II SA/Gl 665/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia 23 października 2024 r. nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu działki nr [...] poprzez usunięcie odpadów (co najmniej 578 pojemników typu mauser, beczki i inne pojemniki). Organ pierwszej instancji wskazał na sprzeczność zagospodarowania z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zagrożenie dla zdrowia i środowiska, nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu skarżący zarzucili naruszenie art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, twierdząc, że nie są właścicielami odpadów i nie dokonali zmiany sposobu zagospodarowania. Podnosili również zarzuty dotyczące naruszenia art. 80 KPA (dowolna ocena dowodów, brak zagrożenia), art. 61a w zw. z art. 8 KPA (wszczęcie nowego postępowania dla tego samego stanu faktycznego) oraz błędu w ustaleniach faktycznych. SKO w Katowicach utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy, wskazując na sprzeczność składowania odpadów z § 4 uchwały Rady Gminy G. i stwierdzając, że zmiana sposobu wykorzystania nieruchomości nastąpiła w okresie obowiązywania planu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Sąd uznał, że postępowanie zostało wszczęte prawidłowo w oparciu o art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a zagospodarowanie nieruchomości było sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który przewidywał prowadzenie działalności produkcyjnej z zakazem składowania odpadów. Sąd odrzucił zarzuty dotyczące naruszenia art. 139 KPA (zmiana na niekorzyść strony), art. 80 KPA (dowolna ocena dowodów, zagrożenie dla zdrowia i życia), art. 61a w zw. z art. 8 KPA (powielenie postępowania), art. 59 ust. 3 ustawy (nakaz nałożony na właściciela), art. 35a ustawy (niezastosowanie), art. 7, 7a, 136 KPA (nieustalenie odpowiedzialności za odpady) oraz art. 11 w zw. z art. 140 KPA (lakoniczne uzasadnienie). Sąd podkreślił, że obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania może być nałożony na właściciela nieruchomości, nawet jeśli nie jest on bezpośrednio odpowiedzialny za składowanie odpadów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście odpowiedzialności właściciela nieruchomości za zagospodarowanie sprzeczne z planem miejscowym, nawet jeśli nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za stan faktyczny.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji składowania odpadów i sprzeczności z planem miejscowym. Odpowiedzialność właściciela może być różnie interpretowana w zależności od okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy właściciel nieruchomości może być zobowiązany do przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu poprzez usunięcie odpadów, jeśli sam nie dokonał ich składowania, ale teren jest zagospodarowany niezgodnie z planem miejscowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel nieruchomości może być zobowiązany do przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu na podstawie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nawet jeśli nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za składowanie odpadów, gdy zagospodarowanie jest sprzeczne z planem miejscowym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym pozwala na nałożenie obowiązku przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania na właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, jeśli zmiana sposobu zagospodarowania nastąpiła bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i jest sprzeczna z planem miejscowym. Właściciel jest odpowiedzialny za doprowadzenie nieruchomości do stanu zgodnego z prawem, niezależnie od tego, kto faktycznie składował odpady.
Czy wszczęcie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdy wcześniej toczyło się inne postępowanie dotyczące tego samego stanu faktycznego, stanowi naruszenie art. 61a w zw. z art. 8 KPA?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wszczęcie nowego postępowania administracyjnego w oparciu o inne przepisy prawa materialnego, nawet dotyczące tego samego stanu faktycznego, nie stanowi naruszenia art. 61a w zw. z art. 8 KPA, zwłaszcza jeśli w poprzednim postępowaniu nie stosowano przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że prowadzenie przez organ administracji publicznej kilku postępowań administracyjnych w oparciu o różne przepisy prawa materialnego, nawet dotyczące tego samego stanu faktycznego, jest dopuszczalne. W tej sprawie nie było prowadzone postępowanie w oparciu o ustawę o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, więc nie można mówić o powieleniu postępowania.
Czy lakoniczne uzasadnienie decyzji organu odwoławczego narusza art. 11 i art. 140 KPA?
Odpowiedź sądu
Tak, uzasadnienie może być uznane za lakoniczne, ale jeśli zawiera kluczowe argumenty przemawiające za rozstrzygnięciem, nie stanowi to podstawy do uwzględnienia skargi.
Uzasadnienie
Sąd przyznał, że uzasadnienie decyzji organu drugiej instancji nie było nadmiernie rozbudowane, jednakże uznał, że zawierało ono podstawowe argumenty uzasadniające podjęte rozstrzygnięcie, co nie dawało podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Przepisy (19)
Główne
u.p.z.p. art. 59 § ust. 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis ten stanowi podstawę do nakazania właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu w przypadku zmiany zagospodarowania bez decyzji o warunkach zabudowy, jeśli jest ona sprzeczna z planem miejscowym.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis ten stanowi podstawę do oddalenia skargi, jeśli zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 30 § ust. 1b
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane
p.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 35a
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis ten dotyczy zakazu zagospodarowania terenu w sposób sprzeczny z planem miejscowym.
k.p.a. art. 138 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy utrzymania w mocy decyzji organu pierwszej instancji przez organ odwoławczy.
k.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy zakazu pogarszania sytuacji strony odwołującej się przez organ odwoławczy przy wydawaniu nowego orzeczenia.
k.p.a. art. 11
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy obowiązku wyjaśniania podstaw rozstrzygnięcia.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy zasady swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 61a
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy wszczęcia postępowania administracyjnego.
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy obowiązku działania organów na podstawie przepisów prawa.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten dotyczy obowiązku działania organów w celu realizacji interesu społecznego.
k.p.a. art. 7a
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 136
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zagospodarowanie terenu działki było sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. • Obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu może być nałożony na właściciela nieruchomości na podstawie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. • Wszczęcie nowego postępowania administracyjnego w oparciu o inne przepisy prawa materialnego jest dopuszczalne.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż skarżący nie są właścicielami odpadów i nie dokonali zmiany sposobu zagospodarowania. • Naruszenie art. 80 KPA poprzez dowolną ocenę dowodów i przyjęcie, że odpady zagrażają życiu lub zdrowiu. • Naruszenie art. 61a w zw. z art. 8 KPA poprzez wszczęcie nowego postępowania dla tego samego stanu faktycznego. • Naruszenie art. 35a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez jego niezastosowanie. • Naruszenie art. 7, 7a, 136 KPA poprzez odstąpienie od ustalenia, kto jest odpowiedzialny za odpady. • Naruszenie art. 11 i 140 KPA poprzez lakoniczne uzasadnienie decyzji.
Godne uwagi sformułowania
sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu z prawem • nie każde uchybienie ze strony organu administracji uzasadnia uwzględnienie skargi, a jedynie takie, które miało lub mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy • właściciel nieruchomości może być zobowiązany do przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania terenu, nawet jeśli nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za składowanie odpadów
Skład orzekający
Grzegorz Dobrowolski
przewodniczący
Beata Kalaga-Gajewska
członek
Stanisław Nitecki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście odpowiedzialności właściciela nieruchomości za zagospodarowanie sprzeczne z planem miejscowym, nawet jeśli nie jest bezpośrednio odpowiedzialny za stan faktyczny."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji składowania odpadów i sprzeczności z planem miejscowym. Odpowiedzialność właściciela może być różnie interpretowana w zależności od okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy odpowiedzialności właściciela nieruchomości za nielegalne składowanie odpadów, co jest częstym problemem. Pokazuje, jak prawo planowania przestrzennego i procedury administracyjne są stosowane w praktyce.
“Właściciel nieruchomości odpowiada za odpady, nawet jeśli ich nie składował – wyrok WSA w Gliwicach.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.