II SA/Gl 560/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę D. K. z powodu braku interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego.
Sąd rozpoznał skargę B. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd stwierdził, że jedynie B. K. posiadała interes prawny w zaskarżeniu decyzji, ponieważ była jej adresatem. D. K., syn skarżącej, nie miał własnego, indywidualnego interesu prawnego, a jedynie interes faktyczny, który nie daje podstaw do ochrony sądowej. W związku z tym, jego skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę wniesioną przez B. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r., dotyczącą świadczenia pielęgnacyjnego. Sąd, opierając się na art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podkreślił, że do wniesienia skargi uprawniony jest podmiot posiadający interes prawny, czyli taki, który ma oparcie w przepisach prawa i wykazuje związek między chronionym prawem a zaskarżonym aktem. W analizowanej sprawie stroną postępowania administracyjnego była wyłącznie B. K., która była adresatem decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. D. K., syn skarżącej, nie posiadał własnego, indywidualnego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, a jedynie interes faktyczny, który nie jest wystarczający do ochrony sądowej. W konsekwencji, sąd uznał, że D. K. nie miał legitymacji skargowej, co skutkowało odrzuceniem jego skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Sąd orzekł zatem o odrzuceniu skargi D. K.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, osoba taka nie jest uprawniona do wniesienia skargi, ponieważ brak jej legitymacji skargowej.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że interes prawny musi być własny, indywidualny i mieć oparcie w przepisach prawa. Tylko podmiot posiadający taki interes jest uprawniony do wniesienia skargi. Brak interesu prawnego skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 50 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Interes prawny oznacza istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością, mającego oparcie w przepisach prawa.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę niedopuszczalną.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wskazanie konkretnej podstawy odrzucenia skargi z powodu braku legitymacji skargowej.
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Regulacja dotycząca orzekania przez sąd w przedmiocie odrzucenia skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
D. K. nie posiadał własnego, indywidualnego interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji, a jedynie interes faktyczny.
Godne uwagi sformułowania
Interes prawny zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej.
Skład orzekający
Wojciech Gapiński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie interpretacji pojęcia interesu prawnego i legitymacji skargowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy osoba niebędąca stroną postępowania administracyjnego próbuje zaskarżyć decyzję, nie wykazując własnego interesu prawnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego zagadnienia procesowego – interesu prawnego, który jest kluczowy dla zrozumienia dopuszczalności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jest to wiedza istotna dla praktyków prawa.
“Kto może skarżyć decyzję administracyjną? Sąd wyjaśnia kluczowe znaczenie interesu prawnego.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 560/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2024-05-28 Data wpływu 2024-04-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Wojciech Gapiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2023 poz 1634 art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K., D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr SKO.4106.273.2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę D. K. Uzasadnienie Pismem z dnia 3 kwietnia 2024 r. B. K. (dalej: "skarżąca") i D. K. wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr SKO.4106.273.2024 w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (postanowienie NSA z 8 stycznia 2020r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawem materialnym, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi. Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest jedynie skarżąca – B. K., która była adresatem zarówno decyzji organu I instancji – Wójta Gminy P. z dnia 23 lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego i decyzji organu II instancji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 marca 2024 r. nr. SKO.4106.273.2024. W związku z powyższym stwierdzić należy, że jedynie skarżąca posiadała interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., a tym samym była uprawniona do wniesienia skargi w sprawie. Tymczasem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniósł również D. K. – syn skarżącej. Uwzględniając powyższe D. K. nie przysługiwał własny, indywidualny interes prawny w zaskarżeniu decyzji, a co najwyżej interes faktyczny w rozpoznawanej sprawie, który jednak nie daje ochrony sądowej. W konsekwencji nie mógł on skutecznie wnieść w tej sprawie skargi do sądu administracyjnego. Brak interesu prawnego powoduje bowiem niedopuszczalność skargi oraz skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, stosownie do regulacji zawartej art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI