II SA/Gl 547/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gliwicach oddalił skargę spółki "A" na decyzję SKO uchylającą decyzję o warunkach zabudowy, uznając, że po utracie mocy planu zagospodarowania przestrzennego, sprawa powinna być rozpatrzona według nowych przepisów.
Spółka "A" zaskarżyła decyzję SKO, która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta S. o warunkach zabudowy dla inwestycji. SKO uchyliło decyzję, ponieważ plan zagospodarowania przestrzennego, na którym się oparto, utracił moc. WSA w Gliwicach oddalił skargę, stwierdzając, że decyzja SKO była zgodna z prawem, gdyż postępowanie zostało wszczęte pod rządami starej ustawy, ale w momencie orzekania przez SKO obowiązywały już nowe przepisy, a plan stracił moc.
Sprawa dotyczyła skargi spółki "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która uchyliła decyzję Prezydenta Miasta S. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie z infrastrukturą zewnętrzną. Organ I instancji wydał decyzję opierając się na planie zagospodarowania przestrzennego miasta S. z 1988 r. Stowarzyszenie [...] odwołało się od tej decyzji, podnosząc zastrzeżenia do raportu oddziaływania na środowisko. SKO uchyliło decyzję organu I instancji na podstawie art. 138 § 2 kpa i art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdzając, że plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. i nie mógł stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy po tej dacie. WSA w Gliwicach oddalił skargę spółki, uznając decyzję SKO za zgodną z prawem. Sąd podkreślił, że postępowanie zostało wszczęte pod rządami ustawy z 1994 r., ale w momencie orzekania przez organ odwoławczy obowiązywała już ustawa z 2003 r. Zgodnie z art. 85 ustawy z 2003 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie nowej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Jednakże, plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc z dniem 1 stycznia 2004 r., co uniemożliwiło jego stosowanie przez SKO. Sąd uznał, że SKO prawidłowo stwierdziło, iż ustalenie warunków zabudowy po tej dacie wymagało przeprowadzenia postępowania zgodnie z nową ustawą.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję, ponieważ plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc, a nowe przepisy wymagały innego trybu postępowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo wszczęcia postępowania pod rządami starej ustawy, utrata mocy planu zagospodarowania przestrzennego przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy uniemożliwiła jej oparcie na tym planie, co wymagało zastosowania przepisów nowej ustawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (7)
Pomocnicze
u.z.p. art. 40 § 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 87 § 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 85 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 61 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja SKO była zgodna z prawem, ponieważ plan zagospodarowania przestrzennego utracił moc obowiązującą przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Ustalenie warunków zabudowy po utracie mocy planu wymagało zastosowania przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r.
Odrzucone argumenty
Skarga spółki "A" opierała się na błędnym założeniu, że decyzja organu I instancji powinna być oceniana według przepisów obowiązujących w dacie jej wydania, ignorując utratę mocy planu zagospodarowania przestrzennego.
Godne uwagi sformułowania
plan ten utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. nie mógł on po tej dacie stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. po dniu 1.01.2004 r. ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego – wobec braku planu miejscowego – może nastąpić jedynie w trybie określonym w ustawie z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Skład orzekający
Bonifacy Bronkowski
przewodniczący
Ewa Krawczyk
sprawozdawca
Elżbieta Kaznowska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz skutków utraty mocy planu miejscowego dla postępowań administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zmiany przepisów i utraty mocy planu miejscowego w trakcie postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje praktyczne problemy związane ze zmianą przepisów prawa budowlanego i planowania przestrzennego oraz ich wpływem na toczące się postępowania administracyjne.
“Zmiana prawa zablokowała budowę: co się dzieje, gdy plan zagospodarowania traci moc?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 547/04 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-02-20 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-09-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/ Elżbieta Kaznowska Ewa Krawczyk /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6153 Warunki zabudowy terenu Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie: NSA Ewa Krawczyk (spr.), WSA Elżbieta Kaznowska, Protokolant st. ref. Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" – Spółka z o. o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu o d d a l a s k a r g ę Uzasadnienie Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 40 ust. 3, art. 42 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. nr 15/99 poz. 139 z zm./ oraz ustaleń planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. zatwierdzonego uchwałą MRN w S. z [...] r. wraz z późniejszymi zmianami ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla "A" Sp. z o.o. dla inwestycji polegającej na budowie [...] z infrastrukturą zewnętrzną – przyłącza: wody i kanalizacji oraz włączenie do DK [...] i ul. A na terenie działek wymienionych w decyzji, a położonych w S. pomiędzy ul. A i DK-[...]. W uzasadnieniu organ wskazał na zgodność projektowanej inwestycji z zapisami obowiązującego planu dla jednostki [...] i dopuszczonymi interpretacjami zapisu planu dla terenu o symbolu [...], w obszarze którego mieszczą się działki objęte wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Podkreślono, że postępowanie w sprawie przeprowadzono zgodnie z obowiązującymi przepisami dla tego typu inwestycji – z udziałem społeczeństwa i po dokonaniu wymaganych prawem ustaleń. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło Stowarzyszenie [...], Oddział Terenowy w Z., dopuszczone do udziału w postępowaniu postanowieniem organu I instancji z dnia [...] r. Stowarzyszenie domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji wskazując na brak odpowiedzi inwestora na pismo skierowanego do niego przez Stowarzyszenie oraz poważne zastrzeżenia do raportu oddziaływania na środowisko. Zastrzeżeń tych odwołujące się Stowarzyszenie nie sprecyzowało. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. w oparciu o art. 138 § 2 kpa i art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717 z zm./ uchyliło w całości orzeczenie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że wprawdzie zarzuty Stowarzyszenia [...] nie zasługiwały na uwzględnienie jednakże z uwagi na zasadę orzekania przez organ odwoławczy w oparciu o obowiązujące przepisy, zaskarżone rozstrzygnięcie nie może zostać utrzymane w mocy. Zaskarżona decyzja została bowiem wydana w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. z 1988 r. wraz ze zmianami i modyfikacjami. Plan ten utracił moc z dniem 31 grudnia 2003 r. /art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym/, a więc nie mógł on po tej dacie stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Po dniu 1.01.2004 r. ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego – wobec braku planu miejscowego – może nastąpić jedynie w trybie określonym w ustawie z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "A" Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącej Spółki zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 85 ustawy z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez przyjęcie, że wskutek utraty mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. podstawą tej decyzji nie może być ten plan. Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać uwzględniona, bowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wniosek skarżącej spółki o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie [...] wraz z infrastrukturą zewnętrzną wpłynął do organu I instancji w dniu [...].2003 r. Data ta jest datą wszczęcia postępowania w sprawie zgodnie z art. 61 § 3 kpa. Kodeks postępowania administracyjnego datę wszczęcia postępowania łączy z datą złożenia żądania organowi, a nie datą zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania w sprawie /tutaj [...].2003 r./. Wszczęcie postępowania z wniosku skarżącej Spółki nastąpiło więc pod rządami ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. Nr 15/99 poz. 139 z zm./. Zgodnie z art. 40 ust. 3 tej ustawy ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następowało na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Na terenie miasta S. w dacie wszczęcia postępowania w sprawie, a także orzekania przez organ I instancji obowiązywał plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta S. z 1988 r. z zmianami i modyfikacjami. W dniu 11.07.2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. Nr 80, poz. 717/, która uchyliła ustawę z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /art. 88 ustawy z 27.03. 2003 r./. W art. 85 ustawy z 27.03.2003 r. zawarto normę regulującą zastosowanie przepisów ustawy z 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniach administracyjnych w sprawach indywidualnych, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w postępowaniach administracyjnych w sprawach indywidualnych, wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z tą regulacją do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy /to jest 11.03.2003 r./ stosuje się przepisy dotychczasowe. Artykuł 85 został umieszczony w Rozdziale 7 – Przepisy przejściowe i końcowe, które to przepisy regulują przejście z rozwiązań dotychczas obowiązującej ustawy do rozwiązań nowej ustawy. Przedmiotem regulacji art. 85 ust. 1 są kwestie normowane w tych właśnie ustawach, a nie w innych aktach prawnych. Celem omawianego przepisu było zatem zastosowanie do spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną jedynie przepisów ustawy z 1994 r. Jeżeli zatem wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu został złożony przed 1.07.2003 r., to organ orzekający po tej dacie, winien wydać stosowną decyzję na zasadach i w trybie przewidzianym ustawą z 1994 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekając w dniu [...] r. zobowiązane było do wydania decyzji na podstawie ustawy z 7.07.1994 r., a więc przede wszystkim po stwierdzeniu, że zamierzona inwestycja jest zgodna z planem. Jednakże w dacie orzekania przez organ odwoławczy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. już nie obowiązywał. Utracił on bowiem moc z dniem 1.01.2004 r. na podst.awie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27.03.2003 r., bo jak wyjaśniono wyżej art. 85 ust. 1 ustawy nie dotyczy planów miejscowych. Tym samym plan ten nie mógł stanowić podstawy do ustalenia warunków zabudowy. Trafnie zatem organ odwoławczy stwierdził, iż po dniu 1.01.2004 r. ustalenie warunków zabudowy dla wnioskowanego zamierzenia – wobec braku planu miejscowego - może być dokonane w trybie określonym w nowej ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 27.03.2003 r., co wymaga przeprowadzenia przewidzianego tą ustawą postępowania. Zaskarżona decyzja znajduje więc podstawę w art. 138 § 2 kpa i dlatego skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z zm./.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI