II SA/GO 1033/05

II SA/Go 1033/05 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-07-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Anna Juszczyk - Wiśniewska
Ireneusz Fornalik /przewodniczący/
Maria Bohdanowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.),, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Protokolant Anna Paprocka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w sprawie dofinansowania zadania oddala skargę
Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] z dnia [...] października 2005 roku w sprawie dofinansowania zadania Rada Nadzorcza Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej zatwierdziła wniosek Zarządu w/w funduszu. Dofinansowanie zadania miało zostać zrealizowane poprzez udzielenie Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej pożyczki w wysokości 94.200 zł na modernizację SUW i ujęcia wody w tejże placówce.
Wojewoda, w związku z kompetencjami przyznanymi mu w art. 419 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z późn. zm.) wszczął postępowanie nadzorcze w stosunku do w/w uchwały Rady Nadzorczej WFOŚiGW, o czym zawiadomił Radę Nadzorczą funduszu pismem datowanym na [...] października 2005 roku doręczonym 2 listopada 2005 roku. Decyzją z dnia [...] października 2005 roku (sygn. [...]) Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Rady Nadzorczej WFOŚiGW podnosząc, iż poprzez wydanie uchwały nr [...] zatwierdzającej przyznanie pożyczki SP ZOZ Rada Nadzorcza WFOŚiGP w istotny sposób naruszyła prawo, tj. art. 414 ust. 1 pkt 5 lit. b) i art. 415 ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z późn. zm.) gdyż zatwierdziła wniosek zarządu o udzielenie pożyczki, której wartość jednostkowa nie przekroczyła 0,5% przychodów uzyskanych przez ten fundusz w roku poprzednim. Doszło w ten sposób do przekroczenia przez Radę Nadzorczą przyznanych jej kompetencji. Właściwym dla zatwierdzenia takiej pożyczki jest, zdaniem Wojewody, zarząd funduszu.
Pismem datowanym na dzień [...] listopada 2005 roku, nadanym w placówce Poczty Polskiej w dniu 2 grudnia 2006 roku Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na w/w decyzję. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 7, 8 i 10 §1 Kpa w związku z treścią przepisu art. 419 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z późn. zm.) poprzez pozbawienie skarżącego możliwości wzięcia udziału w postępowaniu i wypowiedzenia się co do okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy oraz naruszenie przepisów art. 414 ust. 1 pkt 5 lit. b) oraz art. 415 ust. 5 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z późn. zm.) poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i przyjęcie, że uchwała Rady Nadzorczej skarżącego zawiera wadą powodująca jej nieważność z mocy prawa, gdyż, zdaniem skarżącego, kwota odpowiadająca wartości 0,5%, o której mowa w art. 414 ust. 1 pkt 5 lit b) w/w ustawy wynosi 72.560,64 zł, a nie 134.546,92 zł jak przyjął Wojewoda. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W odpowiedzi na skargę pismem z dnia [...] grudnia 2005 roku Wojewoda wniósł o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Swoje stanowisko w przedmiocie odrzucenia skargi opierał o fakt, iż zarówno ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), jak i ustawa z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, nr 98, poz. 1071 z póź. zm.) nie przyznają Prezesowi Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej legitymacji do wniesienia skargi na decyzje wojewody, będące aktem nadzoru nad Radą Nadzorczą funduszu. Wojewoda podniósł, iż Prezes Zarządu posiadał by legitymację, gdyby Rada Nadzorcza wydała uchwałę, z której wynikało by, iż Rada Nadzorcza nie zgadza się ze stanowiskiem Wojewody i postanowiła zaskarżyć ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ponadto wojewoda podniósł, iż nie doszło do naruszenia zapisu art. 7, 8 i 10 §1 Kpa, gdyż ich stosowanie w sprawach stwierdzenia nieważności uchwały wydanej na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) następuje odpowiednio, a nie wprost, co zostało wyrażone w art. 419 ust. 5 w/w ustawy właśnie poprzez użycie słowa "odpowiednio". Fundusz o wszczęciu postępowania został poinformowany, a zbieg terminu doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania sprawdzającego i decyzji z dnia [...] października 2005 roku (sygn. [...]) wynika z faktu układu dni w kalendarzu (tzw. długi weekend) i nie miało to żadnego wpływu na prawidłowość decyzji.
Ponadto Wojewoda podniósł zarzut, iż ustalenie, iż wspomniane 0,5% wartości przychodów Funduszu za rok poprzedni wynosi 134.546,92 zł, a nie 72.560,64 zł jak ustalił Fundusz, zostało dokonane w oparciu o sprawozdanie sporządzone przez zarząd WFOŚiGW, a więc skarżącego, oraz o opinię niezależnego biegłego rewidenta - Firmę "F" sp. z o.o..
W toku postępowania WFOŚiGW złożył za pośrednictwem zawodowego pełnomocnika pismo z dnia [...] czerwca 2006 rok, w którym odnosi się do zarzutów Wojewody podnosząc, iż Prezes Zarządu Funduszu został upoważniony przez Radę Nadzorczą funduszu do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego ze skargą na decyzję Wojewody, co znajduje odzwierciedlenie a pkt 5.1 protokołu nr [...] z posiedzenia Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z dnia [...] listopada 2005 roku. Ponadto WFOŚiGW wskazał, iż równowartość 0,5% przychodów WGOŚiGW zostało ustalone w oparciu o interpretację dokonaną przez Departament Polityki Ekologicznej Ministerstwa Środowiska dokonaną na wniosek odpowiednika skarżącego, który stwierdził, iż przy określaniu przychodu Oddziału Funduszu należy kierować się definicją przychodu zamieszczoną w art. 3 ust. 1 pkt 30 ustawy z dnia 29 września 1994 roku o rachunkowości (Dz. U. z 2002, nr 76, poz. 694 z póź. zm.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest niezasadna.
W pierwszej kolejności należy ustosunkować się do zarzutu dotyczącego braku legitymacji po stronie skarżącego, w związku z faktem, iż skarga została wniesiona przez Prezesa Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zdaniem Sądu zarzut Wojewody jest nietrafny. Zgodnie z treścią art. 415 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.)" Prezes Zarządu reprezentuje Narodowy Fundusz na zewnątrz, dokonując wszystkich czynności prawnych w zakresie praw i obowiązków majątkowych Narodowego Funduszu, z zastrzeżeniem ust. 7; zasadę tę stosuje się odpowiednio do prezesów zarządów wojewódzkich funduszy" Przypadek, o którym mowa w ust. 7 dotyczy tożsamego uprawnienia dwóch działających łącznie osób z grona pozostałych członków zarządu lub pełnomocników powołanych przez Prezesa Zarządu. Powyższa zasada (reprezentacja funduszu wojewódzkiego przez Prezesa Zarządu) znalazła odzwierciedlenie w §16 ust 1 statutu WFOŚiGW, który stanowi, iż "Prezes Zarządu reprezentuje Fundusz na zewnątrz oraz kieruje pracą Biura Funduszu". Tym samym należy uznać, iż Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej może być reprezentowany na zewnątrz przez Prezesa Zarządu, który na mocy ustawy może dokonać czynności prawnej w postaci wniesienia skargi na decyzję Wojewody. Gdyby skarga została wniesiona przez osoby inne, niż Prezes Zarządu ewentualnie osoby wymienione w art. 415 ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.), to wtedy zarzut braku legitymacji uznać należało by za uzasadniony.
Wojewoda podniósł ponadto, iż Rada Nadzorcza WFOŚiGW winna podjąć uchwałę w przedmiocie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W toku postępowania skarżący przedłożył protokół WFOŚiGW z dnia [...] roku, w którym Rada Nadzorcza upoważniła Prezesa Zarządu do wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd nie podzielił zarzutu braku legitymacji po stronie skarżącego.
Ustosunkowując się natomiast do zarzutów merytorycznych przytoczyć należy treść art. 419 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) uchwała sprzeczna z prawem jest nieważna i organy administracji orzekając tym w drodze decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od dnia otrzymania uchwały. Zgodnie z art. 419 ust. 6 w/w ustawy organem nadzoru w stosunku do funduszy wojewódzkich jest wojewoda. Nadzór wojewody nad działalnością funduszu wojewódzkiego musi być rozumiana jako nadzór nad "wszelką działalnością", z którą związane jest podejmowanie uchwał. Zapis art. 419 ust. 6a stanowi, iż decyzja wojewody wydana w w/w 14 dniowym terminie jest ostateczna. W związku z powyższym to funduszowi wojewódzkiemu przysługuje, w związku z art. 3 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Odnosząc się do podniesionego przez skarżącego zarzutu naruszenia art. 7, 8 i 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzić należy, iż nie doszło do naruszeń powyższych przepisów, które miało by wpływ na rozstrzygnięcie przyjęte w niniejszej sprawie. Zarówno podjęte przez Wojewodę czynności nadzorcze, jak i tryb, w którym zostały przeprowadzone nie naruszają zasady prawdy obiektywnej (art. 7 kpa), pogłębiania zaufania do organów państwa (art. 8 Kpa) czy też zasada wysłuchania strony (art. 10 §1 kpa). Jak słusznie zauważył Wojewoda stosowanie tych przepisów ma charakter ograniczony, co wyraźnie wskazał ustawodawca w art. 419 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) poprzez użycie zwrotu "odpowiednio". Skarżący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym, w oparciu o który decyzje wydał wojewoda. Zauważyć należy, iż dokument, z którego wynika , iż 0,5% przychodów WFOŚiGW wynosi 134.546,92 zł jest autorstwa samego skarżącego.
Ustawa z dnia z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) w art. 414 ust. 1 pkt 5 lit b stanowi, iż do zadań rad nadzorczych wojewódzkich funduszy należy zatwierdzanie wniosków zarządu o udzielenie pożyczek, których wartość jednostkowa przekracza 0,5% przychodów uzyskanych przez ten fundusz w roku poprzednim. W przypadku gdy wartość pożyczki jest niższa niż równowartość 0,5% przychodów o jej przyznaniu decyduje Zarząd WFOŚiGW, który również kontroluje wykorzystanie tych środków (art. 415 ust. 5 pkt 4 i 5 w/w ustawy). Rada nadzorcza WFOŚiGW obowiązana jest działać zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) oraz Statutem Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (Uchwała Zarządu województwa nr [...] z dnia [...] lipca 2003 roku), a akty prawne, w tym uchwały w przedmiocie zatwierdzenia wniosków w przedmiocie dofinansowania zadań w postaci pożyczek.
W przedmiotowym postępowaniu kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy jest okoliczność wysokości wartości 0,5 % przychodów WFOŚiGW za rok 2004. Jeśli bowiem wartość udzielonej pożyczki (94.200 zł) przekracza 0,5% przychodów funduszu wojewódzkiego, to uchwała Rady Nadzorczej WFOŚiGW jest ważna, gdyż wydana w oparciu o art. 414 ust. 1 pkt 5 lit b ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) Jeśli jednak wartość udzielonej pożyczki jest niższa niż 0,5% przychodów funduszu wojewódzkiego to uchwała ta jest nieważna, gdyż wydana bez umocowania wskazanego w w/w ustawie czy też statucie funduszu.
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 roku prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 z póź. zm.) zawiera w art. 401 i 401 a katalog środków, które stanowią przychód funduszy. Zdaniem Sądu dokonane przez skarżącego obliczenia określające sporna kwotę na 72.560,64 zł zostały dokonane z pominięciem treści art. 401 ust. 14 w/w ustawy , który to stanowi, iż "Przychodami funduszy mogą być dobrowolne wpłaty, zapisy, darowizny, świadczenia rzeczowe i środki pochodzące z fundacji oraz wpływy z przedsięwzięć organizowanych na rzecz ochrony środowiska i gospodarki wodnej".
Ponadto skarżący nie przedstawił w toku postępowania żadnego szczegółowego wyliczenia powyższej kwoty. Jedyne szczegółowe zestawienie to sprawozdanie Zarządu z działalności WFOŚiGW w roku 2004 zatwierdzonego uchwałą Rady Nadzorczej nr [...] z dnia [...] marca 2005 roku oraz opinia potwierdzająca prawidłowość dokonanych obliczeń. Tym samym należy uznać, iż skarżący nie udowodnił, iż sporna kwota wynosi 72.560,64 zł, co więcej, w zgromadzonym materiale dowodowym znajduje się sprawozdanie jego autorstwa w oparciu o które Wojewoda ustalił, iż równowartość 0,5% przychodów WFOŚiGW wynosi 134.546,92 zł. Sąd przyjął ustalenia poczynione przez Wojewodę za prawidłowe.
W świetle cytowanych powyżej przepisów oraz na podstawie akt administracyjnych i przedstawionych przez strony dowodów należało stwierdzić, iż uchwała Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nr [...] z dnia [...] października 2005 roku w sprawie dofinansowania zadania jest nieważna, a zatem skarga w przedmiocie uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji organu nadzoru - Wojewody, winna ulec oddaleniu.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na zasadach art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270 z póź. zm.) orzekł jak w sentencji.