II SA/Gl 826/04

II SA/Gl 826/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Elżbieta Kaznowska
Ewa Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Kaznowska, WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant stażysta Ewa Pasiek, po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...] roku odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] roku nr [...], powołując się na art. 158 § 1 kpa i art. 156 § 1 pkt 2 kpa. W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. G., od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającej ustalenia – na wniosek J. G. – warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego i szczelnego zbiornika na ścieki na działce nr A w K., w oparciu o art. 138 § 2 została uchylona decyzja organu I instancji, a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.
Żądanie stwierdzenia nieważności decyzji SKO z [...] r. J. G. oparł na art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
W ocenie Kolegium decyzja z dnia [...] r. nie jest dotknięta wadami wskazanymi w tym przepisie. W szczególności posiada ona podstawę prawną w art. 138 § 2 kpa, została wydana przez właściwy organ, sprawa została rozstrzygnięta po raz pierwszy, decyzja została skierowana do osób będących stronami w sprawie, była wykonalna w dniu jej wydania, a jej wykonanie nie wywołałoby czynu zagrożonego karą. W związku z tym zdaniem Kolegium brak było podstaw do stwierdzenia nieważności tej decyzji, co skutkowało odmową stwierdzenia nieważności.
J. G. pismem sporządzonym w dniu [...] r., złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc, iż z wydanej decyzji jest niezadowolony.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 pkt 1 i art. 127 § 3 kpa, utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] r.
W motywach wskazano na wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] r. podkreślając, iż wnioskodawca nie wskazał w nim na żadne nowe okoliczności, które miałyby wpływ na podjęcie odmiennego rozstrzygnięcia. W zakresie merytorycznym organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko co do braku podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji SKO z dnia [...] r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. G. zarzucił, że decyzja jest "bezzasadna", sprzeczna z kpa i niekonsekwentna bowiem SKO postanowieniem z dnia [...] r. (w następstwie zażalenia na bezczynność) zobowiązało Wójta Gminy K. do załatwienia wniosku skarżącego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonych do niego aktów i czynności, a więc i decyzji pod względem zgodności z prawem, przy czym w trakcie jej sprawowania nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.).
Zaskarżona decyzja została wydana na skutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy mają odpowiednio zastosowanie przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 § 3 kpa), a więc wniosek ten wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie do organu, który wydał decyzję (art. 129 § 1 i § 2 kpa). Organ odwoławczy, w tym przypadku SKO, zgodnie z art. 134 kpa przed merytorycznym rozpatrzeniem wniosku, jest zobowiązane do zbadania czy wniosek został wniesiony z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Uchybienie ustawowego terminu do jego wniesienia powoduje bezskuteczność wniosku, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie wniosku wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) bowiem oznacza weryfikację w trybie odwoławczym decyzji ostatecznej korzystającej z ochrony trwałości (art. 16 § 1 kpa).
Z akt administracyjnych wynika, że decyzja SKO z dnia [...] r. została doręczona J. G. w dniu [...] r. (dowód doręczenia). Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenia sprawy upływał więc [...] r. (czwartek).
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, noszący datę sporządzenia [...] roku wpłynął do Kancelarii Ogólnej SKO w dniu [...] r. W aktach sprawy brak koperty w której wniosek ten mógł być nadany w urzędzie pocztowym, a na prezentacie Kancelarii Ogólnej SKO adnotacji co do ewentualnego osobistego złożenia wniosku.
W tej sytuacji nie istnieje możliwość ustalenia czy wniosek został złożony z zachowaniem terminu z art. 129 § 2 kpa. Uniemożliwia to Sądowi wykluczenie naruszenia w sprawie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 litera c ustawy p.p.s.a. przesądza o konieczności uchylenia zaskarżonej decyzji.
W postępowaniu ponownym organ orzekający w pierwszym rzędzie ustali czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w ustawowym terminie i w zależności od tego ustalenia podejmie rozstrzygnięcie przewidziane w art. 134 kpa lub 138 kpa.
Z uwagi na uwzględnienie skargi w oparciu o art. 152 p.p.s.a. w wyroku określono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, aż do uprawomocnienia się wyroku.