II SA/Gl 424/06

II SA/Gl 424/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-01-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Iwona Bogucka
Maria Taniewska-Banacka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...]r. W. K. zwróciła się do Wydziału Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miasta C. z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli poziomu gruntu na sąsiadującej posesji przy ulicy [...]. W uzasadnieniu poinformowała, iż właścicielka nieruchomości sąsiedniej, H. R., budując nowy dom podwyższyła powierzchnię tak, że cała woda spływająca z sąsiednich posesji od zachodniej strony spływa na działkę wnioskodawczyni. Rezultatem jest zawilgocenie i zagrzybienie domu W. K..
Zawiadomieniem z dnia [...]r. Urząd Miasta C. powiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zawilgocenia budynku i zmiany stanu wody na gruncie wskutek podwyższenia nieruchomości H. R.. W ramach prowadzonego przed organem I instancji postępowania dokonano oględzin stwierdzając m.in., iż wzdłuż granicy pomiędzy parcelami nr [...] i [...] wykonane zostało przez H. R. ogrodzenie na betonowych przęsłach natomiast parcela nr [...] podwyższona jest w najwyższym punkcie o około 40 cm, co zdaniem W. K. powoduje w czasie intensywnych opadów zastoiny wody. W trakcie przeprowadzonej następnie rozprawy administracyjnej nie podjęto jednak wspólnych ustaleń albowiem nie można było jednoznacznie stwierdzić rzeczywistych przyczyn zagrzybienia budynku W. K. bez stosownej ekspertyzy technicznej. Jako rozwiązanie doraźne właścicielka nieruchomości sąsiedniej zobowiązała się wykonać dół chłonny kontrolny, który pozwoli ocenić rzeczywisty stan wód na działce. Dokonując w dniu [...]r. ponownych oględzin, już po wykonaniu wykopu, stwierdzono, iż po intensywnych opadach deszczu w wykopie na dnie stała jedynie niewielka ilość wody. Nie stwierdzono też zalania wodą ani przestrzeni pomiędzy budynkami, ani innych miejsc na parceli nr [...], żadnych zastoin wody nie stwierdzono również na parceli nr [...] u W. K.. Protokół z oględzin nie został podpisany przez W. K. albowiem jak wynika z naniesionej adnotacji odmówiła ona złożenia podpisu.
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta C. po rozpatrzeniu wniosku W. K. odmówił wydania w stosunku do H. R. nakazu przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom albowiem zdaniem organu I instancji nie stwierdzono żadnego podtapiania działki W. K.. Tym samym nie można było stwierdzić, że właścicielka sąsiedniej działki zmieniła stan wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich, a dopiero taka okoliczność w myśl art. 29 ust 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.) uzasadniałaby przedmiotowy nakaz. W wyniku odwołania W. K. sprawa została rozpoznana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C., które decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W wyniku wniesionej przez W. K. skargi wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2005 r. sygn. akt II SA/Ka 373/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił jednak zarówno zaskarżoną decyzję jak też poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż wbrew obowiązkowi wynikającemu z treści art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. zwanej dalej: k.p.a.) nie ustalono w postępowaniu administracyjnym w należyty sposób stanu faktycznego sprawy, a stan ten nie wynika w sposób dostateczny z przedłożonych Sądowi akt. Za nie poparte dostateczną argumentacją Sąd uznał m.in. zawarte w zaskarżonej decyzji stwierdzenie, że działania właścicielki działki przy ulicy [...] nie spowodowały zmiany kierunku wód opadowych oraz że wybudowanie ogrodzenia i podwyższenie terenu działki nie powoduje zawilgocenia domu skarżącej. Zdaniem Sądu właściwa ocena wymagać winna dokładnego ustalenia poprzedniego i obecnego ukształtowania spływu wód opadowych w rejonie tego budynku i kontroli czy na skutek dokonanych zmian na działce sąsiedniej powstało zagłębienie terenu w sąsiedztwie budynku skarżącej.
W trakcie ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego w dniu [...]r. po raz kolejny dokonano oględzin terenu nieruchomości położonych przy ul. [...] i [...]. W oględzinach tych tym razem wziął udział m.in. nowy właściciel działki przy ul. [...], W. C., następca prawny H. R.. Według złożonych w trakcie oględzin wyjaśnień W. K. przed powstaniem nowego ogrodzenia istniało ogrodzenie z siatki a woda z jej działki spływała swobodnie w kierunku parceli nr [...]. Ten naturalny spływ wody został zakłócony przez podwyższenie sąsiedniej działki i wykonanie nowego ogrodzenia. W konsekwencji W. K. zażądała przywrócenia dawnego spływu wód w kierunku działki W. C. Według z kolei twierdzeń W. C. różnica pomiędzy wysokością terenu jest tak niewielka, a nadto ogrodzenie jest tak zabezpieczone płytami betonowymi, że w efekcie powierzchniowa woda nie spływa na teren działki W. K.. W trakcie rozprawy administracyjnej ustalono natomiast, iż W. C. zleci opracowanie opinii na temat stanu wody na gruncie, a do tego czasu strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania (stosowne postanowienie zostało przez W. K. zaskarżone do SKO, które jednak z uwagi na zgodny wniosek stron złożony na rozprawie utrzymało postanowienie o zawieszeniu postępowania w mocy). Postępowanie zostało podjęte przez organ I instancji postanowieniem z dnia [...]r. albowiem W. C. zgodnie z podjętym zobowiązaniem przedłożył opracowanie wykonane przez dr inż. S. H. z Biura Badawczo Projektowego [...]. W opracowaniu biegły stwierdził m.in., iż nie tylko W. C. lecz wszyscy właściciele położonych w okolicy parcel podnosili teren jak również stawiali ogrodzenia z cokolikami, podnoszono także drogi. Z upływem lat działalność ta, a także dalszy rozwój zabudowy, spowodowały globalne problemy z odpływem wody w dzielnicy. To właśnie ten fakt, a nie podniesienie terenu na parceli nr [...] powodować może, zdaniem biegłego tzw. wznios kapilarny i w efekcie zawilgocenie murów należącego do W. K. budynku. Według ustaleń biegłego wody opadowe gromadzą się bowiem głownie przy starym budynku na parceli nr [...] natomiast na parceli nr [...] jedynie przy cokoliku. Biegły wskazał ponadto w jaki sposób jego zdaniem można tymczasowo poprawić odpływ wody z obydwu przedmiotowych parcel. W trakcie rozprawy administracyjnej w dniu 18 stycznia 2006 r. W. K. nie zgodziła się z przedłożoną opinią, jak również z zaproponowanym rozwiązaniem zagospodarowania wód. Nie zgodziła się nadto na podpisanie protokołu domagając się takiego obniżenia działki W. C. aby woda z jej działki spływała w całości na posesję sąsiada. W. C. oświadczył natomiast, iż na swojej działce wykona część drenażu zaproponowaną przez biegłego, z przyczyn finansowych może to uczynić jednak dopiero w roku [...].
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta C. odmówił wydania nakazu przywrócenia stosunków wodnych na gruncie do stanu poprzedniego właścicielowi nieruchomości W. C.. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał m.in. że nie ulega wątpliwości, iż na posesji nr [...], głównie w otoczeniu budynku mieszkalnego i w części południowej, teren został podniesiony, podobnie jak miało to miejsce na posesjach sąsiednich w tym, jak przyznała W. K., również na jej parceli. Niemożliwym jest natomiast jednoznaczne ustalenie czy kiedykolwiek w przeszłości następował swobodny odpływ wody z działki wnioskodawczyni na parcelę nr [...]. Obniżenie posesji W. C. spowodowałoby nadto w chwili obecnej napływ wód z wyżej położonych posesji co nie tylko nie stanowiłoby przywrócenia stanu poprzedniego lecz raczej jego pogorszenie, także w stosunku do działki W. K..
Od otrzymanej decyzji W. K. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. wyrażając niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia. Odwołująca się podniosła, iż jej budynek jest nieustannie podtapiany z uwagi na to, że w [...]r. parcela nr [...] została podwyższona co powoduje spływ wody pod jej dom położony w granicy między posesjami. .
W wyniku przeprowadzonego przed organem II instancji postępowania, w trakcie którego każda ze stron dołączyła na poparcie swoich twierdzeń fotografie terenu, a nadto przeprowadzona została kolejna rozprawa administracyjna, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną. W nader obszernym uzasadnieniu organ II instancji opisał stan faktyczny na obydwu działkach i szeroko przytoczył tezy zawarte w opinii biegłego. W konkluzji SKO stwierdziło, że jak to słusznie zauważył organ I instancji oraz autor sporządzonej opinii jedynym właściwym rozwiązaniem w przedmiotowej sprawie jest wykonanie tymczasowego odwodnienia poszczególnych działek. Docelowo natomiast właściwym byłoby wykonanie odwodnienia całej dzielnicy [...] poprzez budowę kanalizacji deszczowej. Nieuzasadnionym jest natomiast nakazanie W. C. likwidacji ogrodzenia na betonowych cokolikach oraz przywrócenie poprzedniego poziomu terenu jego posesji. Przywrócenie bowiem tych wysokości spowoduje, że poziom jego działki będzie taki sam jak działki W. K., a w południowej części nawet wyższy. Nadto jak wynika z opinii biegłego pęknięcie ściany domu W. K. nie jest spowodowane gromadzeniem się wody pod jej domem. Nawet bowiem zdjęcia południowo-wschodniego narożnika działki wykonane przez W. K. potwierdzają, że woda z jej nieruchomości gromadzi się właśnie przy tym narożniku gdzie może swobodnie przepływać na teren działki W. C.. Miejsce to bowiem znajduje się przy starej, drewnianej ubikacji, przy której nie ma betonowych cokolików wkopanych w ziemię.
Pismem z dnia [...]r. W. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję organu II instancji. W uzasadnieniu zarzuciła organowi I i II instancji niekonsekwencję i sprzeczności w uzasadnieniach wydanych decyzji, naiwność w wyjaśnieniu, że poziom działki W. C. nie przewyższa krawędzi cokolików, a także błędne ustalenia w opinii biegłego, w ogóle nie uwzględniające parceli nr [...]. Nadto skarżąca wyjaśniła, iż odmawiała podpisywania protokołów z rozpraw albowiem nikt nie zadał jej pytania jakie rozwiązanie uznałaby za słuszne i nie naruszające jej interesu prawnego. Podkreśliła także, iż jest osobą w podeszłym wieku, niedowidzącą i poruszającą się o kulach.
Skarga została wniesiona w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zaakcentował, iż nieprawdą jest, że biegły w swej opinii pominął parcelę nr [...]. Wskazał także, iż w rzeczywistości jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ I instancji W. K. nie zgodziła się na propozycję biegłego mimo, że w skardze twierdzi ona, iż nie mogła się na nią zgodzić albowiem poprawność zaproponowanej sugestii biegłego zakwestionował Prezydent Miasta w uzasadnieniu swej decyzji. Nieuzasadniony jest także zarzut, iż Kolegium potraktowało jako dowód w sprawie jedynie zdjęcia przedłożone przez W. C..
W trakcie rozprawy w dniu [...]r. skarżąca po raz kolejny oświadczyła, iż naturalny spływ wody został zatamowany wskutek działań W. C.. Z kolei W. C. zaprzeczył aby dokonał jakiejkolwiek zmiany ukształtowania terenu, która mogłaby spowodować zalewanie nieruchomości skarżącej. Oświadczył jednocześnie, iż przez cały czas jest gotów do realizacji tej części opinii biegłego, która odnosi się do rozbiórki starej sławojki, jest również otwarty na wszelkie inne możliwości rozwiązania problemu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a także decyzji rozstrzygnięcie to poprzedzającej wykazało, że nie są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie, a tym samym przedmiotowa skarga, zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać w tym miejscu należy, iż w myśl art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Zgodnie natomiast z ust. 3 powołanego przepisu jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
Analiza przytoczonego przepisu prowadzi do nie budzącego wątpliwości wniosku, iż ewentualne wydanie przez właściwy organ decyzji nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom bezwzględnie wymaga zatem uprzedniego wykazania, iż właściciel gruntu istotnie zmienił stan wód na gruncie a nadto, że zmiana ta szkodliwie wpływa na grunty sąsiednie – por. szerzej np. J. Szachułowicz: Prawo wodne. Komentarz. Warszawa 2006, s. 105. Wydanie takiej decyzji w innych warunkach byłoby zatem niedopuszczalne.
Okoliczności, o których mowa powyżej nie zostały jednak w trakcie postępowania administracyjnego wykazane, a skompletowany materiał dowodowy w widoczny sposób zdaje się im przeczyć. Podkreślić bowiem w tym miejscu należy, jak to również zaakcentowały w uzasadnieniach swych decyzji organy obydwu instancji, że wypowiadający się w formie obszernej pisemnej opinii biegły stanowczo i jednoznacznie stwierdził, że jego zdaniem zmiany stosunków wodnych w tej części miasta następowały od wielu lat i podstawowej ich przyczyny należy dopatrywać się w braku odwodnienia ulic, poczynając od pierwszych działań urbanizacyjnych. Budowa domów i ogrodzeń spowodowała zakłócenia odpływu i poszczególni właściciele aby uniknąć podtopień tworzyli nasypy. W drugiej połowie XX wieku podniesiono również poziom dróg. Także indywidualne zmiany na działkach budowlanych były konsekwencją braku rozwiązania odwodnienia dzielnicy przed dopuszczeniem do zabudowy. Taką zmianą jest np. wykonanie ogrodzeń z cokolikami, przy daleko mniejszym wpływie podniesienia terenu. Zdaniem biegłego bezspornym jest, iż zarówno na parceli nr [...] jak też na działkach sąsiednich w różnych okresach czasu teren został podniesiony o min. 0,2-0,3 m. Zmiany na parceli nr [...] nie spowodowały jednak ani też nie powodują w chwili obecnej zalewania działki skarżącej. Jak bowiem wynika z opinii biegłego wody opadowe wskutek zabudowy ogrodzeń z cokolikami mają utrudniony odpływ i gromadzą się przy starym budynku na parceli nr [...], natomiast na należącej do skarżącej parceli nr [...] jedynie przy cokoliku. Widoczna natomiast szkoda budowlana w budynku [...] w postaci pęknięcia ściany pod parapetem okna najprawdopodobniej, zdaniem biegłego, wynika ze zjawiska wysadzinowości gruntów stanowiących podłoże. Biegły wskazał nadto, że uwzględniając konieczność odprowadzenia wód z omawianych parcel w celu umożliwienia dobrosąsiedzkich stosunków, wskazanym byłoby poczynienie działań dla odprowadzenia tymczasowego (do czasu wykonania kanalizacji deszczowej w ulicy) wód opadowych i podziemnych w okresach wysokiej retencji. Takie rozwiązanie, zmierzające do tymczasowego odwodnienia parcel [...] i [...] wymagałoby, zdaniem biegłego, wykonania szczegółowo opisanego drenażu przed cokolikiem parkanu na parceli [...] oraz stosownego ukształtowania powierzchni terenu, likwidacji szaletu, ułożenia drenażu i wykonania studni zbiorczej na parceli nr [...].
Sąd stwierdza w tym miejscu, iż nie ma podstaw aby podważać opinię biegłego i kwestionować fachowość i rzetelność wyrażonych przez niego tez. Żadnych konkretnych argumentów przemawiających przeciwko zawartym w opinii konkluzjom nie wyraziła też skarżąca. W toku postępowania nie wskazała bowiem w technicznej części opinii błędów, nie przedłożyła też kontr opinii a jej brak akceptacji dla przedstawionych w ekspertyzie propozycji i w konsekwencji odmowa podpisania protokołu nie zostały umotywowane technicznymi argumentami a wynikały z faktu, iż przedłożona opinia nie wyrażała jej oczekiwań. Jak bowiem skarżąca oświadczyła w trakcie rozprawy administracyjnej przed organem I instancji w dniu [...]r. interesuje ją jedynie rozwiązanie w postaci obniżenia działki W. C., i to obniżenia w takim stopniu aby woda z jej działki swobodnie spływała na działkę sąsiada.
Wskazać zatem należy, iż skoro zarówno z opinii biegłego jak też ustaleń poczynionych przez organy obu instancji wynika, iż podwyższenie terenu na parceli nr [...] (któremu notabene w ciągu lat towarzyszyło także podwyższenie terenu innych działek, w tym także działki skarżącej), de facto nie spowodowało zmiany stosunków wodnych, a w każdym razie nie w sposób mogący mieć szkodliwy wpływ na działki sąsiednie, niedopuszczalnym byłoby wydanie decyzji, o której mowa w art. 29 ust. 3 ustawy Prawo wodne. Jak to bowiem podniosły orzekające w sprawie organy niemożliwym jest obecnie jednoznaczne ustalenie czy kiedykolwiek w przeszłości następował swobodny odpływ wody z działki wnioskodawczyni na działkę nr [...]z uwagi na brak udokumentowanych informacji na temat ukształtowania powierzchni działek. Na załączonych mapach zaznaczono bowiem tylko 3 punkty wysokościowe na działce nr [...] i żadnego na posesji nr [...]. Aktualne ukształtowanie terenu działki nr [...] sprawia, że spływ wód następuje w kierunku południowo - zachodnim gdzie znajduje się przęsło nie zagłębione w ziemi i istnieje możliwość przepływu wody na działkę nr [...]. Nadto ewentualne obniżenie posesji W. C. spowodowałoby w chwili obecnej napływ wód z wyżej położonych posesji co nie tylko nie stanowiłoby przywrócenia stanu poprzedniego (niejednoznacznego ze względu na różne wysokości) lecz raczej jego pogorszenie, także w stosunku do działki W. K.. Zaakcentować też należy, iż jak wynika z mapy zasadniczej wykonanej w [...] roku na posesji W. C. były naniesione 2 wysokości tj. [...] i [...]m npm. Ewentualne przywrócenie zatem tych wysokości na jego posesji spowodowałoby, że poziom jego działki byłby taki sam jak działki W. K., a w południowej części nawet wyższy (obecnie poziom południowo - zachodniego narożnika działki nr [...] jest niższy od poziomu w tym miejscu działki nr [...]). W konsekwencji, nawet w odmiennych niż ustalone okolicznościach faktycznych tj. gdyby istotnie dokonane na posesji nr [...] podwyższenie terenu spowodowało zmianę stanu wody szkodliwie wpływającą na nieruchomość sąsiednią to i tak nakazanie W. C. przywrócenia poprzedniego poziomu terenu jego posesji mijałoby się z celem. Nieuzasadnionym byłoby także w takiej sytuacji nakazanie uczestnikowi postępowania wykonania urządzeń zapobiegających szkodom albowiem skarżąca nie wyraziła zgody na proponowane metody doraźnego rozwiązania kwestii odpowiedniego drenażu pomimo, że W.C. zgłosił, także na rozprawie przed tut. Sądem, gotowość ich realizacji.
Odnosząc się do zawartych w skardze zarzutów Sąd podkreśla nadto, przychylając się w tej mierze do zawartych w odpowiedzi na skargę twierdzeń organu II instancji, iż nie polega na prawdzie zarzut jakoby biegły w swej opinii analizował jedynie działki sąsiednie a pominął parcelę nr [...]. Właśnie bowiem do tej parceli, jednoznacznie ją identyfikując właśnie jako [...], biegły odnosi się w przeważającej części swoich rozważań. Nieuzasadniony jest także zarzut, iż Kolegium potraktowało jako dowód w sprawie jedynie zdjęcia przedłożone przez W. C. albowiem z treści uzasadnienia decyzji drugoinstancyjnej (s. [...]) jednoznacznie wynika, że analizie podlegały zarówno zdjęcia dostarczone przez W. C. jak też także zdjęcia złożone przez skarżącą.
W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów uznających słuszność przyjętego przez organ II instancji rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.