powyższe uprawnienie organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą powierzyć organom wykonawczym tych jednostek (ust. 2). Z przedstawionych powyżej względów należy stwierdzić, że zasadnie organy obciążyły skarżącego kosztami kwarantanny zwierząt.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego należy podnieść, że koszty przechowania zwierząt wynikające z faktury z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] zostały ustalone w sposób prawidłowy, tj. zostały naliczone do dnia [...] czerwca 2018 r. w wysokości 101,73 zł.
Z powyższych względów w ocenie Sądu wysokość kosztów (art. 7 ust. 4 u.o.z.) którymi został obciążony skarżący znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Z akt sprawy wynika, jakie czynniki wpłynęły na wysokość poniesionych wydatków z tytułu transportu, kwarantanny i przechowania zwierząt. Tym samym nie jest uzasadniony zarzut skargi, że koszty zostały ustalone w sposób dowolny.
W konsekwencji skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę