II SA/Gl 80/06

II SA/Gl 80/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-11-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Iwona Bogucka /sprawozdawca/
Łucja Franiczek /przewodniczący/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Protokolant Maciej Ćwiertniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...], 2) orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; 3) zasądza od Wojewody Ś. na rzecz skarżącego kwotę [...] (słownie:[...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] Gmina B., reprezentowana przez pełnomocnika, zwróciła się do Prezydenta Miasta C., jako organu wyznaczonego do rozpoznania sprawy, o udzielenie pozwolenia na budowę hali sportowej wielofunkcyjnej wraz z przyłączami i uzbrojeniem terenu, parkingami towarzyszącymi, zagospodarowaniem terenu (dojazdy, mała architektura, ogrodzenia) i uporządkowaniem terenów zielonych oraz samodzielnego zespołu parkingów w B., przy ul. K., na działkach:[...]
Do wniosku dołączono oświadczenie o prawie dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, wskazujące iż wynika ono z własności, na dowód czego dołączono wypisy z ewidencji gruntów.
Pismem z dnia [...] Prezydent C. wezwał do uzupełnienia złożonej dokumentacji. W oświadczeniu o prawie dysponowania nieruchomościami zalecił podanie właściciela i daty wniosku, dla działek nie będących własnością gminy dostarczenie oświadczenia ze wskazaniem dokumentu potwierdzającego prawo do dysponowania działkami: [...]. Zażądał wyjaśnienia, czy dla działek [...],[...],[...],[...]wymagane jest wyłączenie z produkcji rolnej, przedłożenia uzgodnienia projektów drogowych z zarządcami dróg, projektu uzgodnienia inwestycji z PKP PLK S.A. Wskazał na konieczność opatrzenia oświadczenia projektanta jego podpisem i pieczęcią oraz wskazania, czy inwestor ustosunkował się do zastrzeżeń stron wniesionych w postępowaniu o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, a także uzupełnienia projektu budowlanego tom III o oryginalne podpisy i pieczątki, wykazania uprawnień budowlanych A. S. i R. F. oraz podania informacji dotyczących składowania mas ziemnych.
O usunięciu wskazanych braków inwestor poinformował pismem z dnia [...] dołączając na tę okoliczność dokumenty. W szczególności podano, że zastrzeżenia stron zgłaszane w toku postępowania o ustalenie lokalizacji celu publicznego zostały uwzględnione w projekcie. Większość parkingów została zlokalizowana po południowej stronie ul. K., jak najdalej od ogródków działkowych, zagwarantowano także możliwość dojazdu do ogródków z głównego wjazdu na teren hali, natomiast nieliczne parkingi etapu drugiego zlokalizowane wzdłuż terenów działkowych są oddzielone pasem niezagospodarowanego terenu (działka nr [...]). Jak wynika z akt sprawy, działka ta stanowi własność skarżącego A. M.
Pismem z dnia [...] Prezydent Miasta zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej hali. W reakcji na to zawiadomienie A. M. wniósł o dostarczenie mu kserokopii decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, mapy własnościowej oraz pisma Wydziału Ochrony Środowiska z dnia [...]. W piśmie tym organ ochrony środowiska nie wniósł uwag do przedłożonego mu projektu budowlanego. Podał nadto, że na etapie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego nie stwierdzono obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (decyzja Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr[...] ), w związku z czym nie stwierdzono obowiązku sporządzenia takiego raportu w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Żądane dokumenty zostały skarżącemu dostarczone.
W następnej kolejności A. M. zawnioskował o natychmiastowe wstrzymanie postępowania w sprawie. Podniósł, że jego działka nr [...]graniczy z tą częścią terenu inwestycji, na której ma być zlokalizowany parking. Jego działka w konsekwencji utraci swój rolniczy charakter, a w razie przekwalifikowani na działkę budowlaną nie będzie atrakcyjna. Zrzucił, że nie otrzymał decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i zanegował stanowisko organu ochrony o zbędności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko. Stwierdził, że w zaistniałej sytuacji jedynym rozwiązaniem jest wykup jego działki przez inwestora.
Gmina B. poinformowała Prezydenta Miasta C., że w postępowaniu o ustalenie lokalizacji celu publicznego pisemnie o wszczęciu postępowania zostali poinformowani właściciele oraz użytkownicy wieczyści nieruchomości, na których planowana jest inwestycja, zaś pozostałe strony poinformowano w drodze obwieszczenia oraz ogłoszenia w serwisie internetowym.
Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta C. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Charakteryzując parametry techniczne organ I instancji wskazał, że inwestycja jest podzielona na etapy. Etap I zadanie 1 to hala sportowa z otoczeniem, parking na 155 samochodów osobowych i 9 autobusów, włączenie do ul. K. i budowa przyłączy. Etap I zadanie 2 to zespół parkingów na 276 samochodów osobowych, 11 autobusów oraz włączenie do ul. K.. Etap II to błonia – tereny rekreacyjne z budynkiem gospodarczym oraz parking na 85 samochodów osobowych. Etap III to uporządkowanie zieleni naturalnej. W uzasadnieniu wyjaśniono, że inwestor złożył kompletny projekt, wykonany przez uprawnionych projektantów. Inwestycja jest zgodna z decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] nr [...]o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W decyzji tej nie stwierdzono obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. W toku postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę, w związku z art. 51 ust. 6 ustawy z dnia 24 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2006 r., nr 129, poz. 902 ze zm.), obowiązku takiego nie nałożono. Oceniono, że zastrzeżenia i argumenty skarżącego nie mogą uzasadnić odmowy udzielenia pozwolenia na budowę.
W złożonym odwołaniu z dnia [...] A. M. nie zgodził się z opinią, że inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, albowiem jego działka graniczy z terenem, na którym ma być parking. Stanowi to zagrożenie szkodliwymi substancjami i skutkować będzie skażeniem gleby i powietrza. W konsekwencji jego działka będzie musiała być wycofana z produkcji rolniczej.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Wojewoda Ś. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie jest uzasadnione ani ze względu na obowiązujący stan prawny, ani ze względu na dokumentację sprawy stanowisko skarżącego dotyczące konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Z rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowanie przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 257, poz. 2573) nie wynika taki obowiązek dla przedmiotowej inwestycji. Z tego też względu nie można uznać zarzutu, że inwestycja będzie negatywnie oddziaływała na nieruchomość skarżącego. Oceniono, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w okresie ważności decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego, a złożony projekt spełnia wymagania z art. 35 prawa budowlanego pod względem zgodności z tą decyzją, przepisami o ochronie środowiska, przepisami techniczno-budowlanymi oraz kompletności wymaganych uzgodnień, opinii i pozwoleń.
W skardze do sądu administracyjnego A. M. zwrócił się o uchylenie decyzji organu odwoławczego. Podniósł, że lokalizacja hali i parkingów obok jego działki stanowi zagrożenie dla prowadzonej działalności rolniczej i powoduje degradację środowiska. Zaprzeczył także, aby inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane, albowiem nie otrzymał zgody od skarżącego jako właściciela działki sąsiedniej. Ponowił twierdzenie, że jedynym rozwiązaniem konfliktu jest wykup jego działki.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wniósł o jej oddalenie i powołał się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje:
Skarga w przekonaniu Sądu zasługiwała na uwzględnienie, jednakże nie z powodów podniesionych przez skarżącego. Zgodnie jednak z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Regulacja ta umożliwia Sądowi dokonanie kontroli legalności decyzji, bez względu na wagę i zasadność zarzutów skargi.
Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu jest decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., nr 207, poz. 2016 ze zm.), projekt budowlany powinien zawierać projekt zagospodarowania działki oraz projekt architektoniczny. Projekt zagospodarowania działki winien być sporządzony na aktualnej mapie i obejmować: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Szczegółowe zasady dotyczące projektu zagospodarowania działki zawiera rozdz. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego ( Dz. U. nr 120, poz. 1133). W § 8 tego rozporządzenia przewidziano, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową sporządzoną na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Skala tej mapy winna być dostosowana do rodzaju i wielkości obiektu, zapewniając jego czytelność (§ 10 rozporządzenia).
Część rysunkowa projektu winna m.in. określać granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, dojazdów, bocznic kolejowych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary.
Dołączony do akt sprawy projekt budowlany składa się z czterech tomów. Projekt zagospodarowania terenu zawiera tom I. Pozostałe tomy dotyczą: projektu architektoniczno-budowlanego (tom II ), projektu instalacji wewnętrznych, instalacji elektrycznych i niskoprądowych (tom III) , projektu instalacji wewnętrznych sanitarnych, ogrzewania, wentylacji (tom. IV).
Znajdująca się w tomie I rysunek zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, na której brak jest pieczęci potwierdzającej przyjęcie do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Na rysunku tym zostały zaznaczone granice inwestycji, nie oznaczono jednak granic działek. Jak wynika z materiału sprawy oraz rysunku projektu zagospodarowania terenu, działka nr[...]należąca do skarżącego sąsiaduje z terenem przeznaczonym pod parkingi.
Zgodnie z § 19 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.), odległość wydzielonych miejsc postojowych lub otwartego garażu wielopoziomowego dla samochodów osobowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 10m – w przypadku 5-60 stanowisk włącznie i 20 m – w przypadku większej liczby stanowisk. Każdy z projektowanych parkingów przeznaczony jest dla liczby samochodów większej niż 60 miejsc, niewątpliwie dotyczy to zatem również parkingu sąsiadującego z działką [...]. Z projektu zagospodarowania działki w żadnym zakresie nie wynika, czy odległość wymagana przepisami technicznymi została zachowana. Brak danych, jakie powinny być ujawnione na takim projekcie, uniemożliwiają weryfikację w tym zakresie.
Przepis art. 35 ust. 1 prawa budowlanego przewiduje, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że przedłożony projekt jest zgodny z przepisami techniczno – budowlanymi. Stwierdzenie takie należy ocenić jako nieuzasadnione, skoro materiał sprawy nie pozwala na jednoznaczną ocenę co do zachowania wymaganych, minimalnych odległości parkingu od granic działki.
Należy natomiast zgodzić się ze stanowiskiem organów, że planowana inwestycja nie należy do katalogu wymienionych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (...). W § 3 pkt 48 rozporządzenia w katalogu inwestycji, które mogą wymagać takiego raportu, wymienia się jedynie stadiony powyżej 5.000 osób. Z projektu wynika, ze planowana hala ma mieścić 3.019 widzów na trybunał stałych i 1000 widzów na trybunach ruchomych. Inwestycja nie przekracza zatem limitu uzasadniającego przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko.
Uwzględniając podaną argumentację, wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a) i art. 135 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Wobec uwzględnienia skargi, na podstawie art. 152 powoływanej ustawy, Sąd był zobowiązany rozstrzygnąć w wyroku w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Rozstrzygniecie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 200, 205 § 1 i 209 ustawy.