II SA/Kr 220/21

II SA/Kr 220/21 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2021-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-02-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska
Małgorzata Łoboz /przewodniczący/
Paweł Darmoń /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 121/22 - Wyrok NSA z 2024-11-06
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 35
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Joanna Człowiekowska SWSA Paweł Darmoń (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi A. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2020 r., znak : [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala
Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu wniosku P. R. z 20 grudnia 2017 r., Starosta [...] decyzją Nr [...], z 11 kwietnia 2019 r., znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą Budynek handlowo-usługowy z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wod.-kan., co., gazową, wiz od ZK+SP do ściany budynku, odwodnieniem linowym aco drain, zbiornikami na wody opadowe, miejscami postojowymi i przebudową odcinka sieci wodociągowej na dz. nr [...] w miejscowości R., gmina C..
Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Wojewoda uznał, że decyzja z 11 kwietnia 2019 r. została wydana przedwcześnie, bez przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego, dlatego decyzją z 24 października 2019 r., znak: [...], uchylił powyższą decyzję Starosty [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W dniu 3 lutego 2020 r. Starosta [...] decyzją Nr [...] po raz kolejny zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę tego zamierzenia inwestycyjnego.
Odwołanie od tej decyzji zostało wniesione przez A. D.. Odwołująca podnosi m.in. problemy dotyczące: (a) zbyt wąskiej działki inwestycyjnej, by zapewniono plac manewrowy dla dostawców oraz wystarczającą ilość miejsc postojowych; (b) zacieniania jej budynku; (c) bliskości podobnego pawilonu handlowo-usługowego (...) i już obecnie w dniach wzmożonych zakupów prywatne samochody parkują wzdłuż ul. [...], co powoduje utrudnienia dla mieszkańców tej ulicy.
Wojewoda decyzją z 7 grudnia 2020 r., znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia wskazując art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2020.256 - tekst jednolity ze zmianami), zwanej dalej kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz.U.2020.1333 -w związku z art. 25 ustawy z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw, Dz.U.2020.471 ze zmianami), zwanej dalej Pb.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że inwestycja została przygotowana w sposób prawidłowy. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, Starosta [...] zastosował się do wytycznych organu odwoławczego.
Organ odwoławczy wskazał, że kontrola prawidłowości wydanej decyzji odnosi się do badania jej zgodności z przepisami prawa. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań. Wyjaśniono, że za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Zgodnie z art. 20 ust. 4 Pb projektant, do projektu budowlanego dołącza oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszej sprawie oświadczenia zostały złożone (karty: 4, 7, 181, 213 projektu budowlanego).
Projekt budowlany jest kompletny, opracowany został w czytelnej grafice. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (karty 45-49 projektu budowlanego). W projekcie określona została I kategoria geotechniczna obiektu, przy prostych warunkach gruntowych (projekt budowlany -karty 54 i 96). W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 5 Pb; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania obiektu (karty 55-59 projektu budowlanego).
Usytuowanie projektowanego obiektu nie narusza przepisów wt.
Zamierzenie zlokalizowane w otulinie Rudniańskiego Parku Krajobrazowego nie zostało zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - nie wymagało uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.
Dla działki inwestycyjnej o numerze ewidencyjnym [...] w miejscowości R., gmina C. uzyskano stosowną decyzję o zezwoleniu na wyłączenie gruntu z produkcji rolnej (decyzja Starosty [...] z 15 maja 2017 r., znak: [...]).
Na terenie objętym przedmiotowym wnioskiem o pozwolenie na budowę nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zatem sprawdzono zgodność przedłożonego projektu budowlanego z decyzją Wójta Gminy C. z 19 czerwca 2015 r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy (zwaną dalej wz) dot. budowy budynku handlowo-usługowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi na dz. 2396 i 2392 w R. , wraz z postanowieniami Wójta Gminy C. z 29 listopada 2017 r., znak: [...], i z 4 lutego 2019 r. znak: [...], o wyjaśnieniu wątpliwości co do treści decyzji jw. oraz z decyzją Wójta Gminy C. z 5 maja 2017 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji celu publicznego (zwanej dalej ulicp) dot. przebudowy sieci wodociągowej w obrębie dz. nr [...] w R. .
Jak wskazuje organ odwoławczy - analiza projektu budowlanego wykazała zgodność z warunkami wz i ulicp dotyczącymi m.in:
• odległości min. 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej K2186 oraz odległości min. 10 m od granicy działki drogowej nr [...] - inwestycja spełnia warunek wz;
• wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu do 35 % - wg projektu wskaźnik ten wynosi 31%;
• powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni terenu na poziomie nie mniej niż 10 % - zgodnie z projektem wskaźnik ten wynosi 18%;
• szerokości elewacji frontowej od strony drogi gminnej do 9 m - zaprojektowano 8,30 m;
• wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej od 3 do 4,5 m do krawędzi okapu -projektowany budynek zwrócony jest ścianą szczytową do frontu działki, dlatego warunek określony w wz nie ma zastosowania ;
• geometrii dachu: dwu lub wielospadowy o symetrycznym układzie głównych połaci i kącie nachylenia 30° - 37° - zgodnie z projektem: dach dwuspadowy symetryczny o kącie 37°;
• ilości miejsc parkingowych: co najmniej dwa miejsca postojowe - zaprojektowano 4 miejsca postojowe, w tym 1 dla osób niepełnosprawnych.
Odpowiadając na zarzuty Odwołującej wyjaśniono, że sposób zagospodarowania działki przez Inwestora podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej tylko w granicach zgodności z konkretnymi obowiązującymi w dniu wydania decyzji przepisami prawa powszechnie obowiązującego bądź prawa miejscowego. Oczywiste jest, że realizowanie nowych obiektów budowlanych musi wiązać się z oddziaływaniem na sąsiednie działki i budynki. W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Pb. Takiej sprzeczności z prawem organ odwoławczy nie dopatrzył się.
W ocenie organu orzekającego - udzielenie pozwolenia na budowę nie ogranicza (w sposób niedopuszczalny) prawem chronionych interesów skarżących jak np. dopływu światła dziennego czy też nasłonecznienia w pokojach mieszkalnych, możliwości korzystania z energii elektrycznej, wody czy gazu, dostępu do drogi publicznej, nie pozbawia i nie ogranicza możliwości korzystania z nieruchomości.
Zgodnie z § 60 ust. 1 i 2 wt: Pomieszczenia (...) powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (...) pokoje mieszkalne - w godzinach 7°°-1700. W mieszkaniach wielopokojowych wymagania ust. 1 powinny być spełnione przynajmniej dla jednego pokoju.
Dla projektowanej inwestycji sporządzono analizę zacieniania i przesłaniania (karty 201-212 projektu budowlanego). Analiza ta (uwzględniając: kierunki świata, wysokość projektowanego obiektu, wysokość dolnej krawędzi okna w pomieszczeniu na najniższej kondygnacji budynku mieszkalnego na działce nr [...] oraz różnicę poziomów posadowienia obiektów) nie wykazała, by naruszony został minimalny czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych, określony powyższym przepisem: (...) 21 marca ograniczenie nasłonecznienia istniejącego budynku mieszkalnego na działce nr [...] przez projektowany budynek handlowo-usługowy będzie następowało dopiero ok. godz. 1600 (przez dziewięć godzin brak ograniczeń w nasłonecznieniu) a w dniu 21 września od godz. 1530 (przez osiem i pół godziny brak ograniczeń w nasłonecznieniu) (...).
Wojewoda nie znalazł przepisu, który zostałby naruszony w wyniku zaprojektowania budynku handlowo-usługowego, zgodnie z decyzją wz (także w zakresie dostępu do drogi publicznej i ilości miejsc postojowych). Natomiast zagadnienia związane z korzystaniem z obiektu po jego wybudowaniu (np. dotyczące parkowania przez klientów sklepu poza miejscami do tego wyznaczonymi) nie mogą podlegać ocenie organu II instancji architektoniczno-budowlanej bowiem nie posiada on kompetencji do ich rozstrzygania.
Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie A. D.. Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa, a to w szczególności art. 35 ust. 1 pkt 2) ustawy Prawo budowlane poprzez brak zbadania pełnego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie obowiązujących przepisów prawa przy ocenie przedstawionego projektu budowlanego, a to poprzez:
1. pominięcie ustalenia charakteru użytku działki [...], po którym biegnie potok Rybnianka, skutkiem czego nie może być on objęty inwestycją a jego powierzchnia nie może być wliczona do powierzchni objętej inwestycją,
2. nieuwzględnienie interesu publicznego poprzez pominięcie ustaleń co do lokalizacji obiektu, usytuowania urządzeń wpływających na stan wody w potoku Rybnianka,
3. błędne określenie niezgodne z przepisami ustawy o drogach publicznych usytuowania obiektu w stosunku do drogi powiatowej K2186,
4. nieuwzględnienie, że po przeciwnej stronie drogi znajduje się już pawilon handlowy, a oba budynki generować będą większy ruch samochodowy, który nie został uwzględniony ani przy ilości potrzebnych miejsc do parkowania ani przy ocenie wpływu tego na bezpieczeństwo powszechne, ani przy ocenie zapewnienia dostępu do planowanego budynku przez służby ratownicze,
5. brak odniesień co do ustaleń Studium czy dawnych planów zagospodarowania przestrzennego w stosunku do tej działki objętej inwestycją,
6. nieuwzględnienie zarzutów strony co do wpływania inwestycji na jej nieruchomość poprzez zasłonięcie światła dziennego do najniższych kondygnacji,
7. brak ustaleń co do wystarczających wymagań ochrony przeciwpożarowej w zakresie dróg ewakuacyjnych, jak również dróg przeciwpożarowych zapewniających dostęp straży do budynku w wypadku pożaru.
W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zgodnie z projektem budowlanym, planowana inwestycja nie ingeruje w gospodarkę wodną, zgodnie z uzgodnieniem Małopolskiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. znak: DIK-RNU [...] z dnia 3.10.2016 r. PGW Wody Polskie było przy tym stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji i nie wnosiło uwag do planowanej inwestycji. W związku z uzgodnieniem inwestycji z właściwym organem, zarzuty skarżącej dotyczące ochrony potoku [...] stanu wody itp. uznać należy za bezpodstawne.
Wyjaśnić ponadto należy, że inwestor legitymuje się decyzją Wójta Gminy C. z dnia 5 maja 2017 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dotyczącego przebudowy sieci wodociągowej w obrębie dz. nr [...] w R. . W związku z powyższym zarzuty dotyczące objęcia terenem inwestycji działki nr [...] uznać należy za nieuzasadnione.
Projekt budowlany pozostaje ponadto zgodny z ustaleniami decyzji Wójta Gminy C. z dnia 19 czerwca 2015r., znak: [...], o ustaleniu warunków zabudowy ( wz ) oraz z ww. decyzją Wójta Gminy C. z dnia 5 maja 2017 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dot. przebudowy sieci wodociągowej w obrębie dz. nr [...] w R. ( art. 35 ust, 1 pkt 1 cyt. wyżej). Zgodnie z zapisami decyzji wz budynek powinien być zlokalizowany w odległości min. 6 m od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej K2186 oraz w odległości min. 10 m od granicy działki drogowej nr [...]. Budynek zaprojektowany został w odległościach zgodnych z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy.
Zgodnie z zapisami decyzji wz inwestor winien zrealizować w granicach terenu co najmniej 2 miejsca postojowe. Zgodnie z projektem budowlanym zapewniono w sumie 4 miejsca postojowe dla samochodów, w tym jedno miejsce dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Inwestycja w zakresie ilości miejsc postojowych jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy.
Brak jest podstaw prawnych do analizy inwestycji w odniesieniu do ustaleń Studium, czy dawnych planów zagospodarowania przestrzennego, co zarzuca Skarżąca.
Nie znajdują potwierdzenia również pozostałe zarzuty skargi dotyczące zacieniania działki skarżącej, nie spełnienia wymagań przeciwpożarowych, do których organy odnosiły się w wydanych decyzjach w sprawie.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wskazać, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2.
Do dnia dzisiejszego stan epidemii nie został odwołany.
Zgodnie z art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875) w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich wojewódzkie sądy administracyjne oraz Naczelny Sąd Administracyjny przeprowadzają rozprawę przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu, chyba że przeprowadzenie rozprawy bez użycia powyższych urządzeń nie wywoła nadmiernego zagrożenia dla zdrowia osób w niej uczestniczących (ust. 2) . Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów (ust. 3).
Na mocy art. 15zzs4, zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 maja 2021 r. niniejsza sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na istniejące zagrożenie epidemiczne nie uwzględniono wniosku skarżącego o rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.
W ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 P.p.s.a. sąd jest uprawniony do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.), zaś jedynym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 P.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 P.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.
Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) - dalej określanej jako "p.p.s.a." - kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi.
Po dokonaniu kontroli zaskarżonej decyzji według tak określonych kryteriów należało dojść do wniosku, że jest ona prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
Przedmiotem postępowania jest kwestia prawidłowości decyzji Wojewody z 7 grudnia 2020 r., znak [...] utrzymująca w mocy decyzję z dnia 3 lutego 2020 r. Starosty [...] Nr [...] mocą której organ I instancji zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę inwestycji pod nazwą Budynek handlowo-usługowy z wewnętrznymi instalacjami: elektryczną, wod.-kan., co., gazową, wiz od ZK+SP do ściany budynku, odwodnieniem linowym aco drain, zbiornikami na wody opadowe, miejscami postojowymi i przebudową odcinka sieci wodociągowej na dz. nr [...] w miejscowości R., gmina C..
Zgodnie z art. 35 ust. 1 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.):
1. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust.7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust 2 , także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu – lub jego sprawdzenia – zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust 7.
(...)
4. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Stosownie do art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać:
1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;
2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;
3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych;
4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych;
5) informację o obszarze oddziaływania obiektu.
Zasadą jest, że w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę organy nie weryfikują szczegółowych rozwiązań projektowych zawartych w przedłożonym projekcie budowlanym, natomiast badają projekt zagospodarowania terenu, co wyraźnie wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. Kontrola projektu budowlanego może dotyczyć tylko obszaru wyznaczonego treścią art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b., tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu albo z decyzją o warunkach zabudowy.
Trzeba jednak zaznaczyć, że opinie projektantów stanowią część materiału dowodowego, który podlega ocenie organów orzekających w sprawie zgodnie z zasadami art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. , jak każdy dowód w sprawie.
Stosownie do art. 7 K.p.a. - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie, jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § 1 K.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej i uzasadnienia faktycznego. Uzasadnienie faktyczne w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 K.p.a., która winna uwzględniać wymogi logicznego rozumowania i zasady doświadczenia życiowego. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich twierdzeń wniosku dotyczących istotnych okoliczności faktycznych czy prawnych, a także zarzutów podnoszonych przez strony w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji sprostały postawionym przed nimi wymaganiom określonym w przepisach K.p.a. i dokonały własnej merytorycznej oceny przedłożonych dokumentów. Organy odniosły się również wystarczająco do wszystkich formułowanych przez skarżącą zastrzeżeń.
W rozpoznawanej sprawie organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z decyzją Wójta Gminy C. z 19 czerwca 2015 r znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień jak i wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby.
Poszczególne zarzuty skarg są bezzasadne.
Projektowana inwestycja nie ingeruje w gospodarkę wodną, została uzgodniona pozytywnie z Małopolskim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych w K. znak: DIK-RNU [...] z dnia 3.10.2016 r. oraz pismo z dnia 15.05.2017 r ( k – 36 i 38 projektu budowlanego) Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej nie wniósł uwag do planowanej inwestycji. Inwestor otrzymał również decyzję Wójta Gminy C. z dnia 5 maja 2017 r znak : [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dotyczącego przebudowy sieci wodociągowej w obrębie dz. nr [...] w R. . Ochrona potoku [...] jest zachowana w wystarczającym zakresie.
Odległości projektowanego budynku od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi powiatowej K2186 oraz od granicy działki drogowej nr [...], zostały zachowane, zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy.
Inwestycja zapewnia w sumie cztery miejsca postojowe dla samochodów, w tym jedno dla osób niepełnosprawnych. Taka ilość zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy ("co najmniej dwa miejsca postojowe").
Wbrew zarzutom skargi, brak jakichkolwiek podstaw prawnych do analizy inwestycji w odniesieniu do ustaleń Studium czy historycznych planów zagospodarowania przestrzennego, bowiem nie wymaga tego art. 35 ust 1 pkt 1 ustawy prawo budowalne.
Analiza projektu budowlanego wykazała, że jest on kompletny. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu wpisem do izby samorządu zawodowego. Projekt zagospodarowania inwestycji został sporządzony przez uprawnionego projektanta na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Inwestor uzyskał wymagane uzgodnienia, a całość inwestycji zlokalizowana jest na działkach, co do których złożył oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Dołączona przez Inwestora analiza nasłonecznienia i przesłaniania jednoznacznie wskazuje, że inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 13 i § 60 warunków technicznych.
Zarzuty skargi są zbyt ogólne, by mogły podważyć trafność podjętej decyzji. Skarga nie wskazuje, w jakim konkretnym zakresie i dlaczego kwestionowana jest sporządzona analiza przesłaniania i zacieniania ( k – 201-212 projektu budowlanego). Zamiast tego skarżąca zarzuca jedynie, że "miała od wybudowania swojego budynku (30 lat temu) pełny dostęp do światła słonecznego i widok na historyczne centrum miejscowości a teraz wszystko to zostałoby jej ograniczone". Te zarzuty nie wskazują konkretnych wad sporządzonej analizy i brak w nich przekonującego uzasadnienia, że konkretny stan faktyczny jest inny niż przedstawiony w analizie.
Podobnie zarzuty dotyczące wymagań ochrony przeciwpożarowej, bowiem wymogi przeciwpożarowe zostały zachowane. W analizie obszaru oddziaływania obiektu uwzględniono okoliczność, że na działkach sąsiednich mogą powstać budynki o kategorii PM i gęstości obciążenia ogniowego strefy pożarowej Q?4000MJ/m kw., w zgodzie z § 271 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2019.1065 t.j. z dnia 2019.06.07). Budynki te mogą być usytuowane w odległości, co najmniej 20 m od zewnętrznej ściany projektowanego budynku handlowo - usługowego. Obiekt (kategoria ZL III) zaprojektowano z materiałów budowlanych niepalnych. Woda na cele przeciwpożarowe zapewniona będzie poprzez istniejący hydrant zlokalizowany na granicy działek [...] i 2379. Uwzględniając lokalizację istniejącej zabudowy, projektowany budynek spełnia wymagania określone w § 12 oraz § 272 warunków technicznych. Ponieważ wysokość projektowanego budynku handlowo- usługowego nie przekracza 12 m, jest zwolniony od wymagań dotyczących klasy odporności ogniowej ( § 212) oraz nie wymaga uzgodnienia projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej.
Wobec spełnienia wymogów określonych w art. 34 ust 1-4 i art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z art. 35 ust. 4 tej ustawy - organy administracji architektoniczno-budowlanej w sposób prawidłowy, z poszanowaniem art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a., dokonały kontroli projektu budowlanego w zakresie zgodności z mpzp, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego, posiadania przez inwestora wymaganych opinii i uzgodnień oraz wykonania projektu budowlanego przez uprawnione osoby. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Wszystkie istotne okoliczności faktyczne zostały w wystraczający sposób rozważone przez organy obu instancji, co znalazło wyraz w przekonującym uzasadnieniu rozstrzygnięć.
Oczywiste jest, że realizowanie obiektu budowlanego handlowo - usługowego w istniejącej zabudowie, szczególnie w pobliżu nieruchomości należącej do skarżącej, musi się wiązać z wzajemnym oddziaływaniem (zwiększony ruch osobowy i samochodowy).
W trakcie procesu budowlanego dochodzi do kolizji interesów różnych podmiotów o zróżnicowanym charakterze. Jak trafnie wskazuje organ odwoławczy, - aby jednak oddziaływanie projektowanej inwestycji można było uznać za sprzeczne z prawem, muszą być naruszone konkretne przepisy prawa materialnego. Nie każde oddziaływanie może skutkować powstrzymaniem procesu inwestycyjnego, w oparciu o ochronę interesów osób trzecich udzieloną w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego. Projekt zawiera rozwiązania minimalizujące ewentualne niedogodności dla ludzi i otoczenia. Wbrew zarzutom skargi żaden interes inwestora nie został postawiony ponad interes skarżącej, bowiem wydana decyzja wprowadza ład zagospodarowania terenu i godzi interesy różnych podmiotów. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) oraz w trybie art. 15zzs(4) ust 3 ustawy z dnia 14 maja 2020 r o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U.2020.875) z dnia 2020.05.15.