II SA/Gl 335/05

II SA/Gl 335/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-03-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-04-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Ewa Krawczyk /przewodniczący/
Rafał Wolnik /sprawozdawca/
Sławomir Wojciechowski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 23 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędziowie: WSA Sławomir Wojciechowski (del.) WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: st. ref. Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2006 roku, sprawy ze skargi A. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] 2004 roku inwestor – B. O., zwróciła się do Wydziału Administracji Architektoniczno-Budowlanej Urzędu Miasta C. o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji określonej jako rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego w C. przy ul. [...].
Organ pierwszej instancji wszczął postępowanie administracyjne w tej sprawie, o czym zawiadomił wnioskodawcę oraz pozostałe strony pismem z dnia [...] 2004 roku. W toku tego postępowania, w dniu [...] roku Prezydent Miasta C. wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 roku, Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) nakładając na inwestora obowiązek usunięcia wymienionych w tym postanowieniu nieprawidłowości.
W wykonaniu tego postanowienia inwestor w dniu [...] roku złożył poprawiony projekt budowlany wraz z pisemnym oświadczeniem o uwzględnieniu wszystkich nałożonych obowiązków.
Pismem z dnia [...] 2004 roku organ pierwszej instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o możliwości składania ewentualnych wniosków i zastrzeżeń. Strony nie skorzystały z tego uprawnienia.
Decyzją oznaczoną Nr [...] z dnia [...] roku Prezydent Miasta C. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę obejmującego wnioskowany zakres. W uzasadnieniu wskazano na zgodność projektu z przepisami prawa i decyzją o warunkach zabudowy, a ponadto na uwzględnienie przez inwestora uwag A. T. w kwestii rozwiązania odprowadzenia wód opadowych z połaci projektowanego dachu.
Odwołanie od tej decyzji wniósł skarżący A. T.. Zwrócił się o zmianę decyzji w trybie art. 132 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), a w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku – o przekazanie odwołania Wojewodzie [...] celem rozpoznania.
W uzasadnieniu wskazał, że w związku z wydanym w dniu [...] roku postanowieniem oczekiwał, iż w decyzji o pozwoleniu na budowę zostaną zawarte stwierdzenia o usunięciu nieprawidłowości, o jakich mowa w tym postanowieniu. Wyraził obawy, że dobudowanie do jego budynku ściany bez zachowania stosownej przerwy spowoduje pęknięcie ściany nośnej jego budynku. Stwierdził, że nadal nie została wyjaśniona sprawa odprowadzenia wód opadowych, co może powodować, że wody te będą odprowadzane w kierunku jego posesji i w konsekwencji spowodują podtapianie budynku. Oświadczył, że nie jest przeciwny projektowanej inwestycji, jednakże jego odwołanie jest podyktowane koniecznością uzupełnienia decyzji o podnoszone kwestie.
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu zarzutów organ odwoławczy stwierdził, że brak w decyzji odniesienia do wykonania przez inwestora obowiązków nałożonych wcześniejszym postanowieniem nie stanowi o wadliwości decyzji albowiem organ przez sam fakt zatwierdzenia projektu budowlanego dał wyraz temu, że uznał wykonane przez inwestora obowiązki za spełniające wymagane przepisami kryteria.
Odnośnie pozostałych kwestii organ wskazał, że zatwierdzony projekt został sporządzony przez uprawnionych projektantów, którzy złożyli wymagane oświadczenia, a zatem w jego ocenie zostały spełnione wymagania określone przepisami Prawa budowlanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Wskazał na argumenty, które znalazły się w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji. Wskazał, że nie jest uzasadnione przerzucanie odpowiedzialności za rozwiązania projektowe na projektantów. Zarzucił, że w aktach sprawy brak jest wyjaśnień w zakresie badania zgodności projektu w trybie określonym w art. 35 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 Prawa budowlanego. Ponadto zwrócił uwagę na art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego i oświadczył, że na przedmiotowej działce znajduje się budynek, w stosunku do którego prowadzone jest postępowanie o rozbiórkę. Podniósł także, iż decyzje organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa. Podobnie jak w odwołaniu stwierdził, że nie jest przeciwny inwestycji lecz ma prawo do ochrony swojego budynku.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodatkowo, w związku z powołaniem się przez skarżącego na art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego stwierdzono, że organ nadzoru budowlanego wyjaśnił tą sprawę informując, że postępowanie w sprawie samowoli budowlanej na przedmiotowej działce jest w toku, jednakże nie została jeszcze wydana ostateczna decyzja w tej sprawie, zaś na dzień wydania zaskarżonej decyzji na posesji nie było obiektu, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.
Na rozprawie w dniu 23 marca 2006 roku strony podtrzymały swoje stanowiska, a dodatkowo pełnomocnik uczestniczki B. O. złożył Opinię techniczną na temat projektowanej rozbudowy budynku z [...] 2006 roku, autorstwa rzeczoznawcy budowlanego inż. L. W., którą to opinię Sąd dopuścił jako dowód w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 tej ustawy. Okoliczności spełnienia przez inwestora przesłanek z art. 32 ust. 4 są bezsporne, natomiast w ocenie skarżącego organy nie dokonały weryfikacji projektu budowlanego w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 pkt 2 – 4 Prawa budowlanego.
W ocenie Sądu zarzuty skarżącego w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie. Co prawda zgodzić się przyjdzie ze stanowiskiem skarżącego, że decyzja organu pierwszej instancji wydana został z naruszeniem art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem jej uzasadnienie jest lakoniczne i nie wskazuje faktów jakie miały miejsce w postępowaniu przed tym organem, jednakże naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. W myśl natomiast art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji stanowić może tylko takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zatwierdzenie projektu budowlanego w toku postępowania o pozwolenie na budowę stanowi podstawę do twierdzenia, iż nastąpiło ono po przeprowadzeniu procedury określonej w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie świadczy o tym dodatkowo okoliczność, że organ pierwszej instancji przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego dostrzeżone zostały braki złożonej przez inwestora dokumentacji. W celu ich usunięcia i uzupełnienia organ wydał postanowienie w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, zaś inwestor wykonał nałożone na niego tym postanowieniem obowiązki. Wykonanie nałożonych obowiązków i pozytywny wynik sprawdzenia projektu został potwierdzony jego zatwierdzeniem i wydaniem pozwolenia na budowę. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, że brak odniesienia się przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji do wykonania przez inwestora poszczególnych obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia [...] roku ograniczał jego prawo do zapoznania się z całokształtem sprawy. Organ pierwszej instancji już po uzupełnieniu i poprawieniu projektu budowlanego pismem z dnia [...] 2004 roku poinformował strony o tym fakcie, umożliwiając im jednocześnie zapoznanie się z całością zgromadzonego materiału, jak i informując o możliwości złożenia ewentualnych wniosków lub zastrzeżeń. Pismo to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] 2004 roku. Od daty doręczenia tego pisma do daty wydania decyzji upłynęło ponad siedem dni, a czas ten był wystarczający, aby strony zapoznały się z uzupełnionym materiałem dowodowym. Skoro skarżący nie wniósł w tym terminie dalszych wniosków, ani też nie zgłosił uwag, to w sytuacji, kiedy zgłaszał je wcześniej w toku postępowania, organ mógł zasadnie przypuszczać, że tak poprawiona i uzupełniona przez inwestora dokumentacja nie budzi dalszych zastrzeżeń. Sam organ zaś uznał, że nie zachodzi sytuacja pozwalająca na odmowę wydania pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego).
Zgłaszane przez skarżącego w dalszym toku postępowania obawy co do bezpieczeństwa jego budynku nie mogły zostać uwzględnione ani przez organ odwoławczy, ani przez Sąd. Skarżący jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji domagał się uzupełnienia projektu budowlanego o rozwiązanie odprowadzenia wód opadowych z połaci projektowanego dachu. Organ uwzględnił ten postulat nakładając w pkt [...] postanowienia z dnia [...] roku obowiązek pokazania takiego rozwiązania. Inwestor uzupełnił projekt również i w tym zakresie w ten sposób, że sposób odprowadzenia wód opadowych został rozwiązany przez odbiór wód do istniejącej studzienki w obrębie posesji inwestora (vide: rys. nr [...] projektu budowlanego oraz pkt. [...] lit. d/ opinii [...]. L. W.).
Drugą zasadniczą obawą skarżącego w kwestii rozwiązań technicznych była sprawa nie ujęcia w projekcie przerw dylatacyjnych pomiędzy ścianą jego budynku a ścianą, która zgodnie z projektem miała przylegać do jego ściany. Kwestia przerw dylatacyjnych nie została unormowana w przepisach dotyczących warunków technicznych, stąd też należy ją oceniać w kategoriach zgodności ze sztuką budowlaną. Dokonując takiej oceny należy zauważyć, że w projekcie zwrócono uwagę na ten problem, gdzie w pkt. [...]. projektu (branża konstrukcyjna) wskazano na konieczność właściwego i starannego powiązania istniejącej ściany ze ścianą projektowaną. Kwestię prawidłowości szczelin i przerw dylatacyjnych potwierdza również opinia [...] . L. W. w pkt. [...] (str. [...]).
W świetle powyższego Sąd nie miał podstaw, aby zarzuty skarżącego dotyczące postulowanych rozwiązań technicznych mogły zostać uwzględnione.
Odnośnie natomiast nie zastosowania przez organy art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, to stwierdzić przyjdzie, iż przepis ten w dacie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia nie mógł znaleźć zastosowania. Zgodnie bowiem z tym przepisem właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Z akt sprawy wynika, czego zresztą skarżący nie kwestionował, że postępowanie w sprawie samowolnie dobudowanej dobudówki do budynku gospodarczego znajdującego się na przedmiotowej działce prowadził Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta C. po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wcześniejszej decyzji rozbiórkowej. W dacie wydawania zaskarżonej decyzji postępowanie to było w toku i na ten dzień na działce inwestora nie było obiektu, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W takim stanie faktycznym brak było podstaw do zastosowania art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, gdyż przepis ten znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy w obrocie prawnym istnieje decyzja rozbiórkowa.
Wnioskowane przez skarżącego zastosowanie art. 132 kpa również nie mogło znaleźć zastosowania. Sytuacja, o której mowa w § 1 tego przepisu nie miała miejsca, natomiast możliwość zmiany decyzji w przypadku, gdy odwołanie wniosła jedna ze stron uzależniona jest od zgody pozostałych stron postępowania, co w niniejszej sprawie również nie miało miejsca (art. 132 § 2 kpa).
Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona przez Sąd i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).