II SA/Gl 309/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I. G. na decyzję ZUS uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący I. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r. uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego. Sąd, powołując się na art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. W tej sprawie ZUS działał jako organ pierwszej instancji, a od jego decyzji przysługiwało odwołanie do Prezesa ZUS. Ponieważ skarżący nie skorzystał z tego środka zaskarżenia, sąd uznał skargę za niedopuszczalną i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał sprawę ze skargi I. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r., która uchyliła prawo skarżącego do świadczenia wychowawczego. Skarga została złożona do sądu administracyjnego, jednak sąd stwierdził jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), dopuszczalność skargi wymaga wyczerpania środków zaskarżenia dostępnych w postępowaniu przed organem właściwym, chyba że przepisy stanowią inaczej. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumie się sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek odwoławczy, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zasada ta ma na celu zapewnienie dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i zapobieganie sytuacji, w której sąd administracyjny wyręczałby organy wyższego stopnia. W analizowanej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych działał jako organ pierwszej instancji. Od wydanej przez ZUS decyzji przysługiwało skarżącemu prawo do złożenia odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w terminie 14 dni, o czym skarżący został pouczony w zaskarżonej decyzji. Ponieważ z akt sprawy nie wynikało, aby skarżący skorzystał z tego środka odwoławczego, a zamiast tego wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd uznał skargę za niedopuszczalną. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił odrzucić skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym, chyba że przepisy stanowią inaczej.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku decyzji organu pierwszej instancji, takim środkiem jest odwołanie do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tego środka skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
p.p.s.a. art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę odrzuca się m.in. w przypadku, gdy sprawa nie została wyczerpana środkami zaskarżenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie środków zaskarżenia przez stronę skarżącą.
Godne uwagi sformułowania
warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania ZUS działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
Skład orzekający
Tomasz Dziuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady wyczerpania środków zaskarżenia jako warunku dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w sprawach świadczeń ZUS."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ administracji działa jako organ pierwszej instancji, a strona nie skorzystała z przysługującego jej odwołania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to typowe orzeczenie proceduralne dotyczące dopuszczalności skargi, które nie zawiera przełomowych interpretacji prawnych ani nietypowych faktów.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 309/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2026-03-20 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-03-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Tomasz Dziuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 010070/680/177517/2023 ([...]) w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. I. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r. o numerze wskazanym w sentencji niniejszej decyzji w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 dalej: p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. ZUS działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o czym został pouczony w zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący z tego uprawnienia skorzystał. Tymczasem wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI