II SA/Gl 748/23

II SA/Gl 748/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Artur Żurawik /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki /przewodniczący/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 40
art. 98 ust. 1 i 4
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2023 r. sprawy ze skargi Gminy B. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 3 marca 2023 r. nr NPII.4131.1.194.2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda Śląski (dalej: organ) rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 3 marca 2023 r., nr NPII.4131.1.194.2023, działając na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 40 , dalej: u.s.g.), stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w B. z dnia 30 stycznia 2023 r., nr [...], w sprawie wyrażenia zgody na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości położonej na terenie miasta B., w całości, jako sprzecznej z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. z 2023 r., poz. 344 ze zm., dalej: u.g.n.).
W motywach uzasadnienia Wojewoda wskazał, że zgodnie z treścią § 1 wskazanej wyżej uchwały Rada Miejska wyraziła zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości przeznaczonej pod kontynuację dzierżawy ustawienia kiosku handlowego nietrwale związanego z gruntem. Powyższa zgoda dotyczyła kolejnej umowy zwieranej na okres 3 lat. Organ podał, że na podstawie art. 37 ust. 4 u.g.n. zawarcie umów użytkowania, najmu lub dzierżawy na czas oznaczony dłuższy niż 3 lata lub na czas nieoznaczony następuje w drodze przetargu. Wojewoda albo odpowiednia rada lub sejmik mogą wyrazić zgodę na odstąpienie od obowiązku przetargowego trybu zawarcia tych umów. W przypadku zawarcia kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości na czas oznaczony do 3 lat (jak w analizowanej sprawie) rola Rady Miejskiej w zakresie gospodarowania mieniem gminy ograniczona jest jedynie do wyrażenia zgody na czynność Prezydenta Miasta, jaką jest zawarcie kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości między tymi samymi stronami, chyba że Rada określiła zasady wydzierżawiania nieruchomości na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. a u.s.g., w świetle których Prezydent może dokonywać tych czynności samodzielnie. W żadnym przypadku jednak Rada nie jest upoważniona do decydowania o odstąpieniu od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy dzierżawy nieruchomości na czas oznaczony do 3 lat. Tymczasem Rada Miejska podjęła uchwałę w wyżej opisanym przedmiocie, do czego nie była upoważniona, zatem jej treść jest sprzeczna z art. 37 ust. 4 u.g.n. Dodatkowo Wojewoda podkreślił, że Rada nie jest legitymowana, by samodzielnie przesądzać o celu, na jaki nieruchomość ma być oddana w dzierżawę (kontynuacja dzierżawy ustawienia kiosku handlowego) oraz do wskazania daty wygaśnięcia aktualnej umowy dzierżawy.
Rozstrzygnięcie nadzorcze doręczono adresatowi za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 3 marca 2023 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożona za pośrednictwem organu nadzoru w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
W skierowanej dnia 5 kwietnia 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze Gmina B., reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 37 ust. 4 u.g.n. w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 9 u.s.g., poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w przypadku zawarcia kolejnej umowy dzierżawy nieruchomości na czas oznaczony do 3 lat, rola Rady Miejskiej ogranicza się jedynie do wyrażenia zgody na czynność Prezydenta Miasta, jaką jest zawarcie kolejnej umowy dzierżawy miedzy tymi samymi stronami, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 91 ust. 1 u.s.g. i stwierdzeniu nieważności przedmiotowej uchwały ze względu na fakt jej sprzeczności z prawem, podczas gdy prawidłowa wykładnia art. 37 ust. 4 u.g.n. pozwala stwierdzić, iż Rada Gminy ma kompetencję do podjęcia uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na wydzierżawienie nieruchomości w trybie bezprzetargowym na dalszy okres 3 lat tej samej nieruchomości wtedy, gdy strona przyszłej umowy zostanie w uchwale indywidualnie oznaczona, a podjęta uchwała w całości odpowiada prawu.
Mając na uwadze powyższe strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Śląski, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej po terminie, względnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 98 ust. 1 u.s.g. rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia.
W myśl art. 98 ust. 4 u.s.g. do postępowania w sprawach, o których mowa w art. 98 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przepisy o zaskarżaniu do sądu administracyjnego decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej.
Z kolei, zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego zostało doręczone stronie skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 3 marca 2023 r. Wobec tego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu upływał w dniu 3 kwietnia 2023 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 kwietnia 2023 r.
Dodatkowo podkreślić należy, że w rozpoznawanej sprawie organ nadzoru, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie oraz Gmina B. są podmiotami publicznymi. W takim przypadku doręczenie pisma stronie będącej podmiotem publicznym na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu (ePUAP) następuje z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia, co następuje automatycznie z chwilą wprowadzenia pisma do systemu odbiorcy (zob. § 8 ust. 3 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych; t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 180). Dokument w postaci urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany nadawcy. W praktyce oznacza to, że jeżeli wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. Oznacza to, że poświadczenie doręczenia przedłożenia (UPP) jest w takim przypadku niezaprzeczalnym urzędowym poświadczeniem odbioru. W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi za moment doręczenia należy uznać wprowadzenie korespondencji do systemu informatycznego adresata, kiedy to automatycznie następuje podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru w sposób przynęty w danym systemie. Jeżeli więc wniesiono dokument elektroniczny na informatycznym nośniku danych, zgodnie z warunkami korzystania z platformy e-PUAP, to automatyczne wygenerowanie UPP pozwala przyjąć, że dokument ten wpłynął do urzędu, samo zaś UPP, stosownie do § 11 ust. 1 pkt 1 stanowi potwierdzenie doręczenia dokumentu elektronicznego. UPP jest więc w takim przypadku urzędowym poświadczeniem odbioru i nie wymaga potwierdzenia na skutek wygenerowania urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD) (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia
2022 r. , sygn. akt III OZ 264/22, dostępne w CBOSA).
W niniejszej sprawie jeden podmiot publiczny dokonywał doręczenia za pomocą ePUAP innemu podmiotowi publicznemu. Oznacza to, że w sprawie datę doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia należało ustalić w oparciu o § 8 ust. 3, § 11 ust. 1 pkt 1 oraz § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia. Skutkiem powyższego wniesienie skargi przez Gminę w dniu 5 kwietnia 2023 r. oznacza, że doszło do uchybienia terminu. Termin do wniesienia skargi (30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia) upłynął bowiem w dniu 3 kwietnia 2023 r.
Wniesienie skargi z uchybieniem terminu skutkuje jej odrzuceniem (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).