II SA/Gl 748/25

II SA/Gl 748/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-11-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Edyta Kędzierska /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Nowak
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 156 par. 1 pkt 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1587
art. 26 ust. 6
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Sędziowie, Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Krzysztof Nowak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopada 2025 r. sprawy ze skargi H. W., Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 7 kwietnia 2025 r., nr SKO.OŚ/41.9/798/2024/17326/RN w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia obowiązku usunięcia odpadów oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z dnia 7 kwietnia 2025 r. w wyniku rozpoznania wniosku skarżących H.W. i Z.W., odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r., ustalającej wobec E.G., jako posiadacza odpadów, obowiązek usunięcia odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., gmina N., w terminie do 60 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r. nie jest dotknięta żadną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, uzasadniających orzeczenie o stwierdzeniu jej nieważności. Organ podkreślił, że skarżący - reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem - wnieśli o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Wójta Gminy N. w oparciu o art. 156 § 1 pkt 5 kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Zdaniem wnioskodawców ww. decyzja była niewykonalna i niewykonalność jej ma charakter trwały, gdyż w sentencji tej decyzji organ pierwszej instancji nie wskazał, jaka dokładnie ilość odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., ma zostać usunięta przez posiadacza odpadów.
W tym zakresie organ odwoławczy podkreślił, że Wójt Gminy N. wymienioną decyzją z dnia 22 czerwca 2022 r. nałożył na posiadacza odpadów, obowiązek usunięcia odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C. i wskazał, że obowiązek ten zostanie wykonany w ten sposób, iż odpady zostaną usunięte z terenu ww. działki w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami prawa, to jest ustawą z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach i aktami wykonawczymi do tej ustawy, w terminie do 60 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stanie się ostateczna, a także nałożył obowiązek pisemnego powiadomienia organu o wykonaniu nałożonego obowiązku oraz potwierdzenia wypełnienia nałożonego obowiązku stosownymi dokumentami.
Następnie organ odwoławczy podniósł, że sentencja przedmiotowej decyzji jest prawidłowa i zgodna z treścią art. 26 ust. 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Na podstawie tej decyzji podmiot zobowiązany ma usunąć wszystkie odpady o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowane na działce Nr [...] w miejscowości C., gmina N. Organ podkreślił, że skoro w sentencji tej decyzji jest mowa o usunięciu odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., to wszystkie odpady o tym kodzie powinny zostać usunięte z ww. nieruchomości. Ponadto organ dodał, że żaden przepis prawa nie nakazuje w sentencji decyzji wydanej w oparciu o art. 26 ust. 2 ustawy o odpadach, określać ilości odpadów przewidzianych do usunięcia - na co również wielokrotnie zwracały uwagę sądy administracyjne. W związku z tym stwierdził, że decyzja Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r., nie była niewykonalna w dniu jej wydania, a zatem nie została spełniona przesłanka do stwierdzenia jej nieważności, określona w art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Organ wskazał również, że w sprawie nie wystąpiły inne przesłanki stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Została ona bowiem wydana przez właściwy organ, przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy o właściwości, jak również decyzja ta nie została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa, ani też nie została skierowana do osoby nie będącej stroną i nie dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Powyższa decyzja nie była niewykonalna w dniu jej wydania – o czym była mowa wyżej, a jej wykonanie nie wywołałoby czynu zagrożonego karą, nie ma ona również żadnej wady powodującej jej nieważność z mocy prawa. Wobec powyższego nie wystąpiły przesłanki stwierdzenia jej nieważności.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący – reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem - podnieśli zarzut naruszenia przy jej wydaniu art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 K.p.a. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i wydanie decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r. w sytuacji, w której decyzja ta dotknięta jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W związku z tym zarzutem wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o rozważenie stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji, a także zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu skargi zawarli stwierdzenia sprowadzające się do tego, że nieokreślenie w przedmiotowej decyzji ilości odpadów stanowi istotny brak, skutkujący niemożliwością zadośćuczynienia jej dyspozycji przez podmiot zobowiązany bądź przeprowadzenia ewentualnego postępowania egzekucyjnego względem zobowiązanej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym (art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 P.p.s.a.), na wniosek strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. określa, jakie naruszenia prawa stanowią podstawę uwzględnienia skargi.
W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem, stwierdzić należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż przy wydaniu wymienionej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w tym wymienionych w skardze przepisów art. 158 § 1 w zw. z art. 156 § 1 K.p.a.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r., ustalającej obowiązek usunięcia odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., gmina N., przez posiadacza odpadów, w terminie do 60 dni od dnia, w którym przedmiotowa decyzja stała się ostateczna.
Podstawę prawną stwierdzenia nieważności wymienionej decyzji, wskazaną we wniosku złożonym przez skarżących, stanowił art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, według którego organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Według skarżących przedmiotowa decyzja była niewykonalna i niewykonalność ta ma charakter trwały, gdyż w rozstrzygnięciu organ pierwszej instancji nie wskazał, jaka dokładnie ilość odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., ma zostać usunięta przez posiadacza odpadów.
W ramach kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, iż zasadnie organ odwoławczy podniósł, że skoro w przedmiotowej decyzji Wójta Gminy N. jest mowa o usunięciu odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., to wszystkie odpady o tym kodzie powinny zostać usunięte z wymienionej nieruchomości.
Całkowicie bezzasadny jest więc zarzut skarżących, że decyzja organu pierwszej instancji była niewykonalna w dniu jej wydania i niewykonalność ta ma charakter trwały, gdyż organ nie wskazał, jaka dokładnie ilość odpadów ma zostać usunięta przez posiadacza odpadów.
W konsekwencji, prawidłowo organ odwoławczy wskazał, że nie została spełniona przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r. określona w art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, a także nie wystąpiły inne przesłanki stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji.
Ponadto dodać należało, że - wbrew błędnemu rozumowaniu skarżących - organ pierwszej instancji nie miał obowiązku określać dokładnej ilości odpadów przewidzianych do usunięcia. Na podstawie przedmiotowej decyzji, posiadacz odpadów jest bowiem zobowiązany do usunięcia wszystkich odpadów o kodzie 17 05 04 - gleba i ziemia, w tym kamienie, inne nie wymienione w 17 05 03, składowanych na działce Nr [...] w miejscowości C., gmina N.
W powyższym zakresie przytoczyć należało pogląd zawarty w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2023 r. sygn. akt III OSK 2561/21, według którego, "zgodnie z art. 26 ust. 6 ustawy o odpadach, w decyzji o usunięciu odpadów określa się: termin usunięcia odpadów, rodzaj odpadów, sposób usunięcia odpadów. Z woli ustawodawcy w decyzji tej organ administracji nie ma więc obowiązku umieszczenia informacji o ilości odpadów. Żaden przepis ustawy o odpadach nie nakazuje precyzowania w decyzji kubatury odpadów podlegających usunięciu oraz ich dokładnego położenia na terenie nieruchomości (por. wyrok NSA z dnia 16 grudnia 2020 r., sygn. II OSK 1769/18, LEX nr 3105852; wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 września 2016 r., sygn. II SA/Łd 411/16, LEX nr 2120149). Gdyby ustawodawca uznał, że jest to niezbędny element wykonalności decyzji, wprowadziłby wprost stosowne unormowanie w obowiązujących przepisach. Wbrew stanowisku strony skarżącej kasacyjnie brak określenia ilości odpadów podlegających usunięciu nie czyni decyzji niewykonalną. Obowiązkiem podmiotu zobowiązanego do wykonania nakazu jest bowiem usunięcie wszystkiego, co stanowi odpady w rozumieniu przepisów ustawy o odpadach. Należy podkreślić, że: "nie sposób oczekiwać, by organ wskazywał ilość lub wagę odpadów przeznaczonych do usunięcia, gdyż żadne z tych odpadów nie powinny znajdować się na danej działce, skoro nie jest to teren przeznaczony pod składowanie lub magazynowanie odpadów." (wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 września 2016 r., sygn. II SA/Łd 411/16). Wobec tego w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka trwałej niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 K.p.a." (wyrok NSA z dnia 18 lipca 2023 r. sygn. akt III OSK 2561/21, dostępny w CBOSA). Pogląd zawarty w cytowanym wyroku NSA należało w pełni odnieść do okoliczności niniejszej sprawy, z uwagi na tożsamość występującego w niej zagadnienia prawnego.
W wyniku przeprowadzenia w określonych wyżej ramach, kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, stwierdzić zatem należało, że skarga jest bezzasadna. Organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy N. z dnia 22 czerwca 2022 r. Wobec tego, brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, wydanej w wyniku prawidłowo przeprowadzonej analizy w powyższym zakresie.
W związku z tym, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.