II SA/GL 894/22

II SA/Gl 894/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Edyta Kędzierska /przewodniczący sprawozdawca/
Wojciech Gapiński
Symbol z opisem
6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Sygn. powiązane
I OSK 105/23 - Wyrok NSA z 2024-05-08
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 1990
art. 24a ust. 8, 9 i 10
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2022 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Katowicach z dnia 22 kwietnia 2022 r. nr GKII.7221.26.2022 w przedmiocie ustalenia przebiegu granic nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 kwietnia 2022 r. Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpoznaniu odwołania skarżącego J. G. – reprezentowanego przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego - utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia 23 lutego 2022 r. orzekającą o nieuwzględnieniu zarzutów, co do przebiegu granic działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 położonych w obrębie [...] "[...]" miasta J. i nieprzeprowadzeniu procedury ustalenia granic wymienionych działek ewidencyjnych, w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w piśmie z dnia 29 grudnia 2021 r. (wpływ do organu ewidencyjnego 3 stycznia 2022 r.) skarżący - reprezentowany przez radcę prawnego - zgłosił zarzuty do danych ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, sporządzonym w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków, w zakresie przebiegu granic działek ewidencyjnych o numerach 1, 2, 3, 4 i 5 położonych w J., obręb [...] "[...]". W ocenie skarżącego stan udokumentowany w operacie z modernizacji, tj. na mapie ewidencyjnej, jest nieprawidłowy, bowiem granice działek ewidencyjnych zostały przesunięte w kierunku zachodnim. Skarżący wskazał, że treść księgi wieczystej o numerze [...] - prowadzonej przez Sąd Rejonowy w J. - potwierdza zasadność zarzutu dotyczącego nieprawidłowego wykazania przebiegu granic ww. działek na mapie ewidencyjnej wchodzącej w skład operatu opisowo-kartograficznego. Wobec powyższego wniósł o przeprowadzenie procedury ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych o numerach: 1, 2, 3, 4 i 5.
Decyzją z dnia 23 lutego 2022 r. Prezydent Miasta J. orzekł o nieuwzględnieniu zarzutów, co do przebiegu granic działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 położonych w obrębie [...] "[...]" miasta J. i nieprzeprowadzeniu procedury ustalenia granic wymienionych działek, w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego w 2021 r. pod poz. [...].
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla jednostki ewidencyjnej J., w zakresie przebiegu granic działek o nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie wprowadzono żadnych nowych danych, a dotychczasowe informacje w zakresie wykazania w ewidencji przebiegu granic ww. działek ewidencyjnych pozostały bez zmian. Organ dodał, że zgodnie z założeniami projektu unijnego i warunkami technicznymi modernizacji, ustalenia granic odbywały się w oparciu o materiały fotogrametryczne, a nie o bezpośrednie pomiary terenowe. Granice działek nr 1 i 2 nie podlegały ustaleniom z uwagi na brak jednoznacznej identyfikacji szczegółów terenowych w terenie porośniętym w większości drzewami. Pozostałe działki nie podlegały ustaleniom z uwagi na wydane ostateczne decyzje administracyjne zatwierdzające ich przebieg oraz przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operaty geodezyjne.
W wyniku rozpoznania odwołania Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził w zaskarżonej decyzji, że rozstrzygnięcie organu I instancji zostało wydane na podstawie art. 24a ust. 10 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – (dalej Pgik), po przeprowadzeniu modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla jednostki ewidencyjnej J. Przy czym podkreślił, że kompleksowa modernizacja ewidencji gruntów i budynków na obszarze wszystkich obrębów ewidencyjnych jednostki ewidencyjnej Miasta J. przeprowadzona została w ramach projektu pn. "Zwiększenie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej poprzez rozbudowę i modernizację referencyjnych baz danych powiatowych rejestrów publicznych" dofinansowanego ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 dla Działania 2.1 Wsparcie rozwoju cyfrowych usług publicznych, Oś priorytetowa II. Cyfrowe Śląskie. Organ podniósł, że przeprowadzona modernizacja ewidencji gruntów i budynków obejmowała między innymi ustalenie przebiegu granic działek ujawnionych dotychczas w ewidencji, poprzedzone analizą dokumentacji źródłowej znajdującej się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym - dalej pzgik, w tym - w odniesieniu do przedmiotowych działek ewidencyjnych - dokumentacji przyjętej do pzgik opatrzonej identyfikatorem [...] (operat z przyjęcia granic i podziału działek, regulacja stanu prawnego z roku 2007) oraz dokumentacji z rozgraniczenia nieruchomości z roku 2016, opatrzonej identyfikatorem [...].
Następnie organ podniósł, że żądanie skarżącego dotyczy zmiany - wykazanego aktualnie w ewidencji gruntów i budynków - przebiegu granic działek o numerach: 1, 2, 3, 4 i 5 w obrębie [...] "[...]", których jest właścicielem, poprzez ustalenie przebiegu granic tych działek na gruncie. Organ wskazał, że przyjęte założenia w projekcie modernizacji, uzgodnionym przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w roku 2015, a następnie opracowane warunki techniczne do wykonania przedmiotowej modernizacji, determinowały - ze względu na dostępność środków finansowych - wykonanie modernizacji ewidencji z wyłączeniem geodezyjnych pomiarów terenowych. Prace dotyczące przedmiotowej modernizacji oparte były o pomiary fotogrametryczne, które są mniej kosztowne niż pomiary terenowe. Z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, tj. z projektu modernizacji z 2015 r. oraz z warunków technicznych wersja 4 jednoznacznie wynika, że geodezyjne pomiary terenowe były wyłączone z prac modernizacyjnych, a czynności ustalenia przebiegu granic działek w toku modernizacji określono metodami fotogrametrycznymi, wyłącznie w oparciu o model terenu.
W tym zakresie organ podniósł, że z materiałów fotogrametrycznych, wykorzystanych w procesie modernizacji wynika, iż przedmiotowe działki o nr 1, 2 (położone po południowej stronie ulicy [...]) są w dużej części porośnięte drzewami (zalesione) i w związku z brakiem możliwości jednoznacznej identyfikacji szczegółów terenowych na obszarze zalesionym odstąpiono od czynności ustalenia przebiegu granic tych działek. Ponadto wykaz działek zakwalifikowanych do ustalenia przebiegu granic w procesie modernizacji dla całego obrębu [...] "[...]" nie zawiera działek o numerach 1, 2. Organ podkreślił, że pozyskanie danych dotyczących położenia granic wymienionych działek, możliwe jest w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic, co nie było możliwe do zrealizowania w trakcie przedmiotowej modernizacji, ze względu na warunki jej wykonania zawarte w projekcie modernizacji i warunkach technicznych. Stąd też z przyczyn formalno- technicznych dla działek nr 1, 2 w procesie modernizacji nie pozyskano nowych danych dot. przebiegu ich granic. Ponadto wyjaśnił, że północna granica działek nr 1 i 2, wzdłuż ulicy [...] została wykazana w ewidencji gruntów i budynków w wyniku podziału działek nr 6 i 7 (operat pomiarowy z przyjęcia granic i podziału działek, regulacja stanu prawnego - id. [...]).
Natomiast przebieg granic działek ewidencyjnych o nr 3, 4 i 5, położonych po północnej stronie ulicy [...] wykazany jest w ewidencji gruntów i budynków na podstawie znajdującej się w pzgik dokumentacji, powstałej w wyniku przeprowadzonego postępowania rozgraniczeniowego, zatwierdzonego ostateczną decyzją Prezydent Miasta J. z dnia 1 marca 2017r.
Organ podkreślił, że pomimo, iż stan faktyczny użytkowania na gruncie jest odmienny od stanu ujawnionego w ewidencji (granice działek względem budynku mieszkalnego są przesunięte w stronę zachodnią), czynności naprawczych nie można było dokonać w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków z przyczyn formalnych, co zostało wcześniej wyjaśnione.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika – podniósł zarzut naruszenia przez organ § 54 ust. 6 i 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393) obowiązującego w dacie przeprowadzonej modernizacji poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy wprost w zaskarżonej decyzji wskazano że "(...) stan faktyczny użytkowania na gruncie jest odmienny od stanu ujawnionego w ewidencji ( granice działek względem budynku mieszkalnego przesunięte są w stronę zachodnią) (...) " (str. 6 ; 3 akapit), co skutkowało błędnym uznaniem, że czynności naprawczych nie można było dokonać w procesie modernizacji ewidencji skoro organ miał świadomość nieprawidłowości wykonanych zdjęć i pomiarów fotogrametrycznych ze stanem posiadania.
Zarzucił również naruszenie przez organ § 35 pkt 3 i 7 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393) poprzez ich niezastosowanie i ograniczenie źródła danych ewidencyjnych przez Prezydenta Miasta J. wyłącznie do pomiarów fotogrametrycznych, pomimo iż przepis ten wskazywał, że źródłami danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji są: materiały i informacje zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym(l); wyniki pomiarów fotogrametrycznych(2); wyniki terenowych pomiarów geodezyjnych(3); dane zawarte w innych ewidencjach i rejestrach, prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów przez: sądy, organy administracji publicznej oraz państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne(4), dane zawarte w dokumentach udostępnionych przez zainteresowane osoby, organy i jednostki organizacyjne (5); dane zawarte w dokumentacji architektoniczno-budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej (6); wyniki oględzin (7), tym bardziej, że nowe rozporządzenie (rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. poz. 1390 z późn. zm.) w § 29 jako źródła ewidencji wyklucza wyniki pomiarów fotogrametrycznych, a argumentacja organu o niezastosowaniu innych przewidzianych w tym uregulowaniu sposobów pomiarów ograniczonymi środkami finansowymi i treścią projektu unijnego doprowadziło do nie dających się usunąć zmian w prawie własności skarżącego.
Podniósł również zarzut naruszenia § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niezastosowanie i błędne uznanie, że granic działki nie da się ustalić, gdyż działki nr 1 i 2 są w dużej części porośnięte drzewami (zalesione), podczas gdy działka od drogi publicznej ul. [...] aż za zabudowę garażową jest wyraźnie widoczna, teren nie jest zalesiony, a jeżeli Prezydent Miasta J. wykonałby oględziny w terenie, to bez większego problemu dokonałby poprawnej oceny stanu faktycznego ujawniającej rozbieżności pomiędzy pomiarami a stanem posiadania.
Skarżący zarzucił również naruszenie przez organ § 39 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez jego niezastosowanie i nieustalenie granic działek według ostatniego spokojnego stanu posiadania; zaniechanie zbadania znaków i śladów granicznych i nieprzeprowadzenie analizy wszelkich dostępnych dokumentów, zawierających informacje mające znaczenie w tym zakresie, w tym oświadczeń zainteresowanych podmiotów i świadków.
Podniósł również, że organ błędnie uznał, iż projekt unijny wyklucza zastosowanie innych źródeł danych ewidencyjnych poprzez terenowe pomiary geodezyjne czy wyniki oględzin, jeżeli w sprawie istnieją istotne wątpliwości i różnice z faktycznym niezakłóconym sposobem korzystania z nieruchomości.
Zarzucił również naruszenie przez organ art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie podjęcia wszystkich możliwych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, co spowodowało wydanie decyzji naruszającej prawo własności skarżącego wskutek uznania przez organ pierwszeństwa treści projektu unijnego przed unormowaniami Kodeksu postępowania administracyjnego.
Podniósł również zarzut naruszenia prawa własności określonego w art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez wykonanie modernizacji ewidencji gruntów i budynków z naruszeniem obowiązujących przepisów (wskazanych w powyższych zarzutach), zaniechaniem wykonania oględzin nieruchomości oraz zaniechaniem wykonania pomiarów geodezyjnych co spowodowało, że według nowych granic część budynku mieszkalnego wzniesionego w latach 50-tych stanowiącego własność skarżącego, w obecnym stanie stanowi w części własność sąsiada, a przesunięcie granic w istotny sposób uniemożliwiło mu dysponowanie i rozporządzanie nieruchomością.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz o uchylenie decyzji organu I instancji i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał twierdzenia i wnioski, zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uwzględnienie skargi.
Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że dla ustalenia granic na podstawie zdjęć fotogrametrycznych konieczne byłoby, aby widoczne były wszystkie granice kompleksu działek, co do których istnieje problem w zakresie ustalenia przebiegu granic.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż przy wydaniu decyzji organów obydwu instancji nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego ani też ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne i wydanych na jej podstawie przepisów wykonawczych.
Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. orzekającą o nieuwzględnieniu zarzutów, co do przebiegu granic działek nr 1, 2, 3, 4 i 5 położonych w obrębie [...] "[...]" miasta J. i nieprzeprowadzeniu procedury ustalenia granic wymienionych działek ewidencyjnych, w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków.
Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 ze zm., zwanej dalej również p.g.i.k.), każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych.
Natomiast według art. 24a ust. 8 tej ustawy – po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo – kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa.
Z powyższego wynika, że art. 24a ust. 9 p.g.i.k. wprowadza możliwość zgłoszenia zarzutów w określonym w nim terminie, liczonym od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w cytowanym wyżej art. 24a ust. 8 p.g.i.k. Przy czym – jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w sprawie o sygn. akt I OSK 2778/17, który to pogląd podzielił Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę – w przepisie tym chodzi o operat, powstały w toku postępowania mającego na celu modernizację ewidencji. Przepis ten należy wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 p.g.i.k. dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji i ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Takie rozumienie znajduje oparcie także w regulacji dotyczącej składania zastrzeżeń do prowadzonej modernizacji na etapie wyłożenia projektu operatu, która przewiduje możliwość składania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu - ust. 6 omawianego przepisu. Za przedstawionym rozumieniem art. 24a ust. 9 p.g.i.k. przemawia zatem nie tylko dyrektywa językowa ale także systemowa i funkcjonalna. Regulacja postanowień p.g.i.k. nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było, by przy okazji modernizacji ewidencji można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji (wyrok NSA z dnia 16 maja 2018 r. sygn. akt I OSK 2778/17).
Z akt niniejszej sprawy oraz z decyzji organów obydwu instancji wynika, że w ramach przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów i budynków dla jednostki ewidencyjnej J., w zakresie przebiegu granic przedmiotowych działek o nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie wprowadzono żadnych nowych danych, a zatem dotychczasowe informacje w zakresie wykazania w ewidencji przebiegu granic wymienionych działek ewidencyjnych pozostały bez zmian.
Natomiast zarzuty skargi koncentrują się wokół kwestii nieprawidłowego wykazania przebiegu granic wymienionych działek na mapie ewidencyjnej wchodzącej w skład operatu opisowo-kartograficznego.
W związku z tym podkreślenia wymagało, iż w przedmiotowej sprawie nie było kwestionowane, że – jak stwierdził organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji - stan faktyczny użytkowania na gruncie jest odmienny od stanu ujawnionego w ewidencji (granice działek względem budynku mieszkalnego są przesunięte w stronę zachodnią), jednakże – co podkreślił organ - czynności naprawczych nie można było dokonać w procesie modernizacji ewidencji gruntów i budynków z przyczyn formalnych, które zostały obszernie wyjaśnione w decyzji.
Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów skargi podnieść należało, że – przeprowadzając ustalenia granic – w ramach założeń projektu unijnego i warunków technicznych (opisanych w decyzji) – czyli w oparciu o materiały fotogrametryczne, organ nie przeprowadził terenowych pomiarów geodezyjnych. Właśnie w związku z tym, w niektórych częściach objętego modernizacją obrębu "[...]", odstąpiono od ustalania granic z uwagi na to, że z materiałów fotogrametrycznych nie można było jednoznacznie ustalić – w całości - przebiegu granic działek. Konsekwentnie do powyższego organ I instancji podniósł, że północna granica działek o nr 1, 2, wzdłuż ul. [...] została wyznaczona w wyniku podziału działek 7 i 6 pod pas drogowy tej ulicy, zatwierdzonego decyzją Wojewody Śląskiego z dnia 24 lutego 2012 r. (pozostałe granice tych działek nie zmieniły się), a przebieg granic działek 3, 4 i 5 został ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym zakończonym ostateczną decyzją Prezydenta Miasta J. z dnia 1 marca 2017 r.
W konsekwencji tego, granice działek o nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie podlegały ustaleniom podczas przedmiotowej modernizacji ewidencji gruntów i zostały ujawnione w operacie opisowo – kartograficznym bez wprowadzenia jakichkolwiek nowych danych, a zatem dotychczasowe informacje w zakresie wykazania w ewidencji przebiegu granic wymienionych działek ewidencyjnych pozostały bez zmian.
Natomiast – jak już była o tym mowa wyżej - tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 p.g.i.k. ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów – wyłącznie do danych stanowiących zapisy nowe w operacie powstałym dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji.
Jak wskazał NSA w cytowanym wyżej wyroku – regulacja postanowień p.g.i.k. nie daje podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było, by przy okazji modernizacji ewidencji można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji. NSA podkreślił przede wszystkim, że tryb zgłaszania zarzutów przewidziany w art. 24a ust. 9 p.g.i.k. ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych z operatu, stanowiących zapisy nowe.
W podsumowaniu stwierdzić zatem należało, że nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty podniesione w skardze, w tym dotyczące naruszenia wymienionych w niej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i poprzednio obowiązującego rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 393), poprzez ich niezastosowanie i ograniczenie źródła danych ewidencyjnych przez Prezydenta Miasta J. wyłącznie do pomiarów fotogrametrycznych. W tym zakresie podnieść bowiem należało, że zarzuty te mogłyby zostać skutecznie podniesione, gdyby w ogóle jakiekolwiek ustalenia w zakresie danych dotyczących wymienionych wyżej działek ewidencyjnych, zostały poczynione w ramach przedmiotowej modernizacji. To jednak nie miało miejsca – o czym była mowa wyżej.
Z tych samych powodów bezpodstawny był – podniesiony w skardze zarzut -naruszenia prawa własności skarżącego poprzez wykonanie modernizacji ewidencji gruntów i budynków z zaniechaniem wykonania oględzin nieruchomości oraz pomiarów geodezyjnych, co – w ocenie skarżącego - spowodowało, że według nowych granic część budynku mieszkalnego wzniesionego w latach 50-tych stanowiącego własność skarżącego, w obecnym stanie stanowi w części własność sąsiada, a przesunięcie granic w istotny sposób uniemożliwiło mu dysponowanie i rozporządzanie nieruchomością.
Odnosząc się do powyższego zarzutu – ponownie podnieść należało, że granice działek o nr 1, 2, 3, 4 i 5 nie podlegały ustaleniom podczas przedmiotowej modernizacji ewidencji gruntów i zostały ujawnione w operacie opisowo – kartograficznym bez wprowadzenia jakichkolwiek nowych danych, a zatem dotychczasowe informacje w zakresie wykazania w ewidencji przebiegu granic wymienionych działek ewidencyjnych pozostały bez zmian. W wyniku modernizacji nie doszło zatem do żadnego przesunięcia ich granic.
Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja – podobnie jak i decyzja organu I instancji - zostały wydane zgodnie z obowiązującymi w dacie ich wydania, przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisami wykonawczymi (przytoczonymi w zaskarżonej decyzji), a także w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, spełniającego warunki określone m.in. w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.
W tych okolicznościach, brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wydanej na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych w sposób kompletny dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w jej uzasadnieniu (art. 107 § 3 k.p.a.).
W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.