II SA/Gl 1268/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na decyzję ZUS uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżąca wniosła skargę na decyzję ZUS uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego oraz na postanowienie Prezesa ZUS stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd administracyjny rozdzielił skargi. W niniejszej sprawie, dotyczącej decyzji ZUS, sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżąca złożyła odwołanie po terminie, a następnie wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji, zamiast na postanowienie organu drugiej instancji stwierdzające uchybienie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę I. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 września 2023 r. w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. Skarżąca wniosła również skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 lipca 2024 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd, działając na podstawie art. 52 § 1 i § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. Uzasadnieniem odrzucenia było niewyczerpanie środków zaskarżenia, co jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi. Sąd wskazał, że skarżąca złożyła odwołanie od decyzji ZUS po terminie, a następnie wniosła skargę na decyzję organu pierwszej instancji, zamiast na postanowienie organu drugiej instancji stwierdzające uchybienie terminu. Zgodnie z art. 127 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie tylko do jednej instancji. W tej sytuacji, skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została uznana za niedopuszczalną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie. W przypadku decyzji organu pierwszej instancji, środkiem zaskarżenia jest odwołanie do organu drugiej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.). Złożenie odwołania po terminie skutkuje stwierdzeniem uchybienia terminu, a następnie nie można już skutecznie zaskarżyć decyzji organu pierwszej instancji do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu w przypadkach określonych w tym przepisie, w tym gdy wniesiono ją z naruszeniem przepisów o dopuszczalności jej wniesienia.
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 127 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 127 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga wniesiona z naruszeniem przepisów o dopuszczalności jej wniesienia, w szczególności poprzez niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
Skład orzekający
Agnieszka Kręcisz-Sarna
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia, w tym złożenia odwołania po terminie."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy strona nie skorzystała z przysługującego jej odwołania od decyzji organu pierwszej instancji w ustawowym terminie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Brak w niej nietypowych faktów czy kontrowersyjnych interpretacji.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 1268/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2024-11-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-09-23 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Agnieszka Kręcisz-Sarna /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 52 § 1 i § 2, art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Dz.U. 2024 poz 572 art. 127 § 1 i § 2 Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 września 2023 r., nr 010070/680/3947823/2023 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Uzasadnienie I. M. (dalej "Skarżąca"), jednym pismem z 22 sierpnia 2024 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 28 września 2023 r., nr 010070/680/3947823/2023 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego oraz na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 29 lipca 2024 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 września 2024 r. rozdzielono skargi na: postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 29 lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego (II SA/Gl 1267/24) oraz decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 28 września 2023 r., nr 010070/680/3947823/2023 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego (II SA/Gl 1268/24). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z powołanej regulacji wynika, że strona zyskuje prawo zaskarżenia do sądu administracyjnego dopiero rozstrzygnięcia wydanego wskutek złożenia środka zaskarżenia (zob. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Lex el. 2016). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a., przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Powyższe podyktowane jest założeniem dwuinstancyjności postępowania. Jak wynika z treści art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024, poz. 572 z późn. zm.; dalej "k.p.a.") od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Jak natomiast wynika z treści skargi oraz z akt administracyjnych, Skarżąca co prawda wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 28 września 2023 r., nr 010070/680/3947823/2023 w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego, jednakże złożyła je po terminie, przez co Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z 29 lipca 2024 r., nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego. Skarżąca niezadowolona z wyniku odwołania, nie tylko złożyła skargę na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie świadczenia wychowawczego, ale również skargę na decyzję organu I instancji. Na gruncie rozpoznawanej sprawy, od zaskarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Skarżącej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci prawa do wniesienia odwołania, z czego Skarżąca skorzystała. Jednakże, jak zauważono wyżej, Skarżąca niezadowolona z wyniku rozpoznania odwołania, złożyła nie tylko skargę na decyzję organu II instancji, ale również na decyzję organu I instancji. W konsekwencji należało stwierdzić, że skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest niedopuszczalna. Na marginesie należy zauważyć, że organ I instancji przyznał świadczenie wychowawcze: w kwocie 500 złotych miesięcznie, na okres od 1 czerwca 2023 r. do 31 grudnia 2023 r.; w kwocie 800 złotych miesięcznie, na okres od 1 stycznia 2024 r. do 31 maja 2024 r.; a także uchylił zaskarżoną decyzję z 28 września 2023 r. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej w art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI