II SA/Gl 920/23

II SA/Gl 920/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-10-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Grzegorz Dobrowolski
Renata Siudyka /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 35
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2023 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 3 kwietnia 2023 r. nr IFXIV.7840.7.10.2022 w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 3 kwietnia 2023 r., nr IFXIV.7840.7.10.2022, Wojewoda Śląski (Wojewoda, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania J.F. (skarżący) reprezentowanego przez adwokata, od decyzji Prezydenta Miasta B. (organ) z dnia 26 kwietnia 2022 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na "rozbudowę budynku mieszkalnego o jedno pomieszczenie mieszkalne w parterze budynku wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., elektryczną", na terenie działki nr [...] (obręb: [...]) położonej przy ul. [...] w B. , utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 7 września 2021 r. do organu wpłynął wniosek pełnomocnika B. M. (inwestor) w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, o jedno pomieszczenie mieszkalne, w parterze budynku wraz z wewnętrznymi instalacjami wod.-kan., c.o., elektrycznymi, na terenie wskazanej działki.
Organ dokonał analizy projektu budowlanego oraz jego kompletności pod kątem zgodności z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.-Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 -dalej "P.b."), która nie wykazała naruszenia tego przepisu.
W dniu 23 września 2021 r. organ zwrócił się do Miejskiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie zamierzenia inwestycyjnego, który w drodze postanowienia z dnia 6 października 2021 r. je uzgodnił.
W dniu 19 października 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków, toteż w dniu 20 października 2021 r. organ zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego, do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego.
W dniu 22 kwietnia 2022 r. do organu wpłynęło postanowienie Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2022 r. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Miejskiego Konserwatora z dnia 6 października 2021 r.
Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2022 r. organ podjął zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego.
Organ wskazał, że planowana inwestycja nie jest sprzeczna z warunkami decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 31 stycznia 2007 r.- o warunkach zabudowy. Działka posiada bezpośredni dostęp do drogi publicznej istniejącym zjazdem, a przedłożony projekt został uzgodniony w zakresie zgodności z przepisami odrębnymi i szczególnymi, jak również opracowany przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane. Ponadto wniosek spełnia wymogi formalne i materialne, wynikające z przepisów k.p.a. i P.b.
Decyzją z dnia 26 kwietnia 2022 r., nr [...] z dnia 26.04.2022 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorce pozwolenia na budowę przedmiotowej.
W odwołaniu od decyzji organu skarżący zarzucił jej naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a. poprzez brak zapewnienia skarżącemu, jako stronie postępowania, czynnego udziału w tym postępowaniu; art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez niewystarczające zgromadzenie materiału dowodowego, a polegające na inercji organu w zakresie pozyskania materiału dowodowego, co skutkowało dowolnym uznaniem, że planowana rozbudowa nie wpłynie negatywnie na stan zachowania substancji zabytkowej budynku"; art. 107 § 6 k.p.a., poprzez pominięcie elementu uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia, w szczególności w zakresie dokonanego przez organ administracji przyjęcia, że planowana rozbudowa nie wpłynie negatywnie na stan zachowania substancji zabytkowej budynku, a także zakresu w jakim inwestor ma zagwarantować ochroną osób trzecich przy realizacji inwestycji; art. 36 P.b.poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji rezygnację w zakresie ustalenia warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych w sposób gwarantujący uzasadnione interesy i prawa osób trzecich. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy lub ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu obszernie uzasadnił swoje stanowisko w sprawie.
Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, utrzymał w mocy decyzję pierwszoinstancyjną. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postepowania według chronologii zdarzeń oraz przytoczył w szczególności brzmienie art. 35 ust. 1 P.b., który określa zakres sprawdzenia projektu budowlanego.
Wyjaśnił, że przedmiotem sprawy jest rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego o jedno pomieszczenie mieszkalne w parterze budynku wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.- kan., c.o., elektryczną, na terenie działki nr [...] (obręb: [...]) położonej przy ul. [...] w B. .
Wojewoda sprawdził zgodność projektowanej inwestycji z zapisami decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia 31 stycznia 2007 r. o warunkach zabudowy (decyzja WZ), utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 kwietnia 2007 r. Stwierdził, że w punkcie 1 decyzji WZ określono rodzaj inwestycji jako "rozbudowę budynku mieszkalnego o parterowe pomieszczenie mieszkalne w kierunku wschodnim. Pow. zabudowy ok. 35 m2". Natomiast w punkcie 2d decyzji WZ dotyczącym warunków ochrony interesu osób trzecich zawarto następującą wytyczną "w celu ograniczenia nagrzewania powierzchni dachowej, do pokrycia dachu parterowej dobudowy zabrania się wykorzystania materiałów emitujących intensywne zapachy i silnie nagrzewających się".
W ocenie Wojewody projektowana inwestycja jest zgodna z warunkami zawartymi w decyzji WZ, a zatem w przedmiotowej sprawie spełniony został wymóg zawarty w art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. Wojewoda sprawdził również zgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z pozostałymi przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 – dalej "rozporządzenie"). W ocenie Wojewody planowana inwestycja nie narusza przepisów rozporządzenia m.in. dotyczących usytuowania względem granic (§ 12), przesłaniania i nasłonecznienia (§ 13 i 60), dostępu do drogi publicznej (§ 14) oraz warunków p.poż. (§ 271-273). Oznacza to, że w niniejsze sprawie spełniony został również wymóg zawarty w art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Stwierdził ponadto, że przedłożony projekt jest kompletny i został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Do dokumentacji dołączono wymagane prawem opinie i uzgodnienia oraz oświadczenia projektantów o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 P.b.). Projekt budowlany zawiera ponadto informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 P.b.).
Inwestorka złożyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 P.b.). Analizując ten aspekt sprawy Wojewoda stwierdził, że wszystkie roboty budowlane związane z przedmiotową rozbudową odbywać się będą na działce nr ewid. [...] będącej w wyłącznym użytkowaniu wieczystym inwestorki. Planowana rozbudowa funkcjonalnie powiązana zostanie z istniejącym mieszkaniem inwestorki - lokalem wyodrębnionym ze współwłasności - poprzez odtworzenie otworu drzwiowego w ścianie zewnętrznej budynku i montaż drzwi.
Odnosząc się do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego Wojewoda stwierdził, że organ dopuścił się naruszenia wyłącznie przepisu art. 10 § 1 k.p.a. jednakże w stopniu nie mającym wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Nie stwierdził natomiast naruszenia pozostałych przepisów wskazanych w odwołaniu. Nie dopatrzył się również naruszenia art. 36 P.b.
Wojewoda wyjaśnił, że w przypadku gdy zamierzenie budowlane określone we wniosku o pozwolenie na budowę jest zgodne z przepisami prawa, tzn. jeżeli inwestor spełni wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 P.b. właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 P.b.).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący, reprezentowany przez adwokata, zaskarżył w całości decyzję zarzucając jej naruszenie prawa materialnego i nieważności decyzji, a to art. 32 ust. 4 pkt 2 P.b. i art. 33 ust. 1 P.b. oraz art. 33 ust. 2 pkt 2 P.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie zaskarżonej decyzji, w konsekwencji uznania, że inwestorka wnosząc o wydanie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego złożyła wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, podczas gdy w aktach sprawy znajduje się jedynie oświadczenie inwestorki dotyczące działki nr [...] (na której to działce nie znajduje się dom), natomiast brak jest jakiegokolwiek oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością budynkową na cele budowlane, dotyczące działki [...] (objętą księgą wieczystą [...]), a na której to działce znajduje się budynek będący przedmiotem prac rozbudowy i który, w częściach wspólnych, jest przedmiotem współwłasności, co doprowadziło do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego bez wskazania terenu działki na której znajduje się ów budynek i z pominięciem koniecznego oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością [...]na cele budowlane i bez wymaganej zgody współwłaściciela (użytkowanie wieczyste) części wspólnych – skarżącego- posiadającego udział w częściach wspólnych budynku, w wysokości 65/100; art. 36 oraz art. 34 ust. 4 P.b. poprzez nieprawidłowe wskazanie w treści decyzji obszaru i terenu prowadzenia robót budowlanych, w szczególności poprzez nie wskazanie działki numer [...], na której zlokalizowany jest budynek mieszkalny, którego rozbudowa ma dotyczyć (wykonanie otworu drzwiowego w ścianie zewnętrznej budynku), co doprowadziło do wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego o jedno pomieszczenie mieszkalne w parterze budynku wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod-kan, c.o., elektryczną, nie odpowiadającej aktualnemu stanowi faktycznemu oraz prawnemu, w konsekwencji czego błędnie przeprowadzono postępowanie administracyjne w zakresie wymaganych dokumentów, min. nie wymagano od inwestorki stosownych oświadczeń o dysponowaniu nieruchomością budynkową zlokalizowaną na działce nr [...] będącą we współwłasności ze skarżącym, projektów architektoniczno-budowlanych ścian zewnętrznych, projektów nowych instalacji z aktualnymi instalacjami w budynku.
Powyższe naruszenia w ocenie skarżącego doprowadziły do rażącego naruszenia prawa oraz prowadzi do wadliwości decyzji Wojewody oraz decyzji organu powodującej ich niewykonalność w dniu wydania W konsekwencji powyższego skarżący podniósł zarzut nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 10 § 1 k.p.a. w związku z art. 28 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji mimo braku zapewnienia skarżącemu jako stronie postępowania czynnego udziału w tym postępowaniu; art 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art.106 § 4 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, mimo niewystarczającego zgromadzenia materiału dowodowego w zakresie odnoszącym się do planowanej inwestycji; art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi w sytuacji gdy zakres sprawy wymagał wyjaśnienia; art. 136 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nie przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełniania dowodów i materiałów w sprawie, w szczególności, nie wyjaśnienie rozbieżności w zakresie obszaru prowadzonych prac rozbudowy, nie oznaczenie w sposób prawidłowy działki na której zlokalizowany jest budynek mieszkalny będący przedmiotem prac budowlanych. Wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Wojewody, a także decyzji organu jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa i jest wadliwa od samego początku oraz jest niewykonalna. W sytuacji stwierdzenia braku podstaw do uznania nieważności decyzji wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ja poprzedzającej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji i zasądzenie od organu administracji publicznej na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu podniósł, że decyzje organów obu instancji są błędne. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzja sam Wojewoda wskazuje, że prace budowlane będą sąsiadować z istniejącym mieszkaniem inwestorki - lokalem wyodrębnionym ze współwłasności - poprzez odtworzenie otworu drzwiowego w ścianie zewnętrznej budynku i montaż drzwi. Zaskarżona decyzja nie wskazuje, że prace budowlane (rozbudowa budynku) mają dotyczyć także działki [...] czyli budynku (min. ściany zewnętrzne), którego części wspólne pozostają we współwłasności. Decyzja wspomina jedynie o działce [...], która znajduje się obok istniejącego budynku i której faktycznie jedyną użytkowniczką wieczystą jest inwestorka. Natomiast prace budowlane mają przede wszystkim dotyczyć, co wynika z akt sprawy i treści samej decyzji, rozbudowy budynku mieszkalnego wraz z wewnętrznymi instalacjami, który znajduje się na działce nr [...]. Powyższe prowadzi do wniosku, że organ błędnie dokonał analizy obszaru dotkniętego pracami budowlanych w zakresie rozbudowy, co za tym idzie błędnie nie wymagał zdaniem skarżącego koniecznych dokumentów wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 33 P.b. pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. O ile inwestorka oświadczyła, że posiada prawo do dysponowania nieruchomością [...], to w aktach sprawy nie istnieje konieczne dla wydania pozwolenie na budowę oświadczenie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane działki [...]. na której to działce znajduje się nieruchomość budynkowa, której rozbudowa ma nastąpić. Co więcej nie istnieje ww. oświadczenie dotyczące tej działki zarówno inwestorki jak i współwłaściciela części wspólnych budynku. Skarżący zaakcentował, że ściany zewnętrzne budynku, instalacje wewnętrzne, elewacja są częściami wspólnymi budynku mieszkalnego (na działce [...]). Prace rozbudowy budynku mieszkalnego, ingerencja w strukturę ściany zewnętrznej, która jest częścią wspólną i znajduje się na działce nr [...] wskazuje, że wydana w sprawie decyzja jest błędna i winna zostać uchylona.
Skarżący podniósł, iż pozbawiony był czynnego udziału w postępowaniu. Do skarżącego nie wpłynęło zawiadomienie o wszczęciu postępowania, a także ewentualnie dalsza korespondencja kierowana do stron, tj. chociażby zawiadomienie o czynnościach postępowania z udziałem stron. Skarżący był pozbawiony możliwości zgłaszanie wniosków oraz podnoszenia twierdzeń, a także zaznajomienia się i wypowiedzenia w zakresie zebranych w ramach postępowania materiałów. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie organy obu instancji w sposób niewystarczający zgromadziły materiał dowodowy, a ten pozyskany nie oceniły w sposób całościowy. Organ w sposób dowolny uznał, że planowana rozbudowa nie wpłynie negatywnie na stan zachowania substancji zabytkowej budynku. Ponadto uzasadnienie decyzji ni spełnia przesłanek określonych w art. 107 § 1 i 3 k.p.a., a Wojewoda powielił błędnie przedstawiony przez organ stan faktyczny.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał dotychczas prezentowane stanowisko i argumentację prawną.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego podtrzymała wniesioną skargę i zawarte w niej argumenty. Pełnomocnik organu podtrzymała stanowisko zawarte w decyzji i odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329-dalej: "p.p.s.a".) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).
W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Przeprowadzona przez Sąd, według wskazanych wyżej kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie jest ocena legalności decyzji wydanej w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 35 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.-Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 -dalej "P.b."), zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy o Krajowym Zasobie Nieruchomości - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości.
Zgodnie z treścią powołanego przepisu, organy mają obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami planu miejscowego (o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje) czy też warunkami zagospodarowania nieruchomości, a w dalszej kolejności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
W niniejszej sprawie kontrola legalności projektu budowlanego, w granicach zakreślonych przez ustawodawcę, nie została prawidłowo przeprowadzona.
W ocenie Sądu, organy architektoniczno-budowlane obu instancji nie sprostały w tej sprawie obowiązkom, jakie nałożył na nie ustawodawca w związku ze złożonym wnioskiem inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego o jedno pomieszczenie mieszkalne w parterze budynku wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.-kan., c.o., elektryczną.
Okolicznością w sprawie niesporną jest to, że na rzecz inwestorki została wydana w dniu 31 stycznia 2007 r. przez Prezydenta Miasta B. decyzja o warunkach zabudowy (decyzja WZ), która została utrzymana decyzja SKO z dnia 4 kwietnia 2007 r. W punkcie 1 decyzji WZ określono rodzaj inwestycji jako "rozbudowę budynku mieszkalnego o parterowe pomieszczenie mieszkalne w kierunku wschodnim. obowiązywanie na terenie, na którym inwestor zamierza zrealizować swoje zamierzenie budowlane. Inwestorka do wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 7 września 2021 r. dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane to jest działki [...] (obręb: [...]) położonej przy ul. [...]w B. . Na wskazanej działce będącej w wyłącznym władaniu inwestorki istnieją fundamenty i to na nich ma być realizowana rozbudowa budynku mieszkalnego. Wskazany lokal, do którego projektowana jest dobudowa, zajmuje w całości pomieszczenia na parterze, natomiast poziom piętra i poddasze zajmowany jest przez drugi lokal mieszkalny należący do skarżącego. Jak wskazał Wojewoda planowana rozbudowa funkcjonalnie powiązana zostanie z istniejącym mieszkaniem inwestorki-lokalem wyodrębnionym ze współwłasności-poprzez odtworzenie otworu drzwiowego w ścianie zewnętrznej istniejącego budynku i montaż drzwi. Nie jest przedmiotem sporu to, że budynek położony jest w całości na działce [...]. Stanowi on współwłasność skarżącego i inwestorki.
Dokonując oceny zgodności projektu budowlanego organy nie dostrzegły naruszenia przepisów w szczególności art. 35 ust. 1 i ust. 2 P.b. W ocenie Wojewody projektowana inwestycja jest zgodna z warunkami zawartymi w decyzji WZ oraz pozostałymi przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225 – dalej "rozporządzenie"). Przedłożony projekt jest kompletny i został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Zdaniem Wojewody inwestycja będzie realizowane wyłącznie na działce inwestorki, a zarzuty skarżącego są chybione.
Skarżący podnosił, że planowane zamierzenie inwestycyjne, jako rozbudowa istniejącego budynki, będzie ingerowała w substancję tegoż, a inwestorka nie złożyła oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie działki [...] ponieważ takiego prawa nie posiada.
Analiza zaskarżonej decyzji w zestawieniu z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenie pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest wydana przedwcześnie. W pierwszej kolejności Wojewoda nie wyjaśnił jaki jest zakres robót budowlanych i czy jest on związany z budynkiem położonym na działce [...]. Nadto z projektu nie wynika czym jest w istocie fundament znajdujący się na działce [...], czy jest to część fundamentu istniejącego budynku, czy też nie. Sąd zauważa, że istniejący budynek został zbudowany w latach 20 XX wieku i był modernizowany, a zatem fundamenty mogły być częścią fundamentów tego budynku. Nie została przeanalizowana kwestia projektowanych instalacji, które jak twierdzi skarżący mają być finalnie połączone z już istniejącymi instalacjami istniejącego budynku. Ponadto Wojewoda nie dokonał analizy dotyczącej tego czy planowane zamierzenie inwestycyjne jest rozbudową, czy też jest to budowa odrębnego budynku. Z powyższych względów zaskarżona decyzja nie poddaje się kontroli Sądu.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. należało uchylić, zaskarżoną decyzję, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt 2 na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.