VI SA/Wa 761/22

VI SA/Wa 761/22 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2022-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Lemiesz
Robert Żukowski
Sławomir Kozik /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Asesor WSA Robert Żukowski Protokolant spec. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na egzamin kontrolny kat. B oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 22 grudnia 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej: "SKO", "Kolegium"), działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r. poz. 735 ze zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018r. poz. 570), utrzymało w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzję z 30 września 2021 r. wydaną przez Prezydenta m.st. Warszawy nr [...], znak: [...], na mocy której skierowano K. B. (dalej: "Strona", "Skarżąca") na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B.
W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
W związku z okolicznością, iż Strona przekroczyła łącznie 24 punktów karnych Prezydent m.st. Warszawy 20 sierpnia 2020 r. wszczął z urzędu wobec wymienionej postępowanie administracyjne w sprawie skierowania na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu, skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy. Następnie po przeprowadzeniu postępowania organ I instancji wydał trzy decyzje - odpowiednio w sprawie skierowania na badania psychologiczne, w sprawie skierowania na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy.
Strona 20 października 2021 r. zaskarżyła decyzję nr [...], za pośrednictwem Prezydenta m.st. Warszawy, do SKO. W odwołaniu Strona podniosła, że nałożenie na nią 24 punktów karnych było oparte na rażącym błędzie prawnym i wynikało ze stosowania nieaktualnych przepisów. Wskazała, że skierowała do WRD Komendy Stołecznej Policji wniosek o skorygowanie ilości nałożonych na nią punktów karnych, wykreślenie ich z ewidencji oraz cofnięcie wniosków Komendanta Stołecznego Policji z 12 sierpnia 2021 r., skierowanych do Prezydenta m.st. Warszawy, w wyniku których zapadła m.in. decyzja nr [...]. Ponadto Strona zawnioskowała o zawieszenie niniejszego postępowania odwoławczego do czasu zakończenia postępowania przed WRD Komendy Stołecznej Policji.
W odpowiedzi na pisma, Komendant Stołeczny Policji uznał, że naliczone Stronie punkty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw prawnych do ich skorygowania ani usunięcia z ewidencji, a tym samym do wycofania skierowanych 12 sierpnia 2021 r. przez Komendanta Stołecznego Policji do Prezydenta m.st. Warszawy wniosków o skierowanie na badanie psychologiczne i na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Stanowisko to - wyrażone w piśmie z 22 października 2021 r. - Komendant Stołeczny Policji podtrzymał w swoim piśmie z 27 października 2021 r.
Organ ustalił, że Strona w okresie od 25 maja 2020 r. do 25 maja 2020 r. prowadząc samochód osobowy na ul. [...] i na ul. [...] w W. naruszyła zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, za co otrzymała łącznie 16 punktów. Ponadto w tym samym dniu prowadząc samochód osobowy na ul. [...] i al. [...]w W. nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa", za co otrzymała łącznie 11 punktów. Tym samym łącznie przyznano jej tylko jednego dnia 27 punktów karnych. Takie okoliczności (tj. wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w różny sposób i to w ciągu jednego dnia) świadczą o tym, że jedną z przyczyn tego stanu rzeczy był lub mógł być brak umiejętności praktycznych do kierowania pojazdami lub brak wiedzy z zakresu ruchu drogowego. Naruszenia, jakich dopuściła się Strona są więc podstawą, jak wskazało Kolegium, "uzasadnionych zastrzeżeń" co do jej kwalifikacji jako kierowcy. Tym bardziej, że rodzaj popełnionych przez nią wykroczeń nie wskazuje, aby zostały one popełnione na skutek szczególnych okoliczności, a naruszanie przepisów ruchu drogowego jeden za drugim wskazuje na to, że brak zachowania ustalonych norm w takim przypadku nie może pozostać bez reakcji organu. SKO podkreśliło, że brak znajomości znaków drogowych bądź niestosowanie się do nich świadczy niewątpliwie o braku wiedzy z zakresu przepisów ruchu drogowego lub umiejętności kierowania pojazdem, co przecież składa się na kwalifikacje kierowcy. Naruszanie zakazu zawracania, nakazu jazdy, czy niestosowanie się do sygnałów świetlnych są wykroczeniami, które mogą prowadzić do spowodowania istotnego zagrożenia w ruchu drogowym oraz narażenia zdrowia i życia uczestników ruchu drogowego.
W niniejszej sprawie zdaniem SKO istnieją istotne wątpliwości, poparte obiektywnymi racjami i udokumentowanymi faktami, które przemawiają za przyjęciem, że z uwagi na naruszenia przepisów ruchu drogowego przez Stronę istnieje wobec niej konieczność zweryfikowania wiedzy i umiejętności koniecznych do kierowania pojazdami. Wszakże wykroczenia mające istotny wpływ na bezpieczeństwo ruchu, np. brak stosowania się do sygnałów świetlnych, brak stosowania się do określonych znaków drogowych, mogą i powinny rodzić uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji kierującego. Tym bardziej, że kwalifikacje kierowcy co do znajomości przepisów i zasad ruchu drogowego obejmują szeroki zakres niezbędnej wiedzy teoretycznej, a różnorodność naruszonych przepisów i ich znaczenie dla bezpieczeństwa ruchu niewątpliwie świadczą o braku kwalifikacji.
Skarżąca 3 marca 2022 r. złożyła za pośrednictwem Kolegium wniosek o przywrócenie jej terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na powyższy wniosek wskazało, że Skarżąca wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie złożyła samej skargi. Z ostrożności procesowej Kolegium podniosło, że wydane w niniejszej sprawie decyzje uznaje za prawidłowe.
Sąd postanowieniem z 27 czerwca 2022 r. przywrócił termin do wniesienia skargi.
Na decyzję SKO, Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej naruszenie:
1) art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nierozważenie i niewyjaśnienie całokształtu okoliczności, w których doszło do popełnienia przez Skarżącą wykroczeń drogowych, w szczególności faktu otrzymania przez Skarżącą informacji o zasłabnięciu przyjaciela i konieczności jak najszybszego udania się do niego przez Skarżącą; naruszenie miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło organ do wniosku, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji Skarżącej jako kierowcy; całokształt okoliczności wskazuje natomiast, że wykroczenia drogowe popełnione przez Skarżącą wynikały z nadzwyczajnych okoliczności, a nie z braku kwalifikacji w zakresie prowadzenia pojazdu, czy znajomości przepisów ruchu drogowego;
2) art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (dalej: "u.k.p.") poprzez jego zastosowanie, podczas gdy przepis nie powinien być zastosowany, ponieważ w sprawie nie występują uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji Skarżącej jako kierowcy;
3) art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (dalej: "P.r.d.") poprzez jego zastosowanie, podczas gdy przepis ten został uchylony;
4) art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowymi i niektórych innych ustaw poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że kluczowym dla ustalenia, czy art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. został ostatecznie uchylony, jest wydanie komunikatu przez ministra właściwego ds. informatyzacji, podczas gdy art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d. należy uważać za uchylony z chwilą wdrożenia odpowiednich rozwiązań technicznych, tj. wprowadzenia systemu CEPIK;
5) art. 130 ust. 1 i 4 P.r.d. w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na egzamin kontrolny, podczas gdy w obowiązującym stanie prawnym nie można było ustalić, ile punktów karnych otrzymała Skarżąca, a więc nie można było również ustalić, że nastąpiło przekroczenie przez Skarżącą 24 punktów karnych; organ przy rozpatrywaniu sprawy nie wziął bowiem pod uwagę, że zarówno art. 130 ust. 1 i 4 P.r.d., jak i art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., zostały uchylone, wobec czego nie było w ogóle podstawy do nakładania punktów karnych;
6) art. 98 ust. 3 u.k.p. w zw. z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na egzamin kontrolny, podczas gdy naliczenie Skarżącej ponad 24 punktów karnych nastąpiło z naruszeniem art. 98 ust. 3 u.k.p.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Po przeanalizowaniu sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisy prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie.
W przedmiotowej sprawie niebudzące wątpliwości okoliczności stanu faktycznego zostały przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżąca zatem 25 maja 2020 r. prowadząc samochód osobowy wykonała manewry na ul. [...] i na ul. [...] w W. naruszając zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, a następnie na ul. [...]i al. [...]w W. nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa". Za naruszenia drogowe na ul. [...]i na ul. [...]otrzymała 16 punktów karnych, za naruszenia drogowe na ul. [...]i al. [...] Skarżąca otrzymała 11 punktów karnych. Tym samym łącznie przyznano jej jednego dnia 27 punktów karnych.
W związku z okolicznością, iż Skarżąca przekroczyła łącznie 24 punkty karne Prezydent m.st. Warszawy 20 sierpnia 2020 r. wszczął z urzędu trzy postępowania administracyjne, w wyniku których wydał trzy decyzje - odpowiednio w sprawie skierowania Skarżącej na badania psychologiczne, w sprawie skierowania na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B oraz w sprawie zatrzymania prawa jazdy.
Wnosząc skargę na decyzję Kolegium utrzymującą w mocy decyzję Prezydent m.st. Warszawy w sprawie skierowania Skarżącej na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B, Skarżąca nie zakwestionowała przebiegu zdarzeń i stwierdzonych naruszeń podczas manewrów drogowych samochodem osobowym na ul. [...]i na ul. [...] oraz na ul. [...] i al. [...]w W. 25 maja 2020 r. Zarzuty skargi przede wszystkim sprowadzają się natomiast do zakwestionowania istnienia podstaw faktycznych i prawnych do przyjęcia uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji Skarżącej jako kierowcy oraz do zakwestionowania istnienia podstawy prawnej do naliczenia ilości punktów karnych powyżej 24.
W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii prawidłowego naliczenia przez Policję 27 punktów karnych za stwierdzone naruszenia drogowego dokonane przez Skarżącą 25 maja 2020 r. W tym zakresie Skarżąca podniosła, że niezastosowanie się do kilku znaków drogowych wiązało się w zasadzie z jednym zachowaniem Skarżącej, tj. np. dokonując zawracania, Skarżąca naruszyła nakaz jazdy prosto i zakaz zawracania. Wszystkie naruszenia, jak podniosła Skarżąca nastąpiły w jednym ciągu i były ze sobą powiązane.
Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że zgodnie z obowiązującą w dniu stwierdzonych naruszeń treścią rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. poz. 488, dalej: "rozporządzenie drogowe"), za niezastosowanie się do znaków i sygnałów drogowych sklasyfikowanych w załączniku nr 1 do rozporządzenia drogowego: w kodzie D 10, jako naruszenie zakazu zawracania, prawodawca przewidział 5 pkt karnych, w kodzie C 08, jako niezastosowanie się do – C-1 do C-12 "nakaz jazdy ....", prawodawca przewidział 5 pkt karnych, w kodzie C 02 jako niezastosowanie się do sygnałów świetlnych, prawodawca przewidział 6 pkt karnych, w kodzie C 10, jako niezastosowanie się do – P-8a do P-8c "strzałka kierunkowa", prawodawca przewidział 5 pkt karnych. Skarżąca jednym ciągiem manewrów na ul. [...] i na ul. [...] naruszyła zakaz zawracania, nie zastosowała się do znaków od C-1 do C-12 - "nakaz jazdy", jak też nie stosowała się do sygnałów świetlnych, a następnie na ul. [...] i al. [...]nie stosowała się do sygnałów świetlnych i nie stosowała się do znaków od P-8a do P-8c - "strzałka kierunkowa". W świetle zatem powyższej regulacji rozporządzenia drogowego oraz stwierdzonych manewrów drogowych stanowiących wskazane naruszenia, Sąd stwierdza, że Skarżącej zostało naliczonych 27 punktów karnych w prawidłowej ilości.
Należy też dodać, że Wydział Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji dokonał na wniosek Skarżącej dwukrotnie przeliczenia punktów karnych stwierdzając w pismach z 22 października 2021 r. i z 27 października 2021 r., że naliczone Skarżącej punkty zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie ma podstaw prawnych do ich skorygowania ani usunięcia z ewidencji. Ponadto jak wynika z pisma z 21 września 2021 oraz z 22 października 2021 r. Wydział Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji, Skarżąca została uznana za winną popełnienia powyższych wykroczeń prawomocnym wyrokiem z 30 lipca 2020 r. Sądu Rejonowego [...].
Sąd stwierdza, że niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy przepisów postępowania – art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a., poprzez nierozważenie i nie wyjaśnienie całokształtu okoliczności, w których doszło do popełnienia przez Skarżącą wykroczeń drogowych, w szczególności faktu otrzymania przez Skarżącą informacji o zasłabnięciu przyjaciela i konieczności jak najszybszego udania się do niego przez Skarżącą oraz uznanie, że nadanie decyzji I instancji rygom natychmiastowej wykonalności było uzasadnione.
W ocenie Sądu, powoływana przez Skarżącą okoliczność otrzymania informacji o zasłabnięciu przyjaciela nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Niezależnie od faktu, że w aktach administracyjnych sprawy brak jest dokumentacji potwierdzającej zaistnienie tej okoliczności, należy podkreślić, że powzięcie przez Skarżącą wspomnianej informacji nie uzasadniało dokonania przez Skarżącą manewrów drogowych skutkujących stwierdzonymi w niniejszej sprawie naruszeniami drogowymi. Skarżąca bowiem w pierwszej kolejności powinna poinformować instytucje powołane do udzielania w takiej sytuacji pomocy, a więc Policję czy też Pogotowie ratunkowe, które również jak Skarżąca musiały dopiero dotrzeć do miejsca, w której mogła być udzielona pomoc osobie potrzebującej.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że mające miejsce w niniejszej sprawie wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w różny sposób nawet podczas jednego ciągu manewrów drogowych, skutkujące naliczeniem Skarżącej 27 punktów karnych, miało swoje uzasadnienie faktyczne i organy dokonały w tym zakresie prawidłowe ustalenia.
Podstawę prawną skierowania Skarżącej na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B, stanowiły art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., art. 99 ust. 1 pkt 1 i art. 139 pkt 3 u.k.p.
Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Przepis ten wprawdzie został 4 czerwca 2018 r. uchylony mocą art. 125 pkt 10 lit. g) u.k.p., w związku z art. 139 pkt 3 u.k.p. jednak na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U poz. 957, dalej: "ustawa zmieniająca z 2018 r."), w brzmieniu obowiązującym do 17 września 2022 r., do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów m.in. art. 125 ust. 10 lit. g ustawy zmienianej w art. 2 (u.k.p.) nie stosuje się. Oznacza to, że obowiązywanie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., zostało przedłużone do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w cyt. art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. Jak wynika natomiast z art. 14 ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie.
Ponieważ Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu nie ogłosił, do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r., pomimo, że od kilku lat funkcjonuje centralna ewidencja kierowców, na którą powołuje się Skarżąca twierdząc, że omawiany przepis nie miał zastosowanie w niniejszej sprawie, nie można uznać, że takie rozwiązania technicznych zostały wdrożone, co oznacza, że kwestionowany art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., obowiązywał w dnia stwierdzonych naruszeń oraz w dniach wydania decyzji obu instancji. Organy zasadnie zatem orzekły o skierowaniu Skarżącej na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B, w związku z przekroczeniem przez Skarżącą 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.
W tej sytuacji za niezasadne należy uznać zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., poprzez jego zastosowanie oraz art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r.
Zgodnie natomiast z art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d., Policja prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 0 do 10 i wpisuje się do tej ewidencji (ust. 1). Minister właściwy do spraw wewnętrznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu oraz Ministrem Sprawiedliwości, mając na uwadze dyscyplinowanie i wdrażanie kierujących pojazdami do przestrzegania przepisów ustawy oraz zapobieganie wielokrotnemu naruszaniu przepisów ruchu drogowego, określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego; 2) warunki i sposób prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, oraz tryb występowania z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji; 3) program szkolenia i jednostki upoważnione do prowadzenia szkolenia, o którym mowa w ust. 3; 4) liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia; 5) podmioty uprawnione do uzyskiwania informacji zawartych w ewidencji, o której mowa w ust. 1 (ust. 4).
Przytoczone przepisy P.r.d., zostały uchylone 4 czerwca 2018 r. mocą art. 125 pkt 13 w związku z art. 139 pkt 3 u.k.p. Na podstawie jednak art. 16 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U poz. 957, dalej: "ustawa zmieniająca z 2018 r."), która weszła w życie 4 czerwca 2018 r., przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1 (ust. 1). Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie (ust. 2). Ta ostatnia zmiana przedłużyła obowiązywanie art. 130 ust. 1 i ust. 4 P.r.d. do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, do tego bowiem momentu Minister właściwy do spraw informatyzacji nie ogłosił w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r. Z tego względu, pomimo, że od kilku lat funkcjonuje centralna ewidencja kierowców, na którą powołuje się Skarżąca twierdząc, że omawiane przepisy stanowiące podstawę naliczenia Skarżącej 27 punktów karnych w niniejszej sprawie nie obowiązywały, nie można uznać, że zostały wdrożone takie rozwiązania technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130, jakie ustawodawca określił w art. 16 ustawy zmieniającej z 2018 r. Oznacza to, że w dnia stwierdzonych naruszeń oraz w dniach wydania decyzji obu instancji obowiązywała podstawa prawna naliczenia Skarżącej 27 punktów karnych art. 130 ust. 1 P.r.d. oraz przepisy rozporządzenia drogowego wydane na podstawie obowiązującej w tych dniach delegacji z art. 130 ust. 4 P.r.d.
Z tych względów za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 130 ust. 1 i ust. 4 w związku z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d.
Z tych samych względów niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 98 ust. 3 u.k.p. w związku z art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d.
Zgodnie z art. 98 ust. 3 u.k.p., w brzmieniu obowiązującym od 4 czerwca 2018 r., w przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 10, osoba ta otrzymuje 10 punktów.
Jak wynika jednak z art. 14 ust. 1 i ust. 2 ustawy zmieniającej z 2018 r., do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1 (P.r.d.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów m.in. art. 98 ustawy zmienianej w art. 2 (u.k.p.) nie stosuje się (ust. 1). Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu ogłasza w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie (ust. 2).
Ponieważ Minister właściwy do spraw informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu nie ogłosił, do dnia stwierdzonych naruszeń oraz dnia wydania decyzji obu instancji, w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw informatyzacji komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w art. 14 ust. 1 ustawy zmieniającej z 2018 r., pomimo, że od kilku lat funkcjonuje centralna ewidencja kierowców, na którą powołuje się Skarżąca twierdząc, że omawiany przepis miał zastosowanie w niniejszej sprawie, nie można uznać, że takie rozwiązania technicznych zostały wdrożone, co oznacza, że nie ma podstaw do przyjęcia, że art. 98 ust. 3 u.k.p., obowiązywał w tych dniach.
Sąd stwierdza, że nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, argumentacja Skarżącej wskazująca, że na miejscu zdarzenia nałożono na Skarżącą jedynie 11 punktów karnych, a w wyniku nie przyjęcia przez Skarżącą mandatu, dodatkowe punkty zostały Skarżącej naliczone bez Jej wiedzy rok później co jest sprzeczne z § 4 ust. 2 rozporządzenia drogowego.
Zgodnie § 4 ust. 2 rozporządzenia drogowego, przed wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 1, do ewidencji wprowadza się, niezwłocznie po ujawnieniu naruszenia, wpis tymczasowy. Wpis tymczasowy zawiera informację o liczbie punktów, które zostaną ostatecznie przypisane w przypadku potwierdzenia naruszenia tym rozstrzygnięciem.
Zgodnie natomiast z § 4 ust. 4 rozporządzenia drogowego, wpis tymczasowy staje się wpisem ostatecznym po stwierdzeniu naruszenia rozstrzygnięciem, o którym mowa w ust. 1.
W cyt. przepisach mowa jest jednak o wpisie tymczasowym, w § 4 ust. 1 rozporządzenia drogowego natomiast, prawodawca uregulował kwestię wpisu ostatecznego stanowiąc, że wpisu ostatecznego do ewidencji dokonuje się, jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem sądu, postanowieniem sądu o warunkowym umorzeniu postępowania, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym.
W przedmiotowej sprawie, jak zostało to wyżej wyjaśnione, naruszenia popełnione przez Skarżącą zostało stwierdzone prawomocnym: wyrokiem z 30 lipca 2020 r. Sądu Rejonowego dla W. M. w Warszawie sygn. akt [...], co oznacza, że na podstawie w § 4 ust. 1 rozporządzenia drogowego, prawidłowo Skarżącej naliczono punkty karne i dokonano wpisu ostatecznego po przesłaniu przez Sąd Rejonowy Karty informacyjnej z 12 kwietnia 2021 r. (pismo Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Stołecznej Policji z 22 października 2021 r.).
Odnośnie zarzutu naruszenia przez organy art. 99 ust. 1 pkt 1 u.k.p. poprzez jego zastosowanie, podczas gdy w sprawie nie występują uzasadnione zastrzeżenia co do kwalifikacji Skarżącej jako kierowcy, należy wyjaśnić, że art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b P.r.d., stanowił wystarczającą podstawę prawną skierowania Skarżącej na kontrolny egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii B, w związku z przekroczeniem przez Skarżącą 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. Niemniej jednak należy zgodzić się z oceną organów, że mające miejsce w niniejszej sprawie wielokrotne naruszenie przepisów ruchu drogowego w różny sposób nawet podczas jednego ciągu manewrów drogowych, skutkujące naliczeniem Skarżącej 27 punktów karnych, uzasadniało powzięcie przez organy uzasadnionych zastrzeżeń co do kwalifikacji Skarżącej jako kierowcy.
Biorąc pod uwagę powyższe, jak i nie stwierdzając innych naruszeń przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które Sąd musi wziąć pod uwagę z urzędu, a które miałyby wpływ na rozstrzygniecie uzasadniający uwzględnienie skargi, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), orzekł jak sentencji.