II SA/Gl 456/16

II SA/Gl 456/16 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2016-07-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-05-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Artur Żurawik
Elżbieta Kaznowska /sprawozdawca/
Łucja Franiczek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Drogi publiczne
Sygn. powiązane
I OSK 2803/16 - Wyrok NSA z 2017-06-14
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 145 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2013 poz 260
art. 29 ust. 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Agnieszka Jurczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 lipca 2016 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z [...] r., działający z upoważnienia Prezydenta Miasta G. Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w G., działając na podstawie art. 29 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (t.jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 260) oraz uchwały Rady Miejskiej G. z dnia [...] r. Nr [...], odmówił zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej powiatowej - ulicy [...] (dz. [...]) na działkę nr [...] obręb N. w miejscu wskazanym na załączonej mapie zasadniczej. W uzasadnieniu stwierdził, że byłby to kolejny zjazd usytuowany w obrębie łuku poziomego w bliskiej odległości od zjazdu już istniejącego, co stwarzałoby zagrożenie ruchu drogowego.
W dniu 7 lipca 2015 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wymienioną decyzją złożył "Z" Sp. z o.o. Spółka Komandytowo - Akcyjna w K.
Postanowieniem z dnia [...] r. postępowanie zostało wznowione, przy czym wobec uzyskanej informacji o zmianie właściciela działki nr [...], decyzją nr [...] postępowanie to zostało umorzone. Rozpatrując wniesione od tej decyzji odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. umorzyło postępowanie odwoławcze.
Pismem z dnia 1 października 2015 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nr [...] z [...] r. złożyła "C" Sp. z o.o. z siedzibą w T. Podniosła, iż w dniu 31 lipca 2015 r. nabyła prawo wieczystego użytkowania działki położonej w G. przy ulicy [...] (nr [...]), a postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. (doręczonym w dniu 25 września 2015 r.) została wezwana do udziału w sprawie z wniosku "D" Sp. z o.o – (sygn. akt [...]). Z akt sprawy wynika, że Spółka dopiero wówczas dowiedziała się o wydanej decyzji o odmowie lokalizacji zjazdu, a ze sporządzonej do tej sprawy na zlecenie Sądu Rejonowego w G. opinii wynikało, że sugerowane są dwa rozwiązania włączenia działek wnioskodawcy o podanych numerach do ulicy [...], tj. albo poprzez ustanowienie służebności drogi koniecznej poprzez działkę nr [...], albo poprzez likwidację istniejącego zjazdu na działce nr [...].
Postanowieniem z dnia [...] r. działający z upoważnienia Prezydenta Miasta G. Zastępca Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w G., wznowił postępowanie w sprawie uzgodnienia lokalizacji zjazdu z drogi publicznej powiatowej ulicy [...] na działkę nr [...] obręb N. w celu zapewnienia dojazdu do planowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego na nieruchomości obejmującej działki nr [...],[...] i [...] - będące własnością "D" Sp. z o.o. w G. zakończone decyzją ostateczną nr [...] z [...] r.
Następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r., przywołując w podstawie prawnej art. 151 § 1 i art. 146 § 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, odmówił uchylenia decyzji nr [...] z [...] r. o odmowie lokalizacji zjazdu z drogi publicznej ulicy [...] na działkę nr [...]. W uzasadnieniu wyjaśnił, że postępowanie zostało wznowione z uwagi na pominięcie wnioskodawcy w poprzednim postępowaniu, mimo posiadanego interesu prawnego w sprawie, ale po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w toku ponownego badania sprawy nie stwierdzono okoliczności faktycznych i prawnych, które pozwoliły na zmianę dotychczasowego stanowiska. Dlatego, zgodnie z art. 146 § 2 Kodeksu "nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania ,mogłaby zapaść wyłącznie decyzje odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej" orzeczono jak na w sentencji.
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła, reprezentowana przez pełnomocnika, "B" Sp. z o.o. z siedzibą w T. Zarzuciła rozstrzygnięciu Prezydenta Miasta G. naruszenie przepisów postępowania, tj. przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego -
art. 7 poprzez nie podjęcie czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz załatwienia jej uwzględniając słuszny interes skarżącego;
- art. 8 poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej;
art. 13 § 2 - poprzez brak podjęcia czynności skłaniających strony do zawarcia ugody;
- art. 89 § 2 - poprzez brak przeprowadzenia rozprawy, podczas gdy zachodziła potrzeba uzgodnienia interesów stron oraz było to potrzebne dla wyjaśnienia sprawy w drodze oględzin.
Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie wydanej decyzji.
W uzasadnieniu po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania i przywołaniu stanowiska, które zasygnalizował w przygotowanej dla potrzeb tego postępowania opinii biegły w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w G., Spółka wskazała, że przedmiotowa decyzja wydana została z naruszeniem wymienionych powyżej przepisów. W ocenie Spółki Prezydent wydał zakwestionowaną decyzję z pominięciem interesów ówczesnego właściciela nieruchomości, a wydana w sprawie decyzja uwzględniła wyłącznie interesy "D" Sp. z o.o. w G., w której to Spółce Gmina G. posada 100% udziałów. Potwierdza ten fakt także informacja o tej inwestycji przekazana na stronie internetowej.
Zdaniem odwołującej się Spółki, postępowanie przeprowadzone w sposób prawidłowy powinno uwzględniać sporne interesy stron, podczas gdy w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją nie przeprowadzono go w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron postępowania. Spółka dodała jeszcze, że "nie można stracić z pola wodzenia faktu, iż przedmiotowy wniosek złożony został wyłącznie na potrzeby toczącego się w Sądzie Rejonowym w G. pod sygn. [...] postępowania w sprawie ustanowienia służebności".
Rozpatrując złożone odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, stojąc na stanowisku, iż argumenty podniesione przez odwołującą Spółkę nie zasługują na uwzględnienie. Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Odnosząc się do treści odwołania Kolegium uznało, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych - na podstawie którego wydawane są decyzje o zgodzie zarządu drogi na lokalizację zjazdu - przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w tej materii ma wyłącznie właściciel lub użytkownik wieczysty gruntów przyległych do drogi publicznej, a postępowanie w tym zakresie ma charakter zamknięty, ograniczony do kwestii związanych z korzystaniem z dróg publicznych. W rezultacie w postępowaniu tym nie ma miejsca dla innych podmiotów, w tym np. właścicieli sąsiednich działek. Stąd też w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone przez organ - Prezydenta Miasta G.- prowadzone było na wniosek zainteresowanego wydaniem zgody na lokalizację zjazdu - tj. właściciela działki przylegającej bezpośrednio do drogi publicznej. Niedopuszczalne jest w tym zakresie także zawieranie porozumienia pomiędzy stroną postępowania a organem administracji.
Odnosząc się argumentacji odwołania dotyczącej toczącego się przed Sądem Rejonowym w G. postępowaniem w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej przez działkę wnoszącej odwołanie Spółki, Kolegium stwierdziło, że brak jest podstaw do uwzględnienia tego postępowania w sprawie dotyczącej zgody ma lokalizację zjazdu. Organ administracji rozstrzyga bowiem sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu orzekania.
Kolegium nadto wyjaśniło, że udzielenie zgody przez zarządcę drogi na lokalizację zjazdu następuje w ramach uznania administracyjnego, którego granice określa interes społeczny i słuszny interes wnioskodawcy oraz obowiązujące przepisy prawa. Podejmując decyzję o wyrażeniu zgodny na lokalizację zjazdu z drogi jej zarządca winien kierować się zasadą bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która w pewnych sytuacjach może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości do swobodnej korzystania z tej nieruchomości.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyła, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, "A" Sp. z o.o. w K. (poprzednio nosząca nazwę "B" Sp. o.o. z siedzibą w T.). Zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania , tj. art. 7, art. 8, art. 10 § 1 , art. 77 art. 78, art. 80, art. 89, art. 104 i art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezbadanie sprawy pod względem faktycznym i prawnym, brak staranności organu w podejmowaniu wszelkich kroków do wyjaśnienia sprawy, przeprowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów, niedopełnienia obowiązku starannego i wszechstronnego przeprowadzenia postępowania dowodowego, a następnie sporządzenie takiego uzasadnienia, że strona nie mogła poznać szczegółowych podstaw wydanego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia również skuteczną kontrolę Sądu. Z uwagi na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżąca Spółka stwierdziła, iż z wydaną w sprawie decyzją nie można się zgodzić. Podkreśliła, że w Sądzie Rejonowym w G. toczy się sprawa z wniosku "D" Sp. z o.o. w G. o ustanowienie służebności drogi koniecznej na nieruchomości Spółki, w której to sprawie, przedmiotowa decyzja z dnia [...] r. została złożona do akt sprawy, jako uzasadniająca złożony wniosek o ustanowienie służebności.
Zdaniem skarżącej Spółki Prezydent wydając pierwotną decyzję pominął interesy ówczesnego właściciela nieruchomości, co sam przyznał w postanowieniu o wznowieniu postępowania. Nie przełożyło się to jednak na jakiekolwiek uprawnienia strony, gdyż kolejni właściciele nieruchomości nie zostali dopuszczeni do postępowania zakończonego tą decyzją. Nie zostały więc w tym postępowaniu uwzględnione, choćby w minimalnym stopniu, interesy strony skarżącej, a decyzja została wydana tylko z uwzględnieniem interesów "D" Sp. z o.o. w G. W dalszym ciągu uzasadnienia skargi powtórzono co do zasady argumentację zaprezentowaną już w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując swojej dotychczasowe stanowisko.
Swoje stanowisko w sprawie przedstawił uczestnik postępowania "D" Sp. z o.o. w G. W piśmie z dnia 21 lipca 2016 r. wniesiono o oddalenie skargi. Wskazano, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. jest prawidłowa, a wydana została w oparciu o dokładnie wyjaśniony stan faktyczny, mając na uwadze zarówno interes społeczny jak i słuszny interes obywateli, przy uwzględnieniu zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które w okolicznościach niniejszej sprawy, mogą ograniczać uprawnienia skarżącego w swobodnym korzystaniu z nieruchomości pozostających w jego użytkowaniu wieczystym. Uczestnik postępowania szczególnie podkreślił, iż w złożonej skardze skarżąca Spółka nie wykazała istnienia w okolicznościach sprawy występowania przyczyn wznowienia postępowania określonych w art. 145 §1, art. 145a i art. 145b Kodeksu postępowania administracyjnego. Wobec braku wykazania w skardze istnienia przesłanek określonych w wymienionych powyżej przepisach, to jedyną decyzją, którą mógł podjąć Prezydent Miasta G. - Zarząd Dróg Miejskich w G., była decyzja o odmowie uchylenia decyzji z dnia [...] r, wydana w oparciu o przepis art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, po przeprowadzeniu postępowania. .
Pełnomocnik uczestnika postępowania uznał zarzuty skargi za chybione. Powołując się na orzecznictwo sądowe przyznał, że na podstawie art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych decyzje wydawane są w ramach uznania administracyjnego, czyli od uzasadnionej woli organu uzasadnione będzie wydanie decyzji pozytywnej bądź negatywnej. Naczelną zaś zasadą przy wyrażaniu zgody na zjazd z drogi publicznej - jest zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym, która może ograniczać uprawnienia właściciela nieruchomości w swobodnym korzystaniu ze swej własności.
Odnosząc się do realiów rozpatrywanej sprawy wyjaśnił, że wbrew twierdzeniom skargi, organ nie pominął interesów ówczesnego właściciela nieruchomości (obecnie skarżącej Spółki), który został dopuszczony faktycznie do toczącego się postępowania administracyjnego.
W zakresie twierdzeń strony skarżącej dotyczących postępowania sądowego, uczestnik uznał je za bezprzedmiotowe, dowodząc, iż postępowanie w sprawie o ustanowienie służebności drogi koniecznej nie ma związku ze skargą na decyzję administracyjną.
Na rozprawie w dniu 29 lipca 2016 r. pełnomocnik uczestnika postępowania –"D" Sp. z o.o. w G. - wniósł o oddalenie skargę, podtrzymując stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 21 lipca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647), stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu.
Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta G. odpowiadają prawu, nie naruszają bowiem ani przepisów materialnoprawnych, ani przepisów procedury.
Należy zaznaczyć, że przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji było zagadnienie dotyczące postępowania wznowionego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] r. odmawiającej zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej powiatowej ulicy [...] (dz. [...]) na działkę nr [...] obręb N.
Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym trybem weryfikacji decyzji ostatecznych. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym doszło do jej wydania, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych, wyliczonych wyczerpująco w przepisach prawa procesowego. Mając jednak na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego – zasadę trwałości decyzji administracyjnych, wynikającą z art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego, obowiązkiem organów rozpatrujących niniejszą sprawę było postępowanie zgodnie z jego przepisami. Przesłanki wznowienia postępowania wymienione zostały w sposób szczegółowy i wyczerpujący w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w art. 145 § 1 pkt 1 do pkt 8, art. 145a i art. 145b. Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania obowiązkiem organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 ( 1 Kodeksu, czyli zbadania czy wniosek został złożony w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Dopiero, jeżeli termin został zachowany, właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania (art. 149 § 1), względnie dokonać decyzją odmowy wznowienia tego postępowania (art. 149 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego). Przeprowadzone postępowanie wznowieniowe może zaś doprowadzić do odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji (art. 151 § 1 pkt 1,) względnie do uchylenia decyzji dotychczasowej i wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego).
W rozpatrywanej sprawie organ prawidłowo uznał, że wniosek o wznowienie postępowania w niniejszej porwie został złożony w ustawowym terminie 1 miesiąca, od chwili, gdy skarżąca Spółka dowiedziała się o wydaniu kwestionowanej decyzji. We wniosku tym strona skarżąca nie powoływała się w sposób wyraźny i bezpośredni na żadną z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazywanie w złożonym wniosku, a także w dalszych pismach (odwołaniu czy skardze) na brak uwzględnienia słusznego interesu strony, sugeruje, iż zdaniem skarżącej zaistniała przesłanka wskazana w pkt 4 wymienionego przepisu. Z kolei odwołanie się do toczącego przez Sądem Rejonowym w G. postępowanie w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej, gdzie jak twierdzi skarżąca Spółka na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego (w tym przygotowanej opinii) możliwe jest rozwiązanie sporu w dwojaki sposób, a mianowicie:
-udzielenie pozwolenia na zjazd i likwidacja zjazdu już istniejącego, albo
- ustanowienie służebności drogi koniecznej
sugerowałoby nowe okoliczności faktyczne w sprawie (tj. pkt. 5).
Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji sugeruje, iż "z uwagi na pominięcie wnioskodawcy w postępowaniu pomimo posiadania interesu prawnego" organ wznowił postępowanie, ale odmówił uchylenia dotychczasowej decyzji z uwagi na fakt, iż w wyniku wznowionego postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej. Jednak organ drugiej instancji prowadząc ponownie postępowanie w wyniku złożonego odwołania, zmienił argumentację uzasadniającą odmowę uchylenia kwestionowanej decyzji. Prawidłowo uznał po przeprowadzeniu postępowania, że brak jest podstaw do uchylenia pierwotnie wydanej decyzji - tj. decyzji z dnia [...] r. odmawiającej zgodny na lokalizację zjazdu z drogi powiatowej ulicy [...] na działkę nr [...]. Wydał zatem decyzję na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, słusznie stwierdzając, iż brak jest podstaw do uchylenia kwestionowanej decyzji, gdyż strona nie podała żadnych przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 , art. 145a czy art. 145b Kodeksu postępowania administracyjnego.
Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić i w pełni je podzielić. Postępowanie w sprawie udzielenia zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej prowadzone jest na podstawie art. 29 ustawy o drogach publicznych. Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Gl 1111/12, Lex nr 1447350 "Z analizy przepisu 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, jak też z żadnego innego przepisu nie wynika, by przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w materii nim objętej służył innym- poza właścicielem lub użytkownikiem gruntów przyległych do drogi publiczne - podmiotom. Postępowanie w tym zakresie ma charakter zamknięty, ograniczony do kwestii zwianych z korzystaniem z dróg publicznych, a decydującym warunkiem w ocenie zasadności żądania wyrażenia zgody jest kwestia związana ze sposobem korzystania z drogi, czyli bezpieczeństwo, przepustowość, bezkolizyjność zjazdu. Ten czynnik ma istotny wpływ na ocenę postępowania w sprawie wyrażenia zgody na budowę zjazdu, a konsekwencji w postępowaniu tym nie ma miejsca dla innych podmiotów, w tym właścicieli sąsiednich nieruchomości". Podobnie Sąd ten orzekł w wyroku z dnia 3 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Gl 161/12, gdzie stwierdził - iż regulacją, w oparciu o którą możliwe jest ustalenie istnienia interesu prawnego, jest przepis art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, z którego treści wynika, że budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu. Zatem nadając takie brzmienie temu przepisowi ustawodawca ograniczył krąg stron postępowania w sprawie wykonania zjazdu z drogi publicznej tylko do tych, który władają nieruchomością, na której ma powstać zjazd. Stanowisko takie zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 marca 2008 r. sygn.. akt I OSK 401/07, Lex nr 456693.
W świetle powyższego nie można zatem przyznać, iż zaistniała w sprawie przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego - strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, gdyż jak wskazano powyżej w postępowaniu dotyczącym udzielenia zgody na lokalizację zjazdu z drogi publicznej na działkę nr [...], której nie była właścicielem czy wieczystym użytkownikiem, nie miała przymiotu strony. Jednocześnie wskazać trzeba, że w świetle powyższego nie da się obronić zarzutu skarżącej, iż w postępowaniu nie podjęto próby ugodowego załatwienia sprawy. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa kwestii tej organ rozstrzyga decyzją administracyjną, mając na uwadze głównie kwestie techniczne związana ze sposobem korzystania z drogi przy zapewnieniu bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Nie została także wykazana w toku postępowaniu żadna inna przesłanka, uzasadniającą wydanie innej decyzji, niż ta, która została zakwestionowana. Powoływanie się przez stronę skarżącą na okoliczność toczącego się przez Sądem
Rejonowym w G. postępowania w sprawie ustanowienia służebności drogi koniecznej nie może być uznana jako przesłanka z pkt 5 przywołanego przepisu, gdyż są to nowe okoliczności nie istniejące w dacie rozstrzygania o wyrażeniu zgody na lokalizację zjazdu.
W rezultacie wobec braku uzasadnienia wniosku o wznowienie postępowania i braku wskazania przesłanek warunkujących postępowania wznowieniowe wydane w sprawie rozstrzygnięcia należy uznać za prawidłowe.
W konsekwencji, stwierdzić należy, że organy administracji we wznowionym postępowaniu należycie rozważyły i oceniły wszystkie okoliczności faktyczne, podnoszone przez stronę skarżącą i na tej podstawie prawidłowo uznały, że brak podstaw do przyznania jej statusu strony w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro zaś wznowienie postępowania możliwe jest jedynie na żądanie strony, brak tego przymiotu oznaczał, że nie wystąpiła przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 czy też z pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, to skutkować to musiało wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej przewidzianej w art. 151 § 1 pkt 1 tego Kodeksu.
Z tych wszystkich względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.