II SA/Gl 543/25

II SA/Gl 543/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-09-19
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna /sprawozdawca/
Artur Żurawik /przewodniczący/
Beata Kalaga-Gajewska
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1112
art. 80 ust. 2
Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 19 września 2025 r. sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 10 lutego 2025 r. nr SKO.OŚ/41.9/1/2025/52/KS w przedmiocie odmowy wydania decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 10 lutego 2025 r., nr SKO.OŚ/41.9/1/2025/52/KS Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej "Kolegium lub "Organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. (dalej "Prezydent" lub "Organ I instancji") z 11 grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia.
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy.
Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek Z. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") z 12 września 2024 r., Prezydent odmówił wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia pn. "[...] Z. Sp. z o.o. w S. przy ul. [...]".
Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 1112 z późn. zm.; dalej "u.u.i.o.ś.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm.; dalej "k.p.a.").
W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji scharakteryzował planowane przedsięwzięcie, przedstawił chronologicznie przebieg postępowania oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 83b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (powołany tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 z późn. zm.; dalej "rozporządzenie z 10 września 2019 r.") przedsięwzięcie zaliczono do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Celem inwestycji jest scalenie w jednym miejscu wszystkich funkcji i zakresów działalności Spółki. Przedsięwzięcie zostało zaplanowane do zrealizowania na działkach nr [...] i [...] o powierzchni około 14 000 m2 przy ul. [...] w S.. Teren ww. działek objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w rejonie [...], linii kolejowej, ulic [...], [...], [...] i [...] oraz granicy administracyjnej miasta (Dz. U. Woj. Śląskiego z [...] r. poz. [...] ze zm.; dalej "m.p.z.p."). Teren ww. działek oznaczony jest w m.p.z.p. symbolem 5U – tereny zabudowy usługowej. Zgodnie z § 5 ust. 3 pkt b m.p.z.p. zakazuje się lokalizacji zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami, za wyjątkiem terenów P/U, w obszarze których dopuszcza się magazynowanie odpadów z zastrzeżeniem zakazu lokalizacji zakładów związanych z recyklingiem – zakaz nie dotyczy terenu 1P/U. Zgodnie z Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia (dalej "KIP") planowana działalność będzie wymagała uzyskania zezwolenia z art. 42 ustawy o odpadach w związku z prowadzeniem działalności polegającej na "tymczasowym magazynowaniu odpadów w procesie ich zbierania". Nadto z zapisów KIP w pkt 3.1 i 7.1. wynika, że Spółka ma zamiar prowadzenia działalności związanej ze zbieraniem odpadów. Organ I instancji stwierdził zatem, że na terenie planowanej inwestycji będzie odbywało się zbieranie i magazynowanie odpadów, a to stoi w sprzeczności z zapisami m.p.z.p.
W odwołaniu od decyzji Spółka zarzuciła naruszenie art. 80 ust. 2 u.u.i.o.ś. poprzez przyjęcie, że zamierzona inwestycja jest niezgodna z postanowieniami m.p.z.p. Wyjaśniła, że przedsięwzięcie nie może być utożsamiane z budową zakładu związanego z gospodarowaniem odpadami. Zasadniczym zakresem działalności ma być działalność logistyczna i transportowa. Działalność logistyczna ma polegać na spedycji ładunków, w tym wyładunków i załadunków materiałów, w tym również (w jakiejś części) odpadów, które będą podlegały dalszym czynnościom transportowo-spedycyjnym i będą tymczasowo magazynowane do czasu dalszego zagospodarowania. Należy odróżnić składowanie od magazynowania odpadów. W m.p.z.p. wyłączono jedynie możliwość składowania odpadów, co nie daje podstaw do przyjęcia, że wyłączono także ich magazynowanie. Nadto działalność z zakresu gospodarki odpadami dopuszczalna jest na terenach przewidzianych w planach miejscowych w sposób ogólny na prowadzenie działalności gospodarczej, produkcyjnej lub związanej z infrastrukturą techniczną.
Zaskarżoną decyzją Kolegium orzekło utrzymać w mocy decyzję Organu I instancji jako prawidłową. W uzasadnieniu wskazano m. in., że Organ I instancji prawidłowo zakwalifikował przedsięwzięcie do przedsięwzięć określonych w § 3 ust. 1 pkt 83b rozporządzenia z 10 września 2019 r. Prawidłowo także stwierdził, że nie jest ono zgodne z ustaleniami m.p.z.p. Na terenie o symbolu 5U plan nie dopuszcza lokalizacji zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami. Natomiast z KIP, a nawet z odwołania Spółki wynika, że zamierzona działalność będzie polegała w jakimś zakresie na gospodarowaniu odpadami ("wyładunek i magazynowanie odpadów do czasu przekazania ich do unieszkodliwienia", "tymczasowe magazynowanie w procesie zbierania").
Pismem z 10 marca 2025 r. Skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję Kolegium, zaskarżając ją w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zobowiązanie organu do wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych realizacji planowanego przedsięwzięcia zgodnie ze złożonym wnioskiem, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Organowi I instancji.
Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1) art. 80 ust. 2 u.u.i.o.ś. poprzez stwierdzenie niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami m.p.z.p.;
2) art. 7 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, a w konsekwencji przyjęcie, że działalność Skarżącej w zakresie planowanej inwestycji będzie w istocie zakładem związanym z gospodarowaniem odpadami, podczas gdy w istocie jest to przedsięwzięcie, w którego zakresie będą prowadzone czynności logistyczne, w którym mieścić się będą: transport materiałów, spedycja, załadunek, przeładunek materiałów budowlanych, kruszyw, w tym również czynności logistyczne związane wyłącznie z tymczasowym magazynowaniem odpadów, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 5b ustawy o odpadach;
3) błędną interpretację zapisów m.p.z.p. poprzez uznanie, że wnioskowana inwestycja jako przedsięwzięcie potencjalnie znacząco oddziałujące na środowisko narusza zapisy planu, podczas gdy z § 5 pkt 4 lit c) wprost wynika, że uchwałodawca dopuszcza realizację na wskazanym obszarze przedsięwzięć potencjalnie znacząco oddziałujących na środowisko bez ograniczeń.
W uzasadnieniu skargi przytoczono argumenty na poparcie wniesionych zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoje rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.").
Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję sądu administracyjnego oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji wynikające z treści art. 145 § 1 p.p.s.a, Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich wyeliminowanie z obrotu prawnego.
Wyjaśnić również należy, że skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a. z uwagi na fakt, że Organ odwoławczy złożył wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, zaś Skarżąca w ustawowym terminie nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.
Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 80 ust. 2 u.u.i.o.ś. (w brzmieniu właściwym dla rozpoznawanej sprawy) właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony (poza wyjątkami wskazanymi w ust. 2a tego przepisu, które nie znajdują zastosowania do rozpoznawanej sprawy). Zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest zatem podstawowym kryterium oceny zamierzenia inwestycyjnego podmiotu ubiegającego się o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jedynie stwierdzenie zgodności planowanej inwestycji z miejscowym planem, uprawnia organ do wydania decyzji pozytywnej, po spełnieniu pozostałych wymogów wynikających z u.u.o.i.ś. W przypadku zaś stwierdzenia sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego organ zobligowany jest do odmowy wydania wnioskowanej decyzji. W orzecznictwie podkreśla się, że stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzania postępowania wyjaśniającego w szerszym zakresie, w tym przeprowadzenia postępowania uzgodnieniowego z innymi organami (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 listopada 2012 r., II OSK 1240/11; 23 sierpnia 2016 r., II OSK 2983/14; 4 kwietnia 2024 r., III OSK 1576/22 - opubl. w internetowej bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej "CBOSA").
W sprawie nie jest sporne, że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane na działkach oznaczonych numerami ewidencyjnymi [...] i [...], położonych w S. przy ul. [...]. Teren przedsięwzięcia objęty jest postanowieniami m.p.z.p. Inwestycja ma powstać na terenie oznaczonym w m.p.z.p. symbolem 5U – tereny zabudowy usługowej. Dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 5U ustala się przeznaczenie podstawowe: tereny zabudowy usługowej (§16 ust. 1 pkt 1 ). Przez tereny zabudowy usługowej należy przy tym rozumień funkcje budynków i terenów głównie w dziedzinach: handlu, gastronomii, administracji (budynki administracyjne i biurowe), wymiaru sprawiedliwości, ochrony zdrowia i opieki społecznej, wychowania, kultury, nauki, szkolnictwa i oświaty, sportu i rekreacji, rozrywki, turystyki, usług pocztowych, rzemiosła, obsługi komunikacji, bazy logistyczne, wystawiennictwa, instytucji finansowych oraz ubezpieczeniowych, siedzib stowarzyszeń, związków, izb zawodowych i gospodarczych, jednostek projektowych, consultingowych, instytucji gospodarczych oraz innych, których powyższe grupy nie dotyczą bezpośrednio, a mają charakter usługowy (§ 2 pkt 9 m.p.z.p.).
Z KIP wynika, że planowane przedsięwzięcie pn. "[...] Z. Sp. z o.o. w S. przy ul. [...]" obejmować będzie opracowanie projektu budowlanego i użytkowanie: budynku administracyjno-socjalnego i hali obsługi technicznej pojazdów i sprzętu, miejsca postojowe dla pojazdów ciężarowych i kontenerów oraz place i drogi wewnętrzne do budynku administracyjno-socjalnego, hali obsługi technicznej pojazdów i sprzętu logistycznego, magazynów materiałów i odpadów i miejsc spedycji załadunku i przeładunku materiałów i odpadów. Magazyny materiałów w projektowanych boksach i kontenerach mają na celu kompletację dostaw materiałów budowlanych przeznaczonych dla klientów. Magazynowanie odpadów należy zaś rozumieć jako tymczasowe magazynowanie w procesie zbierania, wymagające uzyskania zezwolenia w trybie art. 42 ustawy o odpadach. Dodatkowo warunki zbierania odpadów i związane z nim magazynowanie odpadów określają przepisy rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (str. 3-4 KIP). Projektowana inwestycja posiada cechy centrum logistycznego o zasięgu regionalnym. Baza logistyczna w zakresie objętym przedsięwzięciem obejmuje m. in. miejsca magazynowania odpadów w postaci boksów magazynowych, kontenerów, wagi samochodowej oraz stanowiska BDO (str. 6-7 KIP). Projektowane obiekty budowlane to m. in. waga samochodowa z systemem BDO, parkingi pojazdów specjalistycznych, miejsca postojowe dla kontenerów, boksy magazynowe przykryte dla odpadów, boksy magazynowe odkryte dla odpadów, punkty monitoringu wizyjnego (str. 13 KIP). Jeśli chodzi o zastosowane technologie to obejmują one m. in. przewóz ładunku (materiałów i odpadów) od klientów do odbiorców, przeładunek i załadunek (materiałów i odpadów), magazynowanie materiałów i odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne celem kompletacji i dostaw do ostatecznego odbiorcy, w tym odpadów do miejsc odzysku i przetwarzania (str. 16 KIP).
W świetle zapisów KIP bezspornym jest także, że planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2 pkt 2 u.u.i.o.ś. oraz § 3 ust. 1 pkt 83b rozporządzenia z 10 września 2019 r.).
Organy obu instancji stwierdziły, że lokalizacja planowanego przez Spółkę przedsięwzięcia jest niezgodna z m.p.z.p. W rozdziale 2 m.p.z.p. zawarto ustalenia ogólne dotyczące całego obszaru objętego planem, w tym ustalenia w odniesieniu do środowiska naturalnego. W myśl § 5 pkt 3a zakazuje się prowadzenia działalności, której uciążliwości wykraczają poza granicę działki budowlanej, do której użytkownik posiada tytuł prawny, za wyjątkiem dopuszczeń zawartych w punkcie 4. W § 5 pkt 4c dopuszczono realizację przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jednakże stosownie do § 5 pkt 3b m.p.z.p. zakazuje się lokalizacji zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami, za wyjątkiem terenów P/U P-U w obszarze których dopuszcza się magazynowanie odpadów z zastrzeżeniem zakazu lokalizacji zakładów związanych z recyklingiem – zakaz nie dotyczy terenu 1 P/U. Organy stwierdziły zatem, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia jest niezgodna z ustaleniami zawartymi w § 5 pkt 3b m.p.z.p. Lokalizacja zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami dopuszczalna jest bowiem tylko na terenach oznaczonych symbolami P/U i P-U.
W ocenie Sądu organy obu instancji zasadnie uznały, że lokalizacja planowanego przedsięwzięcia nie jest zgodna z przeznaczeniem podstawowym terenu, na którym ma być ono zrealizowane, określonym w § 16 ust. 1 pkt 1 m.p.z.p. w związku z zakazem wynikającym z § 5 pkt 3b m.p.z.p.
W orzecznictwie wskazuje się, że wykładnia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinna odbywać się według tych samych reguł wykładni, jakie znajdują zastosowanie przy innych źródłach prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok Naczelny Sąd Administracyjny z 8 kwietnia 2016 r., II OSK 1739/14, opubl. w CBOSA). Do wykładni postanowień planu miejscowego należy więc stosować wykładnię literalną, funkcjonalną, celowościową i systemową. Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy tak interpretować, aby jego postanowienia tworzyły spójną oraz logiczną systemowo całość (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lutego 2020 r., II OSK 1016/19, opubl. w CBOSA). Jednocześnie należy zaznaczyć, iż interpretacji norm prawa miejscowego nie można dokonywać w oderwaniu od zapisów innych aktów prawa powszechnie obowiązującego. W szczególności należy zwrócić uwagę na potrzebę stosowania przepisów miejscowego planu zgodnie z wykładnią systemową, zapewniającą spójność i brak sprzeczności systemu prawa oraz komplementarność regulacji prawnych w danym zakresie. Nie jest dopuszczalna wykładnia przepisu prawa w oderwaniu od całokształtu regulacji prawnej aktu normatywnego, którego ten przepis prawa jest elementem systemowej regulacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2020 r., II OSK 3550/19, opubl. w CBOSA).
Planowane przedsięwzięcie obejmuje m. in. zbieranie odpadów innych niż niebezpieczne i obojętnych w boksach magazynowych celem ich docelowego transportu do miejsca przetwarzania oraz wstępne, tymczasowe magazynowanie odpadów przez Spółkę (str. 17 KIP). Zbieranie odpadów odbywać się będzie w oparciu o zezwolenie na zbieranie odpadów z art. 42 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. Dz. U. z 2023 poz. 1587 z późn. zm.; dalej "u.o."). W m.p.z.p. nie zdefiniowano pojęcia "zakład związany z gospodarowaniem odpadami". Pojęcie gospodarowania odpadami zdefiniowane zostało w art. 3 ust. 1 pkt 2 u.o. i należy przez nie rozumieć zbieranie, transport lub przetwarzanie odpadów, w tym sortowanie, wraz z nadzorem nad wymienionymi działaniami, a także późniejsze postępowanie z miejscami unieszkodliwiania odpadów oraz działania wykonywane w charakterze sprzedawcy odpadów lub pośrednika w obrocie odpadami. Zbieraniem odpadów jest w myśl art. 3 ust. 1 pkt 34 u.o. gromadzenie odpadów przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b. Wobec tego "zakładem związanym z gospodarowaniem odpadami" jest m. in. zakład prowadzący zbieranie odpadów, tj. gromadzący odpady przed ich transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępnie sortujący odpady i tymczasowo magazynujący odpady. Skoro przedsięwzięcie Spółki polegać ma m. in. na zbieraniu odpadów, w tym na wstępnym i tymczasowym magazynowaniu odpadów, to ten jego zakres obejmuje gospodarowanie odpadami. Lokalizacja zaś zakładu (przedsiębiorstwa, jego jednostki organizacyjnej lub zespołu obiektów materialnych przedsiębiorstwa) związanego z gospodarowaniem odpadami na terenie oznaczonym symbolem 5U jest w świetle § 5 pkt 3b m.p.z.p. niedopuszczalna.
Odnosząc się do zarzutów Skarżącej należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o. przez magazynowanie odpadów należy rozumieć czasowe przechowywanie odpadów obejmujące: a) wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, b) tymczasowe magazynowanie odpadów przez prowadzącego zbieranie odpadów, c) magazynowanie odpadów przez prowadzącego przetwarzanie odpadów. Zgodnie natomiast art. 25 ust. 3 u.o. magazynowanie odpadów jest prowadzone wyłącznie w ramach wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów. Z powołanych przepisów wynika, że magazynowanie odpadów (które jak wynika z art. 3 ust. 1 pkt 5 u.o. obejmuje także wstępne i tymczasowe magazynowanie) jest zawsze prowadzone w ramach pierwotnego ich wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów. Oznacza to, że nie jest ono autonomiczną formą gospodarowania odpadami i zawsze stanowi część większego procesu - wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów. Dopuszczalność magazynowania odpadów w danym miejscu powinna wynikać z posiadanego zezwolenia na wymienione uprzednio formy gospodarki odpadami. W przypadku magazynowania odpadów w ramach zbierania odpadów wynika to wprost z art. 43 ust. 1 pkt 4 lit. a) i art. 43 ust. 2 pkt 5 lit. a) u.o. W konsekwencji wstępne magazynowanie odpadów i tymczasowe magazynowanie odpadów stanowią formy gospodarowania odpadami tyle, że niesamodzielne - będące częścią większego procesu, tj. wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów.
Magazynowanie odpadów nie jest tym samym co składowanie odpadów. Pojęcie składowania odpadów oznacza nieograniczone czasowo umiejscowienie odpadów w danym miejscu, a więc ich pozostawienie o trwałym charakterze z uwagi na brak woli ich przetwarzania w jakikolwiek sposób (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2024 r., III OSK 1895/22, opubl. w CBOSA). W art. 103 ust. 1 u.o. ustawodawca wskazał trzy miejsca składowania odpadów. W żadnym innym miejscu odpady nie mogą być legalnie składowane. W m.p.z.p. rozróżniono pojęcia: gospodarowanie odpadami, magazynowanie odpadów i składowanie odpadów. M.p.z.p. w § 5 pkt 3b wprowadza zakaz lokalizacji zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami. Wyjątki dotyczą terenów P/U i P-U w obszarze których dopuszcza się magazynowanie odpadów z zastrzeżeniem zakazu lokalizacji zakładów związanych z recyklingiem. Zakaz lokalizacji zakładów związanych z recyklingiem nie dotyczy terenu 1P/U. Jak wynika z § 19 ust. 1 pkt 3 m.p.z.p. dla terenu 1P/U ustala się w ramach przeznaczenia podstawowego lokalizację inwestycji związanych ze składowaniem i gospodarowaniem odpadami. Jednocześnie – wbrew stanowisku Skarżącej – zapisy planu nie są wewnętrznie sprzeczne. Dopuszczalność realizacji przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko jest wyjątkiem od zakazu ustanowionego w § 5 pkt 3a, a nie w § 5 pkt 3b. Oznacza to, że na terenie oznaczonym symbolem 5U dopuszczalna jest realizacja przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko z wyłączeniem zakładów związanych z gospodarowaniem odpadami.
W konsekwencji uznać trzeba, że organy obu instancji dokonały właściwej wykładni przepisów m.p.z.p. i prawidłowo odmówiły wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia z uwagi na brak spełnienia przesłanki zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z m.p.z.p.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego wyroku.