II SA/Gl 308/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę na decyzję ZUS uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych uchylającą prawo do świadczenia wychowawczego. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, w tym odwołania do Prezesa ZUS, co jest warunkiem dopuszczalności skargi zgodnie z art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę wniesioną przez I. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r., która uchyliła prawo skarżącego do świadczenia wychowawczego. Sąd, działając na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2026 r., postanowił odrzucić skargę. Podstawą odrzucenia było stwierdzenie, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, chyba że przepis stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ZUS działał jako organ pierwszej instancji, a od jego decyzji przysługiwało skarżącemu odwołanie do Prezesa ZUS w terminie 14 dni. Ponieważ skarżący nie skorzystał z tego środka zaskarżenia i wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku decyzji organu pierwszej instancji, takim środkiem jest odwołanie do organu wyższej instancji. Niewyczerpanie tego środka powoduje niedopuszczalność skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarga podlega odrzuceniu w przypadkach wskazanych w tym przepisie, w tym gdy sprawa nie nadaje się do rozpoznania przez sąd administracyjny lub gdy brak jest wyczerpania środków zaskarżenia.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu administracyjnym.
Godne uwagi sformułowania
warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu
Skład orzekający
Tomasz Dziuk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Przypomnienie o konieczności wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ administracji działa jako organ pierwszej instancji, a skarżący nie skorzystał z przysługującego mu odwołania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to rutynowa sprawa proceduralna dotycząca dopuszczalności skargi, bez nietypowych faktów czy kontrowersyjnych kwestii prawnych.
Sektor
ubezpieczenia społeczne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 308/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2026-03-20 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2026-03-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Tomasz Dziuk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 52, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r. nr 010070/680/177517/2023 ([...]) w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Uzasadnienie W piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. I. G. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 stycznia 2026 r. o numerze wskazanym w sentencji niniejszej decyzji w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 dalej: p.p.s.a.), warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił ze skargą na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. ZUS działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, o czym został pouczony w zaskarżonej decyzji. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący z tego uprawnienia skorzystał. Tymczasem wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI