II SA/Gl 447/05

II SA/Gl 447/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-04-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Elżbieta Kaznowska
Rafał Wolnik
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Kaznowska, WSA Rafał Wolnik, Protokolant ref. Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w sprawie z zakresu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie i orzeka, że nie podlega ono wykonaniu, 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W związku z wnioskiem z dnia [...] r. A S.A. w W. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej systemu [...] na działce nr [...] k.m. [...] położonej w C. przy ul. [...], Wydział Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta C. zwrócił się do Prezydenta Miasta C. o uzgodnienie tej inwestycji w zakresie ochrony gruntów rolnych oraz melioracji wodnych.
Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wydanym z powołaniem się na treść art. 53 ust. 5 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm., zwanej dalej ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz art. 106 § 1 i § 5 kpa Prezydent Miasta C. uzgodnił przedmiotową inwestycję w powołanym zakresie stwierdzając, że wymaga ona uzyskania decyzji w sprawie wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej. Stwierdził jednocześnie, że na terenie planowanej inwestycji brak jest rowów melioracyjnych.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik uczestnika postępowania B. O. wniósł o jego uchylenie jako wydanego jego zdaniem z rażącym naruszeniem prawa procesowego. Zostało ono bowiem wydane przed upływem terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., którym organ ten odmówił zawieszenia postępowania uzgadniającego. Zdaniem żalącego się wniosek o zawieszenie postępowania był zasadny w sytuacji, gdy jego pełnomocnik pomimo złożonego wniosku nie otrzymał uwierzytelnionych odpisów dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Kwestionowane postanowienie zostało zatem wydane z naruszeniem art. 6, 7, 8 i 10 kpa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. zażalenia tego nie uwzględniło i zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia powołało art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa. W jego uzasadnieniu stwierdziło, że obowiązek uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych wynikał z treści art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z treścią art. 106 § 1 i § 5 kpa uzgodnienie to następuje w formie postanowienia. Tryb ten został zdaniem SKO w rozpatrywanej sprawie zachowany. Organ odwoławczy podniósł nadto, że zarzuty sformułowane w zażaleniu odnoszą się do postępowania głównego (o ustalenie warunków zabudowy) oraz do postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania uzgadniającego. Nie mogły zatem wpłynąć na ocenę legalności postanowienia zakwestionowanego tym środkiem zaskarżenia.
W skardze do sądu pełnomocnik B. O. wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił, iż postanowienie SKO zostało wydane z naruszeniem art. 6, 7 i 8 kpa w zw. z art. 28 i art. 10 kpa. Z naruszeniem treści art. 73 § 2 kpa nie otrzymał on bowiem uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy. Nie wydano też postanowienia o odmowie doręczenia mu tych odpisów (art. 74 § 2 kpa). Tym samym został on pozbawiony w tym postępowaniu czynnego udziału. Pełnomocnik skarżącego zarzucił nadto, iż w sprawie nie zachodziła sytuacja o jakiej mowa w art. 106 § 1 kpa gdyż Prezydent Miasta C. nie jest w tym postępowaniu organem współdziałającym.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko oraz formułując uzasadnienie zbieżne z motywami zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie ostać się nie może albowiem zostało wydane z naruszeniem treści art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 106 § 1 i § 5 kpa. Pomimo nieprecyzyjnego sformułowania za zasadne należy bowiem uznać zdaniem Sądu twierdzenie skarżącego, iż w rozpatrywanej sprawie Prezydent Miasta C. nie był organem współdziałającym w rozumieniu art. 106 kpa. W konsekwencji należało przyjąć, że nie mógł on wydać postanowienia o jakim mowa w art. 106 § 5 kpa. Chodzi przy tym o sprawę w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy terenu. Jak to prawidłowo stwierdziło SKO, a co wynika z art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta m.in. po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Uszło jednak uwadze SKO, że w tej konkretnej sprawie zarówno organem wydającym decyzję o warunkach zabudowy jak i organem który miał tę decyzję uzgadniać na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 omawianej ustawy jest ten sam organ tj. Prezydent Miasta C. (w zw. z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych – Dz. U. Nr 121 z 2004 r. poz. 1266 ze zm. oraz w zw. z art. 91 i 92 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym). Nie zachodzi zatem sytuacja z art. 106 § 1 kpa w którym jest wyraźnie mowa o innym organie. W konsekwencji uzgodnienie w takiej sytuacji należy uznać za bezprzedmiotowe. W tym zakresie ma w pełni odpowiednie zastosowanie uchwała składu pięciu sędziów NSA z dnia 9.04.2001 r. sygn. OPK 26/00 (ONSA Nr 4 z 2001 r. poz. 153, zobacz też w tym zakresie: Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Wydawnictwo CH. Beck W-w 2004, str. 431).
Wobec powyższego zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.).
Należy nadto zwrócić uwagę, że w świetle przedstawionych sądowi akt administracyjnych zasadnicze wątpliwości budzi terminowość wniesienia zażalenia na postanowienie organu I instancji. W aktach brak jest dowodu doręczenia tego postanowienia (postanowienia organu I instancji). Gdyby przyjąć, jak to stwierdzono w zażaleniu, że zostało ono doręczone w dniu [...] r. to termin do wniesienia zażalenia upływał dnia [...] r. (piątek). Z adnotacji o wpływie do Urzędu Miasta C. w dniu [...] r. nie wynika czy nadeszło ono za pośrednictwem poczty i kiedy zostało nadane w urzędzie pocztowym. Kwestię tą wyjaśni SKO w pierwszej kolejności przy ponownym rozpoznaniu zażalenia. Gdyby się okazało, że zażalenie zostało wniesione w terminie to orzeknie SKO na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylając postanowienie organu I instancji i umarzając postępowanie przed tym organem.
Stwierdzona wyżej podstawa uchylenia zaskarżonego postanowienia zwalnia Sąd z obowiązku ustosunkowania się do pozostałych zarzutów skargi.
W przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 ustawy p.p.s.a., a o kosztach postępowania sądowego zgodnie z treścią art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 211 tej ustawy oraz w zw. z § 2 ust. 1 i § 14 ust. 2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Sąd nie uwzględnił przy tym ujawnionych w skardze wydatków na kwotę [...] zł, gdyż nie zostały one szczegółowo rozliczone i wykazane.