II SA/Gl 562/23

II SA/Gl 562/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-10-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Grzegorz Dobrowolski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6135 Odpady
Hasła tematyczne
Odpady
Sygn. powiązane
III OSK 739/24 - Wyrok NSA z 2025-03-18
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1592
art. 14
Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Asesor WSA Aneta Majowska, Protokolant Specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2023 r. sprawy ze skargi J.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 21 lutego 2023 r. nr SKO.4201.1.2023 w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2020 r. do Starosty [...] wpłynął wniosek O Sp. z o.o. sp. k. o zmianę posiadanej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 31 grudnia 2015 r. o pozwoleniu na wytwarzanie odpadów wraz z zezwoleniem na przetwarzanie odpadów w związku z działalnością odlewniczą zlokalizowaną w G. przy ul. [...] w zakresie zezwolenia na przetwarzanie odpadów oraz w zakresie pozwolenia na wytwarzanie odpadów.
Organ administracji wszczął postępowanie w sprawie. Wystąpił również o odpowiednie akty współdziałania oraz do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach o przeprowadzenie kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub miejsc magazynowania odpadów w których ma być prowadzone zbieranie odpadów w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska przez przedsięwzięcie.
Organ wystąpił również do Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w K. o przeprowadzenie kontroli instalacji, obiektu budowlanego lub jego części w tym miejsc magazynowania odpadów w zakresie spełniania wymagań określonych w przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej oraz w zakresie zgodności z warunkami ochrony przeciwpożarowej.
Dnia 17 września 2021 r. do organu I instancji wpłynęło pismo J. T., w którym twierdzi on, że inwestor działa nielegalnie, tj. bez posiadania tytułu prawnego do maszyn, urządzeń i budynków.
Starosta [...] przeprowadził szczegółowe postępowanie w tym zakresie. Zobowiązał inwestora do wyjaśnienia tej kwestii. Ostatecznie organ przyjął, w oparciu o przedstawioną przez inwestora umowy dzierżawy oraz oświadczenie współwłaścicielek nieruchomości S.T. i A.G., iż inwestor dysponuje prawem do nieruchomości, na której ma być prowadzona działalność.
Po ustaleniu wszystkich istotnych dla sprawy ustaleń i uzyskaniu prawem wymaganych opinii organ I instancji decyzją z dnia 29 listopada 2022 r. nr [...] zmienił swoją decyzję z dnia 31 grudnia 2015 r., znak: [...] zezwalającą na przetwarzanie odpadów.
Odwołanie od tej decyzji złożył J.T. W odwołaniu przedstawił on problem własności nieruchomości, na której jest prowadzona działalność związana z gospodarowaniem odpadami.
Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił podstawy prawne swego rozstrzygnięcia. Podkreślił, że na mocy art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw "posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów. Jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku: 1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku; 2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 4) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art 48a ustawy zmienianej w art 7.
Dodatkowo w myśl art. 14 ust. 7 tego aktu "właściwy organ zmienia decyzje, o których mowa w ust 1, wskazując: 1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku; 2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub Jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub Jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub Jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów; 4) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów".
Organ odwoławczy podkreślił, że decyzja została wydana po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, obowiązkowych kontrolach oraz uzyskaniu stosownych opinii. W tym zakresie w pełni zaakceptował ustalenia organu I instancji.
Obszernie Kolegium odniosło się wreszcie do zarzutu odwołania. Decyzją Starosty [...] z dnia 31 grudnia 2015 r. będącą zezwoleniem na przetwarzanie odpadów wydano na podstawie tytułu prawnego w postaci umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] 2009 r. pomiędzy J.T. a O Sp. z o.o. sp. k. w G. Wskazano tam, że "ponadto do wniosku dołączono tytuł prawny do miejsca magazynowania odpadów w postaci umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] 2009 r. z P. J. T. będącym Jedocześnie wspólnikiem Spółki O.
Powyższa umowa dotyczy dzierżawy nieruchomości z położonymi na niej budynkami i urządzeniami w G. przy ul. [...] i została zawarta na czas określony do dnia [...] 2029 r., a w jej treści nie przewidziano możliwości wcześniejszego jej rozwiązania. Z kolei znajdująca się w aktach rozpoznawanej sprawy umowa dzierżawy z dnia [...] 2009 r. wyłącznie dzierżawy urządzeń służących do prowadzenia działalności związanej m.in. z odlewnictwem żeliwa. Jak wskazał organ w myśl art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach "magazynowanie odpadów odbywa się na terenie, do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny".
W rozpatrywanej sprawie odwołujący się nie przedstawił jakiegokolwiek orzeczenia mocą którego wiążąca strony umowa z dnia [...] 2009 r. uznana zostałaby za nieważną.
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożył J.T. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji, wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucił SKO w Częstochowie naruszenie:
1) art. 6, 7, 8, 77 § 1 k.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.) poprzez zaniechanie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy,
2) art. 138 k.p.a. poprzez brak ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy pod względem celowości, jak i legalności,
3) naruszenie art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, że O. Sp. z o.o. sp.k. jest podmiotem, na rzecz którego może być wydane zezwolenie na przetworzenie i magazynowanie odpadów,
4) naruszenie art. 25 ust. 2 w zw. z art. 41b ust. 3 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 699) i art. 199 k.c. poprzez niewłaściwą jego interpretację i zastosowanie, a to przez przyjęcie, iż O. sp. z o.o sp.k. jest stroną postępowania posiadającą tytuł prawny do terenu, na którym odbywa się magazynowanie i przetwarzanie odpadów.
W skardze zarzucono także, że organ odwoławczy nie przeprowadził postępowania w zakresie:
- ustalenia, czy decyzja została skierowana do właściwego podmiotu,
– umożliwienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu,
- ustalenia, czy decyzja jest skierowana do podmiotu, który faktycznie produkuje i przetwarza odpady,
- zbadania, czy ważna jest czynność prawna polegająca na wypowiedzeniu przez J.T. umowy dzierżawy maszyn i urządzeń z dnia [...] 2009 r. oraz umowy dzierżawy nieruchomości z dnia [...] 2009 r.,
- wydania decyzji w znacznej części w oparciu o dokumenty prywatne w formie oświadczeń, a nie zbadanie w sposób wymagany - przepisami prawa stanu prawnego i okoliczności faktycznych,
- niewyjaśnienia, czy organ Starosta uprawniony był w toku postępowania do rozstrzygania, czy umowy z dnia [...] 2009 r. i z dnia [...] 2009 r. wiążą strony,
- ważności decyzji Starosty z dnia 31 grudnia 2015 r.
Pismem z dnia 25 czerwca 2022 r., w toku toczącego się postępowania, umowa dzierżawy nieruchomości zawarta w dniu [...] 2009 r. została przez J.T. wypowiedziana. Wcześniej, w dniu [...] 2021 r. została wypowiedziana także umowa dzierżawy maszyn i urządzeń (potwierdzona oświadczeniem z dnia 9 września 2021 r.). Okoliczności te nie były przedmiotem rozważań Kolegium, które w sposób bezkrytyczny uznało za dopuszczalne przyjęcie jako dowód na wykazanie posiadania tytułu prawnego do nieruchomości przez spółkę jej oświadczenia z dnia 16 listopada 2011 r. o istnieniu umowy dzierżawy oraz opinię prawną z dnia 1 marca 2022 r. sporządzoną na zlecenie spółki.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą argumentację.
Pismem z dnia 27 kwietnia 2023 r. skarżący poinformował, że przed Sądem Okręgowym w K. Wydział [...] pod sygn. akt [...] toczyło się postępowanie z jego powództwa przeciw spółce O." Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w G., gdzie w ramach ustaleń Sąd uznał, iż umowa z dnia [...] 2009 r. nigdy nie wiązała skarżącego i spółki, a także, iż była dotknięta sankcją nieważności. Wyrok jest prawomocny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Rozstrzygana sprawa dotyczy rozstrzygnięcia wniosku uczestnika postępowania w sprawie zmiany posiadanego przez ten podmiot pozwolenia na wytwarzanie odpadów wraz z zezwoleniem na przetwarzanie odpadów
Obowiązek wystąpienia o taką zmianę wynika wprost z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1592). Zgodnie z tym przepisem "posiadacz odpadów, który przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy uzyskał zezwolenie na zbieranie odpadów, zezwolenie na przetwarzanie odpadów, zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów albo pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie odpadów, jest obowiązany, w terminie do dnia 5 marca 2020 r., złożyć wniosek o zmianę posiadanej decyzji, wskazując we wniosku:
1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku;
2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
4) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a ustawy zmienianej w art. 1".
Do wniosku o zmianę decyzji w zakresie gospodarowania odpadami ich posiadacz dołącza:
1) operat przeciwpożarowy, o którym mowa w art. 42 ust. 4b pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1;
2) zaświadczenia o niekaralności, o których mowa w art. 42 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy zmienianej w art. 1;
3) oświadczenie o niekaralności, o którym mowa w art. 42 ust. 3a pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1;
4) oświadczenie, że w stosunku do posiadacza odpadów będącego osobą:
a) fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,
b) prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna
- nie wydano, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194 tej ustawy, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł;
5) oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy:
a) w stosunku do którego wydano ostateczną decyzję o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub
b) któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194 ustawy zmienianej w art. 1, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł
- za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy;
6) postanowienie, o którym mowa w art. 42 ust. 4c ustawy zmienianej w art. 1;
7) decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 i 1566 oraz z 2018 r. poz. 1496 i 1544), w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymagane.
Z treści art. 17 ust. 4 ustawy wynika, że jego ustępy 1 i 2 w sposób zamknięty określają treść wniosku i załączników do niego.
Jak wynika z akt administracyjnych, w rozstrzyganej sprawie wniosek o zmianę decyzji w zakresie gospodarowania odpadami został złożony w lutym 2020 r. Wniosek ten jest kompletny, co potwierdzają ustalenia organów administracji, jak i te dokonane przez tutejszy Sąd.
W oparciu o tak złożony wniosek organy przeprowadziły postępowanie wyjaśniające oraz wypełniły zobowiązania wynikające z art. 14 ust. 1 ustawy. Współdziałanie z innymi organami wykazało, że decyzje w zakresie gospodarki odpadami mogą zostać zmienione zgodnie ze złożonym wnioskiem.
W konsekwencji Starosta [...] dokonał zmiany posiadanych decyzji w zakresie gospodarowania odpadami, zgodnie z art. 14 ust. 7 ustawy. Zgodnie z tym przepisem "właściwy organ zmienia decyzje, o których mowa w ust. 1, wskazując:
1) maksymalną masę poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalną łączną masę wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku;
2) największą masę odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającą z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
3) całkowitą pojemność (wyrażoną w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
4) wymagania wynikające z warunków ochrony przeciwpożarowej instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów".
W ocenie Sądu również treść decyzji Starosty [...] odpowiada prawu – zawiera wszystkie elementy wynikające z art. 107 § 3 k.p.a. i art. 14 ust. 7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
Odnosząc się do zarzutów skargi należy uznać, że co do zasady są one nieuzasadnione a stwierdzone uchybienia nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Nie jest do końca zrozumiały zarzut dotyczący naruszenia art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane (zarzut oznaczony cyfrą 1). Zaskarżone decyzje nie były wydawane na postawie tego aktu. Co do zakresu przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego należy stwierdzić, że przeprowadzono je w sposób zupełnie wystarczający do wydania rozstrzygnięć. Należy tu wyraźnie wskazać, że zakres tego postępowania wyznaczają ust. 1 i 2 art. ustawy.
Za nietrafiony Sąd uznaje zarzut oznaczony cyfrą 2. Organ odwoławczy dokonał rozpatrzył ponownie sprawę, ze szczególnym uwzględnieniem zarzutu podniesionego w odwołaniu. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z podjętym rozstrzygnięciem nie oznacza, że w sprawie doszło do naruszenia art. 138 k.p.a.
W zarzucie skargi dotyczącym naruszenia art. 28 k.p.a. Sąd wyjaśnia, że zgodnie z tym przepisem "stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek". Trudno więc uznać by wnioskodawca (składający o zmianę posiadanej decyzji) nie był stroną postępowania.
Do kilku podniesionych w skardze zarzutów Sąd odniesie się łącznie. Chodzi tu o stanowisko skarżącego, iż uczestnik postępowania nie dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości, na której ma być prowadzona działalność, zatem decyzję skierowano do niewłaściwego podmiotu, jak również zarzutu niezbadania "ważności" decyzji z dnia 31 grudnia 2015 r.
Sąd administracyjny nie jest władny do rozstrzygania sporów o charakterze prywatnym. Do tego celu powołane są sądy powszechne. Problem prawa inwestora do nieruchomości był badany na etapie wydawania decyzji Starosty [...] Nr [...] z dnia 31 grudnia 2015 r. Ustaleń dokonano wówczas w oparciu o umowę dzierżawy z dnia [...] 2009 r. zawartą pomiędzy J.T. a O. Sp. z o.o. sp. k. w G.. Wskazano tam, że "ponadto do wniosku dołączono tytuł prawny do miejsca magazynowania odpadów w postaci umowy dzierżawy zawartej w dniu [...] 2009 r. z P. J.T. będącym Jedocześnie wspólnikiem Spółki O.
Sąd zwraca ta uwagę, że umowa została zawarta na czas oznaczony i nie przewidywała możliwości jej wypowiedzenia (czas na jaki została zawarta jeszcze nie upłynął). Jednocześnie skarżący nie wykazał w żaden sposób, że umowa ta wygasła lub uznano, że jest ona nieważna. Przywoływany w piśmie z dnia 27 kwietnia 2023 r. wyrok Sądu Okręgowego w K. w sprawie o sygnaturze [...] nie odnosił się do problemu ważności przedmiotowej umowy.
Sąd zwraca także uwagę, że kontrolowane rozstrzygnięcia nie dotyczyły stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia 31 grudnia 2015 r.
Ma wreszcie rację skarżący, że w prowadzonym postępowaniu doszło do naruszenia jego uprawnień jako strony postępowania poprzez uniemożliwienie mu uczestniczenia w niektórych czynnościach procesowych. Nie wykazał jednak, aby uchybienia te mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia.
Z tych względów na podstawie art. 151 orzeczono jak w sentencji.