II SA/GL 912/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2006-07-28
NSAnieruchomościŚredniawsa
nieruchomościodszkodowaniedroga gminnanabycie z mocy prawaustawa o gospodarce nieruchomościamiprzepisy wprowadzające reformę administracjiwłasnośćgmina

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. S. i H. S. na decyzję Wojewody, odmawiającą im odszkodowania za nieruchomość nabytą z mocy prawa przez Gminę M. pod drogę, uznając, że prawo do odszkodowania przysługuje poprzedniej właścicielce J. L.

Skarżący E. i H. S. domagali się odszkodowania za nieruchomość nabytą z mocy prawa przez Gminę M. pod drogę gminną. Decyzją Starosty odmówiono im odszkodowania, przyznając je J. L., poprzedniej właścicielce. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący twierdzili, że nabywając nieruchomość, nabyli również wszelkie związane z nią prawa, w tym prawo do odszkodowania. Sąd oddalił skargę, uznając, że umowa sprzedaży nie przenosiła prawa do odszkodowania, które przysługuje pierwotnemu właścicielowi.

Sprawa dotyczyła skargi E. i H. S. na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Starosty odmawiającą skarżącym odszkodowania za nieruchomość nabytą z mocy prawa przez Gminę M. pod drogę gminną. Starosta ustalił odszkodowanie na rzecz J. L., poprzedniej właścicielki, a odmówił go skarżącym, którzy nabyli nieruchomość od J. L. aktem notarialnym. Wojewoda uznał, że J. L. jest uprawniona do odszkodowania, ponieważ była właścicielką w dniu 31 grudnia 1998 r., kiedy nieruchomość przeszła na własność gminy. Skarżący podnosili, że wraz z nabyciem nieruchomości nabyli również wszelkie związane z nią prawa, w tym prawo do odszkodowania. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że umowa sprzedaży z dnia [...] r. nie zawierała postanowień o przeniesieniu prawa do odszkodowania. Prawo to jest związane z własnością nieruchomości i nie zostało przeniesione na skarżących w sposób dorozumiany ani wyraźny. Sąd podkreślił, że decyzja Wojewody potwierdzająca nabycie nieruchomości z mocy prawa jest dokumentem przesądzającym o statusie prawnym nieruchomości i stanowiła podstawę do ujawnienia przejścia własności w księdze wieczystej. Decyzja ta uprawomocniła się, a skarżący nie wnieśli od niej odwołania. Sąd uznał, że argumenty skarżących o późniejszym wydzieleniu działki drogowej nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, prawo do odszkodowania nie przechodzi na nabywcę nieruchomości, jeśli umowa sprzedaży nie zawiera wyraźnego postanowienia o cesji tego prawa.

Uzasadnienie

Prawo do odszkodowania jest prawem związanym z własnością nieruchomości, ale jego przeniesienie wymaga wyraźnego postanowienia w umowie sprzedaży. Brak takiego postanowienia oznacza, że prawo to pozostaje przy pierwotnym właścicielu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (10)

Główne

Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm. art. 73 § 1, 4, 5

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną

Nieruchomości zajęte pod drogi publiczne z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Decyzja wojewody jest podstawą do ujawnienia przejścia własności w księdze wieczystej.

Pomocnicze

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 128 § 1

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 129 § 1

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 130

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 132

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 118 § 1

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Obligatoryjne przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w postępowaniu o ustalenie odszkodowania.

Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm. art. 119 § 1 pkt 7

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami

Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm. art. 1

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Dz. U. z 2002 r. nr 240, poz. 2016 ze zm. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do oddalenia skargi.

Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483 ze zm. art. 21

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do odszkodowania za nieruchomość nabytą z mocy prawa przysługuje poprzedniemu właścicielowi (J. L.), a nie nabywcom nieruchomości (E. i H. S.), ponieważ umowa sprzedaży nie przenosiła tego prawa. Decyzja Wojewody potwierdzająca nabycie nieruchomości z mocy prawa jest ostateczna i przesądza o statusie prawnym nieruchomości oraz prawie do odszkodowania.

Odrzucone argumenty

Skarżący E. i H. S. nabyli wraz z nieruchomością wszelkie związane z nią prawa, w tym prawo do odszkodowania. Późniejsze wydzielenie działki drogowej na wniosek skarżących powinno mieć znaczenie dla ustalenia statusu działki i prawa do odszkodowania.

Godne uwagi sformułowania

nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Treść przepisu art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r., nadającego deklaratoryjnej decyzji wojewody, stwierdzającej nabycie własności ex lege, charakter dokumentu stanowiącego podstawę wpisu tego prawa do księgi wieczystej (...) oznacza, że ta decyzja stanowi wyłączny dowód nabycia własności.

Skład orzekający

Rafał Wolnik

przewodniczący

Barbara Brandys-Kmiecik

sprawozdawca

Włodzimierz Kubik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nabycia nieruchomości z mocy prawa pod drogi publiczne oraz przeniesienia prawa do odszkodowania w umowie sprzedaży."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejścia własności nieruchomości pod drogi publiczne na podstawie przepisów wprowadzających reformę administracji publicznej z 1998 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia prawnego związanego z odszkodowaniami za nieruchomości przejęte przez gminę, co może być interesujące dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.

Kto ma prawo do odszkodowania za drogę przejętą przez gminę? Sąd rozstrzyga spór między nabywcą nieruchomości a poprzednim właścicielem.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 912/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-07-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /sprawozdawca/
Rafał Wolnik /przewodniczący/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Sygn. powiązane
I OSK 1981/06 - Wyrok NSA z 2008-03-10
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący WSA Rafał Wolnik Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.) WSA Włodzimierz Kubik Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2006r. sprawy ze skargi E. S. i H. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nabytą z mocy prawa nieruchomość oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją Starosty M. z dnia [...] r. nr [...] ustalono odszkodowania na rzecz J. L. w kwocie [...] zł za nieruchomość drogową nabytą z mocy prawa przez Gminę M., stanowiącą działkę nr [...] o pow. [...] m2 i jednocześnie tą decyzją odmówiono prawa do ustalenia odszkodowania na rzecz E. i H. S.. Do zapłaty orzeczonego odszkodowania zobowiązano Gminę M. w terminie 14 dni od daty ostateczności decyzji. Jako podstawę prawną organ I instancji powołał przepisy art. 73 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) oraz art. 128 ust. 1, art.129 ust. 1, art. 130 i art. 132 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 ze zm.). W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. o nr [...] potwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. własności tej nieruchomości przez Gminę M., ponieważ została zajęta pod drogę gminną ul. [...]. Wskazano także, że wnioskiem z dnia [...] 2005r. E. i H. S. wystąpili o wypłatę odszkodowania powołując się na fakt zakupu tej nieruchomości aktem notarialnym z dnia [...] r. Rep. A nr [...]. Natomiast w dniu [...] 2005r. wniosek w tym zakresie wniosła także J. L. przedkładając wypis z rejestru ewidencji gruntów na potwierdzenie, że w dacie 31 grudnia 1998r. działka stanowiła jej własność.
W odwołaniu od decyzji Starosty M. E. i H. S. podkreślili, że na własny koszt dokonali geodezyjnego wydzielenia działki [...] m2 i decyzją z dnia [...] r. Burmistrz Miasta M. zatwierdził podział. Poza tym wskazano, że J. L. przenosząc prawo własności przeniosła także wszelkie prawa z nią związane.
Zaskarżoną decyzją, wydaną z up. Wojewody [...], utrzymano w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż przed dniem nabycia nieruchomości z mocy prawa przez Gminę M. właścicielem jej była J. L. i dlatego to ona uprawniona jest do wystąpienia z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania. Wskazano także na zapisy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. o nr [...] przesądzające status danej działki jako drogi publicznej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach E. i H. S. podtrzymali dotychczasowe zarzuty podkreślając przejście na nowonabywców wszelkich praw i obciążeń dotyczących zbywanej nieruchomości.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi z przyczyn wskazanych w motywach zaskarżonej decyzji.
W trakcie rozprawy pełnomocnik skarżących dodatkowo podniósł kwestię niezasadnego – jego zdaniem - otrzymania przez poprzednią właścicielkę działki dwukrotnej równowartości za grunt, a to z tytułu zapłaty przez skarżących i obecnie w formie odszkodowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając zatem przedmiotową sprawę należało stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) nArt. 73.
1.
ieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Podstawą zaś do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o której mowa wyżej, jest ostateczna decyzja wojewody.
Podkreślić należy, że w obecnym stanie prawnym wspomniana decyzja wojewody może być wydana na wniosek każdego podmiotu, który w wystarczającym stopniu udokumentuje swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu nabycia z mocy prawa gruntu zajętego pod drogę. Kwestia charakteru decyzji wojewody stwierdzającej nabycie własności z mocy prawa była przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego na gruncie ustawy z dnia 10 maja 1990r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. W orzecznictwie Sądu Najwyższego (uchwała z dnia 19 lutego 1991 r. III CZP 3/91 OSNCP 1991/7 poz. 91 i uchwała z dnia 30 grudnia 1992 r. III CZP 157/92 OSNCP 1993/5 poz. 84) ukształtował się pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 29 lipca 1993 r. III CZP 64/93 (OSNCP 1993/12 poz. 209), że jakkolwiek przepis art. 5 ust. 1 tej ustawy wywołuje skutki cywilnoprawne w postaci przejścia prawa własności, które następują z mocy prawa z chwilą wejścia w życie ustawy, to z faktu, iż stwierdzenie nabycia własności należy do wyłącznej kompetencji organu administracji (art. 18 ust. 1) wynika, że do wylegitymowania się przez osobę, która powołuje się na takie nabycie własności nieruchomości, konieczne jest okazanie decyzji. Treść przepisu art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r., nadającego deklaratoryjnej decyzji wojewody, stwierdzającej nabycie własności ex lege, charakter dokumentu stanowiącego podstawę wpisu tego prawa do księgi wieczystej (analogicznie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.), oznacza, że ta decyzja stanowi wyłączny dowód nabycia własności, a powołujący się na spełnienie się skutku nabycia własności z ustawy powinien tym dokumentem fakt ten wykazać.
Dlatego też w rozpatrywanej sprawie okoliczność funkcjonowania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] r. o nr [...] potwierdzającej nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999r. własności działki nr [...] przez Gminę M. przesądza status prawny tej nieruchomości jako zajętej pod drogę publiczną. Jednocześnie w decyzji tej zawarto zapis, że objęta nią nieruchomość stanowiła w dniu 31 grudnia 1998r. własność J. L..
Wskazać również należy, że decyzja wojewody podlegała zaskarżeniu w trybie instancyjnym oraz do Sądu Administracyjnego. Pomimo jej doręczenia zarówno J. L. jak i skarżącym nie zostało od niej wniesione odwołanie i w związku z tym uprawomocniła się ona z dniem [...] r. wywołując określone w niej konsekwencje prawne. Dlatego też argumenty skarżących o późniejszym wydzieleniu na ich wniosek nieruchomości drogowej nie mogą mieć przesądzającego znaczenia dla ustalenia statusu działki nr [...].
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotnym jest także rozważenie czy w ramach umowy zawartej w dniu [...]r. w formie aktu notarialnego Rep A nr [...] strony oprócz przeniesienia prawa własności nieruchomości dokonały także przeniesienia prawa do przedmiotowego odszkodowania. W ocenie składu orzekającego Sądu do takiej cesji wszelkich praw i obowiązków związanych ze sprzedawaną nieruchomością nie doszło. Prawo do odszkodowania określone zarówno w art. 21 Konstytucji RP, jak i sprecyzowane w art. 73 Przepisów wprowadzających jest niewątpliwie prawem związanym z własnością nieruchomości. Strony w umowie postanowiły jednak przenieść na nowonabywców – skarżących - wyłącznie własność nieruchomości położonej w M., składającej się z działek [...],[...],[...] i [...] o łącznej pow. [...] ha, w skład której wchodziła działka drogowa.
Powyższe potwierdzają lakoniczne zapisy zawarte w w/w umowie sprzedaży; zwłaszcza jej § 2. W żadnym z postanowień umowy nie ma bowiem mowy o przeniesieniu jakichkolwiek innych uprawnień niż wykonywania prawa własności, nie ma także odniesienia do norm z kodeksu cywilnego w sprawach nieuregulowanych. Zatem niedopuszczająca i nieuzasadniona byłaby rozszerzająca interpretacja intencji, woli stron zawartej [...]r. umowy sprzedaży.
Na zakończenie należy jeszcze zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym o ustalenie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość, która przeszła na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa, obligatoryjne jest przeprowadzenie rozprawy administracyjnej, o jakiej mowa w art. 118 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Wynika to z treści art. 73 ust. 4 cytowanej na wstępie ustawy w związku z art. 118 ust. 1 i art. 119 ust. 1 pkt 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
W rozpatrywanej sprawie taka rozprawa została przeprowadzona w dniu [...] 2005r. i w jej trakcie J. L. zobowiązała się do zwrotu na rzecz skarżących spornego odszkodowania w wysokości [...] zł za 1m2 gruntu, gdyż taka była cena zakupu nieruchomości. Natomiast różnica pomiędzy oszacowaną kwotą [...]zł/m2 a w/w kwotą zakupu pozostałaby dla niej.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI