II SA/GL 776/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na decyzję Wojewody Ś. w sprawie nabycia własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną z powodu niewyczerpania środków odwoławczych.
Skarżący Z. G. i B. G. wnieśli skargę na decyzję Wojewody Ś. dotyczącą nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, co doprowadziło do rozdzielenia skarg. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpatrzenia była decyzja Wojewody Ś. Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący nie wyczerpali przysługującego im środka odwoławczego (odwołania do Ministra Transportu i Budownictwa), co stanowiło podstawę do jej odrzucenia na mocy art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrzył skargę Z. G. i B. G. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Wojewody Ś. Po otrzymaniu wyjaśnień od Wojewody oraz pisma skarżących, w którym wskazali oni na zaskarżenie kilku decyzji i postanowień, Sąd zarządzeniem Przewodniczącego rozdzielił skargi, pozostawiając w niniejszej sprawie do rozpatrzenia wyłącznie decyzję Wojewody Ś. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków odwoławczych. W analizowanej sprawie, decyzja Wojewody Ś. wydana na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, była decyzją organu I instancji, od której przysługiwało odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa. Ponieważ skarżący nie skorzystali z tego środka odwoławczego, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym zgodnie z art. 58 § 3 tej ustawy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków odwoławczych.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych. W przypadku decyzji organu I instancji, od której przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia, niewniesienie tego odwołania skutkuje niedopuszczalnością skargi do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 52 § § 1 i 2
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, chyba że służą one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, z wyjątkiem sytuacji, gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.
Pomocnicze
PPSA art. 58 § § 3
Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie w przedmiocie odrzucenia skargi może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
u.p.w.u.r.a.p. art. 73 § ust. 3
Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną
Podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości zajętych pod drogi publiczne jest ostateczna decyzja wojewody.
k.p.a. art. 126 § § 1 i 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Od decyzji organu I instancji stronie przysługuje odwołanie do organu wyższego stopnia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżących środków odwoławczych od decyzji organu I instancji.
Godne uwagi sformułowania
skarga jako niedopuszczalna w świetle powołanej regulacji podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skład orzekający
Barbara Brandys-Kmiecik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi administracyjnej w przypadku niewyczerpania środków odwoławczych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i sytuacji braku odwołania od decyzji I instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowej kwestii dopuszczalności skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 776/06 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-10-27 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-09-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6299 Inne o symbolu podstawowym 629 Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 27 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. i B. G. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie W skardze wniesionej w dniu [...]r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody Ś., skarżący Z. G. i B. G. zakwestionowali m.in. decyzję tegoż organu z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Ś. wraz z aktami przesłał wyjaśnienia dotyczące poszczególnych zarzutów podnoszonych przez skarżących. Pismem z dnia [...]r. Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jednoznaczne określenie przedmiotu zaskarżenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo Z. i B. G., w którym wskazali, że zaskarżają: decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. o nr [...]; decyzję Prezydenta Miasta Ruda Ś. z dnia [...]r. nr [...] i postanowienie Wojewody Ś. z dnia [...]r. nr [...]. Wobec powyższego zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego z dnia [...]r. skargi zostały rozdzielone i przedmiotem rozpatrzenia w niniejszej sprawie objęto wyłącznie powołaną na wstępie decyzję Wojewody Ś. z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, zaś przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Tymczasem w niniejszej sprawie powyższy warunek dopuszczalności skargi nie został spełniony. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Wojewody Ś. wydana na podstawie art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. nr 133, poz. 872 ze zm.), zgodnie z którym podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości zajętych pod drogi publiczne jest ostateczna decyzja wojewody. Jest to zatem decyzja organu I instancji, od której zgodnie z art. 126 § 1 i 2 kpa, przysługiwało stronie odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa jako organu wyższego stopnia, o czym zresztą strony zostały pouczone w w/w decyzji. Skoro więc skarżący nie wyczerpali przysługującego mu środka odwoławczego, skarga jako niedopuszczalna w świetle powołanej regulacji podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydanie orzeczenia na posiedzeniu niejawnym uzasadnia przepis art. 58 § 3 tej ustawy.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI