II SA/GL 934/22

II SA/Gl 934/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-11-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Edyta Kędzierska /sprawozdawca/
Krzysztof Nowak
Stanisław Nitecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6324 Rodzina   zastępcza,  pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 138 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2022 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 5 kwietnia 2022 r. nr SKO.4205.4.2022 w przedmiocie odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w rodzinnej pieczy zastępczej oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z 25 maja 2022 r. K.S. (dalej jako: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie opisaną w rubrum niniejszego wyroku, którą uchylono decyzję Starosty [...] z dnia 6 grudnia 2021 r. nr [...] i umorzono postępowanie w sprawie odmowy odstąpienia od ustalenia opłaty za pobyt córki skarżącego w rodzinie zastępczej spokrewnionej w okresie od 1 marca 2021 r. do 28 lutego 2022 r. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia 24 maja 2021 r. nr [...], Starosta [...], działając na podstawie art. 182 ust. 3, art. 193 ust. 1 pkt 1, art. 193 ust. 1a, art. 193 ust. 2 i art. 194 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j.: Dz. U. z 2020 r., poz. 821 ze zm., dalej jako: u.w.r.), odmówił odstąpienia od ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej, tj. w rodzinie zastępczej spokrewnionej od dnia 1 marca 2021 r. do 28 lutego 2022 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego, decyzją z dnia 30 września 2021 r., nr SKO.4205.30.2021, wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.
Organ I instancji, w dniu 6 grudnia 2021 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił odstąpienia od ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej, tj. w rodzinie zastępczej spokrewnionej w okresie od dnia 1 marca 2021 r. do 28 lutego 2022 r. Od tej decyzji skarżący wniósł odwołanie.
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt: II SA/Gl 1526/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił sprzeciw skarżącego od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 30 września 2021 r., nr SKO.4205.30.2021 i uchylił wymienioną decyzję.
W następstwie powyższego wyroku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, rozpoznając odwołanie skarżącego od decyzji Starosty [...] z dnia 6 grudnia 2021 r. nr [...], zaskarżoną obecnie do tut. Sądu decyzją uchyliło powyższą decyzję organu I instancji i umorzyło w tym zakresie postępowanie przed organem I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wyniku uwzględnienia sprzeciwu przez tut. Sąd i uchylenia decyzji SKO z 30 września 2021 r., w obrocie prawnym pozostaje decyzja organu I instancji z dnia 24 maja 2021 r. orzekająca o odmowie odstąpienia od ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej, tj. w rodzinie zastępczej spokrewnionej w okresie od dnia 1 marca 2021 r. do 28 lutego 2022 r. W konsekwencji, decyzja organu I instancji z dnia 6 grudnia 2021 r. orzeka w tym samym przedmiocie, co pozostająca w obrocie prawnym wcześniejsza decyzja z dnia 24 maja 2021 r. Ze względu na tożsamość podmiotową i przedmiotową spraw rozstrzygniętych powyższymi decyzjami organu I instancji, organ odwoławczy uchylił decyzję późniejszą (z dnia 6 grudnia 2021 r.) i umorzył w tym zakresie postępowanie przed organem I instancji.
Skargę na powyższą decyzję wniósł skarżący, zarzucając organowi wydanie decyzji niejasnej, o trudnych do zinterpretowania konsekwencjach dla strony, a więc naruszenie art. 2 i 7 Konstytucji RP oraz art. 7 k.p.a. Wskazał także na niewykonanie przez organ odwoławczy wytycznych, zawartych w wyroku tut. Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt: II SA/Gl 1526/21. W związku z tymi zarzutami wniósł o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie ze wskazaniem szczegółowych wytycznych, w szczególności co do wydania decyzji jasno określającej istotę rozstrzygnięcia i realizującej wytyczne tut. Sądu, zawarte w wyroku z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt: II SA/Gl 1526/21.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał twierdzenia i wnioski, zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a.), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.).
Przeprowadzona w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji uzasadnia wniosek, że decyzja ta jest prawidłowa. Organ I instancji, w wyniku wydania decyzji kasatoryjnej przez organ odwoławczy, po raz kolejny rozpoznał sprawę i w dniu 6 grudnia 2021 r. wydał decyzję o charakterze merytorycznym. Następnie – w konsekwencji uwzględnienia sprzeciwu skarżącego od decyzji SKO z dnia 30 września 2021 r., w obrocie prawnym funkcjonowały jednocześnie dwie decyzje organu I instancji – z dnia 24 maja 2021 r. oraz z dnia 6 grudnia 2021 r., rozstrzygające tę samą sprawę, tj. orzekające w przedmiocie odmowy odstąpienia od ustalenia skarżącemu opłaty za pobyt jego córki w rodzinnej pieczy zastępczej, tj. w rodzinie zastępczej spokrewnionej od dnia 1 marca 2021 r. do 28 lutego 2022 r. W tej sytuacji druga z tych decyzji, tj. decyzja Starosty [...] z dnia 6 grudnia 2021 r. musiała zostać usunięta z obrotu prawnego, albowiem dotyczyła sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją. Jak słusznie wskazał organ, pomiędzy dwiema decyzjami organu I instancji z dnia 24 maja 2021 r. i 6 grudnia 2021 r. zachodzi tożsamość zarówno podmiotowa, gdyż dotyczą one praw i obowiązków tej samej osoby, jak i przedmiotowa, albowiem odnoszą się one do tego samego przedmiotu, czyli odstąpienia od ustalenia skonkretyzowanej opłaty za pobyt określonej (tej samej) osoby w rodzinnej pieczy zastępczej, w tym samym okresie. Jako, że w obrocie prawnym nie mogą funkcjonować dwa rozstrzygnięcia w tej samej sprawie, konieczne było uchylenie decyzji organu I instancji z dnia 6 grudnia 2021 r. i umorzenie w tym zakresie postępowania, co zasadnie uczynił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Podkreślić w tym miejscu należy, że zaskarżonym rozstrzygnięciem organ odwoławczy nie orzekał merytorycznie w przedmiocie istnienia bądź braku podstaw do odstąpienia od naliczenia opłaty. Decyzja ta była decyzją o charakterze wyłącznie formalnym.
Bezpodstawny jest zarzut skarżącego, jakoby organ odwoławczy, orzekając w rozpatrywanej sprawie doprowadził do niepotrzebnego mnożenia postępowań. Wręcz przeciwnie, wydanie zaskarżonej decyzji miało na celu uporządkowanie stanu prawnego, jaki zaistniał w związku z jednoczesnym istnieniem w obrocie prawnym dwóch decyzji, rozstrzygających tę samą sprawę. W razie niewydania zaskarżonego rozstrzygnięcia, doszłoby do sytuacji, w której organ odwoławczy jednocześnie miałby otwarte dwa różne postępowania odwoławcze, dotyczące rozstrzygnięć tożsamych przedmiotowo i podmiotowo.
Nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut skarżącego odnoszący się do braku zastosowania się przez organ do wskazań, zawartych w wyroku Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt: II SA/Gl 1526/21. Podkreślenia wymaga, że wyrok ten zapadł w ramach innego postępowania – postępowania zakończonego przed organem odwoławczym decyzją kasatoryjną, uchylającą decyzję Starosty [...] z 24 maja 2021. Mając na uwadze fakt, że decyzja kasatoryjna została uchylona wyrokiem WSA z dnia 12 stycznia 2022 r. należy podkreślić, że organ odwoławczy ponownie musi rozpoznać odwołanie skarżącego od decyzji z dnia 24 maja 2021 r. i to w tym postępowaniu odwoławczym musi się zastosować do wytycznych, zawartych w wymienionym wyroku. Niniejsza sprawa dotyczy innej decyzji organu odwoławczego, tj. decyzji z dnia 5 kwietnia 2022 r., wydanej na skutek rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia 6 grudnia 2021 r. Przedmiotowa decyzja organu odwoławczego, ze wskazanych wyżej powodów, jest decyzją formalną, eliminującą z obrotu prawnego decyzję organu I instancji z dnia 6 grudnia 2021 r. oraz umarzającą postępowanie organu I instancji.
Brak było zatem podstaw do dokonywania przez organ odwoławczy merytorycznej analizy całokształtu sprawy, gdyż będzie to przedmiotem rozpoznania w innym postępowaniu, dotyczącym rozpatrzenia odwołania skarżącego od decyzji z 24 maja 2021 r., które to postępowanie odwoławcze zostało ponownie otwarte w konsekwencji wyroku Sądu z dnia 12 stycznia 2022 r., sygn. akt: II SA/Gl 1526/21. To w tym postępowaniu organ powinien zastosować się zarówno do wytycznych Sądu, jak również merytorycznie odnieść się do uwag i zastrzeżeń skarżącego. Brak było jednak podstaw do dokonania tego w decyzji, podlegającej ocenie w niniejszym postępowaniu.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami postępowania, w tym art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., w związku z tym, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.