II SA/Gl 893/25

II SA/Gl 893/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-11-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Edyta Kędzierska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 960
art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a,  art. 286
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2025 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] sp. z o.o. w T. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr C.RUT.4701.34.2025 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej zwany również jako organ I instancji) informacją z dnia 29 kwietnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 960 – dalej również jako u.p.w.), w związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym przez Starostę [...] decyzją z dnia 5 listopada 2012 r. nr [...] ustalił Przedsiębiorstwu [...] sp. z o.o. w T. opłatę zmienną za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych, za okres I kwartału 2022 r., w wysokości 7 548 zł. W uzasadnieniu organ wskazał sposób obliczenia opłaty i podniósł, że jej wysokość ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych z urządzeniami do retencjonowania wody o pojemności 10% odpływu rocznego z terenów uszczelnionych, ilości odprowadzanych wód i czasu (jeden kwartał).
Pismem z dnia 12 grudnia 2024 r. wymieniona spółka, zwana dalej skarżącą złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty – między innymi z tytułu opłaty zmiennej za I kwartał 2022 r. W uzasadnieniu wskazała, że decyzją z dnia 5 listopada 2012 r. zostało jej udzielone pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do rowu (Potoku) [...] w km 02+790 jego biegu, istniejącym wylotem, pochodzących ze zlewni ulic Osiedla "[...]" w T.. Następnie zostało wydane pozwolenie wodnoprawne z dnia 19 kwietnia 2023 r. Dodała, że uiszczała należności z tytułu opłat stałych i zmiennych za usługi wodne objęte wymienionymi pozwoleniami wodnoprawnymi, jednakże opłaty te były uiszczane w sposób nieuzasadniony, gdyż rów zwany Potokiem [...] stanowi urządzenie wodne (rów). Podkreśliła, że wniosek taki wynika z treści obydwu pozwoleń wodnoprawnych, a także z pisma organu I instancji z dnia 25 września 2024 r., według którego, wody Potoku (rowu) [...] nie stanowią wód powierzchniowych płynących, wód przybrzeżnych oraz wód przejściowych. Potok nie znajduje się w ewidencji cieków wodnych będących w administracji PGW Wody Polskie i obiekt ten należy uznać za urządzenie wodne – rów, a wody w nim znajdujące się, jako wody w urządzeniu wodnym. Skarżąca przedłożyła również wypisy z rejestru gruntów, według których działka nr [...], na której znajduje się wylot objęty pozwoleniem wodnoprawnym oraz urządzenie wodne – rów zwany Potokiem [...], nie obejmuje użytków w postaci gruntów pod wodami, lecz grunty pod rowami. Skarżąca podniosła, że obowiązek uiszczenia opłaty za usługi wodne dotyczy odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do wód, przepisy prawa nie przewidują obowiązku uiszczania opłat za usługę wodną w postaci odprowadzania wód opadowych i roztopowych do urządzeń wodnych. Dodała, że w przypadku obu decyzji udzielających pozwoleń wodnoprawnych nie wskazano, że wody wprowadzane do Rowu [...] są w dalszej kolejności odprowadzane do wód.
Organ I instancji decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. odmówił stwierdzenia wnioskowanej nadpłaty. W uzasadnieniu wskazał, że zarówno z art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego, jak i z art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a tej ustawy wynika, że usługa wodna w postaci odprowadzania do wód – wód opadowych lub roztopowych jest nierozerwalnie związana z istnieniem otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych albo istnieniem systemów kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Dodał, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym przez systemy kanalizacji deszczowej należy rozumieć zespół urządzeń służących do odprowadzania z danego obszaru wód opadowych i roztopowych, pełniących przy tym funkcję przechwytywania tych wód i dalszego ich odprowadzania do wód. Otwarte systemy kanalizacji deszczowej to urządzenia takie jak np. korytka odwadniające, rynsztoki, rynny, rowy, kanały, systemy odwodnień i profili dróg, chodników oraz innych powierzchni utwardzonych. Organ podniósł, że w zgromadzonej dokumentacji, w tym w treści pozwoleń wodnoprawnych oraz w treści pisma z dnia 25 września 2025 r., na które powołuje się skarżąca - rów (Potok) [...] uznawany jest za urządzenie wodne – rów, który prowadzi wody do rzeki [...], stanowiąc jej prawobrzeżny dopływ, zatem pośredniczy w odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do wód, pełniąc przy tym rolę kanalizacji otwartej. Organ I instancji podniósł, że rzeka [...] jest ujęta w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia [...] r. w sprawie planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] (Dz.U. z [...] r. poz. [...]), figuruje w wykazie jednolitej części wód powierzchniowych JCWP [...] o nazwie "[...] od źródeł do zb. [...]". To do niej, jako do śródlądowych wód płynących, za pomocą rowu (Potoku) [...] odprowadzane są wody opadowe lub roztopowe objęte opłatą zmienną. Organ podkreślił, że taki sposób funkcjonowania rowu (Potoku) [...], jako dopływu rzeki [...], potwierdziła również skarżąca w operatach wodnoprawnych przedłożonych do wniosków o udzielenie wymienionych pozwoleń wodnoprawnych w rozdziale "Charakterystyka odbiornika objętego pozwoleniem wodnoprawnym".
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła zarzut naruszenia przy jej wydaniu art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.w. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że opłata za usługę wodną za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, jest należna także z tytułu odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do Rowu (Potoku) [...] będącego urządzeniem wodnym – rowem otwartym. Zarzuciła również naruszenie przez organ art. 16 pkt 65 lit. a Prawa wodnego poprzez niezastosowanie literalnego brzmienia przepisu, który wyraźnie stanowi, że rowy stanowią urządzenia wodne, a nie wody.
W związku z tymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji i wydanie rozstrzygnięcia poprzez stwierdzenie nadpłaty z tytułu opłaty zmiennej za wyżej wymieniony okres.
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w G. (dalej zwany organem odwoławczym lub Dyrektorem RZGW) w wyniku rozpoznania odwołania strony skarżącej, decyzją z dnia 28 kwietnia 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca wraz z wnioskiem o pozwolenie wodnoprawne przedłożyła operat wodnoprawny z 2012 r., z którego wynika, iż bezpośrednim odbiornikiem wód deszczowych odprowadzanych z terenu Osiedla "[...]" istniejącym wylotem przy ul. [...] jest Potok [...], który został zdefiniowany jako prawobrzeżny dopływ [...]. Ponadto organ odwoławczy podniósł, że rów ten, będący urządzeniem wodnym, prowadzi wody do rzeki [...], a zatem pośredniczy w odprowadzaniu wód opadowych do rzeki, pełniąc rolę otwartej kanalizacji. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do takiego rowu w praktyce oznacza odprowadzanie ich do wód powierzchniowych. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że rów (Potok) [...] pełni rolę otwartego systemu kanalizacji deszczowej, do którego odprowadzane są wody opadowe i roztopowe z Osiedla [...] w T.. Przedstawił również rozumienie pojęcia system kanalizacji otwartej lub zamkniętej i stwierdził, że rów może pełnić zarówno rolę części składowej "otwartego systemu kanalizacji deszczowej", jak też może pełnić rolę urządzenia wodnego, do którego odprowadzana jest woda ujęta wcześniej w otwartym systemie kanalizacji deszczowej. Ponadto podniósł, że skarżąca pominęła okoliczność, iż zarówno art. 35 ust. 3 pkt 7 Prawa wodnego, jak i art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a tej ustawy, odnoszą się do wprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Wprowadzanie wód opadowych i roztopowych odbywa się więc przy zastosowaniu otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służącej do odprowadzania opadów atmosferycznych.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji, skarżąca zarzuciła naruszenie przy jej wydaniu:
1) art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.w. poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że opłata za usługę wodną za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, jest należna także z tytułu odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do Rowu (Potoku) [...], będącego urządzeniem wodnym - rowem otwartym;
2) art. 16 pkt 65) lit. a u.p.w. poprzez pominięcie literalnego brzmienia przepisu, który wyraźnie stanowi, że rowy stanowią urządzenia wodne, a nie wody;
3) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej również jako K.p.a.) poprzez brak wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, powodujący w konsekwencji sprzeczność ustaleń organu II instancji ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności w zakresie stosowania przez organ II instancji dowolnej i stosowanej zamiennie kwalifikacji Potoku [...] jako "cieku naturalnego", "urządzenia wodnego" oraz "otwartego systemu kanalizacji deszczowej";
4) art. 7a § 1 K.p.a. poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści normy prawnej objętej art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a u.p.w. na niekorzyść skarżącej.
W związku z powyższymi zarzutami wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zobowiązanie organu do wydania w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, decyzji stwierdzającej nadpłatę z tytułu opłaty zmiennej za wyżej wymieniony okres i o zasądzenie na jej rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu skarżąca zawarła obszerną argumentację na poparcie powyższych zarzutów, podkreślając, że niewątpliwy jest charakter Potoku [...] jako "urządzenia wodnego". Podniosła, że z obu pozwoleń wodnoprawnych wynika wprost, że wody opadowe i roztopowe są odprowadzane do urządzenia wodnego – rowu zwanego Potokiem [...]. Wskazała, że Potok [...] jest potoczną nazwą urządzenia wodnego - rowu, co znajduje potwierdzenie w decyzjach z 2012 r. oraz z 2023 r. Przedstawiła twierdzenia, według których Potok nie może być uznany za element systemu otwartej kanalizacji deszczowej. Ponadto zawarła w skardze argumentację sprowadzającą się do tego, że nieuzasadnione jest twierdzenie organu II instancji, iż odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wymienionego rowu w praktyce oznacza odprowadzanie ich do wód powierzchniowych, gdyż w obu operatach wodnoprawnych zasięg zamierzonego korzystania z wód został wyraźnie zaznaczony i nie obejmuje on ujścia Potoku [...] do rzeki [...]. Podkreśliła, że w decyzjach obejmujących pozwolenia wodnoprawne z 2012 r. oraz 2023 r. nie ma mowy o odprowadzaniu wody opadowej lub roztopowej do wód za pośrednictwem rowu – Potoku [...]. W pozwoleniach tych nie określono, że odbiornikiem deszczówki jest rzeka [...] i brak jest również uzupełniającego wskazania, że Potok [...] pełni wyłącznie rolę pośrednią, doprowadzając wody opadowe lub roztopowe do rzeki. Wręcz przeciwnie, w tych pozwoleniach wodnoprawnych jednoznacznie i bezspornie wskazano, że odbiornikiem wód opadowych oraz roztopowych jest wyłącznie Potok [...].
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie z dnia 16 września 2025 r. skarżąca – odnosząc się do odpowiedzi na skargę – podniosła, że Potok [...] w pozwoleniu wodnoprawnym z 2012 r. nie został określony jako ciek wodny. Wskazała, że w decyzji z 2012 r. pojawia się takie sformułowanie, ale wyłącznie w kontekście pkt I ppkt 1 decyzji, tj. wprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód cieku [...]. Rów [...] nie został określony jako ciek wodny, jak również nie ma w tej decyzji mowy o pośredniczeniu w odprowadzaniu wód opadowych i roztopowych do rzeki [...]. Ponadto, w decyzji z 2023 r. Potok [...] jest konsekwentnie określany jako urządzenie wodne. Następnie skarżąca zawarła stwierdzenia sprowadzające się do tego, że pozwolenie wodnoprawne stanowi podstawę do określenia opłaty za usługi wodne, a nie operat wodnoprawny. Dodała również, że organ I instancji zaprzestał naliczania wobec niej opłaty za usługę wodną polegającą na wprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych do Potoku [...] wskazanym w pozwoleniu wodnoprawnym wylotem za kwartały III i IV 2023 r. - jeszcze przed przeniesieniem w 2024 r. pozwolenia wodnoprawnego na Gminę T..
Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymał skargę. Podkreślił, że Potok [...] nie jest ciekiem wodnym lecz urządzeniem wodnym – rowem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. określa, jakie naruszenia prawa stanowią podstawę uwzględnienia skargi.
W niniejszej sprawie nie wystąpiły podstawy do uwzględnienia skargi, z przyczyn wskazanych niżej.
Na wstępie podkreślenia wymagało, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącej z dnia 12 grudnia 2024 r. o stwierdzenie nadpłaty – m.in. z tytułu opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych i roztopowych, za okres I kwartału 2022 r., ustalonej informacją z dnia 29 kwietnia 2022 r., wydaną na podstawie art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2025 r. poz. 960 – dalej również jako u.p.w.), w związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym skarżącej przez Starostę [...] decyzją z dnia 5 listopada 2012 r. nr [...] Jako podstawę prawną wniosku skarżąca wskazała przepis art. 75 § 1 oraz art. 76 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 2383 ze zm.) w zw. z art. 300 ust. 1 i 1a ustawy Prawo wodne.
Istota argumentacji skarżącej sprowadzała się do tego, że z pozwolenia wodnoprawnego wynika, iż wody opadowe i roztopowe są odprowadzane do urządzenia wodnego – rowu zwanego Potokiem [...] i nie ma mowy w pozwoleniu wodnoprawnym o odprowadzaniu wody opadowej lub roztopowej do wód za pośrednictwem rowu – Potoku [...].
W związku z tym podkreślenia wymagało, że w końcowej części decyzji zawierającej przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne – wydanej na podstawie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (ówczesny tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 145) - Starosta [...] wskazał, iż określając w pkt V decyzji, termin ważności pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków, wziął pod uwagę wniosek oraz przepis art. 127 ust. 3 Prawa wodnego, według którego - pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie do wód lub do ziemi wydaje się na okres nie dłuższy niż 10 lat. Z powyższego wynika, że obydwa pozwolenia wodnoprawne, objęte zakresem regulacji pkt V decyzji – zarówno dotyczące wprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód cieku [...] (pkt I ppkt 1 decyzji), jak i do rowu (Potoku) [...] (pkt I ppkt 2) są pozwoleniami na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych do wód. Zostało to wprost określone w ostatnim akapicie wymienionej decyzji z dnia 5 listopada 2012 r. Okoliczność, że w pkt I ppkt 2 decyzji – jak podniesiono w skardze - nie ma mowy o odprowadzaniu wody opadowej lub roztopowej do wód za pośrednictwem wymienionego rowu, nie uzasadnia twierdzenia, że przedmiotowa opłata za usługę wodną jest nienależna. Skarżąca wyciąga zbyt daleko idące wnioski ze wskazanego niedoprecyzowania, bowiem z samej treści cytowanego fragmentu końcowej części decyzji wynika, że przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne - zawarte w pkt I ppkt 2 decyzji - dotyczy wprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód. W treści zaś operatu wodnoprawnego okoliczność ta jest jasno określona, gdyż wskazano w nim, że "bezpośrednim odbiornikiem wód deszczowych odprowadzanych z terenu osiedla [...], istniejącym wylotem przy ul. [...] jest Potok [...]. Wody deszczowe wpadają do rowu będącego początkiem Potoku [...] (otwartego rowu). Wylot kanalizacji w km 02+790 daje początek zlewni Potoku. Potok [...] stanowi prawobrzeżny dopływ [...]". Natomiast pominięcie w pkt I ppkt 2 decyzji, omawianego sprecyzowania – dotyczącego odprowadzania wód opadowych i roztopowych do wód za pośrednictwem wymienionego rowu, nie spowodowało wątpliwości co do treści tej decyzji, o czym świadczy fakt, że strona nie złożyła wniosku o jej uzupełnienie w trybie art. 111 § 1 K.p.a. Następnie skarżąca nie kwestionowała obowiązku uiszczenia opłaty za przedmiotową usługę wodną, określonego w informacji, poprzez nieuiszczenie opłaty lub wniesienie reklamacji, a wręcz przeciwnie – przez cały okres obowiązywania przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego uiszczała opłatę zmienną, ustaloną w informacjach wydanych w związku z tym pozwoleniem.
W niniejszej sprawie nie było kwestionowane, że w wymienionym okresie skarżąca odprowadzała wody roztopowe i opadowe ujęte w system kanalizacji deszczowej do Potoku [...], który uchodzi do rzeki [...], a więc w konsekwencji - że Potok ten pośredniczy we wprowadzaniu wód roztopowych i opadowych do wód rzeki [...]. Natomiast według art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa wodnego, opłaty za usługi wodne uiszcza się za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Wszystkie warunki zastosowania tego przepisu zostały zatem spełnione w niniejszych okolicznościach sprawy.
Przepis art. 286 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa wodnego zobowiązuje bowiem do wnoszenia opłaty niezależnie od tego, czy wody opadowe i roztopowe wprowadzane są do wód w sposób bezpośredni (np. wprost do rzeki), czy pośredni (np. poprzez rów). Kluczowe znaczenie ma to, czy finalnie wody opadowe lub roztopowe zostały wprowadzone do wód. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie kwestionowała tego, że wprowadzane przez nią wody opadowe i roztopowe – za pośrednictwem rowu – są prowadzone do rzeki [...], a więc odprowadzane są do wód. Okoliczności te zostały również wskazane w treści operatu wodnoprawnego, przedłożonego przez nią wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, o czym była mowa wyżej.
Nie zasługiwał zatem na uwzględnienie zawarty w skardze zarzut naruszenia przy wydaniu zaskarżonej decyzji, przepisów prawa materialnego, tj. art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a i art. 16 pkt 65 lit. a Prawa wodnego. Skarżąca zasadnie wywodziła, że rowy stanowią urządzenia wodne oraz że przedmiotowy Potok [...] jest rowem, jednakże wyciągnęła błędny wniosek w zakresie wykładni i zastosowania art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa wodnego w okolicznościach stwierdzonych w niniejszej sprawie.
Bezpodstawny był również zawarty w skardze zarzut dotyczący naruszenia w niniejszej sprawie przepisów postępowania, w tym art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 7a § 1 K.p.a. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, zostały wydane w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w szczególności spełniającego warunki określone w wymienionych w skardze przepisach. W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem decyzji organów obydwu instancji, wydanych na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych w sposób kompletny dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w ich uzasadnieniu, jak tego wymaga art. 107 § 3 K.p.a.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.