II SA/GL 731/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2024-11-06
NSAochrona środowiskaWysokawsa
hałasochrona środowiskaprawo ochrony środowiskapoziom hałasudecyzja administracyjnapostępowanie administracyjneWSAskarżącyorgan administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje dotyczące ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu, uznając, że organ nie wykazał, iż przekroczenia hałasu spowodowane są działalnością skarżącej spółki.

Sprawa dotyczyła skargi spółki O. sp. z o.o. sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. o ustaleniu dopuszczalnego poziomu hałasu. Skarżąca zarzucała organom obu instancji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności dowolną ocenę materiału dowodowego i brak merytorycznego odniesienia się do jej zarzutów. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organ ochrony środowiska nie wykazał, iż przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza zakładem są spowodowane działalnością skarżącej, a także nie rozważył, czy hałas nie pochodzi z innych źródeł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę spółki O. sp. z o.o. sp. k. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. ustalającą dopuszczalny poziom hałasu emitowanego do środowiska. Skarżąca podnosiła liczne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, w tym dowolnej oceny dowodów, braku wyjaśnienia pochodzenia hałasu oraz błędnego ustalenia charakteru zabudowy terenu. Sąd administracyjny, analizując sprawę, stwierdził, że organ pierwszej instancji, mimo ustalenia przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza zakładem, nie wykazał w żaden sposób, że przekroczenia te są spowodowane działalnością skarżącej spółki. Sąd podkreślił, że decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu może być wydana tylko wtedy, gdy przekroczenie jest spowodowane działalnością zakładu. Ponadto, organ nie rozważył przepisu wyłączającego wydanie takiej decyzji, gdy hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych czy lotnisk, co wymaga ustalenia, czy hałas pochodzi z konkretnej instalacji skarżącej, czy z innych źródeł. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące definicji hałasu i sposobu ustalenia zagospodarowania terenu, uznając je za bezprzedmiotowe lub prawidłowo ocenione przez organ pierwszej instancji. W konsekwencji, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, zasądzając jednocześnie od organu odwoławczego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, organ musi wykazać, że przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza zakładem są spowodowane działalnością tego zakładu.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że organ pierwszej instancji nie wykazał, iż przekroczenia hałasu są spowodowane działalnością skarżącej spółki, co jest warunkiem wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu. Samo stwierdzenie przekroczenia poza zakładem nie jest wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (13)

Główne

u.p.o.ś. art. 115a § ust. 1

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska

Decyzja o dopuszczalnym poziomie hałasu może zostać wydana tylko wtedy, gdy poza zakładem występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu spowodowane działalnością zakładu.

u.p.o.ś. art. 115a § ust. 2

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska

Decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu nie wydaje się, jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 107 § § 1 pkt 4 i 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Wymogi dotyczące uzasadnienia decyzji.

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada praworządności.

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada dwuinstancyjności postępowania.

Dz. U. 2021 r., poz. 1710 art. załącznik 7

Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody

Metodyka referencyjna pomiarów hałasu.

Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku

u.p.o.ś. art. 115 § ust. 1

Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska

Podstawa do ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu na podstawie faktycznego zagospodarowania terenu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ nie wykazał, że przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza zakładem są spowodowane działalnością skarżącej spółki. Organ nie rozważył, czy hałas nie pochodzi z innych źródeł niż działalność skarżącej (np. drogi, inne zakłady).

Odrzucone argumenty

Rozważania, czy badane dźwięki są hałasem w rozumieniu ustawy. Sposób ustalenia zagospodarowania terenu, na który oddziałuje hałas (sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił ten sposób).

Godne uwagi sformułowania

określenie dopuszczalnego poziomu, w rozpatrywanej sprawie, nastąpiło zdecydowanie przedwcześnie w żaden jednak sposób nie wykazał (a nawet nie poruszył tej kwestii), czy przekroczenia te powodowane są ruchem zakładu nie rozważył również treści art. 115a ust. 2 ustawy właściciele nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkaniowe mają prawo do skutecznej ochrony przed hałasem

Skład orzekający

Grzegorz Dobrowolski

przewodniczący-sprawozdawca

Agnieszka Kręcisz-Sarna

członek

Artur Żurawik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykazanie przez organ obowiązku udowodnienia związku przyczynowego między działalnością przedsiębiorcy a przekroczeniem norm hałasu oraz konieczność analizy alternatywnych źródeł hałasu."

Ograniczenia: Dotyczy spraw związanych z ustalaniem dopuszczalnych poziomów hałasu emitowanego do środowiska przez zakłady.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne wykazanie związku przyczynowego przez organy administracji w sprawach środowiskowych. Podkreśla prawo obywateli do ochrony przed hałasem i obowiązki przedsiębiorców.

Czy Twój biznes na pewno jest źródłem hałasu? Sąd wyjaśnia, jak udowodnić winę.

Sektor

ochrona środowiska

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 731/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-11-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-06-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna
Artur Żurawik
Grzegorz Dobrowolski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 54
art. 115a ust. 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2024 r. sprawy ze skargi O. sp. z o.o. sp. k. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 10 kwietnia 2024 r. nr SKO.4102.30.2023 w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 15 maja 2023 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie na rzecz strony skarżącej 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 maja 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta C. ustalił dla spółki O. Sp. z o.o. Sp. K w C. (dalej spółka) przy ul. [...] dopuszczalny poziom hałasu dla pory dnia i nocy: LAeq D = 50 dB, LAeq N = 40 dB.
W uzasadnieniu organ wskazał, że dnia 26 marca 2023 r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie wydania decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu dla spółki. Podstawą tego wszczęcia były wyniki pomiarów hałasu emitowanego do środowiska z terenu obiektu zlokalizowanego przy ulicy: [...], [...], [...] w C. . Pomiary hałasu zostały wykonane w dniach [...] r. Punkty pomiarowe zlokalizowane zostały na terenie podlegającym ochronie akustycznej w sąsiedztwie ww. nieruchomości po stronie:
- wschodniej pkt. nr 1- posesja przy ul. [...] ,
- północnej pkt. nr 2- posesja przy ul. [...] ,
-południowej pkt. nr 3- posesja przy ul. [...] .
Pomiary poziomu hałasu emitowanego do środowiska przeprowadzono zgodnie z metodyką referencyjną określoną w załączniku 7 do Rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 7 września 2021 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody ( Dz. U. 2021 r., poz. 1710 z późn. zm.) z wyłączeniem punktu F.
Wartość równoważnego poziomu dźwięku A, dla czasu odniesienia T, wyrażonego wskaźnikiem hałasu LAeq D po korekcie (z uwagi na lokalizacje punktu pomiarowego przy elewacji budynku) wyniosła w pkt. nr 1 - 42,5 dB, w pkt. nr 2 - 51,8 dB w pkt.nr 3 - 45,7dB, natomiast wartość równoważnego poziomu dźwięku A, dla czasu odniesienia T, wyrażonego wskaźnikiem hałasu LAeq N po korekcie (z uwagi na lokalizację punktu pomiarowego przy elewacji budynku) wyniosła w pkt. nr 1 - 51,0 dB, w pkt. nr 2 - 52,0 dB w pkt. nr 3 - 55,2 dB. Wyznaczenie równoważnego poziomu dźwięku A zostało określone dla czasu odniesienia T wyrażonego wskaźnikiem hałasu wraz z niepewnością pomiaru (niepewność rozszerzona oszacowana dla poziomu ufności 95% (U95). Przedmiotowy teren nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Zgodnie z art. 115 ustawy Prawo ochrony środowiska (...) na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystania terenu ustalono, że przeważającą na tym terenie jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.
Zgodnie z art. 115a ustawy Prawo ochrony środowiska (...) w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, przekroczone są dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N.
Odwołanie od tej decyzji złożyła jej adresatka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarzuciła organowi I instancji:
- rażące naruszenie prawa wyrażonego w treści art. 80 k.p.a., w zw. z art. 6 k.p.a., art., 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., 11 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie jakichkolwiek ustaleń, czy będące przedmiotem pomiaru natężenie dźwięku jest hałasem w rozumieniu art. 3 pkt. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska skutkujące oceną, że przedmiot niniejszego postępowania jest hałasem, a także rażącym naruszeniem zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady przekonywania,
- rażące naruszenie prawa wyrażonego w treści art. 80 k.p.a., w zw. z art. 6 k.p.a., art., 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., 11 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie precyzyjnego wyjaśnienia położenia miejsc dokonanych pomiarów, odległości tych miejsc od zakładu spółki oraz pochodzenia źródeł badanych dźwięków, co skutkowało ustaleniem dopuszczalnego poziomu hałasu LAeq D = 50 dB, LAeq N = 40 dB, a także rażącym naruszeniem zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady przekonywania,
- rażące naruszenie prawa wyrażonego w treści art. 80 k.p.a., w zw. z art. 6 k.p.a., art., 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., 11 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie wyjaśnienia wpływu natężenia dźwięków pochodzących z dróg, pobliskich zakładów i miejsc prowadzenia działalności gospodarczej oraz domów zakonnych na natężenie dźwięku o pochodzeniu przypisywanym spółce, co skutkowało zawyżonymi pomiarami dźwięku odpowiednio w pkt. 1, 2, 3, a także rażącym naruszeniem zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady przekonywania,
- rażące naruszenie prawa wyrażonego w treści art. 80 k.p.a., w zw. z art. 6 k.p.a., art., 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., 11 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez brak wskazania, jaki obszar terenu wzięto pod uwagę przy dokonaniu ustaleń, że przeważająca na tym terenie jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a także w oparciu o jakie faktyczne zagospodarowanie i wykorzystanie terenu dokonano ustaleń, że przeważającą na tym terenie jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna pomimo, że w promieniu najbliższych 100 m. od zakładu znajdują się urzędy, przedsiębiorstwa produkcyjno - usługowe, zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna ([...] ) i zamieszkania zbiorowego ([...] ), co skutkowało ustaleniem, że zakład znajduje się w obszarze zawierającym w przewarzającej mierze zabudowę jednorodzinną, a także rażącym naruszeniem zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli, zasady przekonywania,
- rażące naruszenie prawa wyrażonego w treści art. 80 k.p.a., w zw. z art. 6 k.p.a., art., 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., 11 k.p.a., przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez brak wyjaśnienia zasady działania przyrządów pomiarów natężenia dźwięku, polegającej na tym, że podczas pomiarów w dzień urządzenia wskazują niższe natężenie dźwięku niż w nocy, gdzie w nocy ogólny ruch pojazdów, zakładów, czy też codzienne funkcjonowanie sąsiedztwa są ograniczone w stosunku do tych procesów w porze dziennej, a także rażącym naruszeniem zasady praworządności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli i zasady przekonywania.
Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Dokonując analizy akt sprawy członkowie składu orzekającego stwierdzili, że materiał dowodowy został przez organ pierwszej instancji zebrany w sposób wyczerpujący, a rozstrzygnięcie oparto na całokształcie materiału dowodowego. Organ odwoławczy nie doszukał się uchybień proceduralnych, decyzja została doręczona w sposób prawidłowy a strona w toku postępowania administracyjnego miała możliwość wypowiedzieć się co do zebranych dowodów oraz przedstawić swoje uwagi i żądania. Decyzja zgodnie z art. 115a ust. 3 oraz 4 określa dopuszczalne poziomy hałasu oraz wymagania jakie są postawione przed przedsiębiorcą w celu zachowania norm akustycznych wynikających z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.
Główny dowód w sprawie "Sprawozdanie nr [...] z badań hałasu w środowisku ogólnym, będące wynikiem pomiarów akustycznych dokonanych w dniach [...]r. przez Akredytowane Laboratorium Środowiskowe" Kolegium oceniło jako prawidłowe. Metodologia jest zgodna z przepisami prawa a wyniki pomiarów nie budzą wątpliwości. Wyniki są spójne i wynikają z logicznych wniosków przedstawionych przez wykonawcę pomiarów. Prawidłowo ustalono również przeznaczenie terenów, na które oddziałuje emisja hałasu.
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyła jej adresatka reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji, zasądzenia kosztów postępowania oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zarzuciła organowi odwoławczemu:
I. naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w treści art. 80 k.p.a. i art. 7 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie merytorycznego odniesienia się do wskazanych w treści odwołania zarzutów dotyczących dokumentu w postaci sprawozdania nr [...] obejmującego badania natężenia dźwięku w związku z działalnością skarżącej, oceniając sprawę przez pryzmat obowiązku i zasady podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, skutkujące brakiem merytorycznego rozpoznania sprawy,
II. naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w treści art. 80 k.p.a. art. 107 §1 pkt. 4 i 6 k.p.a., art. 6 k.p.a., art. 10 k.p.a. i art. 15 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaniechanie wyczerpującego wskazania podstaw prawnych, nie tylko merytorycznych, ale także proceduralnych, niezbędnych do uzyskania stanowiska organu wyrażonego w piśmie Urzędu Miasta C. Wydział Administracji Architektoniczno - Budowlanej z dnia [...] roku podjętego z naruszeniem zasady praworządności oraz w sytuacji zaniechania zapewnienia skarżącej czynnego udziału w stadium postępowania dotyczącym ustalenia faktycznego zagospodarowania terenu, pozbawiając finalnie stronę możności obrony swoich praw, nie wykluczając w tym niezapewnienia dwuinstancyjności postępowania,
III. naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w treści art. 80 k.p.a. i art. 7 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie merytorycznego odniesienia się do wskazanych w treści odwołania zarzutów dotyczących braku badań, czy emisję dźwięku jaką generują instalacje skarżącej w ogóle można traktować jako hałas, skutkujące brakiem merytorycznego rozpoznania sprawy,
IV. naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w treści art. 80 k.p.a. i art. 7 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez zaniechanie merytorycznego odniesienia się do wskazanych w treści odwołania zarzutów dotyczących dokumentu w postaci sprawozdania nr [...] obejmującego badania natężenia dźwięku w związku z wpływem natężeń innych dźwięków na działalność skarżącej, w tym tych, które pochodzą z marketu [...], oceniając sprawę przez pryzmat obowiązku i zasady podjęcia przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, skutkujące brakiem merytorycznego rozpoznania sprawy,
V. naruszenie przepisów postępowania wyrażonych w treści art. 80 k.p.a. i art. 7 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez całkowite pominięcie kwestii, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą w znanej siedzibie przez wiele lat, która to działalność na każdym etapie była legitymowana określonymi decyzjami administracyjnymi, które przecież brały w swojej treści pod uwagę kwestie wpływu na środowisko.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Zgodnie z art. 115a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54) "w przypadku stwierdzenia przez organ ochrony środowiska, na podstawie pomiarów własnych lub pomiarów podmiotu obowiązanego do ich prowadzenia, że poza zakładem, w wyniku jego działalności, są przekroczone dopuszczalne poziomy hałasu, organ ten wydaje decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu. Za przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu uważa się przekroczenie wskaźnika hałasu LAeq D lub LAeq N.
Z przepisu powyższego wynika jednoznacznie, że decyzja określająca dopuszczalny poziom hałasu może zostać wydana, jeśli:
- poza zakładem występuje przekroczenie dopuszczalnych poziomów hałasu,
- przekroczenie to spowodowane jest działalnością zakładu.
W rozpatrywanej sprawie organ I instancji ustalił i udokumentował wystąpienie pierwszej ze wspomnianych przesłanek, czyli przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu na ulicach otaczających zakład. W żaden jednak sposób nie wykazał (a nawet nie poruszył tej kwestii), czy przekroczenia te powodowane są ruchem zakładu. W odpowiedzi na skargę wskazywał, że metodyka pomiarowa nie zobowiązuje do ustalenia poziomu tła akustycznego. I tu należy się z organem zgodzić. Jednakże wówczas nie jest w stanie wykazać faktycznego źródła przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu (czy jest nim ruch zakładu). Inaczej mówiąc organ ustalił, że poza zakładem spółki występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu hałasu, ale w żaden sposób nie wykazał, że jest to spowodowane działalnością skarżącej. Zatem określenie dopuszczalnego poziomu, w rozpatrywanej sprawie, nastąpiło zdecydowanie przedwcześnie. I w ramach ponownego prowadzenia sprawy organ I instancji będzie musiał wskazaną wyżej okoliczność, w sposób jednoznaczny, ustalić.
Organ administracji nie rozważył również treści art. 115a ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem "jeżeli hałas powstaje w związku z eksploatacją dróg, linii kolejowych, linii tramwajowych, kolei linowych, portów oraz lotnisk lub z działalnością osoby fizycznej niebędącej przedsiębiorcą, decyzji, o której mowa w ust. 1, nie wydaje się". Konieczne jest zatem ustalenie, czy hałas pochodzi z konkretnej instalacji (w rozumieniu ustawy) eksploatowanej przez skarżącą, czy też z innych źródeł.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd wskazuje co następuje:
1) zupełnie bezprzedmiotowe dla sprawy są rozważania, czy badane dźwięki są hałasem w rozumieniu ustawy. Wskazuje ona, że pod pojęciem hałasu rozumie się dźwięki o częstotliwościach od 16 Hz do 16 000 Hz. Jest to częstotliwość dźwięków słyszalnych przez człowieka (z pewnym odstępstwem dla dźwięków wysokich). Nie one czynią hałas tylko odpowiednie natężenie fal dźwiękowych. I ten ostatni czynnik był w sprawie badany. O zjawisku hałasu możemy mówić nie w kategoriach częstotliwości dźwięku tylko w kategorii równoważnego poziomu hałasu rozumianego jako wartość poziomu ciśnienia akustycznego ciągłego ustalonego dźwięku, skorygowaną według charakterystyki częstotliwościowej A, która w określonym przedziale czasu odniesienia jest równa średniemu kwadratowi ciśnienia akustycznego analizowanego dźwięku o zmiennym poziomie w czasie.
2) prawidłowo organ I instancji ustalił sposób zagospodarowania sposób terenu, na który oddziałuje hałas. Nie można tu brać pod uwagę "średniego", czy "przeważającego" zagospodarowania terenu. W ocenie Sądu dokonując oceny, na jaki teren oddziałuje hałas, należy uwzględnić taki, dla którego wartości równoważnego natężenia dźwięku są najniższe. Wynika to z faktu, że właściciele nieruchomości przeznaczonych na cele mieszkaniowe mają prawo do skutecznej ochrony przed hałasem.
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji weźmie pod uwagę wyżej poczynione rozważania Sądu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI