II SA/Gl 965/25

II SA/Gl 965/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-11-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Edyta Kędzierska /przewodniczący/
Krzysztof Nowak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 418
art. 32 ust. 4, art. 35
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Protokolant starszy referent Weronika Siedlaczek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi R. D., Z. D. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 27 maja 2025 r. nr IFXIV.7840.2.25.2024 w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda Śląski (dalej "Wojewoda" lub "organ odwoławczy") decyzją z dnia 27 maja 2025 r. znak sprawy: IFXIV.7840.2.25.2024, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) - dalej "k.p.a." oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) - dalej "P.b." po rozpatrzeniu odwołania Z.D. (dalej "Strona") od decyzji Starosty [...] (dalej "Starosta" lub "organ I instancji"), nr [...], z dnia 13 sierpnia 2024 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej Inwestorowi – K. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Inwestor") - pozwolenia na budowę budynku hotelowo-biurowego z zapleczem garażowo-magazynowym i wiatą wraz z infrastrukturą towarzyszącą w P. przy ul. [...], na działce o nr ewid. [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.
W dniu 28 maja 2024 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek Inwestora, o udzielenie pozwolenie na budowę "budynku hotelowo-biurowego z zapleczem garażowo-magazynowym i wiatą wraz z parkingami i inf. towarzyszącą, zbiornik odparowawczy wody, instalacje zew: wody, ks, kd, gazu, ee, teletechniczne oraz utwardzenie terenu".
Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2024 r. znak: [...], działając na podstawie art. 35 ust. 3 P.b., organ I instancji nałożył na wnioskodawcę obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonej dokumentacji projektowej poprzez m.in,
- podanie informacji o: obszarze oddziaływania obiektu, odległości usytuowania projektowanych obiektów od krawędzi jezdni, istniejących na działce inwestycyjnej obiektach budowlanych;
- dołączenie do dokumentacji mapy do celów projektowych;
- przedłożenie prawomocnej decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu z działki inwestycyjnej;
- odniesienie się "w projekcie do strefy powierzchni ograniczających wysokość zabudowy i obiektów naturalnych w rejonie lotniska" oraz do przepisu art. 87 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2110 ze zm.).
Na wykonanie ww. obowiązku organ I instancji wyznaczył Inwestorowi termin do dnia 26 sierpnia 2024 r.
Pismem z dnia 19 czerwca 2024 r. znak: [...] Starosta zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania administracyjnego.
W dniu 5 lipca 2024 r. Strona, działając poprzez pełnomocnika substytucyjnego zapoznała się z przedłożoną przez Inwestora dokumentacją projektową.
Pismem z dnia 8 lipca 2024 r., pełnomocnik Strony wystąpił, z wnioskiem do Starosty o "wyznaczenie dodatkowego terminu na ustosunkowanie się do wniosku i zajęcie stanowiska w sprawie".
W odpowiedzi na postanowienie Starosty z dnia 18 czerwca 2024 r. Inwestor wniósł do organu powiatowego pismo z dnia 18 lipca 2024 r. zawierające szczegółowe odpowiedzi i wyjaśnienia w zakresie stwierdzonych w dokumentacji projektowej nieprawidłowości oraz przedłożył wymagane dokumenty, uzgodnienia, pozwolenia i oświadczenie projektanta.
Pismem z dnia 22 lipca 2024 r., działając na podstawie art. 10 § 1 k.p.a., organ I instancji zawiadomił strony postępowania, iż zakończył proces zbierania dowodów i materiałów w sprawie wydania pozwolenia na przedmiotową budowę oraz poinformował o możliwości zapoznania się z aktami sprawy w terminie 7 dni od dnia doręczenia ww. zawiadomienia. Żadna ze stron postępowania nie skorzystała z powyższego prawa.
Po dokonaniu analizy uzupełnionej przez Inwestora dokumentacji projektowej Starosta, decyzją nr [...] z dnia 13 sierpnia 2024 r, znak: [...] zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę budynku hotelowo-biurowego z zapleczem garażowo-magazynowym i wiatą wraz z infrastrukturą towarzyszącą w P. przy ul. [...], na działce o nr ewid. [...].
Od decyzji tej, pismem z dnia 3 września 2024 r., odwołała się, działając przez swojego pełnomocnika Strona. W odwołaniu Strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub oddalenie wniosku.
Strona w swoim piśmie odwoławczym zarzuciła: "błędne ustalenie obszaru oddziaływania", pominięcie "problemów związanych z kanalizacją i odprowadzaniem wody i ścieków" oraz "naruszenie przepisów dot. wymagań dla nowych zabudowań w sąsiedztwie [...]". Ponadto wskazała na naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności:
- art. 10 k.p.a. poprzez "wydanie decyzji przed upływem terminu na zapoznanie się z aktami po ich uzupełnieniu przez stronę",
- art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez "przeprowadzenie wadliwego postępowania i niewłaściwą oceną materiału dowodowego".
Opisaną na wstępie decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania, ustalony stan faktyczny sprawy i przepisy prawa mające w niej zastosowanie.
Przed przystąpieniem do oceny zasadności wniesionego odwołania organ odwoławczy zweryfikował, czy Stronie przysługuje przymiot strony w prowadzonym postępowaniu i stwierdził w oparciu o analizę akt sprawy, że nieruchomość Strony znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji.
Przechodząc do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Wojewoda uznał zarzuty Strony za bezprzedmiotowe. Stwierdził, że pismem z dnia 19 czerwca 2024 r. Strona została poinformowany o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę. W dniu 5 lipca 2024 r., pełnomocnik Strony zapoznał się z aktami sprawy w siedzibie organu I instancji nie składając przy tym żadnych merytorycznych uwag, zastrzeżeń czy wniosków do przedłożonej przez Inwestora dokumentacji projektowej. Jedyny złożony przez niego wniosek dotyczył żądania wyznaczenia "dodatkowego terminu na ustosunkowanie się do wniosku i zajęcie stanowiska w sprawie". Odnosząc się do powyższej prośby Starosta w piśmie z dnia 9 lipca 2024 r. poinformował go, że nie jest możliwe wyznaczenie dodatkowego terminu na zajęcie przez Stronę stanowiska w sprawie".
Wojewoda zwrócił uwagę, że Strona pomimo właściwego pouczenia o przysługujących mu prawach, z równoczesnym wskazaniem, iż prawo to przysługuje zarówno w trakcie całego postępowania jak i po jego zakończeniu, nie podjęła na tym etapie postępowania żadnych dodatkowych czynności ani działań w celu zapoznania się z szczegółami przedmiotowej sprawy czy zgłoszeniem ewentualnych uwag.
Następnie, w związku z uzupełnieniem przez Inwestora pierwotnie przedłożonej dokumentacji projektowej, zgodnie z nałożonym na niego obowiązkiem wynikającym z postanowienia Starosty z dnia 18 czerwca 2023 r, pismem z dnia 22 lipca 2024 r. organ powiatowy, zawiadomił strony postępowania o zebraniu materiałów dowodowych w sprawie i wyznaczył zainteresowanym termin na zapoznanie się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.
Wojewoda stwierdził, że z załączonych do akt sprawy dokumentów wynika, że zawiadomienie zostało doręczone w dniu 2 sierpnia 2024 r. zarówno Stronie - jak i jej pełnomocnikowi. Zaskarżona decyzja została wydana przez organ I instancji w dniu 13 sierpnia 2024 r., a więc od dnia doręczenia Stronie zawiadomienia do dnia wydania decyzji upłynęło 10 dni. W tym czasie ani Strona jak i jej pełnomocnik nie zapoznali się ani nie zasygnalizowali chęci zapoznania się z uzupełnionymi aktami sprawy.
Zadaniem Wojewody rzeczywisty czas na zapoznanie się z aktami sprawy - wbrew twierdzeniu Strony nie był ograniczony i wynosił łącznie nie mniej niż 30 dni, liczonych od dnia zapoznania się przez pełnomocnika Strony z aktami sprawy w siedzibie organu I instancji w dniu 5 lipca 2024 r. do dnia wydania decyzji w dniu 13 sierpnia 2024 r. Tym samym Starosta zapewnił Stronie możliwość czynnego udziału na każdym stadium postępowania. W opinii Wojewody Śląskiego, organ I instancji w żaden sposób nie pozbawił Strony prawa do wyrażenia swojego niezadowolenia co do planowanego zamierzenia, w tym poprzez złożenie odwołania od decyzji kończącej postępowanie pierwszoinstancyjne w sprawie pozwolenia na budowę.
Następnie Wojewoda Śląski działając jako organ kontrolny podniósł, iż uznał za uchybienie w procedurze administracyjnej fakt, że organ I instancji wystosował w dniu 18 czerwca 2024 r. do Inwestora postanowienie znak [...], wydane w oparciu o art. 35 ust. 3 P.b., w którym nałożył na niego obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej, bez formalnego zawiadomienia o wszczęciu postępowania, które zgodnie z aktami sprawy nastąpiło jeden dzień później, tj. w dniu 19 czerwca 2024 r. W ocenie Wojewody, opisane działanie organu powiatowego stanowiło naruszenie regulacji zawartej w art. 61 § 4 k.p.a. w zw. z art. 10 k.p.a. Uwzględniając jednak chronologię zdarzeń oraz fakt skutecznego złożenia odwołania przez Stronę. Wojewoda stwierdził, że stwierdzone uchybienie nie stanowiło uchybienia mającego istotny wpływ na wynik sprawy. Wojewoda przywołał w tym miejscu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 czerwca 2023 r. sygn. akt II OSK 2157/20 potwierdzający jego stanowisko.
Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów, dotyczących naruszenia procedury art. 7 i art. 77 k.p.a. Wojewoda stwierdził, że w kontrolowanej sprawie organ I instancji właściwie ustalił stan faktyczny oceniając cały zebrany materiał dowodowy, a następnie po jego wnikliwej analizie wydał rozstrzygnięcie. Zdaniem Wojewody nie można mówić o naruszeniu wskazanych przepisów prawa procesowego w stopniu mającym wpływ na prawidłowość zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego błędnego ustalenia obszaru oddziaływania organ odwoławczy stwierdził, że Strona w odwołaniu ani nie wskazała nieruchomości jakie w jej ocenie znajdują się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, ani nie powołała się na konkretny przepis prawa (nie określiła "rodzaju" oddziaływania), który w jej opinii mógłby spowodować faktyczne lub teoretyczne ograniczenia w zabudowie sąsiednich nieruchomości gruntowych i dlatego uznał ten zarzut za bezzasadny.
Rozpatrując kolejny zarzut odwołania dotyczący pominięcia przez organ I instancji "problemów związanych z kanalizacją i odprowadzaniem wody i ścieków" organ odwoławczy stwierdził, że z przedłożonego projektu zagospodarowania terenu w części dotyczącej planowanego sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków - pkt 3.0.2. - "dla rozwiązania gospodarki wodno-ściekowej dla projektowanych budynków przewidziano projektowaną na działce instalację kanalizacji sanitarnej podłączonej do istniejącej instalacji zewnętrznej kanalizacji sanitarnej". Oznacza to, że zanieczyszczenia bytowe płynne z projektowanego budynku odprowadzane będą poprzez wewnętrzną sieć kanalizacyjną do miejskiej kanalizacji sanitarnej.
Odnosząc się natomiast do planowanego sposobu odprowadzania wód opadowych i roztopowych z dachów i terenów utwardzonych Wojewoda wskazał, że w tym celu zaprojektowano sieć kanalizacji deszczowej, za pośrednictwem której, ewentualny nadmiar wód opadowych i roztopowych - po oczyszczeniu w osadnikach wirowych - zostanie odprowadzony do szczelnego zbiornika ziemnego retencyjno-odparowującego o powierzchni roboczej lustra wody wynoszącej 204,00 m2 i wymiarach 34,00 m x 6,00 m (PZT - str. 21 i 22), położonego w całości na terenie działki Inwestora.
Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, że ewentualne wystąpienie zmian w stosunkach wodnych, w związku z wykonywaniem zaplanowanych przez Inwestora robót budowlanych niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowalnym, należą do właściwości organów nadzoru budowlanego i mogą być przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego przez właściwy organ nadzoru budowlanego i to po stwierdzeniu, że do takiego odstępstwa doszło. Natomiast w sytuacji, gdy, zmiana w istniejących stosunkach wodnych nie będzie mieć bezpośredniego związku z istotnymi odstąpieniami od zatwierdzonego projektu, właściwy będzie wójt, burmistrz lub prezydent miasta.
Odnosząc się do zarzutu Strony w kwestii naruszenia "przepisów dot. wymagań dla nowych zabudowań w sąsiedztwie [...]" organ odwoławczy stwierdził, że Strona się nie wskazała, które konkretnie przepisy określające wymagania dla nowych zabudowań na przedmiotowym terenie, w jego opinii, mogłyby zostać w wyniku realizacji projektowanej inwestycji naruszone. W ocenie Wojewody przeprowadzona analiza dokumentacji planowanego zamierzenia inwestycyjnego oraz zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tj. uchwały Rady Gminy O. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w granicach administracyjnych sołectwa P. wykazała, że projektowana zabudowa - wbrew twierdzeniom Strony - nie narusza przepisów prawa miejscowego. Wojewoda nie stwierdził również naruszenia przepisów dotyczących wymagań dla nowych zabudowań w sąsiedztwie lotniska P. oraz nie podlega dodatkowym uzgodnieniom z uwagi na fakt, że wysokość żadnego z projektowanych budynków nie przekracza maksymalnej wysokości, tj. 15,00 m n.p.t.
Niezależnie od podniesionych przez Stronę zarzutów organ odwoławczy ocenił przedłożone przez Inwestora projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlanego i stwierdził, że planowana inwestycja spełnia wszystkie wymagania zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zawarte w § 16, dotyczące udziału powierzchni biologicznie czynnej terenu (zieleni projektowanej) w stosunku do całej powierzchni działki, wysokości zabudowy, konstrukcji dachu, zapewnienia miejsc postojowych i minimalnej odległości zabudowy liczonej w stosunku do jezdni.
Ponadto Wojewoda stwierdził, że projektowane zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w tym w szczególności z § 12 tego rozporządzenia, regulującego kwestię usytuowania budynków względem granic działki.
Wojewoda stwierdził także, że przedłożona dokumentacja projektowa jest kompletna i została wykonana i sprawdzona przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Dołączono do niej także wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3-4a P.b.). Inwestor złożył także prawidłowo wypełnione oświadczenia o prawie do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane.
W związku z dokonanymi ustaleniami Wojewoda uznał za konieczne utrzymanie decyzji organu I instancji w mocy.
Strona wraz z R.D. (dalej "Skarżący"), nie zgadzając się z tą decyzją, wywiedli do tutejszego Sądu skargę. W jej treści zarzucili organowi nierozpoznanie zarzutów zawartych w odwołaniu oraz zaniechanie ponownego zbadania całości sprawy tj. naruszenie
- art. 10 k.p.a. przez wydanie decyzji przed upływem terminu na zapoznanie się z aktami po ich uzupełnieniu przez Inwestora,
- art. 7 i 77 k.p.a. przez przeprowadzenie wadliwego postępowania i niewłaściwą ocenę materiału dowodowego,
- błędne ustalenie obszaru oddziaływania obiektów,
- pominięcia problemów związanych z kanalizacją i odprowadzeniem wody i ścieków,
- naruszenie przepisów dot. wymagań dla nowych zabudowań w sąsiedztwie lotniska P.,
- naruszenie art. 128 w zw. z art. 138 k.p.a.
W związku z podniesionymi zarzutami Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżanej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wnieśli również o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Skarżących podniósł, że organ odwoławczy nie zbadał całej sprawy ponownie a jedynie ograniczył się do powierzchownego zbadania zarzutów odwołania. Zarzuty odwołania zostały konkretnie sformułowane i kontrola zaskarżonej decyzji powinna zostać przeprowadzona w całości a nie pobieżnie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia (jeżeli dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy), do stwierdzenia ich nieważności lub ich wydania z naruszeniem prawa (jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach).
Dokonując według powyższych zasad sądowej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem kwestionowana decyzja odpowiada prawu, nie narusza ona ani przepisów materialnoprawnych ani przepisów procedury w stopniu powodującym obowiązek ich uchylenia. Dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji Sąd ocenia bowiem ich legalność, czyli zgodność z obowiązującymi przepisami prawa.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy wskazać należy, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody Śląskiego utrzymująca w mocy decyzję Starosty zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielającej Inwestorowi – K. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej "Inwestor") - pozwolenia na budowę budynku hotelowo-biurowego z zapleczem garażowo-magazynowym i wiatą wraz z infrastrukturą towarzyszącą w P. przy ul. [...], na działce o nr ewid.[...].
Stosownie do treści art. 32 ust. 4 P.b. pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto:
1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;
1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2024 r., poz. 1125), jeżeli są one wymagane;
2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. (...)
Przepis art. 35 P.b. wskazuje natomiast, jakich niezbędnych czynności i sprawdzeń powinien dokonać organ administracji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. W myśl art. 35 ust. 1 P.b. organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:
a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,
b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,
c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:
a) (uchylona),
b) (uchylona),
c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,
d) (uchylona);
3a) dołączenie:
a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,
b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie:
a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru;
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie:
a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane,
b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
Jak stanowi art. 35 ust. 3 P.b. w przypadku stwierdzenia braków materialno-prawnych, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości określając termin ich usunięcia.
Z akt postępowania wynika, że na terenie wnioskowanej inwestycji obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Planowana inwestycja z uwagi na jej parametry inwestycji zawarte w dokumentacji i planie zagospodarowania nieruchomości nie narusza jego zapisów. Sąd zgadza się z analizą dokonaną w tym zakresie przez organ odwoławczy.
Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów tożsamych z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji organu I instancji Sąd stwierdza, że organ odwoławczy korzystając ze swoich uprawnień kontrolnych, ale i merytorycznych, szczegółowo odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, pomimo iż były one sformułowane w sposób ogólnikowy i bez szczegółowego uzasadnienia. Nie powtarzając argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy i kompletny dokonał analizy dokumentacji planowanej inwestycji i wyjaśnił, dlaczego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W konsekwencji kompletnej i szczegółowej analizy akt postępowania Sąd stwierdził, że podniesione w skardze zarzuty stanowiące powtórzenie zarzutów odwoławczych, również sformułowane w sposób ogólnikowy i bez szczegółowego uzasadnienia, nie zasługują na uwzględnienie.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają obowiązujących przepisów prawa. Wobec spełnienia przez Inwestora wymagań określonych przepisami prawa, zasadnie organy zatwierdziły przedłożonego projektu architektoniczno-budowlany i projekt zagospodarowania nieruchomości oraz udzieliły pozwolenia na budowę.
Odnosząc się zaś do podnoszonej przez Skarżących okoliczności naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 k.p.a.) Sąd stwierdza, że nakłada ona na organ administracji publicznej obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz obowiązek umożliwienia stronom wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Prawo czynnego udziału strony w postępowaniu obejmuje prawo do podejmowania czynności procesowych mających wpływ na ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy administracyjnej. W zakresie prawa do czynnego udziału w postępowaniu strona może realizować wiele uprawnień procesowych określonych wyraźnie przepisami Kodeksu (np. art. 78 § 1, art. 79), natomiast w zakresie prawa do obrony ma uprawnienie do wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań (por. art. 81). Obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu obejmuje fazę wszczęcia postępowania, fazę postępowania wyjaśniającego, fazę między zakończeniem postępowania wyjaśniającego a wydaniem decyzji oraz fazę wydawania decyzji. Postępowanie wyjaśniające jest tym stadium postępowania administracyjnego, w którym zasada czynnego udziału stron w postępowaniu powinna być najpełniej realizowana. Na tym etapie postępowania strona ma prawo inicjatywy dowodowej, prawo do zawiadomienia o czynnościach postępowania dowodowego oraz czynnego udziału w tych czynnościach (polegającego w szczególności na zadawaniu pytań świadkom, biegłym i innym stronom, składaniu wyjaśnień, żądań, propozycji i zarzutów). W kolejnej fazie postępowania strona ma prawo wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Istotną gwarancją tego prawa jest regulacja art. 81 k.p.a., który stanowi, że okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów, chyba że zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 10 § 2. Podkreślić również należy, że zasada udziału strony w postępowaniu dotyczy nie tylko postępowania przed organem pierwszej instancji, lecz także postępowania odwoławczego. Naruszenie zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu stanowi wadę procesową (naruszenie przepisów prawa procesowego), która może stanowić podstawę uchylenia decyzji, jeśli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1490/11, z dnia 26 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 842/11, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 790/17). Odnosząc te uwagi do przedmiotowej sprawy wskazać należy, że organy orzekające w sprawie nie naruszyły zasady czynnego udziału skarżącego w postępowaniu. Skarżący nie został pozbawiony możliwości udziału w postępowaniu. Z akt sprawy wynika, że Skarżący na każdym etapie postępowania mógł brać czynny w nim udział. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu odwoławczego w tym przedmiocie i jego oceną ustalonych w sprawie faktów.
Konkludując stwierdzenia wymaga, że przeprowadzona przez Sąd kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja została wydana w niezawierającym istotnych wad procesowych postępowaniu, spełnia wymogi określone w art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., a treść uzasadnienia decyzji świadczy o tym, że wydanie kwestionowanej decyzji poprzedziło wystarczająco dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i art. 77 k.p.a.). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 k.p.a.). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a. w decyzji zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu i wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.