II SA/Gl 278/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2019-07-24
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlaneroboty budowlanestacja transformatorowaprojekt budowlanyistotne odstępstwopostępowanie naprawczesamowola budowlanadecyzja administracyjnanadzór budowlany

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznając, że odstępstwa w usytuowaniu stacji transformatorowej od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego.

Sprawa dotyczyła skargi R. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą sporządzenie projektu zamiennego stacji transformatorowej i umorzyła postępowanie w sprawie legalności budowy. Skarżący zarzucał naruszenia przepisów i brak rozpatrzenia istotnych dowodów. Sąd uznał, że odstępstwa w usytuowaniu stacji transformatorowej od projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego, zwłaszcza w kontekście przepisów obowiązujących w dacie budowy, co skutkowało oddaleniem skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę R. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB), która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującą sporządzenie projektu budowlanego zamiennego dla stacji transformatorowej i umorzyła postępowanie w sprawie legalności budowy. Skarżący podnosił liczne zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych, a także niewłaściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego. Kluczową kwestią sporną było ustalenie, czy odstępstwa w usytuowaniu stacji transformatorowej od zatwierdzonego projektu budowlanego miały charakter istotny. Sąd, analizując stan prawny obowiązujący w dacie wydawania pozwolenia i realizacji inwestycji, a także późniejsze nowelizacje Prawa budowlanego, doszedł do wniosku, że odstępstwa te nie były istotne. Sąd podkreślił, że instytucja 'istotnego odstępstwa' pojawiła się w przepisach dopiero w 1997 roku, a jej precyzyjne określenie nastąpiło w 2004 roku. W ocenie Sądu, usytuowanie stacji transformatorowej, mimo pewnych różnic w stosunku do pierwotnych założeń projektowych, nie naruszało przepisów prawa budowlanego, techniczno-budowlanych ani planistycznych, a także nie miało wpływu na bezpieczeństwo ludzi, mienia czy środowiska. Ponadto, inwestor dysponował oświadczeniem właściciela działki wyrażającym zgodę na lokalizację stacji. W konsekwencji, Sąd uznał, że postępowanie naprawcze było bezprzedmiotowe i decyzja ŚWINB o umorzeniu postępowania była prawidłowa, co skutkowało oddaleniem skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, odstępstwa te nie mają charakteru istotnego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepisy dotyczące istotnych odstępstw nie były w pełni ukształtowane w dacie budowy, a późniejsze definicje istotnych odstępstw nie obejmowały w tym przypadku zmian, które miałyby charakter istotny. Dodatkowo, inwestor posiadał zgodę właściciela działki, a zmiany nie naruszały przepisów technicznych ani planistycznych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (14)

Główne

Prawo budowlane art. 51 § ust. 1 pkt. 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 36a § ust. 5

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

Prawo budowlane art. 33 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 34 § ust. 3

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 33 § ust. 2 pkt. 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 3 § pkt. 11

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 55 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 57

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 59 § ust. 1 pkt. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 105 § § 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

k.p.a. art. 138 § § 2

Kodeks postępowania administracyjnego

Prawo budowlane art. 51 § ust. 7

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 36a § ust. 6

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odstępstwa w usytuowaniu stacji transformatorowej od projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego. Postępowanie naprawcze było bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone. Sąd administracyjny orzeka na podstawie akt przekazanych przez organ, a nie powołuje nowych dowodów.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych przez organy nadzoru budowlanego. Zarzuty dotyczące niewłaściwego przeprowadzenia postępowania dowodowego i nieprzeprowadzenia wskazanych przez skarżącego dowodów. Zarzuty dotyczące braku legalności budowy i braku prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Godne uwagi sformułowania

Odstępstwo w zakresie dotyczącym zagospodarowania terenu działki, polegające na zmianie lokalizacji przedmiotowego obiektu w granicy działki nr [...] objętej zatwierdzonym projektem budowlanym, nie ma charakteru odstępstwa istotnego. Nie można bowiem kierować się "automatyzmem" w kwestii naruszenia jednego z charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego. Dopiero od dnia 31 maja 2004 r. do istotnych odstępstw zaliczono zmiany dotyczące zagospodarowania działki lub terenu.

Skład orzekający

Andrzej Matan

sprawozdawca

Artur Żurawik

przewodniczący

Grzegorz Dobrowolski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'istotnego odstępstwa' od projektu budowlanego, zwłaszcza w kontekście przepisów obowiązujących w różnych okresach, oraz zasady prowadzenia postępowania naprawczego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, w tym przepisów obowiązujących w określonym czasie. Może wymagać uwzględnienia zmian w przepisach prawa budowlanego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy długotrwałego sporu o legalność budowy stacji transformatorowej i interpretacji kluczowych pojęć prawa budowlanego, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w tej dziedzinie.

Kiedy przesunięcie stacji transformatorowej nie jest 'istotnym odstępstwem' od projektu? Wyrok WSA w Gliwicach.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gl 278/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2019-07-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-04-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Andrzej Matan /sprawozdawca/
Artur Żurawik /przewodniczący/
Grzegorz Dobrowolski
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1080/20 - Wyrok NSA z 2023-04-05
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 33 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 3, art. 33 ust. 2 pkt. 2, art. 3 pkt. 11, art. 55 ust. 1 w zw. zart. 57 i art. 59 ust. 1 pkt. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędzia WSA Grzegorz Dobrowoslki, , Protokolant asystent sędziego Aleksandra Czajer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2019 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: ŚWINB) decyzją z [...] nr [...] po rozpoznaniu odwołania z dnia 19 maja 2014 r. wniesionego przez R. J. oraz odwołania z dnia [...] A S.A. (dalej: A ), od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] (dalej: PINB lub PINB Powiatu[...] ) nr [...] z dnia [...] nakazującej A S.A. Oddział w G.: 1/ sporządzenie projektu budowlanego zamiennego stacji transformatorowej 20/0,4 kV z włączeniem do sieci SN i nn na działce nr [...] położonej w S., uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych; 2/ przedłożenie ww. opracowania w 4 egzemplarzach, wykonanego zgodnie z przepisami dotyczącymi projektu budowlanego, w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego Powiatu[...] , do dnia 1 września 2014 r. postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie prowadzone przed organem pierwszej instancji w sprawie legalności budowy stacji oraz uchylić postanowienie nr [...] z dnia [...] odmawiające uzupełnienia decyzji nr [...] z dnia [...]
Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wójt Gminy W. decyzją z dnia [...] zatwierdził projekt budowlany: "PTJ budowa stacji transformatorowych 20/0,4 kV z włączeniem do sieci SN i nn w miejscowości S., Gmina W." oraz projekt zagospodarowania terenu wzdłuż projektowanej linii 20 kV (karta mapy 1, obręb S.) wraz z projektowaną stacją transformatorową (dz. nr [...] km 3, obręb S.) i udzielił B S.A. pozwolenia na budowę stacji transformatorowej 20/0,4 kV z włączeniem do sieci SN i nn w miejscowości S., gmina W.
R. J., właściciel działki nr[...] , pismem z dnia 21 lipca 2010 r. wniósł o wydanie nakazu rozbiórki "niezalegalizowanej budowy od 1996 r. na działce nr [...] położonej w S., Gmina W.".
Zawiadomieniem z dnia 4 listopada 2010 r. PINB poinformował o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie, a następnie organ ten trzykrotnie swoimi decyzjami umarzał postępowanie w sprawie legalności budowy stacji (decyzje z dnia [...] z[...] . i z [...] ) które były uchylane przez ŚWINB (decyzje z dnia [...] z [...] ., z [...])z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Po ostatnim uchyleniu jego decyzji przez organ odwoławczy (decyzja ŚWINB z [...]) PINB Powiatu[...] , działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, w dniu 12 marca 2014 r. wydał wskazaną na wstępie decyzję z dnia [...] nr [...] którą nakazał firmie A sporządzenie projektu budowlanego zamiennego przedmiotowej stacji transformatorowej, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz przedłożenie tego opracowania w 4 egzemplarzach do dnia 1 września 2014 r.
Odwołanie od ww. decyzji w dniu [...] złożyła A, zarzucając organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że istniejąca stacja transformatorowa została wybudowana niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a tym samym zachodzi konieczność sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, jak i to, że nastąpiła zmiana lokalizacji stacji w porównaniu z projektem budowlanym. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego i wadliwe określenie terminu, do którego ma być sporządzony rzeczony projekt.
Odwołanie od ww. decyzji w dniu [...] złożył także R. J., który wniósł o uzupełnienie zaskarżanego rozstrzygnięcia o podstawę prawną art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego stwierdzając, iż "wtedy nie będzie naruszona zasada - LEX RETRO NON AGIT". Skarżący zaskarżył także postanowienie nr [...] z dnia [...] r., którym organ powiatowy odmówił uzupełnienia ww. decyzji z dnia [...] na podstawie art. 111 § 1b k.p.a.
Decyzją z dnia [...] znak [...] ŚWINB uchylił na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. decyzję PINB z [...] nr [...] Postanowieniem z dnia [...] organ ten stwierdził niedopuszczalność odwołania R. J. ze względu na uchybienie terminu.
WSA w Gliwicach wyrokami z dnia 16 stycznia 2015 r. (II SA/Gl 952/14 i II SA/Gl 798/14) uchylił ww. decyzję z dnia[...] . oraz postanowienie z dnia [...] wskazując, iż w toku postępowania ponownego organ II instancji powinien rozpoznać merytorycznie oba odwołania.
Następnie ŚWINB decyzją z dnia [...] działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchylił decyzję PINB z [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji oraz uchylił zaskarżone postanowienie nr [...] z dnia [...]
W wyniku zaskarżenia ww. decyzji WSA w Gliwicach wyrokiem z dnia 2 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Gl 685/15 oddalił skargę, natomiast NSA wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt: II OSK 1273/16 uchylił tenże wyrok WSA w Gliwicach oraz decyzję ŚWINB z dnia [...]
Jak stwierdził NSA w uzasadnieniu ww. wyroku, brak było podstaw do przyjęcia, iż postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ I instancji jest obarczone uchybieniami, które nakazywałby uznać sprawę za niedostatecznie wyjaśnioną i przez to nie kwalifikującą się do merytorycznego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji. Akta sprawy zawierają niewystarczający materiał dowodowy, by organ odwoławczy mógł ocenić zmianę lokalizacji stacji przez pryzmat art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy ŚWINB, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy powinien ocenić, czy odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego ma charakter odstąpienia istotnego w rozumieniu art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego.
Postanowieniem z dnia [...] i [...] organ odwoławczy zlecił PINB dla Powiatu [...] przeprowadzenie oględzin w celu ustalenia; faktycznej odległości stancji transformatorowej od osi jezdni drogi gminnej, od osi jezdni drogi wojewódzkiej, od ogrodzenia działki nr [...] usytuowanego od strony drogi gminnej oraz odległości od naroża działki nr [...] położonej w S., wzdłuż drogi gminnej.
Pismem z dnia 5 września 2018 r. organ powiatowy przekazał protokół z oględzin, z którego wynika, że odległość przedmiotowej stacji transformatorowej od osi drogi gminnej wynosi 8,76 m, od osi drogi wojewódzkiej 18,35 m, odległość od ogrodzenia działki od drogi gminnej 2,48 m, a odległość stacji od naroża działki wzdłuż ogrodzenia od strony drogi gminnej - 15,10 m.
W dniu 14 listopada 2018 r. ŚWINB, na podstawie rozmowy telefonicznej przeprowadzonej z pracownikiem Urzędu Gminy W. ustalił, że przedmiotowa działka nr [...] objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów zainwestowanych i rozwojowych wsi S., przyjętego uchwałą Rady Gminy W. Nr [...] z dnia [...] zmienionego uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...] (DZ. Urz. Woj. Śl. 2011 r. nr 131 poz. 2467) w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zainwestowanych i rozwojowych wsi S., oznaczonym symbolem MNR, który dopuszcza zabudowę sieciami i urządzeniami elektroenergetycznymi.
Wskazaną na wstępie decyzją z [...] organ odwoławczy uchylił rozstrzygnięcie PINB z [...] nakazujące sporządzenie projektu zamiennego wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego i umorzył postępowanie w sprawie samowoli budowlanej.
W uzasadnieniu wyjaśniono, iż organ pozostawał związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, sformułowanymi przez NSA w wyroku z dnia 14 marca 2018 r., II OSK/Gl 1273/16. Sąd ten zalecił, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy ŚWINB dokonał oceny, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, czy odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowalnego ma charakter odstąpienia istotnego w rozumieniu art. 36a ust 5 Prawa budowlanego.
O tym co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego rozstrzyga wykładany a contrario art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. W świetle art. 36a ust. 5 tejże ustawy za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego należy uznać zmianę w zakresie objętym projektem zagospodarowania terenu, zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczba kondygnacji, odstępstwo dotyczące ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Organ odwoławczy zauważył, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pojawiają się dwie linie orzecznicze dotyczące kwalifikowania istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i projektu zagospodarowania działki lub terenu w rozumieniu art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Pierwsza, rygorystyczna, zakłada konieczność kwalifikowania jako istotnych odstępstw od projektu nawet w przypadku niewielkiej zmiany jednego z wymienionych w art. 36a Prawa budowlanego charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego jako istotne odstępstwo od projektu, a zatem wymagające wdrożenia postępowania naprawczego. Ilustruje to m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 25 lipca 2012 r. , II SA/Gl 352/12).
Natomiast druga, bardziej liberalna, aprobowana przez organ odwoławczy, dopuszcza możliwość kwalifikowania odstępstw od zatwierdzonego projektu z uwzględnieniem okoliczności danej sprawy. Nie można bowiem kierować się "automatyzmem" w kwestii naruszenia jednego z charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego. Za takim rozumieniem tego przepisu - pozostawiającym organom administracji budowlanej pewien margines uznaniowości - przemawia wykładnia celowościowa tego artykułu. Należy bowiem zwrócić uwagę, że dokonanie wykładni gramatycznej (językowej), prowadziłoby do wniosku, że każde, nawet nieznaczne odstępstwo wymagałoby uprzedniego uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Powyższe mogłoby w praktyce skutkować wręcz paraliżem inwestycji, biorąc pod uwagę, że zmiana w zagospodarowaniu działki, na przykład polegająca na przesunięciu obiektu o kilka centymetrów (na działce objętej pozwoleniem na budowę) względem projektowanej lokalizacji obiektu może być spowodowana na przykład tolerancją wykonywania robót budowlanych zgodnie z zasadami wiedzy technicznej. Za taką wykładnią tego przepisu przemawia także treść art. 36a ust. 6. Prawa budowlanego. Zgodnie z jego treścią projektant dokonuje kwalifikacji zamierzonego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, a w przypadku uznania, że jest ono nieistotne, obowiązany jest zamieścić w projekcie budowlanym odpowiednie informacje (rysunek i opis) dotyczące tego odstąpienia. Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Powyższe wskazuje, że skoro ustawodawca nałożył na projektanta dodatkowo obowiązek kwalifikacji zamierzonego odstąpienia to dopuszcza możliwość uznania odstąpienia za nieistotne, nawet jeśli dotyczy ono na przykład zmian w zakresie zagospodarowania działki (por. wyroki NSA z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt U OSK 1375/11, z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 2527/10, WSA w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2013 r. sygn. akt 1634/13 oraz z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt II SA/Gl 1883/13, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stwierdzone odstępstwo w zakresie dotyczącym zagospodarowania terenu działki, polegające na zmianie lokalizacji przedmiotowego obiektu w granicy działki nr [...] objętej zatwierdzonym projektem budowlanym, nie ma charakteru odstępstwa istotnego, bowiem: po pierwsze odstępstwo to nastąpiło w obrębie tego samego terenu - tej samej ww. działki nr [...] i nie spowodowało jednocześnie zmiany innych parametrów przedmiotowej inwestycji. Po drugie odstępstwo to nie narusza przepisów prawa budowlanego, w tym przepisów techniczno - budowlanych, a w szczególności § 11 i § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.), gdyż w zakresie oddziaływania przedmiotowego obiektu, nie znajdują się żadne budynki z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi. Odstępstwo to nie narusza także przepisów o planowaniu przestrzennym, nie powoduje zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, bądź też mienia czy też środowiska, ani nie powoduje niedopuszczalnego pogorszenie warunków użytkowych i zdrowotnych dla otoczenia. Przedmiotowy obiekt nie umożliwia zabudowy działki, bowiem przedmiotowa stacja transformatorowa znajduje się w narożu działki. Ponadto inwestor w dniu realizacji przedmiotowego obiektu posiadał prawo do dysponowania działką nr [...] położonej w S., na cele budowlane. R. J. wyraził zgodę na budowę przedmiotowej stacji transformatorowej w odległości nie większej niż 15 m od naroża mojej działki - wzdłuż drogi gminnej (oświadczenie R. J. z dnia 11 października 1995 r. załącznik nr Tl do pisma C S.A. karta nr 29). Natomiast jak wynika, z protokołu z oględzin z dnia 5 września 2018 r. przeprowadzonych przez organ powiatowy odległość ta wynosi 15,10 m, jednakże biorąc pod uwagę dopuszczalne odchyłki pomiarowe (zob. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia 9 listopada 2011 r. Dz.U. Nr 263, poz. 1572), brak kamienia granicznego oraz że pomiary te nie byty wykonywane przez uprawnionego geodetę, można uznać że odległość ta mieści się w 15 m. Dlatego też postępowanie w sprawie stwierdzonych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego należało umorzyć jako bezprzedmiotowe w trybie art. 105 § 1 Kpa.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu A ŚWINB wyjaśnił, że na gruncie niniejszej sprawy nie ma dowodów, iż doszło do oddania obiektu do użytku, o czym świadczy chociażby pismo Urzędu Gminy W. z dnia 14 listopada 2013 r. Proces inwestycyjny jest przedsięwzięciem wieloetapowym, charakteryzujący się określoną chronologią podejmowanych w jego ramach działań. Również czynności organu budowlanego nadzorującego cały cykl budowy, aż do jej zakończenia i osiągnięcia efektu zamierzonego przez inwestora tj. uzyskania obiektu zdatnego do użytku, posiadają określoną, racjonalną chronologię działań, w ramach których sprawowany jest nadzór nad procesem inwestycyjnym, o czym stanowią unormowania zawarte w rozdziale 5 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. zatytułowanym "budowa i oddawanie do użytku obiektów budowlanych". Niewątpliwie etap związany z możliwością przystąpienia do użytkowania zrealizowanego obiektu budowlanego jest końcowym etapem podjętego procesu inwestycyjnego. Ustawa Prawo budowlane z 1994 r. przewiduje dwa tryby poprzedzające przystąpienie do użytkowania obiektu, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę. Chodzi tryb określony w art. 54, polegający na zawiadomieniu organu o zakończeniu budowy i nie wniesieniu przez niego sprzeciwu oraz tryb z art. 55, związany z wymogiem uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
Przepis art. 51 ust. 7 stanowi zaś wyraźnie, że postępowanie naprawcze może być stosowane także w stosunku do robót budowlanych, które zostały wykonane. Wykonanie robót budowlanych prowadzi co do zasady do użytkowania obiektu, bądź to jak zaznaczono w związku z zawiadomieniem o zakończeniu budowy (art. 54), bądź to na skutek uzyskania pozwolenia na użytkowanie (art. 55).
Nawet gdyby uznać, iż doszło do zawiadomienia o zakończeniu robót budowlanych, to nie sposób przyjąć, że niezgłoszenie sprzeciwu przez właściwy organ (czy brak takiej informacji w zasobach archiwalnych organu) oznacza moc sanującą istotne odstępstwa zrealizowanego obiektu od pozwolenia na budowę (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 3 stycznia 2008 r., II SA/Po 444/07). W takim wypadku nie mamy bowiem do czynienia ani z ostateczną decyzją administracyjną, korzystającą z domniemania mocy obowiązującej, ani też z inną przeszkodą natury formalnej, zwłaszcza że przepis art. 51 ust. 7 w zw. z ust. 4 uprawnia do przeprowadzenia postępowania naprawczego w stosunku do "wykonanych" robót, nie stanowiąc żadnego w tym zakresie ograniczenia czasowego.
Natomiast należy zgodzić się zarzutem naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, bowiem jak wskazano powyżej dokonane przez inwestora odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru odstępstw istotnych.
W osobistej skardze z 8 marca 2018 r. R. J. (Skarżący) wnosi o uchylenie w całości decyzji ŚWINB z dnia [...] znak: [...] oraz o uchylenie w całości postanowienia z dnia [...] którym odmówiono uzupełnienia wskazanej decyzji ŚWINB, a także o utrzymanie w mocy uchylonej po raz trzeci decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] z dnia [...]
Zaskarżonej decyzji zarzuca:
1/ niedopuszczalne umorzenie postępowania pierwszej instancji z przekroczeniem uprawnień organu skarżonego, przez oczywiste naruszenie art. 83 ust.1 w zw. z art.80 ust.2 pkt 1, na podstawie art.83 ust.3 Prawo budowlanego, który stanowi: "Do właściwości wojewódzkiego inspektora nadzoru budowlanego jako organu pierwszej instancji należą zadania i kompetencje określone w ust. 1, w sprawach, o których mowa w art. 82 ust. 3 i 4" ;
2/ uchybienie art.105 k.p.a., przez naruszenie art.61 3. § w zw. z art.105 § 2 k.p.a. ze względu na brak żądania Skarżącego w przedmiocie umorzenia postępowania pierwszej instancji. Umorzenia ogólnego postępowania nie może żądać ŚWINB w Katowicach czyli uczestnik na prawach strony, ponieważ nie dysponuje on prawami lub obowiązkami stanowiącymi przedmiot postępowania (por. wyrok WSA w Warszawie z 27 lutego 2007 r., IV SA/Wa 49/07, Lex nr 342183), "w oparciu o niewzruszalne prawo materialne do posadowionej budowli typu trafo wraz z siecią na przełomie roku 1995/1996 (praesumptio iuris ac de iure)".
3/ uchybienie art.105 k.p.a., przez naruszenie art.55 ust. 1 pkt 1 w zw. z art.59 ust.1 pkt 1 oraz ust. 6 w zw. z art.57 ust.1 pkt 1 pkt 2 lit. a pkt 4 i 5 ustawy Prawo budowlane ze względu na brak rozstrzygnięcia w kwestii "legalizmu skarżonej budowy" w formie administracyjnej, za pomocą pisemnego zgłoszenia, czy decyzji wydanej na podstawie art.57 art.59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 1 pkt 1 k.p.a., "użytkowanej w delikcie ciągłym od 1996 r. do nadal" :
4/ uchybienie art.105 k.p.a., przez rażąco naruszony art.51 ust. 1pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art.34 ust. 1 ust.3 tej ustawy ze względu na brak w aktach projektu budowlanego, który powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, "a tylko na podstawie ukrytej i niedoręczonej Skarżącemu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu o znaku; [...] z dnia [...] co stanowi przestępstwo na podstawie art.276 k.k.";
5/ uchybienie art.105 k.p.a., przez rażąco naruszony art. 33 ust.2 pkt 2 w zw. z art.3 pkt 11 Prawa budowlanego ze względu na brak dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane," na podstawie włączonego do tych akt uwierzytelnionego odwołania w piśmie z dnia 11 października 1995 r., od warunków zabudowy działki nr [...] położonej w S. w decyzji z dnia [...] znak: [...]
6/ uchybienie art.105 k.p.a., przez rażąco naruszony art.35 ust.1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego w oparciu o brak zgodności posadowionej budowli typu trafo na własności Skarżącego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w takim samym stanie prawnym do nadal:
7/ uchybienie art.138 § 1 pkt 2 k.p.a. przez naruszenie art. 10 § 1 w zw. z art. 7 k.p.a. na podstawie art.75 § k.p.a. w oparciu o świadomie nieprzeprowadzony materiał dowodowy zgodnie z żądaniami Skarżącego, przez naruszenie art.79a § 1 k.p.a. w związku z brakiem wskazania przesłanek dlaczego organ skarżony odmówił przeprowadzenia ukrytych dowodów z akt znajdujących się w UG w W., podczas gdy organ w oparciu o art.77 § k.p.a., jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
8/ uchybienie art.138 § 1 pkt 2 przez naruszenie art.76a § 2a k.p.a. w związku z włączeniem w 2013 roku do tych akt kserokopii dokumentów niewiadomego pochodzenia i nie wiadomo przez przez kogo włączonych, które wprowadziły w błąd NSA w Warszawie, a zostały niedoręczone Skarżącemu wraz z decyzjami. Ponadto są niezgodne z przeglądem akt w UG w W., co wynika z protokołu z dnia 3 kwietnia 2012 r.;
9/ uchybienie art.138 § 1 pkt 2 przez naruszenie art.6 k.p.a. powiązanego z art.7 Konstytucji RP w oparciu o świadomie naruszony art.32 ust.1 i 2 Konstytucji RP, który zobowiązał do traktowania wszystkich inwestorów na zasadzie równości wobec prawa, w oparciu o dyskryminujące oświadczenie w skarżonej decyzji, zgodnie z którym można użytkować budowlę po włamaniu się na cudzą własność, bez projektu budowlanego, gdy to do budowli wykonanej na przełomie roku 1995/1996 nie ma zastosowania art.51 ust.7 ustawy Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 75, poz.474 z póżn.zm.). W "manipulacyjny" sposób ten artykuł został powiązany z art.54, art.55 Prawa budowlanego w uzasadnieniu skarżonej decyzji, z naruszeniem zasady "prawo nie działa wstecz", a tylko po to by manipulować słownie o rzekomym zawiadomieniu o zakończeniu robót budowlanych na stronie 9 uzasadnienia skarżonej decyzji, gdybając słowem "gdyby";
10/ uchybienie art. 111 § 1 i 1b k.p.a. w związku z odmową uzupełnienia skarżonej decyzji zgodnie z żądaniami Skarżącego we wniosku z dnia 4 grudnia 2018r., o ukryte dowody z dokumentów znajdujących się w UG w W., jedynie które to dowody określają stosunek prawny pomiędzy inwestorem B. a właścicielem działki nr [...] położonej w S., a nie zostały przeprowadzone w skarżonej decyzji.
Skarżący, "w związku z całkowitym brakiem legalizmu budowli typu trafo P-395 wraz z liniami 20 KV, 2x 400 V, 240 V posadowionej na przełomie roku 1995/1996 na działce nr [...] położonej w S. gmina W., w postaci braku inwentaryzacji powykonawczej do tej budowli, nieoddanej do użytkowania od 1996 roku do nadal", wnosi o uchylenie decyzji ŚWINB z [...] Jako podstawę prawną swojego wniosku wskazuje na art.135 p.p.s.a. w zw. z art.33 ust. 1, art. 34 ust.3 pkt 1 oraz z art. 33 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 3 pkt 11, w powiązaniu z art. 55 ust. 1 w zw. z art.57 i art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Żąda rozpoznania sprawy jedynie na podstawie materiałów dowodowych, znajdujących się w UG w W., opisanych szczegółowo w protokole sporządzonym podczas ich przeglądu. które określają stosunek prawny łączący właściciela działki nr[...], położonej w S., a inwestorem -B. S.A.,.
Protokół ten został spisany w dniu 3 kwietnia 2012 r., w UG w W. przez Inspektora tego urzędu M. K. W aktach, jak wynika z protokołu, znajdowało się pozwolenie na budowę z dnia 8 maja 1996 r., znak:[...], bez projektu budowlanego. Decyzja ta nie została doręczona Skarżącemu (podrobiony podpis Skarżącego, rzekomego jej odbioru jest obecnie objęty postępowaniem w Prokuraturze w G.), podobnie jak usunięta z tych akt decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] z dnia 12 lutego 1996 r., zn: [...] która została ukryta i nie była doręczona właścicielowi działki nr [...]). O istnieniu takiej decyzji zaświadcza znajdujący się w tych aktach, przerobiony mazakiem wniosek o wydanie pozwolenia na budowę z dnia 19 grudnia 1995 roku znak:[...] W aktach tych nie ma także dokumentu potwierdzającego prawa do dysponowania nieruchomością Skarżącego na cele budowlane, przez inwestora B S.A.,
W ocenie Skarżącego, rozstrzygnięcie organu I instancji było zgodne z prawem, zaś przyczyną uchylenia decyzji przez ŚWINB było wadliwe prowadzenie postępowania wyjaśniającego, w szczególności ze względu na nieprzeprowadzenie dowodów z dokumentacji znajdującej się w UG w W.. Dokumentacja ta miałaby wykazywać brak prawa B. do dysponowania nieruchomością Skarżącego na cele budowlane, a więc wykonanej inwestycji na przełomie roku 1995/1996, a ponadto na niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego gminy W.
Materiał dowodowy, znajdujący się w odrębnej teczce w UG w W., sporządzony na przełomie roku 1995/1996 przez Zastępcę Wójta Gminy W. określający brak stosunku prawnego pomiędzy B. a właścicielem działki nr [...] położonej w S., stanowi "niepodważalny dowód słuszności wydania nakazu sporządzenia projektu zastępczego przez następcę prawnego A S.A., którego to projektu budowlanego opartego na projekcie zagospodarowania terenu działki nr [...] nie ma w tych aktach i taki projekt nigdy nie został doręczony Skarżącemu wraz z decyzją".
Skarżący w 1992 r., na podstawie decyzji ostatecznej znak: Nr [...] z dnia[...] rozpoczął budowę restauracji oraz budynku mieszkalno-użytkowego na działce nr [...] położonej w S.. Na przełomie roku 1995/1996 w zaprojektowane miejsce parkingowe do wydanej Skarżącemu decyzji Nr [...] z dnia [...] na teren nieogrodzony B włamał się budowlą typu trafo wraz z siecią, bez projektu budowlanego i z rażącym naruszeniem art.33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Przepis ten stanowi, iż pozwolenie na budowę może dotyczyć całego zamierzenia budowlanego lub, na wniosek inwestora, jego wydzielonej części. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wydzielonej części, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.
Jak wyjaśnia Skarżący, do skargi z 25 stycznia 2016 r., kierowanej do Prezesa NSA została załączona decyzja z [...] zn: Nr [...] wraz z zatwierdzonym przez UG w W. projektem zagospodarowania terenu działki nr [...] budynkiem typu restauracja wraz z budynkiem gospodarczo-mieszkalnym. Żąda, aby ujawnić ten dokument na najbliższej wyznaczonej rozprawie.
Zgodnie z przeglądem akt w 2010 oraz w 2012 roku akt, [...] Organizacja Techniczna z K., która przygotowała projekt budowlany stacji trafo, nie uwzględniała w nim układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych oraz projektu zagospodarowania terenu działki nr [...]z 21 kwietnia1 992 r. Taki obowiązek wynikał z art. 34 ust.3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane który stanowi: Projekt budowlany, stanowiący podstawę do wydania pozwolenia na budowę, powinien zawierać: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich.
Jedyny dokument jaki otrzymał Skarżący z UG w W. w tej całej sprawie, to decyzja o warunkach zabudowy znak: [...] z dnia [...] roku, sporządzona na wniosek [...] Organizacji Technicznej z K. wraz z podkładem mapy zasadniczej, na którym to podkładzie naniesiona jest tylko pieczątka firmowa tej instytucji.
Decyzja znak: [...] z dnia [...] roku została "odwołana" przez Skarżącego pismem z dnia 11 września1995 r. Po tej dacie nie otrzymał z UG w W. jakichkolwiek innych dokumentów odnośnie budowy stacji trafo wraz z siecią na działce nr [...] posadowionej na przełomie roku 1995/1996 na terenie nieogrodzonym, kiedy to obłożnie chorował.
Planowana trasa linii 20KV wykonana przez [...] Organizację Techniczną z K. przecinała działkę nr [...] w jej połowie, wykonana została na podkładzie mapy zasadniczej, na którym to podkładzie nie wiadomo kto, narysował trasę przesyłu czarną linijką z kółeczkiem, bez numerycznego oznaczenia działek oraz bez układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych. Na podkładzie tej mapy znajduje się tylko pieczątka [...] Organizacji Technicznej z K. i nic więcej.
Ten podkład mapy nie jest projektem zagospodarowania terenu w oparciu o literalną treść art.34 ust.3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, natomiast taka mapa została doręczona ŚWINB w Katowicach jako załącznik w piśmie z dnia 4 grudnia 2018 r.
W dniu [...] zostaje wydana nowa decyzja o warunkach zabudowy zn: [...] ukryta przez wszystkie organy rozpatrujące tę sprawę, niedoręczona Skarżącemu, zamykająca i kończąca definitywnie postępowanie w trybie administracyjno- architektonicznym.
Stan faktyczny i prawny wynikający z dokumentacji urzędowej, znajdującej się w UG w W., nie nawiązującej do jakiegokolwiek stosunku prawnego pomiędzy B a właścicielem działki nr[...] został utrwalony w sporządzonym i podpisanym protokole z dnia 3 kwietnia 2012 r. przez Inspektora UG w W., podpisanym przez właściciela działki nr [...] położonej w S., i jego syna J. T. (włączonym do tych akt).
Decyzje w tych aktach nie mają integralnych ich części, czyli projektów budowlanych. Należy również stwierdzić całkowity brak w tych aktach potwierdzeń doręczenia tych decyzji lub kopert ze zwrotnym potwierdzeniem ich niedoręczenia.
Akta zawierają przerobiony mazakiem wniosek na budowę (włączony do akt w formie fotografii). Dokument ten o znaku: [...] z dnia [...] roku "zaświadcza cały proces budowlany, wydanie ukrytej i niedoręczonej Skarżącemu nowej decyzji o warunkach zabudowy znak:[...] z dnia [...] roku, co stanowi przestępstwo w oparciu o art.276 k.k. w powiązaniu z brakiem tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele budowlane".
Przerobiony mazakiem wniosek na budowę, zdaniem Skarżącego, zaświadcza bezprawne oparcie niedoręczonej mu decyzji ostatecznej na budowę znak: [...] z dnia [...] na wyłączonej z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy znak: [...] z dnia [...] roku, odwołanej pismem z dnia 11 października 1995 roku, po którym to odwołaniu bezspornie zostaje wydana nowa decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] znak: [...] z dnia[...] r. Decyzja ta zniknęła z akt w UG w W.co było powodem do złożenia przez Skarżącego zawiadomienia do Prokuratury Krajowej.
Skarżący, powołując się na w art.106 § 3 w związku z art.104 zd. 1 p.p.s.a. wnosi o przeprowadzenie i zamieszczenie, jako załącznik do protokołu sporządzonego na najbliższej wyznaczonej rozprawie, szeregu dowodów, wnosząc o uzupełnienie akt sprawy o:.
1/ oryginały dokumentów urzędowych znajdujących się w odrębnej teczce w UG w W. protokolarnie opisane w dniu 3 kwietnia 2012 r. ŚWINB świadomie nie przeprowadził dowodów z tych dokumentów, mimo wezwania w tym zakresie złożonego przez Skarżącego. Zaznacza, że akta znajdujące się w UG w W. stanowią tylko te, które określają więź materialnoprawną pomiędzy inwestorem B., a właścicielem działki nr [...] położonej w S.. Zostały one "ukryte" w postępowaniu przed NSA w Warszawie, stąd skierował zawiadomienie do Prokuratury Krajowej.
Skarżący jednocześnie nie wyraża zgody na to, aby dokumentacja włączona do tych akt w 2013 roku w jakikolwiek sposób była brana pod uwagę;
2/ oryginał tytułu prawnego w postaci umowy cywilnoprawnej uprawniającej inwestora B do posadowienia budowli typu trafo wraz liniami 20 KV, 2x 400 V, 240 V, na działce nr [...] położonej w S. na przełomie roku 1995/1996
3/ decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] położonej w S. o znaku: [...] z dnia [...] która nigdy nie została doręczona Skarżącemu, a powinna zostać załączona do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego. Pozwolenia na budowę z dnia 8 maja 1996 r. wydane na rzecz B., także niedoręczonej Skarżącemu, zostało oparte na odwołanej przez Skrzącego pismem z dnia 11 października 1995 roku decyzji o warunkach zabudowy, wydanej rok wcześniej, znak; [...] z dnia [...] bez jej integralnej części czyli projektu zagospodarowania terenu działki nr[...]. Załącznikiem tej decyzji był zwykły podkład mapy zasadniczej;
4/ oryginalny wniosek na budowę znak: [...] z dnia [...] roku, przerobiony mazakiem. W aktach sprawy, wbrew wymaganiom wynikającym z przepisów Prawa budowlanego, brak jest dokumentów, które powinny być do tego wniosku dołączone, w tym projektu budowlanego, dowodu stwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzji o warunkach zabudowy z [...] Brak także uzgodnień do decyzji o warunkach zabudowy i z tego względu, jak twierdzi Skarżący, została ona ukryta i niedoręczoną właścicielowi działki nr [...] i dlatego też przerobiono mazakiem wniosek na budowę, co stanowi przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów urzędowych;
5/ zaświadczenia o zgodności wykonanej budowli typu trafo wraz z liniami 20 KV, 2x 400V, 240 V z planem zagospodarowania przestrzennego sołectwa S. dla działki nr [...] położonej w S., do budowli posadowionej przez inwestora B na przełomie roku 1995/1996 na działce nr[...], złożonego przez Wójta Gminy W. w formie pisemnej. Zgodnie z uzasadnieniem skarżonej decyzji ŚWINB w Katowicach, sprawę zgodności wykonanej budowli typu trafo wraz z liniami 20 KV, 2x 400V, 240 V na przełomie roku 1995/1996 w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego sołectwa S. dla działki nr[...]położonej w S., ŚWINB w Katowicach ustalił za pomocą rozmowy telefonicznej z pracownikiem urzędu Gminy W. Do dzisiaj w oparciu o plan zagospodarowania przestrzennego Gminy W. działka nr[...], po jej podziale w 2005 roku (działka nr[...]) nie jest przeznaczona pod zabudowę infrastrukturą energetyczną typu trafo. Żąda także ujawnienia planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. z 2002 roku, który dołączył do akt.
6/ dokumenty Starosty Powiatu [...] zaświadczające nielegalność budowy znajdujące się w załącznikach złożonych przez Skarżącego;
7/ przygotowania na wyznaczoną rozprawę sądową dokumentów poukładanych w ten sposób, żeby do każdego pisma Skarżącego włączonego do tych akt wraz załącznikami była dołączona odpowiedź organu w postaci postanowienia czy decyzji, chronologicznie i czasowo opisanych w metryce z datą ich włączenia do akt;
8/ żąda złożenia do tych akt, pod rygorem zarzutu poplecznictwa, pisemnego oświadczenia urzędników Śląskiego  Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach, zgodnie z którym urzędnicy tego organu nie byli w jakikolwiek sposób powiązani z Wójtem Gminy W. oraz z B., a także, że nie są powiązani z następcą prawnym B.- firmą A S.A., prowadzącą w delikcie ciągłym od 1996 roku do nadal działalność handlową na własności Skarżącego, tj. na działce nr [...] położonej w S.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosi o jej oddalenie, nie podzielając zarzutów podnoszonych przez Skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Skarga nie znajduje uzasadnienia.
W pierwszym rzędzie trzeba zauważyć, iż przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) z [...] nr [...] którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] (PINB) nr [...] z dnia [...] nakazującej A S.A. Oddział w G. sporządzenie projektu budowlanego zamiennego stacji transformatorowej 20/0,4 kV z włączeniem do sieci SN i nn na działce nr [...] położonej w S., a następnie umorzył postępowanie w sprawie legalności budowy stacji.
Decyzja organu I instancji była podjęta na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186, dalej: Prawo budowlane), zgodnie z którym, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę organ nadzoru budowlanego nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Wydanie decyzji określonej w tym przepisie jest efektem samowoli budowlanej polegającej m.in. prowadzeniu robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 51 ust. 1 pkt. 3 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt. 4 Prawa budowlanego).
Uwagi te są o tyle istotne, że wyznaczają granice rozpoznania sprawy oraz granice orzekania przez sąd administracyjny, oczywiście z uwzględnieniem postanowień art. 134 i 135 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.). Ma to znaczenie dla przedmiotowej sprawy, bowiem w skardze pojawiają się zarzuty (wątki) wykraczające poza tak zakreślony przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej.
Istota rozpatrywanej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii czy odstępstwa od projektu budowlanego, jakie miały miejsce, mają charakter odstępstw "istotnych" w rozumieniu art. 36a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186, dalej: Prawo budowlane), czy też nie są istotne i w ślad za tym nie ma podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 3 tej ustawy.
W trakcie postępowania wyjaśniającego ustalono, iż według projektu budowlanego przedmiotowa stacja powinna zostać usytuowana w odległości 5 m od osi drogi gminnej i 21 m od osi drogi wojewódzkiej. Natomiast w rzeczywistości stacja ta znajduje się w odległości 8,75 m od osi drogi gminnej i 18,35 od osi drogi wojewódzkiej.
Według organu odwoławczego, te różnice między projektowanym a rzeczywistym usytuowaniem stacji trafo, mają charakter odstępstw nieistotnych, zaś wedle organu I instancji są one istotne.
Rację trzeba przyznać organowi II instancji, aczkolwiek jego stanowisko o nieistotnym charakterze odstępstw od projektu budowlanego wynika z innych powodów, aniżeli podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu, dla dokonania prawidłowych ustaleń w tym zakresie koniecznym jest uwzględnienie kilku istotnych dla sprawy okoliczności.
Po pierwsze – ocena tak samego odstępstwa od projektu budowlanego, jak i jego ewentualnej "istotności" wymaga uwzględnienia stanu prawnego obowiązującego w okresie, w którym było wydawane pozwolenie oraz realizowana inwestycja (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 9 lipca 2019 r., II SA/Wr 252/19, CBOSA). W dacie wydawania decyzji i wykonywania stacji trafo w przepisach prawa budowlanego nie było instytucji "istotnego odstępstwa" od projektu budowlanego. Pojawiło się ono dopiero w roku 1997, w wyniku dodania do ustawy Prawo budowlane art. 36 a ust. 1 na mocy art. 1 pkt. 18 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw ( Dz.U z 1997 r., Nr 111, poz. 726. Przepis wszedł w życie 24 grudnia 1997 r.). Przepis ten stanowił: "Istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę."
Pojęcie istotnych odstępstw w pewien sposób (a contrario) sprecyzował dopiero art. 1 pkt. 14 lit. b ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz.U. z 2004 r., Nr 93, poz. 888), wprowadzając ust. 5 do art. 36a., który określał na czym polega nieistotne odstąpienie.
"Nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy:
1) zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu,
2) charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, liczby kondygnacji i elewacji,
3) geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych),
4) niezbędnych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem,
5) zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne,
6) zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
7) ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu
oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi."
Dopiero od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od 31 maja 2004 r. do istotnych odstępstw zaliczono zmiany dotyczące zagospodarowania działki lub terenu.
Projekt budowy stacji, dołączony do akt sprawy, składa się z dwu części: Tom 1 – "Projekt zagospodarowania terenu" , Tom 2 – "Opracowanie podstawowe". Pogląd o tym, że usytuowanie stacji na działce nr [...] należącej do skarżącego, odbiega od projektu zagospodarowania terenu został oparty na analizie dokumentów zawartych w obu częściach projektu. W Tomie 1, a więc poświęconym projektowi zagospodarowania terenu, a ściślej rzecz ujmując na dwu znajdujących się tam map (s. 2 i 3 Tomu 1), odległości stacji od osi jezdni drogi wojewódzkiej określono na 21 m. zaś w przypadku drogi gminnej – na 5 m. Natomiast oznaczenia te, prawdopodobnie naniesione na oryginalne mapy czerwonym kolorem, są późniejsze (niż data sporządzenia projektu). Na pierwszej z tych map widnieje adnotacja: "STAN NA 2007 r", a poniżej "USYTOWANIE STACJI TRANSF ZGODNIE Z RYSUNKIEM 1100005". Na drugiej mapie "USYTOWANIE STACJI ZGODNIE Z RYSUNKIEM 1100005" oraz "SKALA 1:500. WYDRUK 2014". Spostrzeżenia te są o tyle istotne, że w pozostałych dokumentach zawartych w Tomie 1 żadnych informacji wskazujących na takie odległości nie ma. Chodzi w szczególności o mapy znajdujące się na kolejnych stronach projektu (w pierwszej części Tomu 1 brak numeracji stron; licząc od strony tytułowej będą to strony 4,5 i 6). Na tych mapach stacja usytuowana jest w narożniku działki, zdecydowanie bliżej drogi gminnej, aniżeli drogi wojewódzkiej. Jest to zresztą logiczne, zważywszy na to, że linia energetyczna biegnie wzdłuż drogi gminnej. W decyzji o warunkach zabudowy z [...] nr [...] nie ma także takich szczegółowych ustaleń (decyzja w Tomie 1). Wniosek jaki wypływa z badania dokumentacji dotyczącej zagospodarowania terenu działki nr [...] w związku z budową stacji jest taki, że na etapie projektowania i wydawania pozwolenia budowlanego zatwierdzającego projekt odległości stacji od osi obu dróg nie były szczegółowo określone. Projekt wskazuje jedynie na ogólne usytuowanie stacji w zachodnim narożniku przedmiotowej działki.
W tymże Tomie 1 znajduje się także oświadczenie właściciela działki, obecnego skarżącego, z dnia 24 czerwca 1995 r., który wyraża zgodę na "postawienie stacji transformatorowej" zgodnie z planem sytuacyjnym . Tenże plan, załączony do Tomu 1, ze względu na skalę w jakiej został sporządzony (1:10000), w istocie nie pozwala na poczynienie jakichkolwiek ustaleń co do lokalizacji stacji na działce. Jest także późniejsze oświadczenie z 11 października 1995 r., w którym wyraża on zgodę na projektowaną linię przesyłową przechodzącą przez działkę nr[...], przy czym zgoda ta obejmuje "budowę stacji trafo w odległości nie większej niż 15 m od naroża mojej działki (wzdłuż drogi gminnej)" (oznaczone jako załącznik nr 5 w Tomie 1). Jeszcze jedna rzecz wymaga uwagi. Mianowicie, decyzją z [...] zarząd drogi krajowej nr [...] pozytywnie zaopiniował przebieg trasy projektowanej linii napowietrznej oraz lokalizacji w miejscowości S. słupowej linii transformatorowej przy drodze krajowej nr [...] pod warunkiem, że stacja "S." będzie zlokalizowana w odległości min. 10 m od zewnętrznej krawędzi jezdni (załącznik nr 6).
Natomiast w Tomie 2 projektu znajduje się mapa obrazująca Profil trasy linii 20kV do St. "S." (nr 1100005) z którego wynika, iż stacja ma być usytuowana w odległości 21 m od osi drogi wojewódzkiej i 5 m. od osi drogi gminnej.
Nawet jeśli przyjąć, iż mamy w tym przypadku z odstępstwem od projektu zagospodarowania terenu, polegającego na przesunięciu miejsca lokalizacji stacji trafo na przedmiotowej działce (w kierunku drogi wojewódzkiej o ok. 2,5 m) i osunięciu jej od drogi gminnej (o ok. 3,5 m.), to w sytuacji kiedy obowiązujące w dacie wydawania pozwolenia budowlanego przepisy prawa nie przewidywały instytucji istotnego odstąpienia od projektu zagospodarowania nie można postawić takiego zarzutu inwestorowi i zobowiązać go do korekty tego uchybienia w trybie postępowania naprawczego. Dopiero od dnia 31 maja 2004 r. do istotnych odstępstw zaliczono zmiany dotyczące zagospodarowania działki lub terenu. A skoro stację zrealizowano przed tą datą, to nie można uznać, że zmiany jej usytuowania na działce miały charakter istotny.
Po drugie - nie jest możliwe jednoznaczne i abstrakcyjnie, w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, określenie na czym polega "istotne" odstąpienie od projektu budowlanego. Jak trafnie zauważa NSA w wielu wyrokach, kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, a z uwagi na szeroki zakres znaczeniowy przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 p.b. oraz związane z tym różne możliwości interpretacyjne, okoliczność czy w danej sytuacji odstąpienie inwestora zostanie uznane za istotne czy nieistotne będzie wymagało wnikliwej i wszechstronnej oceny organu, przy uwzględnieniu charakteru inwestycji oraz zasad ogólnych wyrażonych w art. 4, art. 5 i art. 9 p.b. (por. m.in. wyroki NSA z dnia 24 stycznia 2019 r., II OSK 492/17 i z dnia 7 czerwca 2019 r. , II OSK 1899/17).
Za traktowaniem tych odstępstw jako nieistotne, poza przytoczonymi wyżej argumentami, przemawia także i to, że dotyczą one charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, takich jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, liczba kondygnacji oraz elewacji (art. 36a ust. 5 pkt. 2 po nowelizacji).
Poza tym nie kolidowały one z postanowieniami planu miejscowego, tak obowiązującego w dacie wydawania pozwolenia, jak i obecnego, a także z przepisami (warunkami) technicznymi odnoszącymi się do obiektów budowlanych oraz dróg publicznych.
Ponadto, hipotetycznie wyznaczona na chwilę obecna linia zabudowy pozwala na lokalizowanie na działce obiektów budowlanych w dowolnym miejscu, a więc zmiana usytuowania stacji trafo nie spowodowała w tym względzie ograniczenia uprawnień właściciela.
W kontekście poczynionych wyżej ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty przedstawione w skardze następujących przyczyn.
Organ II instancji, po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej ze względu na niestwierdzenie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, trafnie przyjął, iż postępowanie naprawcze, jako bezprzedmiotowe, powinno zostać umorzone na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. (zarzut nr 1)
Dla umorzenia postępowania nie ma znaczenia to, że Skarżący, będąc jego stroną, o to nie wnosił (zarzut nr 2). Bezprzedmiotowość postępowania wymusza jego umorzenie, stąd organ odwoławczy działał w tej sprawie z urzędu.
Podobnie rzecz się ma z brakiem stwierdzenia "legalizmu" inwestycji w wyniku zgłoszenia do użytkowania, czy pozwolenia na użytkowanie (zarzut nr 3).Dla zastosowania art. 105 § 1 w zw. z art. 138 § 1 pkt. 2 i w zw. z art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego nie jest bowiem istotne to czy roboty budowlane są w trakcie wykonywania, czy też już zostały wykonane. W art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego mowa jest o "wykonaniu robót", a nie o dopuszczeniu do użytkowania.
W aktach sprawy, wbrew twierdzeniom Skarżącego, znajduje się projekt budowlany odpowiadający decyzji o warunkom zabudowy (zarzut nr 4). Pozwolenie było wydane w oparciu o decyzję o warunkach zabudowy z dnia [...] nr [...] (Tom 1), w której, jako adresata, wskazano [...] Organizację Techniczną w K.. Została wydana także druga decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] nr[...] , identyczna w treści z pierwszą, przy czym skierowano ją do B S.A. w G.. Przepisy prawa obowiązujące w dacie wydawania decyzji o warunkach zabudowy (por. art. 46 ust. 1 z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, Dz.U. z 1999 r.. Nr 15, poz. 139) dopuszczały możliwość wydania takiej decyzji dla tego samego terenu w stosunku do różnych podmiotów. Jak należy sądzić, po to aby wyjaśnić definitywnie problem zastrzeżeń Skarżącego, zdaniem którego oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane z dnia 24 czerwca 1995 r. odnosi się jedynie do [...] Organizacji Technicznej w K., wydano kolejną decyzję gdzie wprost wskazano inwestora. Jedna i druga są ostateczne, nie pojawia się też problem wydania decyzji w tej samej sprawie. Poza tym, [...] Organizacja Techniczna w K., tak naprawdę działała w imieniu i na rzecz B S.A. Świadczy o tym umowa zlecenia zawarta między tymi podmiotami z dnia 7 marca 1995 r. nr [...] (przywołana na stronie 4 Tomu 2). Wobec tego wskazane oświadczenie Skarżącego z dnia 24 czerwca 1995 r., znajdujące się w dokumentacji projektowej, skierowane było do [...] Organizacji Technicznej, działającej jako pełnomocnik B SA, a więc w istocie do B SA.
Nie można także wiązać kwestii umorzenia postępowania naprawczego z brakiem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (zarzut nr 5), skoro inwestor dysponował oświadczeniem Skarżącego, który wyraził zgodę na lokalizację stacji na działce nr[...]. Zdaniem Sądu, zgoda taka został udzielona mimo pewnych wątpliwości jakie można mieć w tym względzie. W dokumentach załączonych do wniosku o wydanie pozwolenia budowlanego na stację znajduje się oświadczenie właściciela działki, obecnego Skarżącego, z dnia 24 czerwca 1995 r., który wyraża zgodę na "postawienie stacji transformatorowej" zgodnie z planem sytuacyjnym. Tenże plan, załączony do Tomu 1, ze względu na skalę w jakiej został sporządzony (1:10000), w istocie nie pozwala na poczynienie jakichkolwiek ustaleń co do lokalizacji stacji na działce. Jest także późniejsze oświadczenie z 11 października 1995 r. (kopia), w którym wyraża on zgodę na projektowaną linię przesyłową przechodzącą przez działkę nr[...] , przy czym zgoda ta obejmuje "budowę stacji trafo w odległości nie większej niż 15 m od naroża mojej działki (wzdłuż drogi gminnej)" (oznaczone jako załącznik nr 5 w Tomie 1).
Usytuowanie stacji trafo było zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w czasie wydawania decyzji o warunkach zabudowy (zarzut nr 6).
Jeśli chodzi o zarzut wskazany w pkt.7, wedle którego organ odwoławczy nie przeprowadził dowodów ze wskazanych przez Skarżącego dokumentów zawartych w aktach sprawy, znajdujących się w UG w W., stwierdzić przyjdzie, że NSA w ww. wyroku z 14 marca 2018 r. uznał, że akta sprawy zawierają wystarczający materiał dowodowy konieczny do rozstrzygnięcia sprawy. Wobec tego, kierując się wytycznymi wynikającymi z tego wyroku, który uchylał wyrok WSA w Gliwicach z 2 grudnia 2015 r., organ odwoławczy w ramach prowadzonego dalej postępowania nie był zobowiązany, a nawet uprawniony, do tego, aby powoływać nowe dowody w sprawie. W ocenie tut. Sądu, dowody na które powoływał się wielokrotnie Skarżący, w tym wymienione w protokole z 3 kwietnia 2012 r. z przeglądu akt dotyczących pozwolenia na budowę, a także przedstawionych przez niego osobiście w trakcie rozprawy sądowej w dniu 24 lipca 2019 r i załączonych do akt sprawy sądowej, niczego nowego (istotnego) do sprawy nie wnoszą. Nie bardzo wiadomo jakie (które) dowody zostały, jak twierdzi Skarżący, "ukryte" i nie podlegały rozpatrzeniu. W szczególności, w aktach sprawy jest decyzja o warunkach zabudowy z 12 lutego 1996 r. nr 4/95 (część II akt sprawy, poz. 14), projekt budowlany (Tom 1 i 2), oświadczenie o wyrażeniu zgody na lokalizację inwestycji z 11 października 1995 r., podpisane przez Skarżącego, tak w wersji przyjętej przez organy orzekające w sprawie (w kilku miejscach, m.in. oraz w wersji Skarżącego, które w ocenie Sądu, sprawia wrażenie zmienionego wobec oryginału, skoro wynika z niego, z jednej strony, iż nie zgadza się on na przebieg projektowanej linii energetycznej przez jego działkę, a z drugiej, akceptuje usytuowanie stacji na tej działce pod warunkiem takim, że będzie usytuowana w odległości nie większej niż 15 m od naroża jego działki (akta PINB przekazane ŚWINB pismem z 19 marca 2019 r, nieponumerowane – dwa egzemplarze tego oświadczenia skopiowane, z potwierdzeniem za zgodność z oryginałem) .
Odnośnie tego zarzutu (pkt. 7) nie bardzo wiadomo, o jakie "ukryte" akta i dowody chodzi. Sąd administracyjny orzeka w oparciu o akta sprawy przekazane przez organ II instancji. Jeśli w tym zakresie są jakieś braki to wzywa ten organ do ich uzupełnienia. W tym przypadku Sąd braków takich nie stwierdził uznając tym samym, że są one kompletne (można mieć pewne zastrzeżenia co do ich uporządkowania).
Przyjdzie zauważyć, że wszystkie dokumenty złożone w trakcie rozprawy przez skarżącego znajdują się w aktach administracyjnych (zarzut nr 8). Natomiast w kwestii braku oryginalnych dokumentów w administracyjnych aktach sprawy, przekazanych Sądowi, wyjaśnić trzeba, iż w dużej części są to uwierzytelnione kserokopie. W doktrynie oraz orzecznictwie sądowym przyjmuje się, iż moc dowodową posiadają nie tylko oryginalne dokumenty, ale także ich uwierzytelnione odpisy czy kserokopie. Odpis i kserokopia dokumentu stanowią odzwierciedlenie oryginału, z tym że pierwszy jest metodą tradycyjną, a drugi nowoczesną (wyrok NSA z 9.08.2006 r., I OSK 1112/05, LEX nr 275435). Jedynie brak uwierzytelnienia odpisu czy kserokopii dokumentu powoduje, że taki dokument nie korzysta ze zwiększonej mocy dowodowej, lecz musi być oceniany w świetle całego materiału dowodowego (por. wyrok NSA z 21.08.2012 r., II GSK 1016/11, LEX nr 1244439; wyroki WSA w Warszawie z 5.04.2011 r., VI SA/Wa 2031/10, LEX nr 996212, oraz z 18.12.2006 r., II SA/Wa 1574/06, LEX nr 328839). Wobec tego dla Sądu wystarczającym materiałem dowodowym były zawarte w aktach, uwierzytelnione w większości przez pracowników organów administracji publicznej, w tym. m.in. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu[...] , kserokopie dokumentów urzędowych. Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a., zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym albo przez upoważnionego pracownika organu prowadzącego postępowanie ma charakter dokumentu urzędowego. Tam zaś, gdzie uwierzytelnienia takiego zabrakło, co również dotyczy wtórnych kopii dokumentów urzędowych, gdzie na oryginalnej kserokopii widnieje uwierzytelnienie, natomiast brak go na kolejnej kopii, treść tego rodzaju dokumentów była oceniana w świetle całego materiału dowodowego.
Skarżący wskazuje na brak w aktach sprawy oryginalnych dokumentów, o których mowa w protokole z przeglądu akt dotyczących pozwolenia na budowę dokonanych w UG w W. w dniu 3 kwietnia 2012 r. Wymienia się tam:
a/ brak mapy z opisem własności i naniesioną lokalizacją linii energetycznej w decyzji o warunkach zabudowy znak : [...] z dnia[...].
W aktach sprawy dotyczących pozwolenia na budowę stacji trafo, w Tomie 1 znajdują kopie kilku map dotyczących przebiegu sieci oraz usytuowaniem stacji trafo w S. wraz z numerami działek (m.in. mapa o numerze archiwalnym 110009) oraz dokument pt. " 6. Opis nieruchomości", zawierający wykaz i oznaczenie działek, w tym działkę nr [...] należącą do Skarżącego. Są to co prawda nieuwierzytelnione kopie, ale nie ma podstaw, aby w kontekście pozostałych dokumentów oraz zarzutów Skarżącego podważać ich wiarygodność.
b/ brak projektu budowlanego do decyzji znak: [...] z dnia 8 maja 1996r.
Projekt budowlany, obejmujący Tom 1 i 2, o którym była mowa wcześniej, jest w aktach sprawy.
c/ brak oryginału pisma z 11 października 1995. W aktach znajduje się kserokopia czarno-biała, która potwierdzona jest za zgodność z oryginałem.
Rzeczywiście, w aktach sprawy nie ma oryginału tego pisma, natomiast jak zauważono wyżej nie ma to dla przedmiotowej sprawy większego znaczenia. Organy, podobnie jak Sąd, były uprawnione do tego aby poczynić ustalenia w kwestii wyrażenia zgody przez Skarżącego na usytuowanie na jego działce stacji trafo w oparciu o inne dowody, w szczególności jego oświadczenie (kopia) z dnia 24 czerwca 1995 r., znajdujące się Tomie 1 dokumentacji projektowej. R. J. nie kwestionuje tego oświadczenia, wskazuje jedynie na jego "odwołanie" oraz na to, że było udzielone jedynie dla celów sporządzenia dokumentacji przez [...] Organizację Techniczną. Z treści oświadczenia wynika jednak coś innego (zgodna na postawienie stacji transformatorowej na działce nr [...])Co do ewentualnego skutecznego odwołania tego oświadczenia powinien to wykazać, czego do tej pory nie uczynił.
d/ wniosek na budowę [...] z dnia 9 grudnia 1995 r., który jest przerabiany mazakiem, wskazujący na wydanie nowej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 12 lutego 1996 znak[...].
Wniosek jest rzeczywiście "przerobiony", co pewnie wiąże się z nową decyzją o warunkach zabudowy, o której była mowa wyżej. Ta decyzja jest w aktach sprawy, przy czym nie w dokumentacji projektowej. Jak Sąd zauważył w uzasadnieniu, decyzja ta powiela w istocie decyzję o warunkach zabudowy z[...]. Nr[...], zmienia jedynie adresata (na B G). Wobec tego i załączniki do decyzji pierwotnej zachowują aktualność. Jeśli decyzja ta nie została doręczona Skarżącemu, to mógł wnosić o wznowienie postępowania ze względu na brak w nim udziału. Dotyczy to także wadliwego doręczenia, jego zdaniem, decyzji z [...]
Problem zakończenia bądź też niezakończenia robót budowlanych nie ma znaczenia dla prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego ze względu na istotne odstąpienie od projektu budowlanego (zarzut nr 9). Może to decydować jedynie o przyjętym trybie. Jeśli roboty zostały zakończone to obowiązuje tryb określony w art. 51 ust. 7 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt. 3, jeśli roboty są w trakcie wykonywania to zastosowanie znajdzie art. 50 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt. 3 Prawa budowlanego.
W treści skargi pojawił się jeszcze jeden zarzut, do którego trzeba się odnieść.
Jak twierdzi Skarżący, w 1992 r., na podstawie decyzji ostatecznej znak: Nr [...] z dnia [...] w skład której wchodził zatwierdzony przez UG w W. projekt zagospodarowania terenu działki, rozpoczął budowę restauracji oraz budynku mieszkalno-użytkowego na działce nr[...]. W zaprojektowane miejsce parkingowe "włamał się" B. budowlą typu trafo wraz z siecią, bez projektu budowlanego i z rażącym naruszeniem art.33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem, pozwolenie na budowę może dotyczyć całego zamierzenia budowlanego lub, na wniosek inwestora, jego wydzielonej części. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wydzielonej części, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. [...] Organizacja Techniczna z K., która przygotowała projekt budowlany stacji trafo i sieci, nie uwzględniała w nim układu istniejących i projektowanych obiektów budowlanych oraz projektu zagospodarowania terenu działki nr[...].
Obowiązek uzyskania pozwolenia na wydzieloną część zamierzenia budowlanego dotyczy jedynie sytuacji, w której inwestor zamierzenie takie rzeczywiście podzielił i odrębnie dla niego wystąpił o pozwolenie. W tym przypadku, Skarżący przyjmuje, iż projektowana stacja trafo stanowiła część ogólnego zamierzenia dotyczącego całej działki nr[...], łącznie z jego przedsięwzięciem określonym w pozwoleniu z 21 kwietnia 1992 r. Pogląd taki jest nieuprawniony, bowiem w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego chodzi o część zamierzenia tego samego inwestora, a nie zamierzenia planowanego na działce, w tym przez innych inwestorów. W takim przypadku inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Przy okazji trzeba zauważyć, że pozwolenie na budowę z 21 kwietnia 1992 r. udzielone Skarżącemu miało określoną ważność (dwa lata od jego otrzymania) oraz zawierało zobowiązanie inwestora do zgłoszenia zamiaru rozpoczęcia i zakończenia robót w terminie 7 dni. Nie jest wiadomym, czy roboty został rozpoczęte w terminie i czy w ogóle zostały rozpoczęte, brak jest bowiem w aktach zgłoszenia o ich rozpoczęciu jak i o zakończeniu. Także z map znajdujących się w aktach sprawy trudno wyczytać czy na działce nr [...] znajdują się jakiekolwiek zabudowania. Jest zatem prawdopodobne, że ww. pozwolenie wygasło i tym samym nie ma go w obrocie prawnym.
W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI