II SA/Gl 310/23

II SA/Gl 310/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Edyta Kędzierska /sprawozdawca/
Renata Siudyka /przewodniczący/
Tomasz Dziuk
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 141
art. 2 ust 1
Ustawa z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (t. j.)
Dz.U. 2022 poz 438
art. 27a ust. 1, art. 27g ust. 1
Ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.), Protokolant referent - stażysta Renata Pacewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 23 stycznia 2023 r. nr SKO.4117.719.2022 w przedmiocie dodatku węglowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia 1 grudnia 2022 r. nr [...].
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 stycznia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącą T.L., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta L. z dnia 1 grudnia 2022 r. o odmowie przyznania skarżącej dodatku węglowego.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że jako źródło ogrzewania znajdujące się w miejscu zamieszkania skarżącej zostały zgłoszone w dniu 7 maja 2022 r. w deklaracji dotyczącej źródeł ciepła i źródeł spalania paliw – kocioł gazowy/bojler gazowy/podgrzewacz gazowy przepływowy/kominek gazowy. Następnie w dniu 11 września 2022 r. zgłoszenie skarżącej zostało zmienione i jako źródło ogrzewania wskazano kocioł na paliwo stałe. W dniu 14 listopada 2022 r. organ I instancji sporządził notatkę służbową z wywiadu środowiskowego, z treści której wynika, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jest kocioł na paliwo stałe, a rodzajem stosowanego paliwa jest ekogroszek oraz gaz. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił i wskazał w uzasadnieniu decyzji, że kocioł na węgiel (ekogroszek), jest uzupełniającym źródłem ogrzewania. Wobec tego, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, dodatek węglowy stronie nie przysługuje.
W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca podniosła, że złożyła pisemne oświadczenie w siedzibie organu pierwszej instancji wyjaśniające, iż jej pierwszym źródłem ogrzewania jest kocioł na ekogroszek.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą przyznania skarżącej dodatku węglowego.
Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141), według którego, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków ( Dz.U. z 2022 r. poz. 438, 1561, 1576, 1967 i 2456), do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu – w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 tej ustawy.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podniósł, iż w niniejszej sprawie organ I instancji ustalił i wskazał w uzasadnieniu decyzji, że kocioł na węgiel (ekogroszek), jest uzupełniającym źródłem ogrzewania w gospodarstwie domowym skarżącej. Z tego powodu stwierdził, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o dodatku węglowym, dodatek węglowy stronie nie przysługuje.
Podkreślenia jednakże wymagało, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarte zostały wzajemnie sprzeczne ze sobą stwierdzenia organu we wskazanym wyżej zakresie. Organ podniósł bowiem, że w dniu 14 listopada 2022 r. organ I instancji sporządził notatkę służbową z wywiadu środowiskowego, z treści której wynika, że głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jest kocioł na paliwo stałe, a rodzajem stosowanego paliwa jest ekogroszek oraz gaz. Jednocześnie organ ten stwierdził, że organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił i wskazał w uzasadnieniu decyzji, że kocioł na węgiel (ekogroszek), jest uzupełniającym źródłem ogrzewania.
Wskazania tej samej treści znajdują się w uzasadnieniu decyzji organu I instancji – jednocześnie stwierdzono w nim, że z wywiadu środowiskowego wynika, iż głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jest kocioł na paliwo stałe, a w następnym zdaniu podniesiono, że kocioł na węgiel (ekogroszek) jest uzupełniającym źródłem ogrzewania.
Cytowane wyżej – wzajemnie sprzeczne stwierdzenia organów obydwu instancji dotyczyły kwestii o kluczowym znaczeniu dla rozstrzygnięcia wniosku – bowiem dotyczyły istotnej okoliczności, której wystąpienie jest warunkiem przyznania dodatku węglowego.
Podkreślić należało, że akta administracyjne zawierają omawianą w decyzjach obu organów notatkę służbową z wywiadu środowiskowego, według której głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego skarżącej jest kocioł na paliwo stałe, z funkcją c.o.
W wyniku kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stwierdzić zatem należało, że zarówno przy jej wydaniu, jak i przy wydaniu decyzji organu I instancji, doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. oraz art. 107 § 3 K.p.a., a wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem dotyczyło ustaleń będących podstawą rozstrzygnięcia wniosku skarżącej inicjującego postępowanie administracyjne.
Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania dotyczące konieczności uzupełnienia ustaleń i przeprowadzenia analizy okoliczności faktycznych we wskazanym wyżej zakresie i na tej podstawie wyda rozstrzygnięcie.