II SA/Gl 531/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2006-04-11
NSAbudowlaneŚredniawsa
pozwolenie na budowęprawo budowlanewarunki zabudowypostępowanie administracyjnesąd administracyjnyzgodność z prawemostateczność decyzjiodrębność postępowań

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki jawnej na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy pozwolenie na budowę, uznając, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest odrębne od postępowania dotyczącego warunków zabudowy, a jego prawidłowość nie zależy od kwestionowania decyzji o warunkach zabudowy.

Spółka jawna zaskarżyła decyzję Wojewody o pozwoleniu na budowę, zarzucając naruszenie prawa w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy, w którym rzekomo nie brała udziału. Sąd administracyjny oddalił skargę, podkreślając, że postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest odrębne od postępowania o ustalenie warunków zabudowy. Sąd uznał, że decyzja o pozwoleniu na budowę była zgodna z prawem, ponieważ inwestor spełnił wymogi Prawa budowlanego, a kwestionowanie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy nie wpływa na prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę, chyba że decyzja o warunkach zabudowy zostałaby prawomocnie unieważniona.

Sprawa dotyczyła skargi spółki jawnej na decyzję Wojewody, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta M. o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku na sklep przyzakładowy. Skarżąca spółka, będąca właścicielem sąsiedniej działki, zarzuciła naruszenie prawa w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy, twierdząc, że nie brała w nim udziału i że Prezydent Miasta M. wydał pozwolenie na budowę mimo wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. Sąd podkreślił, że postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, a decyzja o warunkach zabudowy, jeśli stała się ostateczna, wiąże inne organy i strony. Sąd stwierdził, że w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzja o warunkach zabudowy była ostateczna. Samo wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy lub zaskarżenie decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności nie stanowi przesłanki do zmiany lub uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, chyba że decyzja o warunkach zabudowy zostałaby prawomocnie unieważniona. Sąd uznał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo ocenił, iż inwestor spełnił wymogi Prawa budowlanego, w tym zgodność projektu z decyzją o warunkach zabudowy. Sąd wskazał, że naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jest podstawą uchylenia decyzji, jednak w tym przypadku zarzuty skarżącej dotyczyły innego postępowania administracyjnego i nie miały wpływu na prawidłowość wydanego pozwolenia na budowę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę jest odrębne od postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest zależna od kwestionowania ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, chyba że ta ostatnia zostanie prawomocnie unieważniona.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił odrębność postępowań administracyjnych. Decyzja o warunkach zabudowy, która stała się ostateczna, wiąże inne organy. Samo wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy nie wpływa na prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli inwestor spełnił wymogi Prawa budowlanego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (11)

Główne

p.b. art. 35 § ust. 1 i 3

Ustawa - Prawo budowlane

p.b. art. 35 § ust. 4

Ustawa - Prawo budowlane

p.b. art. 32 § ust. 4

Ustawa - Prawo budowlane

p.b. art. 33 § pkt 2

Ustawa - Prawo budowlane

Pomocnicze

p.u.s.a. art. 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

k.p.a. art. 107 § § 4

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 16 § § 1

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 8

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

p.s.a. art. 145 § § 1 ust. 1 lit. c)

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę jest odrębne od postępowania w sprawie warunków zabudowy. Ostateczna decyzja o warunkach zabudowy wiąże organ wydający pozwolenie na budowę. Wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy nie wpływa na prawidłowość decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli inwestor spełnił wymogi Prawa budowlanego. Zarzuty dotyczące pozbawienia udziału w postępowaniu o warunki zabudowy nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy o pozwolenie na budowę.

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa w postępowaniu dotyczącym warunków zabudowy (brak udziału skarżącej) powinno skutkować uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Wydanie pozwolenia na budowę w trakcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy jest niezgodne z prawem.

Godne uwagi sformułowania

Postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest odrębnym postępowaniem administracyjnym i kończy się wydaniem decyzji. Decyzja taka wiąże organ, który ją wydał (art. 110 kpa), a ponadto o ile się stanie ostateczna wiąże także inne organy i strony, chyba że nastąpi jej uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania w sytuacjach przewidzianych w ustawach (art. 16 § 1 kpa). Samo wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności, jak również zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności nie stanowi przesłanki do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji.

Skład orzekający

Bonifacy Bronkowski

przewodniczący

Rafał Wolnik

sprawozdawca

Włodzimierz Kubik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odrębności postępowań administracyjnych, w szczególności postępowania o pozwolenie na budowę i postępowania o ustalenie warunków zabudowy, oraz wpływu ostateczności decyzji na dalsze postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy kwestionowana jest decyzja o warunkach zabudowy w kontekście postępowania o pozwolenie na budowę.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę odrębności postępowań administracyjnych, co jest kluczowe dla praktyków prawa budowlanego i administracyjnego. Pokazuje, jak sądy podchodzą do sytuacji, gdy jedna decyzja jest kwestionowana w trakcie postępowania o wydanie innej, powiązanej decyzji.

Pozwolenie na budowę a warunki zabudowy: czy kwestionowanie jednej decyzji blokuje drugą?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 531/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-06-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Rafał Wolnik /sprawozdawca/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 11 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie: WSA Włodzimierz Kubik WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: st. ref. Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku, sprawy ze skargi spółki jawnej działającej pod firmą: T. P., Z. S. Spółka Jawna "A" w M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] 2005 roku inwestor – "B" S.A. z siedzibą w M., zwróciła się do Prezydenta Miasta M. o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej jako zmiana sposobu użytkowania budynku [...] na sklep przyzakładowy wraz z pomieszczeniami biurowymi na piętrze, zlokalizowanych przy ul. [...] w M., na działce nr A.
Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne w tej sprawie. W toku tego postępowania, w dniu [...] roku Prezydent Miasta M. wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) nakładając na inwestora obowiązek usunięcia wymienionych w tym postanowieniu nieprawidłowości i braków w przedłożonym projekcie. Projekt został poprawiony i ponownie złożony w dniu [...] 2005 roku (adnotacja na postanowieniu).
Decyzją oznaczoną numerem [...] z dnia [...] roku Prezydent Miasta M. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę obejmującego wnioskowany zakres. Odstąpiono od uzasadnienia decyzji powołując się na art. 107 § 4 kpa, zaś odpis decyzji doręczono m.in. skarżącej Spółce.
Pismem z dnia [...] 2005 roku, potraktowanym, jako odwołanie od tej decyzji, skarżąca Spółka, jako właściciel działki sąsiedniej wniosła o unieważnienie decyzji organu pierwszej instancji. W piśmie tym wskazano, że Spółka nie brała udziału w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, wobec czego wystąpiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. o jej anulowanie. Prezydent M. wiedząc o tym wystąpieniu złamał prawo wydając pozwolenie na budowę.
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że fakt wniesienia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy po wydaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę nie ma wpływu na prawidłowość decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja ta stała się bowiem prawomocna z dniem [...] roku, a więc przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Stwierdzono ponadto, że inwestor spełnił wszystkie wymogi przewidziane w art. 33 pkt 2 Prawa budowlanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazano na ten sam argument, który znalazł się w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucono naruszenie art. 6 kpa oraz wskazano, że do wydania zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji doszło w wyniku wzajemnych powiązań pomiędzy inwestorem a organami.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2006 roku przedstawiciel skarżącej oświadczył, iż Spółka złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o warunkach zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora tych wymagań są bezsporne.
Zarzut skarżącej sprowadza się w istocie do kwestionowania prawidłowości postępowania poprzedzającego postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, zakończonego prawomocną i ostateczną decyzją Prezydenta Miasta M. z dnia [...] roku o warunkach zabudowy. Postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest odrębnym postępowaniem administracyjnym i kończy się wydaniem decyzji. Decyzja taka wiąże organ, który ją wydał (art. 110 kpa), a ponadto o ile się stanie ostateczna wiąże także inne organy i strony, chyba, że nastąpi jej uchylenie, zmiana, stwierdzenie nieważności lub wznowienie postępowania w sytuacjach przewidzianych w ustawach (art. 16 § 1 kpa).
W dacie wydawania zaskarżonej decyzji decyzja ustalająca warunki zabudowy była decyzją ostateczną. Samo wszczęcie postępowania w przedmiocie stwierdzenia jej nieważności, jak również zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności nie stanowi przesłanki do zmiany lub uchylenia zaskarżonej decyzji. Jedynie w sytuacji, gdyby prawomocnie orzeczono nieważność decyzji ustalającej warunki zabudowy względnie gdyby decyzja ta została zmieniona lub uchylona zachodziłaby przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (art. 145 § 1 pkt 8 kpa).
Zadaniem organu administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu pozwolenia na budowę w zakresie warunków zabudowy było jedynie ustalenie, czy inwestor złożył wniosek w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy (art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego) oraz czy złożony projekt budowlany jest zgodny z tą decyzją (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego). Organ pierwszej instancji wydając pozwolenie na budowę uznał, że oba te wymagania zostały przez inwestora spełnione. Sama zresztą skarżąca nie wskazuje na brak zgodności zatwierdzonego projektu z decyzją ustalającą warunki zabudowy, a jedynie kwestionuje prawidłowość postępowania, w którym ta ostatnia została wydana.
W myśl natomiast art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji stanowić może tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatwierdzenie projektu budowlanego w toku postępowania o pozwolenie na budowę stanowi podstawę do twierdzenia, iż nastąpiło ono po przeprowadzeniu procedury określonej w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie świadczy o tym dodatkowo okoliczność, że organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego dostrzeżone zostały braki złożonej przez inwestora dokumentacji. W celu ich usunięcia i uzupełnienia organ wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, zaś inwestor wykonał nałożone na niego tym postanowieniem obowiązki. Wykonanie nałożonych obowiązków i pozytywny wynik sprawdzenia projektu został potwierdzony jego zatwierdzeniem i wydaniem pozwolenia na budowę. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącej, że wszczęcie postępowania nadzwyczajnego w stosunku do decyzji wydanej w odrębnym postępowaniu administracyjnym miałby stanowić o naruszeniu art. 6 kpa w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę.
W świetle powyższego Sąd nie miał podstaw, aby zarzuty skarżącej dotyczące innego postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją mogły zostać uwzględnione w niniejszym postępowaniu. Skarżąca nawet nie wskazała, jaki ewentualny wpływ na wynik niniejszego postępowania miałoby uwzględnienie jej zarzutu co do pozbawienia jej możliwości udziału w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy.
Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 p.s.a.