III SA/Gl 747/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2022-11-07
NSAAdministracyjneŚredniawsa
wystąpienie pokontrolnedotacje oświatowewłaściwość sądu administracyjnegoniedopuszczalność skargiPrawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymikontrola administracjijednostki samorządu terytorialnegoszkoły niepubliczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę spółki na wystąpienie pokontrolne Prezydenta Miasta, uznając je za akt niepodlegający kognicji sądu administracyjnego.

Spółka złożyła skargę na wystąpienie pokontrolne Prezydenta Miasta dotyczące wykorzystania dotacji oświatowej. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, argumentując brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd uznał, że wystąpienie pokontrolne nie jest aktem administracyjnym podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a jedynie czynnością procesową informującą o wynikach kontroli. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.

Spółka C Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wystąpienie pokontrolne Prezydenta Miasta C., dotyczące kontroli prawidłowości naliczenia i wykorzystania dotacji na prowadzenie szkół w 2017 roku. Skarżąca zarzuciła błędną wykładnię przepisów ustawy o systemie oświaty. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd, rozpoznając sprawę na niejawne posiedzenie, uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę nad aktami i czynnościami wymienionymi w tym przepisie, a wystąpienie pokontrolne nie mieści się w katalogu aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego. Wskazano, że wystąpienie pokontrolne nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, nie nakłada obowiązków i nie kształtuje sytuacji prawnej strony w sposób władczy. Dopiero ewentualna decyzja administracyjna o zwrocie dotacji mogłaby być przedmiotem kontroli sądowej. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skarga została odrzucona.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wystąpienie pokontrolne nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to decyzja administracyjna ani postanowienie, nie nakłada władczych obowiązków i nie kształtuje sytuacji prawnej strony.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że zakres właściwości sądów administracyjnych jest katalogiem zamkniętym. Wystąpienie pokontrolne, będące wynikiem kontroli, nie jest aktem władczym, a jedynie informuje o ustaleniach i wnioskach. Dopiero decyzja administracyjna o zwrocie dotacji mogłaby być przedmiotem kontroli sądowej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (8)

Główne

P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

P.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 4

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres właściwości sądów administracyjnych obejmuje inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach określonych postępowań.

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 58 § § 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.s.o. art. 90 § ust. 3d i 3

Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

Przepisy dotyczące podstawy naliczenia i przekazania dotacji na prowadzenie szkół.

Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych art. 36 § ust. 1 i 2

Podstawa prawna do kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji.

u.f.p. art. 252

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

Obowiązek zwrotu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem.

u.f.p. art. 169 § ust. 6

Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych

Obowiązek zwrotu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Przepisy dotyczące wydawania decyzji administracyjnych.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wystąpienie pokontrolne nie jest aktem podlegającym kognicji sądu administracyjnego, gdyż nie jest decyzją ani postanowieniem, nie nakłada władczych obowiązków i nie kształtuje sytuacji prawnej strony.

Odrzucone argumenty

Skarga na wystąpienie pokontrolne jako czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Godne uwagi sformułowania

wystąpienie pokontrolne nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego, ani też nie jest aktem władczej ingerencji w sferę działania kontrolowanej jednostki Dopiero decyzje administracyjne o zwrocie nienależnie pobranej dotacji lub dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem mogą być przedmiotem kontroli sądowej.

Skład orzekający

Piotr Pyszny

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ugruntowanie stanowiska, że wystąpienia pokontrolne nie podlegają kognicji sądów administracyjnych, a jedynie decyzje administracyjne wydane na ich podstawie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju czynności (wystąpienie pokontrolne) i nie wyłącza kontroli sądowej nad decyzjami wydawanymi w dalszym toku postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej dotyczącej właściwości sądów administracyjnych, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Czy wystąpienie pokontrolne można zaskarżyć do sądu? WSA odpowiada.

Sektor

edukacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Gl 747/22 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-11-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Piotr Pyszny /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Piotr Pyszny po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C Sp. z o.o. w L. na czynność Prezydenta Miasta C. w przedmiocie wystąpienia pokontrolnego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 września 2022 r. C
Sp. z o.o. w L. (dalej jako spółka lub skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na czynność Prezydenta Miasta C. w postaci wystąpienia pokontrolnego.
Wystąpienie pokontrolne dotyczyło kontroli, której przedmiotem było sprawdzenie stanu faktycznego liczby słuchaczy będącej podstawą naliczenia i przekazania dotacji na prowadzenie szkół C w roku 2017 oraz wykorzystania i rozliczenia dotacji przyznanej z budżetu Miasta C. na cele oświatowe.
Strona oparła skargę na zarzucie naruszenia przepisu art. 90 ust. 3d oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity w Dz. U. z 2021 r., poz. 1327 ze zm.), poprzez błędną wykładnię tego przepisu i uznanie, że dotacja w okresie od dnia 1 stycznia 2017 r. do dnia 31 grudnia 2017 r. była wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta C. wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwość sądu administracyjnego w tej sprawie – ewentualnie o oddalenie skargi wobec jej bezzasadności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Rozpatrywana skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny zasadności skargi Sąd zobligowany jest ustalić, czy sprawa będąca przedmiotem skargi należy do właściwości sądu administracyjnego w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej w skrócie, jako: "P.p.s.a."). Na podstawie tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres tej właściwości reguluje art. 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg (katalog zawarty w § 2) na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).
Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. W konsekwencji sprawy dotyczące aktów lub czynności w nim niewymienionych nie są objęte właściwością sądu administracyjnego, zatem zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skargi w tym przedmiocie podlegają odrzuceniu.
Mając na uwadze treść samej skargi oraz czynność, której skarga dotyczy należy zbadać, czy zaskarżona czynność mieści się w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Przepis ten obejmuje inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że akty lub czynności, o których mowa w tym przepisie, stanowią te, które: po pierwsze, w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzjami ani postanowieniami; po drugie, mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; po trzecie, podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw wiedzy organu wykonującego administrację publiczną; po czwarte, są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się – między innymi – jednostronnością działania; po piąte, są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por.: B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18-19).
Co istotne, akty lub czynności, w stosunku do których właściwość sądów administracyjnych formułuje art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., podejmowane są poza postępowaniem jurysdykcyjnym z właściwą mu formą decyzji lub postanowienia.
W konsekwencji odpowiadają one raczej formule wykonywania prawa niż jego stosowania, a zatem urzeczywistniają dyspozycję normy prawnej kreującej już konkretny (tj. istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por.: Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350-351).
W niniejszej sprawie podstawą prawną do przeprowadzenia kontroli był przepis art. 90 ust. 3e i 3f ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2016 r., poz. 1943 ze zm., w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2018 r., obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 2203), który stanowił, że "organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1a-3b, mogą kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji przyznanych szkołom, przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego i placówkom z budżetów tych jednostek (ust. 3e). Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli przez organy, o których mowa w ust. 3e, mają prawo wstępu do szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek oraz wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji organizacyjnej, finansowej i dokumentacji przebiegu nauczania, a w przypadku szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a - dodatkowo wglądu do list obecności, o których mowa w ust. 3, oraz ich weryfikacji (ust. 3f). Z przepisu tego wynika zatem jedynie możliwość dokonania kontroli oraz jego zakres w podmiocie, któremu udzielono dotacji. Jednocześnie z uwagi na wejście w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2203) podstawą do wydania przedmiotowego wyniku kontroli stał się przepis art. 36 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowiący, iż organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, może kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji udzielonych zgodnie z art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32 (§ 1). Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo wstępu do przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji organizacyjnej, finansowej i dokumentacji przebiegu nauczania w związku z przekazaną dotacją, a w przypadku szkół, o których mowa w art. 26 ust. 2- także do wglądu do list obecności, o których mowa w art. 26 ust. 3, oraz ich weryfikacji (§ 2).
Z powyższych przepisów nie wynika natomiast, by wystąpienie pokontrolne było aktem administracyjnym, którym nakłada się określony indywidualny obowiązek. Należy również zauważyć, że obowiązek zwrotu dotacji pobranej niezgodnie z jej przeznaczeniem wynika z treści art. 252 w zw. z art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1634) na podstawie decyzji administracyjnej wydanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735).
Podkreślić należy, że organowi udzielającemu dotacji przysługuje prawo do kontroli realizacji zadania, na które została udzielona dotacja. Tryb kontroli w tej sprawie określa uchwała nr [...] Rady Miasta C. z dnia 28 lutego 2019 r. w sprawie określenia trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu miasta dla niesamorządowych publicznych szkół oraz niepublicznych jednostek oświatowych prowadzonych przez osoby fizyczne oraz osoby prawne inne niż jednostka samorządu terytorialnego funkcjonujących na terenie Miasta C. oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania (Dz. Urz. Woj. [...]).
Zgodnie z powołana powyżej uchwałą z przeprowadzenia kontroli sporządza się protokół kontroli (§ 6 ust. 7 cytowanej), do którego podmiot kontrolowany może w terminie 7 dni złożyć pisemne wyjaśnienia i zastrzeżenia co do zawartych w protokole ustaleń i wniosków (§ 6 ust. 8 ww. uchwały). Kontrolujący sporządza kierowane do kontrolowanego wystąpienie pokontrolne zawierające elementy wskazane w § 6 ust. 11 ww. uchwały. Kontrolowany, do którego zostało skierowane wystąpienie pokontrolne jest zobowiązany, w terminie 15 dni od otrzymania wystąpienia pokontrolnego, zawiadomić osobę podpisującą wystąpienie pokontrolne o sposobie realizacji zaleceń pokontrolnych (§ 6 ust. 12 ww. uchwały).
W niniejszej sprawie organ kontroli w dokumencie stanowiącym wystąpienie pokontrolne nie nałożył na skarżącą w sposób władczy żadnych obowiązków. Analiza zaskarżonego dokumentu stanowiącego wynik (protokół) kontroli wskazuje, że nie ukształtował on sytuacji prawnej skarżącej. Przedmiotowe wystąpienie pokontrolne, jak trafnie wskazał organ, nie stanowi podstawy do dochodzenia należności w nim wskazanej, ani też tytułu wykonawczego związanego z sankcjonowanym dochodzeniem roszczenia. Organ podkreślił, że wystąpienie pokontrolne zawiera ustalenia dotyczące określonego stanu faktycznego oraz wnioski zmierzające do wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości – co samo w sobie nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego, ani też nie jest aktem władczej ingerencji w sferę działania kontrolowanej jednostki.
Organ podkreślił również w odpowiedzi na skargę, że z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół kontroli, do którego podmiot kontrolowany może w terminie siedmiu dni złożyć pisemne wyjaśnienia i zastrzeżenia co do zawartych w protokole ustaleń i wniosków.
Jeżeli zaś prowadzone przez organ postępowanie doprowadziłoby na dalszym etapie do wydania decyzji administracyjnych o zwrocie nienależnie pobranej dotacji lub dotacji wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem, to dopiero te (i tylko te) decyzje mogą być przedmiotem kontroli sądowej na mocy art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznając skargę za niedopuszczalną, odrzucił ją, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI