II SA/Gl 580/14

II SA/Gl 580/14 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2014-06-30
Data wpływu
2014-05-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Piotr Broda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3 i par. 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. i P. G. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie likwidacji urządzenia wodnego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Uzasadnienie
Skarżący, w skardze z dnia 11 kwietnia 2014 r. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując go zagrożeniem wystąpienia znacznej szkody. Miałaby ona polegać na dużym prawdopodobieństwie wydania przez organ pierwszej instancji kolejnej decyzji, w której skarżący zostaną zobowiązani do przywrócenia stanu poprzedniego, tj. zasypania istniejącego rowu, wykonania dokumentacji oraz odtworzenia dawnego koryta cieku wodnego, co wiąże się ze znacznymi kosztami oraz zmianami ukształtowania terenu. Wstrzymanie wykonania decyzji nie powoduje zaś naruszenia czyjegokolwiek interesu, w tym publicznego, gdyż teren, na którym znajduje się sporny rów stanowią nieużytki.
W piśmie procesowym z dnia 5 czerwca 2014 r. uczestniczka postępowania M. M. zwróciła się o odrzucenie skargi i nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, akcentując niekorzystne następstwa jakimi może skutkować uwzględnienie argumentacji skarżących i pozostawienie stanu obecnego bez zmiany.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważył co następuje:
Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
W rozpoznawanej sprawie skarżący powołali się na ewentualne, niekorzystne z punktu widzenia potencjalnych kosztów, następstwa realizacji zaskarżonej decyzji. Wskazać jednak przyjdzie, że przedmiotem skargi jest decyzja o charakterze kasatoryjnym, a więc przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wykonanie takiej decyzji polega na ponownym przeprowadzeniu postępowania zgodnie ze wskazówkami organu odwoławczego. Trzeba jednak wyraźnie podkreślić, że nawet w razie wydania takiej decyzji przez organ pierwszej instancji, skarżącym oraz innym stronom toczącego się postępowania administracyjnego przysługują procesowe środki ochrony ich praw przewidziane w Kodeksie postępowania administracyjnego, a w razie wydania niekorzystnej z ich punktu widzenia decyzji przez organ odwoławczy – skarga do sądu administracyjnego. Wobec tego argumenty podniesione na poparcie tezy o zasadności uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogły zostać uznane za zasadne. Decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w G. nie wywołuje bowiem skutków o charakterze materialnoprawnym, o których dałoby się powiedzieć, że ich konsekwencją będą następstwa, na które powołują się skarżący.
Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.