II SA/Gl 938/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2006-07-05
NSAbudowlaneŚredniawsa
nadzór budowlanyrozbiórkagrzywnapostępowanie egzekucyjneobowiązek niepieniężnyprawo budowlanesamowola budowlanaspółdzielnia mieszkaniowaprawo lokatorskie

WSA w Gliwicach uchylił postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, uznając, że organ egzekucyjny naruszył przepisy dotyczące obliczania jej wysokości.

Sprawa dotyczyła skargi R. M. na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki ścianki balkonowej. Organ egzekucyjny nałożył grzywnę, mimo że skarżący utracił spółdzielcze prawo do lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, wskazując na naruszenie art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki ścianki wymurowanej na płycie balkonowej. Obowiązek ten został nałożony decyzją PINB z dnia [...] r., utrzymaną w mocy przez organ II instancji i NSA wyrokiem z dnia 24.10.2002 r. sygn. akt II SA/Ka 2982. Skarżący podnosił, że nie może wykonać obowiązku, ponieważ od dnia [...] 2003 r. nie przysługuje mu spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu. Organ odwoławczy uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu uiszczenia grzywny i wykonania obowiązku, uznając, że nie odpowiadało ono art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, ale w pozostałej części utrzymał je w mocy. Sąd administracyjny, badając legalność zaskarżonego aktu, uznał skargę za zasadną, ale z innych względów niż podnosił skarżący. Stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który reguluje sposób obliczania grzywny w celu przymuszenia przy obowiązku przymusowej rozbiórki. Sąd podkreślił, że obowiązek rozbiórki został nałożony na skarżącego jako sprawcę samowoli, a nie z uwagi na jego status członka spółdzielni, a właścicielką lokalu była Spółdzielnia Mieszkaniowa. W związku z tym, WSA uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji, zasądzając jednocześnie od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, obowiązek rozbiórki nałożony na sprawcę samowoli budowlanej nie wygasa automatycznie z powodu utraty prawa do lokalu, jednakże sposób obliczania grzywny musi być zgodny z przepisami.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obowiązek rozbiórki nałożony na sprawcę samowoli budowlanej na podstawie art. 48 Prawa budowlanego jest niezależny od jego aktualnego statusu prawnego do lokalu. Właścicielką lokalu jest spółdzielnia, a nie osoba posiadająca prawo lokatorskie. Jednakże, sąd stwierdził naruszenie przepisów proceduralnych dotyczących obliczania wysokości grzywny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (22)

Główne

p.b. art. 48

Prawo budowlane

u.p.e.a. art. 121 § § 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 135

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 122 § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 122 § § 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 144

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.e.a. art. 119

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 121 § § 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 121 § § 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 27

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 26 § § 4

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 29 § § 1

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 27 § § 1 pkt 10

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 27 § § 1 pkt 2

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 28a

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

k.p.a. art. 30 § § 4

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.e.a. art. 18

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 33 § pkt 5

Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez organ egzekucyjny art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przy obliczaniu grzywny w celu przymuszenia.

Odrzucone argumenty

Argument skarżącego o niemożności wykonania obowiązku z powodu utraty spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu (sąd uznał, że obowiązek nałożony na sprawcę samowoli nie wygasa z tego powodu, ale wskazał na inne naruszenia proceduralne).

Godne uwagi sformułowania

Sąd badając legalność zaskarżonego aktu i orzekając w granicach sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Obowiązek ten – rozbiórka samowolnie wykonanej ścianki został orzeczony na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. i nałożony na skarżącego jako sprawcę samowoli – inwestora, a nie właściciela lokalu.

Skład orzekający

Ewa Krawczyk

przewodniczący sprawozdawca

Iwona Bogucka

członek

Bonifacy Bronkowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących grzywny w celu przymuszenia w postępowaniu egzekucyjnym, zwłaszcza w kontekście obowiązku rozbiórki oraz niezależności tego obowiązku od statusu prawnego do lokalu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia przepisów proceduralnych przez organ egzekucyjny przy obliczaniu grzywny.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest prawidłowe stosowanie przepisów proceduralnych przez organy egzekucyjne, nawet jeśli obowiązek główny jest zasadny. Pokazuje też, że utrata prawa do lokalu nie zawsze zwalnia z obowiązku wykonania nakazu rozbiórki.

Grzywna za rozbiórkę uchylona! Organ popełnił błąd proceduralny.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 938/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-07-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski
Ewa Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Iwona Bogucka
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka,, Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Protokolant stażysta Beata Kapłon, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 lipca 2006 r. sprawy ze skargi R. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania rozbiórki obiektu budowlanego 1. Uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r. nr [...]. 2. Orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz R. M. [...]zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem z dnia [...] r. – na podstawie art. 32 i 122 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 1991 r. nr 36, poz. 161 z zm./ nałożył na R. M. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr PINB C. [...] z dnia [...].2005 r.
W uzasadnieniu organ egzekucyjny podał, że decyzją PINB w B. z dnia [...] r. nakazano R. M. rozbiórkę ścianki wymurowanej na płycie balkonowej mieszkania nr X przy ul. [...] w C.. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ II instancji, a NSA wyrokiem z dnia 24.10.2002 r. sygn. akt II SA/Ka 2982 oddalił skargę R. M..
W dniu [...].2003 r. R. M. odebrał upomnienie wzywające go do wykonania obowiązku określonego w decyzji ostatecznej z zagrożeniem wszczęcia przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego.
Ponieważ zobowiązany nie wykonał obowiązku w dniu [...].2005 r. organ egzekucyjny wystawił tytuł wykonawczy oraz wydał – wyżej przywołane – postanowienie.
W zażaleniu R. M. podał, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu
nr X przy ul. [...] już mu nie przysługuje /od dnia [...].2003 r./, o czym zawiadomił organ egzekucyjny w [...] 2004 r. i w związku z tym nie ma możliwości wykonania obowiązku.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu uiszczenia grzywny i wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym /jako nie odpowiadającego artykułowi 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym/
i wyznaczył termin wpłacenia grzywny – 7 dni od dnia otrzymania niniejszego postanowienia oraz identyczny termin dla wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. W pozostałej części utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa w związku z art. 144 kpa oraz art. 119, art. 121 § 2 i § 4 i art. 122 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Motywując rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał na zasadność wszczęcia postępowania i zastosowanego środka egzekucyjnego.
W zakresie kwestionowanym przez skarżącego się organ wyraził pogląd, że obowiązek rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego został na skarżącego nałożony jako sprawcę samowoli, a nie z uwagi na jego status ówczesnego członka Spółdzielni. Zobowiązany jest nadal zameldowany w lokalu z tym, że lokatorskie spółdzielcze prawo do lokalu przysługuje aktualnie jego ojcu. Zdaniem organu nie zwalnia to zobowiązanego z wykonania obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego nakaz rozbiórki może być skierowany do inwestora /sprawcy samowoli/ oraz do właściciela. Właścicielem spornego lokalu zarówno w dacie powstania obowiązku, jak i obecnie jest Spółdzielnia Mieszkaniowa. Członek Spółdzielni posiadający lokatorskie prawo do lokalu nie jest jego właścicielem, a więc nie doszło na skutek umowy z dnia [...].2003 r. o ustanowieniu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu na rzecz A. M. /ojca zobowiązanego/ do zmiany właściciela lokalu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego R. M. wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia z uwagi na niemożność wykonania nałożonego na niego obowiązku na skutek utraty spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych względów niż podnoszone przez skarżącego. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu i orzekając w granicach sprawy, nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Instytucję grzywny w celu przymuszenia regulują przepisy rozdziału 2 działu III ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 z zm./ dotyczące egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.
Organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, a w przypadku zastosowania grzywny w celu przymuszenia /art. 122 § 1/, postanowienie o nałożeniu grzywny i odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został doręczony wcześniej.
Oznacza to, że wszczęcie egzekucji jest możliwe na podstawie tytułu wykonawczego, który musi odpowiadać wymogom art. 27 ustawy. Tytuł wykonawczy wystawia wierzyciel, a jeżeli wierzyciel jest równocześnie organem egzekucyjnym, przystępuje z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez siebie /art. 26 § 4/.
Zgodnie z art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, organ egzekucyjny z urzędu bada dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Dotyczy to także przypadku gdy egzekucje wszczyna się z urzędu. Badanie dopuszczalności egzekucji obejmuje sprawdzenie czy obowiązek, którego dotyczy tytuł, podlega egzekucji administracyjnej a także czy tytuł spełnia wymogi określone w art. 27 § 1 i § 2 ustawy. Fakt dopuszczalności egzekucji administracyjnej i prawidłowości dokumentów potrzebnych do jej wszczęcia stwierdza się w tytule wykonawczym /art. 27 § 1 pkt 10/ przez umieszczenie w nim klauzuli organu egzekucyjnego. W tytule wykonawczym /art. 27 § 1 pkt 2/ wskazuje się m.innymi zobowiązanego.
W rozpoznawanej sprawie skarżący został wskazany jako zobowiązany do wykonania obowiązku określonego w decyzji z PINB z [...] r., utrzymanej w mocy decyzją organu II instancji z [...] r. Obowiązek ten polegał na rozbiórce samowolnie wykonanej ścianki na płycie balkonowej lokalu stanowiącego własność spółdzielni mieszkaniowej, a do którego spółdzielcze lokatorskie prawo przysługiwało skarżącemu. Tytuł był zaopatrzony w pouczenie o przysługującym zobowiązanemu prawu zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego.
W ocenie składu orzekającego omawiany tytuł wykonawczy odpowiadał wymogom art. 27 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, a ponieważ był poprzedzony upomnieniem, a sam obowiązek podlega egzekucji administracyjnej wszczęcie egzekucji nastąpiło w sposób prawidłowy.
W szczególności w tytule tym zgodnie z prawem jako zobowiązanego wskazano skarżącego, na którego ostateczną decyzją został nałożony egzekwowany obowiązek. Obowiązek ten – rozbiórka samowolnie wykonanej ścianki został orzeczony na podstawie art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. i nałożony na skarżącego jako sprawcę samowoli – inwestora, a nie właściciela lokalu. Przymiot właściciela skarżącemu dysponującemu jedynie spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu nie przysługiwał. Właścicielem budynku, w którym znajdował się lokal zajmowany przez skarżącego w dacie powstania obowiązku, jak i w dacie wszczęcia i prowadzenia egzekucji była Spółdzielnia Mieszkaniowa w C..
Spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu jest nie zbywalne i niedziedziczne, a więc brak jest następstwa prawnego skutkującego przejściem z mocy prawa obowiązku administracyjnego na następcę prawnego zobowiązanego /art. 28a ustawy z 17.06.1966 r. oraz art. 30 § 4 kpa w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji/.
Kontrola prawidłowości tytułu wykonawczego – mimo braku zarzutu skarżącego – została przez Sąd dokonana z urzędu, bowiem jedynie w niewadliwie wszczętym postępowaniu egzekucyjnym wydane postanowienia – w sprawie niniejszej o grzywnie w celu przymuszenia – mogą zostać uznane – w przypadku braku innych wad – za zgodne z prawem.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Jak to kilka razy stwierdzono wyżej podstawą nałożonego ostateczną decyzją obowiązku był art. 48 Prawa budowlanego. W przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części grzywnę w celu przymuszenia oblicza się stosownie do art. 121 § 5 ustawy, czego nie dostrzegły organy orzekające w sprawie.
W zażaleniu na postanowienie o wymierzeniu grzywny w celu przymuszenia skarżący nie kwestionował ani zastosowanego środka egzekucyjnego, ani wysokości samej grzywny. Podnosił jedynie niemożność wykonania obowiązku z uwagi na utratę lokatorskiego prawa do lokalu. W istocie więc skarżący w stosunku do zaskarżonego postanowienia sformułował zarzut określony w art. 33 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, który mógł być skierowany jedynie w zarzutach do tytułu wykonawczego, czego skarżący nie uczynił mimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie w doręczonym mu tytule.
Mając na uwadze przedstawione argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt c oraz art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 z zm./ orzekł, jak w sentencji wyroku.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI